Þjóðviljinn - 02.04.1958, Blaðsíða 6

Þjóðviljinn - 02.04.1958, Blaðsíða 6
6) — ÞJÖÐVILJINN — Miðvikudagur 2- ápríi* B*í. PIÓÐVHJINM ÚtEefandl: Bamelnlnsarflokkur alþýBu - Sósiallstaflokkurlnn. - RHstlórar Maemis KJartansson, SlsurSur OuSmundsson (áb.). - Fréttaritstjóri: Jón BJarnason. - BlaSamenn: Ásmundur Sigurjónsson. Quðmunaur Vigfússon. Ivar H. Jónsson, Magnús Torfl Ólafsson, Sigurjón Jóhanhsson. - Aúglís- lngastjórl: Ouðgeir Magnússon. - Rltstjórn, afgreiðsla. auglýslngar, prent- amiðja: Skólavörðustig 19. - Siml: 17-500 (5 linurt. - ÁskrlftarverS kr. 28 á mán. í ReykJavik og nágrenni; kr. 22 annarsst. - LausasöluverS tcr. 1.50 Prentsmlðja ÞJóSviUana ^- Bjargráð Alþýðuflokksins A lþýðublaðið hefur að undan- *V förnu verið. að undirbúa lesendur sína undir „þriðju leiðina", sem svo er nefnd í skrifum þess um efnahagsmál- in. Einn liður þess undirbún- ings hefur birzt í í frámunalega barnalegum forsíðugreinum sem komið hafa með stuttu millibili í blaðinu. Telja kunn- ugir að greinar þessar séu samdar af Gylfa Þ. Gíslasyni menntamálaráðherra og Kristni Gunnarssyni fyrrv. forstjóra Bæjarútgerðar Hafnarfjarðar. /\11 hafa skrif þeirra félaga " gengið út á það að for- dæma stöðvunarstefnuna í dýr- tíðar- og efnahagsmálum og bannsyngja uppbótarkerfið. Er það sagt komið út í hinar mestu öfgar og því nauðsyn- , legt að til annarra ráða sé gripið í þess stað. Morgun- blaðið skemmtir sér síðan við að. endurprenta verstu vitleys- urnar sem í þessu sambandi drjúpa úr pennum spekinga Al- þýðuflokksins. Má nærri geta að þær þykja hinn mesti hval- reki á fjörur stjórnarandstöð- unnar og handlangara hennar í höllinni við Aðalstræti. í engst hefur Alþýðublaðið *-* komizt í þessari speki sinni á sunnudaginn var. Birtist þá forsíðuuppsláttur í blaðinu þar sem því var slegið föstu einu sinni enn að uppbótarkerfið væri komið út í öfgar. í fram- haldi af því segir blaðið: „Mik- ii síldveiði myndi sennilega gera íslenzka ríkið gjaldþrota! Það eru nú hagsmunir ríkis- valdsins að ekki veiðist of mik- iði Það er einn uggvænlegasti gallinn á uppbótarkerfinu, þeg- ar það er komið eins langt og riú er hér á landi, að ríkið hef- ur beina hagsmuni af því að ekki fiskist og ekki spretti i landinu. Niðurgreiðslurnar eru orðnar svo mikil byrði fyrii hið opinbera, að það er beint hagsmunamál ríkisins, að ekki berist mjög mikill i'iskur á land og ekki spretti t. d. oi' mikið af kartöflum". Segir síð- an að þessa þróun verði að s'töðva og megi gera ráð fyrir. „að „hin þriðja leið" Alþýðu- flokksins muni lækna þessa al- varlegu meinsemd". Þeir sem þannig skrifa þyrftu að byrja á að læra stafróf efnahagsmálanna áður en þeir hætta sér út í umræður um' þau vandamál sem við er að fást. Flestir aðrir landsmehn vita að fyrst og fremst er vandinn fólginn í skorti á næg- um erlendum gjaldeyri til þess að geta flutt til landsins nauð- synlegar vörur til lifsframfær- is og fjárfestingarframkvæmda. Það er því hreint og furðulegt öfugmæli að láta í ljósi ótta við mikla síldveiði eða gjöfula vetrarvertíð, hvað þá að bera þá firru á borð fyrir almenn- ing að slíkt "setti ríkið á höf- uðið! Og auðvitað væri ekkert sjálfsagðara eða auðveldara en endurskoða millifærslurhar til sjávarútvegsins undir þeim kringumstæðum að uppgripa- afli bærist að landi. En það dettur hagspekingum Alþýðu- flokksins auðvitað ekki í hug. Þeir biðja aðeins guð að forða þjöðinni frá mikilli veiði til sjávarins og góðri grassprettu og kartöfluuppskeru til lands- ins. Bjargráð Alþýðuflokksins virðist þannig vera fiskileysi og uppskerubrestur og segi menn svo að „þriðja leiðin" hafi ekki tekið á sig áþreifan- legt form! Þjoðlelkhúslo ra Þrírleikdansar eftir Erik Bidsted. Hljómsveitarstjóri: Rágnar Sjörnsson: Friðlýst land l>ithöfundasamtökm gegn her- *.