Þjóðviljinn - 02.04.1958, Blaðsíða 11

Þjóðviljinn - 02.04.1958, Blaðsíða 11
 t,zxmma»«>wíí íi m^ it .v Ji.— IK ««64 .Miðvikudagur 2. apríl 1958 ÞJÓÐVILJINN (11 ERNEST GANN: Sýður á keípum 78. dagur. hlusta of mikiö." „Heyrðuö þið nafnið Brúnó nefnt rétt áöan?" Ungi maðurinn klóraði sér í eyranu með töngunum sem hann hélt á. „Sannleikurinn er sá aö ég hlustaöi bara með öðru eyranu. Það eru afleit hlustunarskilyröi núna. Sennilega er einhvers staðar stormur. . ." Hinn ungi maðurinn sléttaði fjaðrirnar sem hann hélt í hendinni. „Hver var að tala?" „Annar báturinn var Kapeella. Hún er dragnótabát- ur. Eg veit ekki hver hinn var." „Þekkið þið nokkurn sem heitir Brúnó á einhverjum bátnum?" Ungu mennirnir litu hvor á annan, ypptu öxlum og litu síðan aftur á Kelsey. „Nei, við erum að norðan. Við þekkjum marga af kstrákunum en engan Brúnó. En þeir koma og fara eins og þú veist." „Gætuð þið náð sambandi yið bátinn? Þann sem er handan við Reyes skaga. Það yröi ekki annaö en fyrir- höfnin." i „En þið heyrðuð hann nefna þetta nafn, var það ekki?" "" , | Kelsey undraðist eftirvæntinguna í rödd sinni. Hann talaði næstum biðjandi. Hann ætti að fara heim og halla sér. „Nei, ég þyrði ekki að sverja það — ég var eiginlega ekki aðhlusta." „Jæja þá." sagði Kelsey vonleysislega. Jæja þá. Þakka ykkur fyrir." Vindhviða reif í hattbarð Kelseys. Hann ýtti hatt- inum lengra niður á höfuðið og það fór hrollur um hann. Vindurinn var ónotalegur, og þegar hann gekk til bakq, fannst honum vissara að halda í hattinn. Vindhviðurnar voru eins og Addleheimmálið, fannst honum. Aðra stundina var það næsttim áþreifanlegt, hina stundina hvergi nærri. Það var hægt að gera sér of miklar áhyggjur af máli. eins og þegar vindur leik- ur sér að höfuðfati. Og að lokum feykti það af þér kollinum. Þú hafðir áhyggiur, hafðir allt á hornum þér, misstir svefn vegna tilgangslausra heilabrota. Að heyra nafnið Brúnó í talstöð fiskibáts, hefði fremur verið sæmandi fyrir byrjanda í starfi, sem enn átti margt ólært til dæmis það að hugboð byggðust á engu og því var hætt við að hugurinn reyndi sitt til að gera hugboðið að staðreynd. Reyndur maðxir vissi betur gat brosað að sínum eigin veikleika. Reyndur maður var þolinmóður og heyrði ekki annarlegar raddir í birtingu, þegar sólin var ekki enn risin yfir Símahæð. Reyndur maður hélt í hattinn sinn og vonir sínar — og hélt heimleiðis í hlýtt rúm. ...... Connie hætti í skólanum um hádegi. Það var til- gangslaust að reyna að vera þar lengur. Það sem kenn- arinn sagði var allt út í hött — hann var ekki að tala um Brúnó — eða Carl. Og þótt hann væri menntaður maður, var ólíklegt að hann gæti gert sér ljósan þanh reginmun sem á þeim var. i Hún fór fótgangandi heim í íbúðina. Það var löng ganga, en það var eins og stormurinn feykti henni upp á hæðina. Þegar hún kom heim í íþúðina, fór hún undirems fram í baðherbergið til að bursta á sér hárið.. Vindurinn haf ði flækt það illilega, og í bað- herberginu var enginn. f tvo daga hafði hún glírnt við það vandamál að forðast símann. Meö því að snúja skífunni næði hún sambandi við Kelsey. , Þegar hún var búin aö bursta á sér hárið, horfði hún á spegilmynd sína. Brúnó Felkin hafði snortið þá spegilmynd Andlitið var enn ungt, en það var þreytu- legt. Það var uppgjöf bakvið þessi augu. Mrmnurinn gat nú aðeins brosað til hálfs — þe~ar hann ætti í rauninni að syngja, eftir kynninguna við Carl. Tíminn er orðinn naumur, Connie. Það sést á aridlitinu. Allt í einu snéri hún sér frá speglinum og gekk inn í svefnherbergiö. Hún hikaði þegar hún kom aQ sím- anum, en svo rétti hún út handlcgginn og f% hann upp. Hún hringdi í númerið, sem hafði verið gvópað í huga hennar í tvo daga. ,.Get ég fengið aö tala við KeTsev lautinant." Það var stutt þögn og svo svaraði karlmaður. „Morðdeildin..." „Kelsey lautinant?" „Hann er ekki við". „Hvenær verður hann við?". „Sennilega ekki fyrr en í fyrramálið. Hann var- á vakt í alla nótt". ,,Ég . . . . ég verð að ná í hann". „í hvaða sambandi?'' ,.Eg. . . . get ég ekki hringt heim til ^ans?" ,.Ekkinema það sé mjög áríðandi. Þá gæti é?: reynt að ná til hans". „Nú. . . ." ,.