Þjóðviljinn - 12.04.1958, Blaðsíða 10

Þjóðviljinn - 12.04.1958, Blaðsíða 10
2) — öskágtunaíjpf>|>}*| H !• l> <»i»<» :» ;í * » « Keli veslingurinn, það var nú eiginlega hann sem stóð til að yrði að- alsöguhetjan, en það er líklega að verða um sein- an héðan af, enda er hann varla til þess, grey- ið atarna. Það mátti nú líka fyrr vera hvað hann var past- litið á Kela ræfilinn og bar hann saman við sína krakka. Það var auðséð að hana dauðlangaði til að segja: Ojæja, það er nú stund- um svona, þó það hafi allt til alls. En vitanlega heyrði ég hana aldrei segja það upphátt. • 4., Halldóra B. Björnsson: KELI RÆFILLINN ufslítill og seinn að kom-"' ast á legg. Lengi var hann nærri fiðurlaus, grábleik- ur á litinn og líkastur því sem væri hann gerð- ur af einum saman hjart- slætti og andardrætti. Og þó aldrei nema hann sé af heldri dúfum kom- inn, var hann lang veim- iltítulegastur af öllum ungunum. Og það fór heldur ekki framhjá sumum þarna í kring. Hnellin svartflekk- ótt bóndakona, sem var að koma á legg fjórum efnisbömum í einum herfilegasta kassanum 'undir borði, rétt sunn- an við fallegu ruslaföt- una, varð alltaf svo þóttafull og hneyksluð á svipinn, þegar henni varð Hann var líka svo ó- heppinn, anginn svarni, þegar hann hætti sér út úr hreiðrinu í fyrsta sinn, illa fiðraður og ó- fleygur, að þá voru for- eldrar hans hvorugt heima, höfðu brugðið sér eitthvað frá. En einn af nágrönnunum sá til Kela, hvar hann staulaðist ó- sköp viðvaningslega og loftaði ekki á sér rass- inum, en langaði til að koma sér eitthvað áfram eins og aðrir. Og þessi ómenntaði rustíkus, sem var skáldaður á hálsin- um eins og hrægammur, gerði sér lítið fyrir og réðist á Kela litla með svo dæmalausu offorsi að auðséð var að sá þótt- ist eiga eitthvað ógert upp við foður hans. Það vildi til að ég heyrði eymdarvælið i Kela og gat bjargað honum í það sinn, en ósköp var hann letagi feiminn og einurðarlaus á eftir og grúfði sig of- aní hreiðrið, ef einhver úaði nálægt honum. Bezt gæt ég trúað að dúfna- kallarnír úr hinum end- anum hafi lúskrað hon- um oftar en þetta, það var ekki einleikið hvað hann var kjarklaus og pasturslítill. Foreldrarnir voru líka orðin alltof kærulaus með að skilja hann ein- an eftir heima, þegar þau voru boðin í stór- veizlur hjá vini sínum, bakaranum niðri. Þau ættu nú samt að- fara gætilega með hann, því þótt þau hafi ungað út tvisvar í vor, misstu þau öll börnin sín, nema Kela ræfilinn. Svo var það nokkuð mörgum dögum seinna að mér varð litið útum gler- hurðina í eldhúsinu og sá þá að Keli var sezt- ur upp á svalavegginn og enginn nálægt til að líta eftir honum. En hvernig hann hefur far- ið að því að komast þetta, svona vita kjark- laus eins og hann er. Mér datt í hug að faðir hans hefði draslað honum þangað, hann var að verða svoddan harðstjóri TUUT3S T UUB3I5JBJ1I QIA BRÉF OG SAGA Kæra Óskastund! Mér þykir gaman að pumum sögunumj, þess vegna ætla ég að senda þér sögu, sem ég var að búa til. Ef þér þykir hún nógu góð til að setja hana í blaðið, þá þykir mér voða vænt um það. Sagan heitir: HÁLFUR Einu siiini var karl og kerling í koti sínu. Þau áttu séf einn son sem hét Hálfur. Hann var voða rnikill prakkari. Einu sinni slátraði hann eftir- lætiskind föður síns og var þá hýddur. Eitt sinn kom Hálfur að máli við föður sinn og sagðist ekki vilja vera lengur heima, því hann vær svo oft hýddur. Karl bað son sinn að vera kyrran, en engu tauti var við strák kom- andi. Hann bað um nesti og nýja skó og lagði síð- an af stað. Segir ekki