Þjóðviljinn - 18.05.1958, Blaðsíða 3

Þjóðviljinn - 18.05.1958, Blaðsíða 3
':. .1- Sunnudagur 3.8. maí 1958 ÞJÓÐVILJINN <S tT'. ;M .*!¦ "«*¦- !¦/¦ ' * ¦' .?:. T. ¦ , ' ^•¦3%^-^-^T:;^ ...v^-»j—\- ^Ti._--..¦::-?^«» OG SITTHVAD FLEIRA s 'eiin "færist sumarbros á amdlit Reykjavíkur. Flestum mun þykja það eðlilegt og sjálfsagt, sem og líka er. Fæstir vita hinsvegar að «ííngérðustu ¦ p •'.';'¦ ÍÍi * í ' '' og fegurstu drættrha 1 sumar- svip höfuðborgarinnar er byrj- að að undirbúa þegar meðan nótt er myrkust qg Íengst.,og hríðar vetrarins harðastar, An þess undirbúningsstarfs sem þá er unnið .væri sumarsvipur Reykjavikur ekki slíkur sem hann þq er.'orðinn hin síðari ár. Það leit út fyrir regn daginn sem ég hitti Hafliða Jónsson, garðyrkjustjóra Reykjavíkur uppi við Leifsstyttu. Við héld- um að vorið og hlýindin væru að koma. Garðyrkjustjóra — já, það er nýtt orð í starfs- martnaskrá bæjarins. Áður voru . bæði- tit garðyrkjuráðu- nautur og. ræktunarráðunautur, en- fínu mennirnir sem stjórna Reykjavík' vildu ekki láta rugla sér saman við neina sveita- rhenhsku, svq þegar fyrmefnd ráðunáutastorf voru sameinuð varð til heitið garðyrkiustjóri. Hafliði Jónsson gegnir nú einn | þeim störfum er áður þurfti tvo | menn til — og hefur vaf alaust • rióg-að gefa. Hallgrimur ©g H—3fi — Það var gott að hitta þig, Hafliði, hvað er að frétta af görðunum þínum? ' ¦— Görðunum? ¦— Eg meina skrúðgörðunum? — Líttu í kringum þig, þá sérðu það, var svar Hafliða. Hér áttu að vera grasgeirar. Þetta er í annað skiptið, sem það mistekst. Og,svo leit ég í kringum mig. Mikið rétt, framan við Leifs- styttuna stóð stór bíll, H—36, hlaðton vikursteihum (hvort heldur sem hann hefur verið að flytja þá norðan úr landi eða ætlað að fara með þá frá Reykjavík). Syðst á grasflöt- inhi hafði einhver lágt númers^ lau'sum bíl, sennilega til að bera þa'r járnin, eða til að selja hann fljótfærum kaupanda. í>ar sem einu sinni voru þaktir vellir eru nú 'fl'ög eftir' fætur og bílhjól'. Blessuð börnin nqtá auðvitað þetta kærkomna svæði til léikja sinna. Og börn- in' eru- það fegursta sem Réykjjavík .á. En. bíleigendur í Reykjavík — hvað eru þeir! Hér var; einu sinni ráðgerð „háborg islenzkrar menningar". En það fór þar. Síðan var fleygt hingað hermannabrögg- um, Hailgrímskirkjugrunni og vatnsgeymi,' Skólavarðan rífin í glatkistuna ög . Leif sstyttunni slett.þarna um'stund.— því nú Ikvað Leiiur eiga að víkja .fyr.ir iHalIgrími sera ...Jakobs.' Áráttu sums' fólks til; þes.S' að nudda ;sér- utan í píslarvæ'tti Hallgríms Péturssonaf 'linnir sízt. — Hvernig Skólavörðuholtið verð- ur síðast leikið veit víst enginn. Einarsgrarður Syðst Við Lahfásveginn er einn lát'Jausasti ¦'¦ óg fegursti garður Reykjavíkur: Einars- garður. Gérður upphaflega áf þeim manni-.sem, raun.verulega lagði grundvöllinn. að, -„þeirri garðamenningu sem 'kntniri. er í Reykjavík i dag: Éinari. Hélga- syni í Gróðrarstöðinni;, Elztu trén