Þjóðviljinn - 18.05.1958, Blaðsíða 11

Þjóðviljinn - 18.05.1958, Blaðsíða 11
Sunnudágur 18. maí 1958 ÞJOÐVILJINN (11 DOUGLAS RUTHERFOEÐ: Í3. dagur, að kömast framhjá tveim en einum, og hann .var ekki langt að baki. 1 sjö hringi féngu áhorfendur að hörfa á brezku bílana tvo í lest með methraöa. Vegna loftsogsins frá Rrichard fór Martin hraðar en áður á beinu brautunum. Hann átti verra með að fylgja Richard á hornunum, en hann komst brátt að því að með því að horfa á höfuð og axlir öku- mannsins gat hann séð fyrir hvað hann ætlaði að gera og breytt eftir því. Um þetta leyti var það sem hann fór að taka eftir aftur- för í akstri Riehards. Akstur hans á hornunum, sem hafði ekki breytzt um hársbreidd undanfarna sjö hringi, fór að verða reikull. Hann fór að skipta of seint og sóðaðist yfir beyjurnar. Hann hafði hann í þriðja framhjá San Pietro hornunum og skipti ekki í efsta fyrr en hann var kominn framhjá stúkunni. Þegar Nick heyrði ýlfrið í vélinni, yggldi hantt sig. „Hyern fjandann er Richárd að gera? Eg sagði honum aðreynaekkiaðfarahraðar." , „Hariri fer ekki hraðar, sagði Gajrin. „Hann er tveim , eða þrem sekúndum lengur með hvern hring. Með þessu níóti nær Torelli honum í f jórum hringjum." Richard fór svo hratt eftir beinu brautunum að Martin haf ði ekki við honum án þess að fára f ram úr hámarks- hraða sínum. En hann átti hægt með að bætá það upp á beygjunum. Akstur Richards var svo skrykkjóttur að hinir ökumennirnir voru farnir að sýna á sér: reiðimerki. I speglum sínum sá Martin Torelli nálgast i&ðfluga. Heimsmeistarinn hafði eygt tækif æri sem hann háfði lengi beðið é_tir; hann var reiðubúinn. Martin var áhyggjufullur. Hann var svo nærri Richard að hárin sá að hann hristi höfuðið eins ög maður sem er að „Richard fór út af. Það kviknaði í bjlnum hans. Eg.er hræddur um að það liti illa út." „Kastaðist hann út?" „Nei." „Guð minn góður," sagði Nick með angistarhreim í röddinni Þegar Martin ók aftur af stað, áttaði hann sig á því að Susan hlaut &:ð hafa heyrt hvað hann sagði. Hann mundi að hann hafði séð náfölt, tekið andlit hennar horfa á sig. Næst þegar hann kam að San Pietro horninu ¦var slökkvi- dæla og sjúkrabíll hjá brurma bílnum. Búið vár að slökkva eldinn; snarkandi bíllinn var einn gufumökkur. Þeir voru að lyfta brenndum líkama út úr sætinu. Martin leit undan. 1 hvert skipti sem hann ók framhjá var harmleikurinn kominn einu stigi lengra. Verið var að lyfta sjúkrabörum inn í bílinn; ljósmyndari að taka myndir af bílflakinu; lög- regluþjónn á verði til þess að Daytoninn yrði ekki mhvja- gripasöfnurum að bráð. Keppnin hélt áf ram. Slys gátu alltaf komið f yrir og jaf n- vel dauðaslys voru ekki látin hafa áhrif á verðiaunakapp- akstur. Martin einbeitti huganum að akstrinum og reyndi að hugsa ekki um Richard. Það leið að lokum keppninnar. Heimsmeistarinn hafði sigrað. Næst þegar Martin lauk hringnum vár svart og hvítköflótta fánanum veifað til hans. Hann lauk við næsta hring og ók að grófinni. Brautin var nú eitt mannhaf. Kauppaksturbílar sem komu inn tiltölulega hægfara strukust við föt æstra áhorf- enda sem flykktust að til að sjá ögn af sigurvegaranum sem borinn var á gullstóli til að taka við sigurlaunum sín- um. 1 fyrsta skipti var það ekki vélardynur sem yfirgnæfði allt. Fagnaðarlæti fylltu loftið. Banaslysið sem átt hafði sér