af ferðum hans fyrr en hann hafði gengið lengi, lengi, kom hann þá að stórri holu Lausn á kross- gátu úr síðasta blaði. Lóðrétt: 1 núll 4\ au 5 sönn •6 dd. ; Löðrétt: 1 nasa 2 land 3 geð. og fór ofaní hana. Þá var kallað með draugs- legri röddu: „Hver er þar"? „Bara ég", sagði Hálf- „Hvaða ég?" var anz- að. öskastúndin — |3 Nú var Hálf nóg boð- ið. Hann hentist heim allar götur. Það urðu nú heldur fagnaðarfundir í kotinu. Þáð sem Hálfur fékk aldrei að vita var hvað var í holunni, en það var enginn annar en karl faðir hans. Gunwþór, 8 ára, Flóanum. Myndina gerði 10 ára telpa. ÉG BID EFTIR VORI lifí bíd eftir vori í brekkunni minni Þtí bærin« er Iítill og þröngt finnst mér inni. Á sóIgeislavEengjuin suiuian úr hlýju sumarið kemur og heilsa r að nýju. í dag er ég konungur dyrlegra halla nú dreg'ur mig þráin til íslenzkra í.iaila.. Heiðloi'tid bládjúpa huga iniiin seiöir og háf.iöllm benda á ókunnar leiðir. Gunnar M. Magnúss. L rrjJJJ. ~~----------»__> 10) — ÞJÓÐVILJINN — Laugardagur 12. apríl 1958 Leikdómur Framhald af 4. síðu vart á sinn líka á síðari ár- um, leikendur kunnu svo illa að það var eins og hvíslarinn hefði sofnað á verðinum. Og margt var með ærnum við- vaningsbrag — íheimsókn geimkappanna erlendu í stjórnarráðið og ráðstefnurn- ar og réttarhiöldin á tunglinu eru næg dæm um leiðinleg og lélega Ieikin atriði. Hitt skal ég fúslega játa að stundum var skemmtilega leikið og sungið, enda hæft fólk á með- al leikenda. Fyrst skal fræg- an telja, Harald Á. Sigurðs- son, en hann tók :þátt í „Spönskum nóttum" og hef- ur leikið og samið revíur æ . síðan. Það er jafnan ánægju- legt að sjá hinn vinsæla skopleikara á sviðinu og til- svörin bregðast ekki, en nokk- uð virðist hann værukær orð- inn með árunum. ŒJftirhermu- snilli Karls Guðmundssonar er kunnari en frá þurfi að segja, og auðsætt hvílik stoð og höf- uðprýði hann gæti orðið leikj- um sem þessum, en hér bregð- ur svo undarlega við að gáf- ur hans njóta sín á engan hátt og má af því marka hve slælega er búið að þessari sýningu. Ótvíræð skop. gáfa Steinunnar Bjarnadóttur mætti einnig verða að góðu liði, en hér ber að sama brunni: hún stælir mjög hnittilega meðferð erlendra dægurlagakvenna á „Litlu flugunni", og það er í raun- inni allt og sumt. Baldur Hólmgeirsson er talsvert hressilegur og skýr í máli og sýnir vel mont og uppskafn- ingshátt stjórnarráðsfulltrú- ans, og söngur Hönnu Bjarna- dóttur er fallegur og þýður og mikil hvíld frá öllu skvatdr- inu. Gott er eintal þeirra Hönnu og Baldurs á tunglinu enda er sá textinn bezt ort- ur. Aðrir leikendur og söng- meyjar skulu ekki taldir og dönsunum svonefndu er lang- bezt að gleyma. Lothar Grund gerði leiktjöldin, útsýn úr Stjórnarráðshúsinu og litrík og fallegt landslag á tunglinu, en meiri er fjölbreytnin ekki. Ýmsum þótti sýningin of löng, en úr því er auðvelt að bæ'ta — f jölmörg tilsvör og heilir kaflar féllu dauð til jarðar og sjálfsagt að sleppa þeim með öllu. Revía í nútímaskilningi er gaman þetta ekki þegar á allt er litið. Revía er skrautleg, skopleg og fjölbreytt leiksýn- ing, samsett af morgum sjálf- stæðum-'ög hnitmiðuðum at- riðum. Leikendur birtast í ó- líkum gervum og nlutverkum, syngja eða dansa, leika ör- stutta smáþætti, flytja bundna ræðu eða lausa, skop- ast að margvíslegum fyrirbær- um þjóðar og samtíðar. Revía krefst bæði fjár og fyrirhafn- ar, hugkvæmni og listrænnar vandvirkni, en þar er líka til mikils að vinna. En hvað sem því líður er áreíðanlegt og víst að ekki stoðar að halda svo fram sem h£r