í garðinum mun hann hafa gróðursett fyrir 1920. Garðinum var á sínum tíma breyt't í gras- flöt og blómabeð milli trjánna.. Hann var opinberlega opnaður á níræðisafmæli Einars, 25 júní í fyrra. annað á landi hér, hvar og hvernig samgöngumiðstöð eigi að vera, og meðan er vitanlega ekkert gert! — Við ætlum að gera þettæ isvæði að túni, ölluhi1 ílwkvikv ¦ingiinK; jtiLt- íi'áálra afnota,:; þat I 'til endanlegá . verður' ák've'ðið hvað við þetta' sv'æði ve'rðuf gert. Skólagarðarnir eiga einn- ig að flytjast á þetta svæði, sagði Hafliði. Stormahvilftin á öskunni. Ef' við nú höldum til vesturs komum við í stærsta skrúðgarð Reykjavíkur. Þið vitið hvern- ig það atvikaðist að storma- hvilít þessi varð skrúðgarður? Það voru þarna keldusvakkar sem góðborgararnir gátu ó- mögulega byggt á. Þess vegna dengdu þeir þangað tómum Libbys-mjólkurdósum og gjalli — þetta var áðuf en hitaveitan kom! Það var svo handhægt og stutt að fara! Þetta er ónýtt land, við getum ekkert við það Bráðum koma stúlkurnar hans blóma og litaskrúði — Aldaniótagarðarnir Þessa dagana eru svonefndir Aldamóta- og . Gróðrarstöðvar- garðar, sunnan . Hringbrautar- innar að skipta um svip. Skúr- arnir og girðmgarnar sem.ein- kenndu þetta. svæði hafa verlð fluttir burtu og':' eigendum þeirra fengin garðlönd .annars. staðar. Á þes^u svæði átti eitt sinn að kon>a. samgöngumiðstqð Reykjavíkur, ,-^.. afgreiðsla sér- leyfisbíla o. fl., en vitanlega er enn rifizt um það, eins og flest Hafliða og klæða AusturvöII Ljósm. Sig. Guðm. gert — við skulum gera þar al- menningsskrúðgarð, sagði bæj- arstjórnaríhaldið. Svo fól það öskuná undir þökum. Gerið svo. vel, háttvirtir kjósenduf, hér höfum við gefið yður skrúð- garð!.— Þannig hef ég heyrt sögu Hljómskalagarðsins. Ef; inig rangminnir ekki var þaðÓIafur Friðriksson sem ein- hverntíma á' þessum árum vildi gera.. Fossvogshlíðina að al- menningsgarði. Það er eitt hið viturlegasta sem hann hefur sagt. En hvort heldur það var af því að' þá átti hann víst vanda fyrir að segja: Lifi Len- in og heimsbyltingin, eða hitt að þarna Var' ^hægt 'a'ð fá' fóð- •ur handa kúm, þá tók íhaldið slikt ekki i mál! f logni oii sólskini — Hvað getið þið gert til að Hann klæðir bæinn okkar biómaskrúði bæta Hljómskálagarðinn, Haf- liði? — Við erum að reyna að gera hann þannig að hann sé ekki til vansæmdar, að þetta verði alltaf þrifalegur og fal- legur blettur. — Er nokkur von til þess að hér geti bæjarbúar leitað í sehn skjóls og fegurðar? — Hann er góður í logni, og sölskini, en stormarnir tæta allt á vetrum og það er vorUítið að koma hér upp ¦ hávöxnum gróðri, svarar Hafliði. Þó sýnist mér Hafliði hafa gert tilraun til að bjarga því sem bjargað verður á þessum stað. Austurlega í garðinum er allhár hryggur, þakinn stór- grýti. Umhverfis hann falleg trjáplöntubelti. Jarðveginum sem þarna var áður var að verulegu leyti mokað upp í hrygginn og nýr fluttur að í staðinn, svo það er ekki