Þjóðviljinn - 05.03.1958, Blaðsíða 11

Þjóðviljinn - 05.03.1958, Blaðsíða 11
•Miðvikudagur 5. marz 1958 — ÞJÓDVILJINN (ii ERNEST GANN: Svð k your a Keipum 54. dagur. - • Cappucino fyrir framan sig, og þaö var ekki á honurn að sjá hvort hann heföi beðið lengur eða skemur. Connie var enn móð eftir gönguna þegar hún settist á stólinn við hlið hans. „Fyrirgefðu hvaö ég kem seint", sagði hún. „Hver hefur veriö að elta þíg?" „Enginn. Eg gekk úr skugga um það. En Kelsey veit um þig, eða að minnsta kosti að þú hefur bíl undir höndum". „Allir eiga bíla. Og hver er Kelsey?" Connie hikaði. Hvers vegna hafði hún talið víst að Carl vissi allt um hana og hefði alltaf gert? Hvernig fór hann að því aö láta henni finnast sem þau heföu verið saman hundrað sinnum en ekki fjórum eða fimm sinnum aðeins? Nú hallaöi hann sér afturábak í stóln- um, öruggur um sjálfan sig, en þó gersneyddur öllu yfir- læti vegna þess að hvenær sem var gat hann farið aö gera gys að sjálfum sér. . . . og þaö var eins og hon- um leyfðist að spyrja um hvaö sem væri. „Kelsey er lögregluþjónn". Brosið hvarf af andliti Carls, eh hann hallaði sér aðeins dýpra niður í stólinn. „Síðan hvefíær þekkir "þú hann^'^spufÖT'^háhn- kæruleysislega. „Vinur minn er í vandræðum. Kelsey heldur að ég geti sagt honum eitthvað um hann". „Geturöu þaö?" „Nei". „Getur hugsazt að þessi vinur þinn sé Brúnó?" I þessu kom þjónninn raeð Cappucino handa Connie. Hún bar brennheitt glasið upp að vörunum í skyndi. „Uhm. Það er heitt . . og eftir því gott." „Eg spurði þig spurningar." „Já. Það er Brúnó." „Eg var hræddur um að það væri ég. Það er svo komið að mér er ekki um það gefið að vera sendisveinn Brúnós. Það er skrambi hættulegt. Ef hann borgaði ekki svona ríflega —" „Eg vildi óska að þú hefðir aldrei gert það." „Hvers vegna?" „Það hefur ill áhrif á þig og þeir geta tekið þig." „Eg hætti áður en til þess kemur. Núna einhvern daginn." „Þetta sagði Brúnó alltaf. Carl, hvers vegna sagðirðu mér að þú ættir þennan bíl? Það er óþarfi að reyna að hefja sig á þennan hátt." Carl lauk úr glasi sínu og bað um annað. Þegar þjónn- inn fór burt, hristi hann höfuðið og virtist hlæja að ein- hverju hið innra með sér. „Þú hefur sjálfsagt rétt fyrir þér Connie, þegar málið er athugað f rá þeirri hlið. Eg veit ekki hvernig á því stendur, en mig langar til að hafa hagstæð áhrif á fólk. Þegar ég er í glæsilegum bíl finnst mér ég vera mikill maður. En þetta er í rauninni minn bíll, nema ég skulda fyrirtækinu enn nokkuð af verðinu." „Hvers vegna er hann þá ekki skráður á þitt nafn?" Carl hallaði sér f ram í stólnum. Hann var ekki alveg eins kæruleysislegur og áðui'. Hann lagði stórar hendurnar á borðið, en stakk þeim &íðan aftur í vasann. „Þú veizt alltof mikið af Ijóshærðri stúlku að vera, Connie. En það vill svo til að ég tók dálítið skakkan pól í hæðina ekki alls fyrir löngu. Eg tók bíl traustataki___ bara af galgopahætti að viðbættu whiskýinu í kollinum á mér og vihkonúnni þá stundina. Eg vaknaði til lífsins með skilorðsbundinn dóm yfir kollinum. Og þess vegna verður bíllinn að vera á annars nafni. Hvað s^gðitðu Kelsey vini þínum?" „Ekki neitt. En hann kemst að því. Hann hættir ekki fyrr en hann komst að því." „Hann getur ekkert gert í því. Á pappírnum er bíllinn ekki mín eign. Og það er ekki hægt að hengja mann fyrir að aka bíl." „Hann