* náminu hófu með fundin- um í Gamla bíói nýja sófcn, gerðu nýtt átak til að vekja þjóðina til vitundar um hætt- una og smánina af hernáminu. í ályktun þess fundar, er þess krafizt, að ríkisstjórnin standi við gefin loforð um uppsögn herstöðvasamningsins við Bandaríkin, og jafnframt að stefnt verði að því marki að ísland verði friðlýst land. Um það atriði segir í ályktuninni: ,,17'undurinn brýnir það fyrir * þjóðinni að vonin um af- vopnun herveldanna og frið með þjóðum er framar öllu bundin atfylgi hlutlausra ríkja, sem taka málamiðlunarafstöðu gagnvart stórveldunum, og láta ekki ánetjast hernaðar— kerfum þeirra. Þess vegna skorar fundurinn á þjóðina að fylkja sér um þá stefhu, er verið- hefur henni til mestrar sæmdarum áratugi: ýfirlýst æ- varandi hlu'tleysi íslands í hernaðarátökum." - ¥^á er einnig í ályktun fund- >¦¦ arins lögð þung áherzla á að allir hernámsandstæðingar» taki höndum saman um þessi höfuðmál, „og hefji þau í vit-- und manna yfir dægurþras og skoðanaágreining um önnur efni." Þetta eru tímabær al- vöruorð. Einmitt þarna er bent á sigurleið í baráttu hérnáms- andstæðihga: Að þeir láti ekki sundrá kröftum sínum vegna skoðanaágreihings um önnur mál, heldur þjappi sér þétt saman í báráttunni fyrir þessu máli. er varðar framtíð og jafn- vel sjálfa tilveru íslenzku þjóð- arinnar. Ekkert óttast her- námsmenn, þeir sem vilja hafa erlendan her í landi, meir en slíka samstöðu allra hernáms- andstæðinga. Og ótti þeirra mun ekki reynast ástæðulaus, Rithöfundarnir og Fulltrúaráð- verkalýðsfélaganna mega feigá þess vísa voh, að tekið verði 'undir'kjörorð þéirrá. • Það var smánarlega fá- mennt í Þjóðleikhúsinu á föstudagskvöldið var þegar frumsýndir voru leikdansar Eriks Bidsteds, hins gáfaða og ötula ballettmeistara, en hitt mun óhætt að fullyrða að þar háfi enginn orðið fyrir vonbrigðum, þvert á móti — svning þessi er minnisverður áfangi í þroskasösru leikdans- iris íslenzka, listgreinar sem að vísu er enn. á bernsku- pkeiði, enda þá fvrst búin lífvæn skilyrði er Þióðleikhus- ið váfr vígt. Áður mátti leik- dans heita óbekktur á landi hef, en á síðustu árum hafa: margir sn.iallir eindansarar frá ýmsum Fndum flutt okk- ur fögur sýnishorn hinna.r gröfufiru listar. sumir gestir leikhússiris siálfs, aðrir á veg- um Menninerarteuesla Islands og Ráðstiórnarríkianna; og bfðan að austan mnn von ,'á fuilskiuuðum ballettflokki á næstunni, og er ærið fagn- aðarefni þéim sem leikdansi jafnanlega kvæðis. Það er ekki fyrsti leikdans saminn á Islandi eins og sífellt er ha'd- ið fram í blöðum, „Eldur" hét sá fyrsti, örstuttur ballett eft- ir Sisrríði Ármann við tónlist Jórunnar Viðar, og var sýnd- ui" í Þjóðíeikhúsinu 2. maí 1950. — Eins og fvrr bera þau B^dsted og Lisa Kære- gaard dansinn unni, hann þrnttmikiU os: léttur or: lif- anrii sem brösturinn. vorboðinn liúfi. hún veruleea inHæl í genn enerilsins. unsr osr fpHeg stúlka í i^enzkum búni'np'i. O.o; voiVindunum má ekki •hftTdúr glevroa, þntt aukin kunnátta be'iTa osr ör"orfd birti^t raunar skvrar í "ðr- 'um dönsnm — h«ð er» bwr Irmv Toft. Onðnv Pítnrs- dntt.ir OPT friiðnv Friðoteí^s- dnttir. pðlaðandi dfi'mpviar al'ar briár. Bnldvin Ha11dnr«- son fer að b^sii píTní r^fíS hlntverk sk^idsins bnínn p-óðu gervi og miöfr s-eðfeidn frpm- göngu. Leikt.iald Magnúsar „Brúðuhúsið", leikdans eftir Erik Bidsted. unna. En mest er um það vert er Erik Bidsted var ráð- inn að leikhúsinu haustið 1952 ásamt konu sinni dans- meynni Lisu Kæregaard, kennsla hafin og haldið fram jafnan síðaö; óvæntan og margvíslegari árangur þessa giftudrjúga starfs sjáum við nú á sviðinu. Það eru aðeins f imm