með öllu vonlaust að trén geti dafn- að. Birkið í brekkunni vestan tjarnarinnar hefur vaxið grat- lega seint og ber tvennt til, það mun illa ættað 'og víða er ekki nema skóflustunga niður á mó- hellu. Undanfarið hefur jarð- vegurinn verið hækkaður og plantað sitkagrehi og lerki inn- ¦an um birkið. Okkur fer fram f fyrra voru bakkar Tjarhar- brúarinnar þaktir. Það var lofs- vert verk þótt ærið seint væri unnið. Fuglarnir á sýðri tjöm- inni una vistinni vel. Okkur er ekki alls varnað, Reykviking- um. Við hápumst ekki aðeins um göturnar að. næ.turlagi og öskrum að villimannasið og köstum sprengjum á sofandi hús. Við erum farnir að. sjá Ur Hljómskálagarðiniun fuglana á Tjörninni að mestu í friði. — Máski vilja einhverjir andavinir skjóta. saman til .að gera smátjarnir og varpstöðvar sunnan Hringbrautarinnar? Við Kristshús Vesturbæinga Við skujum halda í Vestur- bæinn, þangað sem hinar einu . hei].pg.u , Reykvíkingaæ.ttjr ,.%(\i upprunnar í moldarkofum hálf- dansks þorps. Fyrir allnokkrum árum var gróðursettur lítill grenilundur við Melatorgið. Það var góð framkvæmd er sýnir hvernig breyta má ömurlegum stað í augnayndi. Við förum framhjá kórnum á Kristshúsi Vesturbæinga. Bær- inn hefur kostað þar upp á sómasamlega tröppur. Þeir haí'a gert brúna fjárgötu við hliðina á tföppunum! („Blessaðir verið þér", sagði maðurinn forðum þegar honum var réttur spýtu- bakki, ,.þetta er fullgott fyrir mig" — og spýtti á gólfið). — Við skulum líta snöggvast á túnhornið upp frá Túngötunni. Þar hefur bærinn lagt gang- stétt yfir Landakotstúnið úr dýrum steyptum hellum. En Vesturbæingar eru engar hom- rekur: þeir hafa troðið fjárgðtu í túnið nokkrum metrum frá endilangri hellulaðri gang- stéttinni! A maður að trúa því að rollueðlið sé svona lífseigt í Vesturbænum? Mæðra garðurimi fær nýjan, svip Bráðum koma skólastúlkurr- ar hans Hafliða út og breyta AusturvelH í Mtfegursta stað bæjarins. Og Hafliði vill enn breyta Austurvelli: hækka gras- flatirnar upn svo þær verði heldur hærri en gangstígarnir. Þá boðar Hafliði að Mæðra- garðinum við Lækjargötu verði breytt i sumar, en hvemig vill hann ekki segja strax. Við fé- um að hlakka til. Sunnán við hið umdeilda. g'uggalausa félagsheimili Fram- sóknar hefst „Hallargarðurinn". þar sem landnámsóðal Thorsar- anna stendur og templararnir kalla höll. Þar starfa mennirnir sem finna út hverjir brjótast inn og stela. Það var hér sem Gunnar heyktist á að lofa elsku Kanar.- um að byggja fast að Fii- kirkjuveginum og setti í stað- inn upp garð, sem einskonar regnbogatákn á himni um a3 svo skuli vera meðan Reykj;- vík stendur. Þetta er orðinr. fallegur og litfagur garður á sumrin, þakkað sé Hafliða, (að vísu má telja það miður ráðið að svipta garðinn skjólinu svo vegfarendur þyrftu ekki að leggja á sig þá fyrirhöfn.; að ganga uppréttir til að sjá inn í : '.¦':; F?rámh.al4 ,á 11. síðu.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.