gæti haft upp á Brúnó." „Til f jandans með Brúnó. Hann gerði mig að fífli, þegar ég hefði át't að geta malað hann mélinu smærra." „Þeir gætu komizt að hlutdeild þinni." „Stendur þér ekki á sama um það?" ,,Nei. Mér geðjast vel að þér Carl." „Láttu þér ekki geðjast of vel að méf. Vinur þinn er ekkert lamb að leika sér við." „Líður honum vel?" „Eg hef ekki spurt hann að því." „Bað hann þig ekki að finna mig?" „Nei. I þetta sinn var það mín eigin hugmynd. Og fyrst við erum að tala um þetta, þá þætti mér gaman að vita í hverskonar vandræðum Brúnó er?" Connie horfði á glasið sitt um stund. Hvað var orðið um glens þeirra og kátínu? Það var rétt eins og Brúnó sæti á milli þeirra. Hann gæti setið í öðrum hvorum auða stólnum, alvarlegur og spenntur, eins og þaninn strengur — ekki ó- svipaður vilhdýri, eins og Kelsey tók til orða. Ef Brúnó hefði ekki gert svo margt óbeðinn, ef hann hefði ekki svona mikla þörf fyrir einhvern vin, þá væri mjög auðvelt að hata hann. Eða að minnsta kosti ímynd hans. Það var ekki hægt að láta sem Brúnó væri ekki til. Ef hann haf ði eklci myrt mann, hvers vegna kom hann þá ekki? Það var svo erfitt að halda áfram að trúa án þess að fá nokki*a skýr- ingu. „Hvers vegna spyrðu ekki Brúnó sjálfan?" „Hann er mótfallinn rpurningum." . „Þá er ég það líka, Carl." Hann horfði lengi á hana og svo rétti hann út handlegginn og tók um hönd hennar. Jafnvel þá sat Carl hljóður eins og hann biði þess að hún segði eitthvað f leira. Loks virti hann f ingur hennar vand- lega fyrir sér, lét þá falla niður á borðið einn af öðrum. „Mér fellur vel að þú skulir ekki segja mér það," sagði hann og glaðlegt bros hans kom aftur í ljós. "Já .... mér fellur það vel, Connie. Eh eitthvað þarf að gera. Þú ert alltof góð og vönduð stúlka handa Brúnó .... eitthvað þarf að gera." 10. Báturinn Vegf arandi og báturinn Fred Holmes er veiddu saman, fundu fyrstu laxatorfu ársins átta mílum fyrir sunnan Petro tanga. Vegna þessa fundar þeirra voru tal- stöðvarnar í gangi megnið af deginum við að láta f réttirnar berast. Aðrir bátar spurðust í sífellu fyrir um staðará- Fær nú priEsessao í gær var enski aðalsmanns- sonurinn Douglas Home vænt- anlegur til Stokkhólms með flugvél frá London. Undanfarið ár hafa blöð í Bretiandi og Svíþjóð verið að gefa honum Margréti ¦ Svíaprinsessu. Það fylgdi söguríni að sænska hirðin væri andvíg ráðahagn- um, vegna þess að biðillinn ætti engar eignir og yrði að vinna fyrir sér með því að leika á hljóðfæri í veitingahúsi. Nú er því haldið fram að sænska hirðin sé farin að líta majnm- inn blíðara auga. Bandaríska yfirherstjórnin í Suður-Kóreu hefur tilkynnt að yfirvöld Norður-Kóreu hafi fallizt á að skila aftur far- þegum og áhöfn af flugvélinni frá Suður-Kóreu, sem lenti í Norður-Kóreu í fyrra mánuði. Yfirvöldin í Norður-Kóreu takz.^fram að aðeins þeim, sem óska að snúa aftur, verði skil- að og skeður það á funöi her- stjórnanna á föstr.daginn. Með ¦ flugvélinni voru tveir .banda- rískir flugmenn, tveir Vestur- Þjóðverjar og 30 Suður-Kóreu- menn. ^vvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvxxxxxx^m^XXSX^^^ Kajfi Te Súkkulaði tjrvah kaffibrauð *»& srn.urt brauð allan daginn* Miðgarður3 Þórsgötii 1 — Sími 17-514 ^•^•y?»fr^vxv^vvys?3Éy SCOC020CCCN20C>COOCX^20K>COC0002COaCC^^

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.