ár liðin f rá því að nem- endur Bidsteds sýndu í fyrsta sinn, og aðallega einfaldar byrjunaræfingar á slá og gólfi; þróunin hefur orðið ör, munurinn gleðilega mikill. Erik Bidsted eemur að venju leikdansa þá er hann flytur ásamt nemendum sín- um, sníður. þá vandlega eftir getu, kunnáttu og þroska- stigi hinna ungu og lítt vönu dansenda. Eitt þessara verka þekkjum við frá fyrri árum, það er „Ég bið áð héilsa", leikdans í þremur atriðum reistur á kliðhendu Jónasar og samirin við fallega tónlist Karls O. Runólfssonar, ljúft verk og hugþekkt fremur en tilkomumikið, og birtir furðu- völ éfrii og ánda hiris óvið- Pálssonar er enii notað og ,mjög að réttu, svipmikið og fallegt landslag í anda ljóðs- ins. ,. . , „Brúðubúðin" var næst á Jeikskránni, f jörugur og iskemmtilegur leikdans, sam- inn af hugkvæmni og ótvi- ræðri kímni., Umgerðin. sjálf minnir lítið eitt á hið fræga verk Leonide Massine, „Leik- fangabúðina", en efnið óskylt aðioðrri"'leýti'"— eigandi búð- arinnár Kvérfur á brott og læsir dýrUm, klukkan slær tólf á miðnætti og þá öðlast brúð- urnar Iíf hver af'annarri, þær darisa og karikast á af hjart- ans ánægju, en þegar nóttin er liðin og búðin opnuð að nýju dettur allt í dúnalogn. I dansi þessum var Lisa Kære- gaard sviflétt og lagleg Kol- úmbíria og Johri Wöhlk karl- mannlegur, fimur og öruggur Harlekín, en hann er gestur leikhússins að þessu sinni, eindansari við Látbrigðaleik- húsið i Tívolí og nýkominn úr frægðarför þess til Lund- úna, þekktur listamaður. Sjálfur var Bidsted kátbros- Sjóliðinn: Bryndis Schram legur, fyndinn og geðþekkur Pjerrot, en ékki einungis •hinn óheppni heimskupétur sem jafnan verður af ástum stúlkunnar,; heldur sá sem stjórnaði hinum brúðunum, fylgdist með hverri hreyfingu þeirra irieð lífi og sál. Þannig kynntumst við ' í rauninni þrautseigu starfi kennarans, skygndumst sem snöggvast bak við tjöldin. Af dansend- unum íslenzku vakti Bryndís Schram mesta athygli í skemmtilegum dansi sjóliðans, falleg og fim stúlka, gædd mjög heillandi og hlýrri fram- komu, og vann þegar í stað allra hugi, efnilegust íslenzkra dansmeyja. Anna Guðný Brandsdóttir og Helgi Tómas- son riinn st"kkfimi piltur, eru yngri að árum, en þó vel kunn Ieikgestum og . hafa náð ; J,- nægjulegum þroska, þau voru brúðudátar í þessum dansi. Margir aðrir dönsuðu í „Brúðubúðinni", unglingar og börn og sum ekki há íloftinu. þau voru kettir, brúður og svertingjar, og ekki annað sýnilegt en ýmis þeirra séu efni í góða. listdansara. Síðast en ekki sízt skal „Tsjækovskí-stefjanna" getið, leikdans þess er Bidsted hefur samið við valin lög hins mikla tónskálds. Þótt listamennirnir dönsku bæru einnig þann leik- dans uppi. sem að líkum lætur, vakti frammistaða nemend- anna ekki minni ánægju, én þar komu dansmeyjarnar ungu fram í tádansi í fyrsta sinn. Hér eru meiri kröfur til þeirra gerðár en áður og árangurinn vonum betri, og þarf. ekki annað en minna á upphaf leikdansins, adagio,, sem . sýndur var af meira öryggi og formfestu en við höfum áður átt að vehj- ast af nemum dansskólaris. Það má gl"gglega sjá að hér er haldið í rétta átt, og vænta má að í engu verði kvikað frá þeirri stefriu. Ragnar Björnsson stjórnaði sinfóníuhljómsveitinni, en ekki munu allir tónlistarunnendur hafa verið sem ánægðastir með stjórn hans. Undirleikari á æfingum var Magnús 'Bl. Jóhannss'oh, en Jan Moravek tók saman tónlistina við „Tsjækqvskístef" og „Brúðu- búðina". öllum sem hlut áttu " að máli var ágæta vel fagnað, og Erik Bidsted hylltur sér- staklegá hvað eftir annað; en afrek hans sýnir hversú larigt má komast með kunnáttu óg lagni, atörku óg einbeittum Framhald á ,'llí síðu.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.