er gert, það er engum til þroska eða sóma. A. Hj. EHLEND TÍÐiNDl Framhald af 6. síðu numið um 16 milljónum króna á dag. Öllu þessu fé og meiru til hefur verið sóað til sama og einskis gagns fyrir íand og þjóð. Talið er að 1380 milljón- ir króna hafi árlega farið til þess eins að framfleyta kon- ungsfjölskyldunni, sem telur hvorki, meira né minna en 840 prinsa, svo að ekki sé minnzt á eiginkonúr, hjákonur, dætur og margskonar fylgifiska. Prinsarnir hafa keppt hver við annan í að byggja íburðarmikl- ar hallir, safna- fögrum konum í kvennabúr sín og. hrúga að sér mergð bandarískra lúxus- bíla. Ein af fáum undantekn- ingum frá þéssari reslu er Feisal. Hann hefur látið sér nægja eina konu og tvær hall- ir, sem hvorki eru mjög skraut- legar né stórar. borið saman við híbýli bræðra hans. Það þykir varlega áætlað, að eftir^ einn mannsaldur verði tala prinsanna í Saudi Arabíu kom- in á níunda þúsundið, en löngu áður verður ríkið orðið gjald- þrota, ef engin breyting verður á lífsvenjum konungsfjölskyld- unnar. TVTú þegar er lánstraust Saudi •*¦' Arabíu þofrið. ítalskir lán- ardrottnar ¦ Sáuds hafa látið leggja hald á skemmtisnekkju hans í Genúa. Fjáflög. og bók- hald er nýjabrum, sem Saud hefur ekki talið. að ríki sitt hefði neitt með áð; gera! Fúll- yrt er að Feisal háfi fulláh húg á að taka upp, feikningshald með nútíma sniði, setja skorð- ur við fjársóun ættingja sinna og skipa raunverulegt, ábyrgt ráðuneyti. Talið er að hann muni krefja Aramco um hækk- uð olíuafgjöld til að rétta .við fjárhag ríkisins. Brezka stjórn- in býst við að Feisal verði mun skeleggari en bróðir hans í deil- unum við Bretland um yfirráð yfir olíuvininni Buraimi og soldánsríkinu Óman og hann muni veita Jemen fullan stuðn- ing^ en Jemensmenn eiga í sí- felldum landamæraskærum við setulið Breta í Aden. Fyrsta verk Feisals í utanríkismálum var að fella niður 225 milljón króna fjárstyrk til Jórdans. Nú spyrja menn, hvort hann muni einnig svipta Hussein Jórdans- konung óbeinum stuðningi Saudi Arabíu. Fari svo er hætt við að valdadagar Husseins verði brátt taldir. M. T. Ó. Ibróttir Framhald af 9. síðu Annað kvöld keppa Víking- ur og KR og ætti KR ekki að vera í neinni hættu með þau tvö stig. Víkingar hafa ekki átt góða leiki í mótinu í vetur. En þeir eru í sókn aftur. Svipað er að ségja um leik- inn milli FH og Ármanns. Þótt Armenningar séu heidur að styrkjast þá munu þeir ekki standast hina ágætu FH-inga. Á undan sneistaraflokksleilrj- unúm fer fram leökur í 1. fl. millí Þróttar og KR. 1253 farþegar um Keflavik- urvöll I marz í síðasta mánuði höfðu 54 far- þegavélar viðkomu á Keflavíkur- flugvelli og fóru um völlinn sam- tals 1253 farþegar, tæp 63 tonn af vörum og 13 lestir af pósti. Af einstökum flugfélögum höfðu flugvélar bandaríska flug- félagsins Pan American flestar viðkomur, 20, sjö vélar brezka flugfélagsins B. O. A C. kpmu við á flugvellinum í mánuðinum og 4 flugvélar K.L.M. i Hollandi. Philip en ekki Arnold Toynbee Sú villa slæddist inn í frétt sem Þjóðviljinn birti í fyrra- dag um hina miklu mótmæla- göngu gegn kjarnorkuvígbún- aði sem farin var í iBretlandi um páskahelgina, að sagt var að hinn kunni brezki sagnfræð- ingur, Arnold Toynbee, hefði flutt ræðu á fundi sem haldinn var að göngunni lokinni. Það var ekki Arnold Toynbee, held- ur sonur hans Philip Toynbee, sem er þekktur rithöfundur og gagnrýnandi. Þjóðviljinn biður lesendur sína velvirðingar á þessum mistökum. Auglýsið í Þióðvilianiini

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.