Á ég'kfmnski-afí'TíaTca skilaboð?" „Já. þökk fyrir. Segðu honum að koma í veitinga- húsið „Brauð og vín" í kvöld. Segðu honum að setia hattinn sinn í vörzlu hjá Connie Thatcher. Segðu hon- um að láta það ekki bregðast. . . . ." Hi'm lagði tólið á. Hiin stóð hreyfingarlaus nokkra stund, henni fannst hún þurfa að þvo sér um hend- urnar. Svo lét hún fallast niður á nímið og i^'úfði andlitið í höndum sér. 15. kafli Sjötíu mílum undan ströndu klauf Taage b}igjurn- ar, alltaf lengra og lengra vestur á bógínn. Brúnó'hafði aldrei fyrr séð sjóinn svo bláan eða svo tæran — né svo lifandi. f fyrsta skipti síðan hann kom. um borð. sá hann Taage í tvenns konar ljósi. Hann sá hana vagga léttilega á bárunum og í huganum sá hann línumar í kjölnum og hann kunni að meta styrk hans cg dug. Hann stóð í trollgryfjunm* með Carli og teygaði að sér morgunloftið. Þegar Taage fékk á sig stóra öldu og löðrið freyddi í allar áttir, skvettist stuhdum framan í hann. þá skildi hann hvers vegna Hamil þótti gaman að veiða túnfisk. Þetta var Iíf í lagi! Brúnó hafði verið á fótum síðan klukkan tvö um Framhald af 6. síðu vilja. Dansflokkurinn íslenzki á eftir að veita okkur margar ánægjustundir, og ljósara en frá þurfi að segja að hann verður leikhúsinu að marg- háttuðu liði á ókomnurn ár- um. A. H.j. SKiPAUTGCKB RIKISINS í sambandi við ferð skips- ins héðan i dag s'kal fram tek- ið, að gert er ráð fyrir við- komum í eftirgreindri röð: Patreksfjörður, ísafjörður, Bíldudalur, Þingeyri, Flateyri, Súgandafjörður, Siglufjörður, Akureyri, Siglufjörður, ísa- f jörður, Súgandaf jörður, . Flat- eyri, Þingeyri, Bíldudalur, Patreksfjörður, Reykjavík. Skipið mun fara frá ísafirði á mánudagsmorgun ( 2. í pásk- um) miðað við komu hingað kl. 7—8 á þriðjudagsmorgun. 80 líira rafenagns- fyiiiliggjandi. Sími S 04 07. í I h e r r ta s kóm Kyggin húsmóoir nofax BOYAl lYÍSiéeit í Páskabakslniinn i Jarðarföi' konu minnar, móður okkar og tengdamóður Evfemíu Vigfúsdóttur fer fram laugardaginn 5. apríl, W. 2 e.h. frá Fríkirkj- unni í Hafnarfirði. Vinsamlegast afþökkum blóm. Bend- um á líknarstofnanir. Einar Jónsson, Miðtúni 17, börn og tengdaböm. Það eru: ekki aðeins kven- skórnir sem eru háðir tízkunni. heldur taka herraskórnir líka breytingum. Mikið ber á sterklegu hvers- dagsskónum með þykkum sól- um úr leðri eða gúmmíi, þar sem styrkleikinn er undírstrik- aður með grófum saumuni. Einnig ber mjög á reimalausu skónum í ótal afhrigðum. frá sterklegum sportskóm til léttra. fngerðra spariskóa. .Flestir skórnir em þó með þunnum. léttum leðursóhim, sem fara . reyndar bezt við þröngu buxnaskálmarnar sem nú tiðkast. Skemmtileg nýung eru skórn- rfj sem env neð solarin flétt- aðaA' samanvið yfhleðrið. Það eru, Jéttir, þægilegir og mjög sveigjanlegir skór. Eins og á ítölsku skónum eru flestir skórnir mjóir og tá- hvassir nú orðið, og margir hæla.r eru vitund hærri en áð- ur með skálínu frá hælkappa og niðurúr, sem gefur skónum heilsteypta línu og lögun. Kuldaskór- eni einnig fram- leiddir ;': knrlmenn, svo að eng- inh þarf að óttast fótakulda, svo framarlega sem hann hefur efni á að leggja fé í slíka gripi. T^álitur herraskAr í drapp og briínw (t-v.) oj? rfiwsalaus skór úr rauðbrúntt box-calf. liggur leið;n Til. Akornesinga Framhald af 2. síðu Akurnesingar, kvenfélagskon* unar sem koma annan páska* dag n.k. með söfnunarlista og biðja um framlag yðar, vona að þér bregðist vel við og að allir leggi eitthvað af mörkum hver eftir sinni getu. Margt smátt gjörir eitt stórt. — Með fyrirfram þakklæti, stjórn Kvenfélags Akraness.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.