stað skammt undan, var gleymt. Sigurvegarinn skipti öllu máli. öðru máli gegiu' í Dayton grófinni. Martin drap á vélimú og skreiddist stirðlega út úr bíln- uiri. Tucker var kominn inn, sat framan á bíl sínum og starði f ram f yrir sig með f jarrænu augnaráði, eins og títt er um bilstjóra í hinni skyndilegu kyrrð og þögn. 1 grófinni var lítið sagt. Vyvian og Susan voru horfin. Óskasápur berjast við svefninn. Hann ákvað að reyna að komast upp Nick Westinghouse gleymdi ékki að koma út og bjóða öku- að hliðiriai á Richard til að sjá hvort eitthvað væri að hon- menn sína velkomna. um. Ábeinú brautinni herti hann ferðiria; ök íipþ ímeð loft-^^__________^__________________________________________ soginu frá Daytoninum og beygði til hliðar til að komast upp-með. hliðinni á honum. Hanri varð of seinn..Hann varð að bréöisaog skipta nið- ur áðúreii það tókst. Allt í ejnu seig höfuð Richards á bringuna. Bíllinn ók áfram;með óbreyttum hraða eitt til tvö hundruð metra framhjá þeim stað sem menn hægðu vérijulega ferðina. „Richard! Varaðu þig!" Óp Martins drukkriaði í vindinum, en hann sá að Ric- hard rykkti til höfðinu. Sjálfur varð harin að hafa sig allan við til að tempra hraðann nógu mikið til að ná horninu. Ósjálfrátt greip fyrsti ekillinn eina tækifærið sem völ var á fyrir hann. Hann bremsaði ákaft og bíllinn snarsner- ist á horninu. Hann sentist út af veginum með skottið á :undan, fór yfir grasið og lenti utaní varnarveggnum. Áreksturinn haf ði ekki verið sérlega harður og bíllinn var enn á réttum kili. Martin hélt að Richard hefði haft það ;af. En hann sat hreyfingarlaus og'sljór í sætinu eins ; og hann gæti enga björg sér veitt og gerði sér ekki ljósa hættuna. 1 næstu andrá var Martin sjálfur á horninu. Um leið óg hann rétti bílinn af, sá hann rautt leiftur, heyrði hroða- lega sprengingu. Hann mundi ekki mikið úr næsta hring. Hann varð þess aðeins var að Bíll Torellis í spegii hans^smækkaði og varð að óskýrum depli. Þegar hann kom til baka á beinu braut- ina tveim mínútum seinna sá hann svart ský liggja yfir bx'autina. Fánaverðirnir gafu bílnum merki um að íara hægt gegnum þefillt reykský. Margir aðstoðarmenn með slökkvitæki reyndu að komast næiTÍ eldsupptökunum. Vindkviða feykti reyknum og eldinum vitund til. Hami sá hjálm og brunnin föt í sætinu. Richai'd var enn í bílnum. Agndofa og lamaður hélt Marfin. akstrinum, áfram. 1 gróf inni stóð Daytonliðið uppi á borðlnu. Þulurinn var að tilkyririá éitthváð í hátalaranuiri. Nick Westinghouse stökk.niður.á þrautiná þegar hann sá. að Martin var áð ,,koma að grófinni. „HyaðjkomytyárV\ - Mörg gömul eld- :hús verða einna ó- ;hentugust fyrir það, að þar vantar skápa að mestu leyti. Á hinn bóginn eru þau oft rniklu rúmbetri en sum nýtizku brúðueldhús, sem varla er "iiægt að snúa sér við .í.- Skápurinn hcr á myndinni er eins og skapaður fyrir auðan vegg í meðalstóru, gömlu eldhúsi. Að sjálfsögðu má hafa skápinn jafn stóran og djúpan og rúmið leyfir. I miðjum skápnum er góð borðplata, sem notuð er sem matborð og bakvið plötuna eru hillur fyrir daglegar nauðsynjar, svo sem krydd, vítamín, borðbúnað o. fl. 'Stóru skápamir tveir eru ann- ars vegar kústaskápur með rúmi fyrir strokbretti. Hillurn- ar í, rniðið -með tvöföldufn dyr- um eru, fyrrlak fyrirfbfaf ramjöl -og. <annað - slíkt f sems'geymt- er- í pökkum ognhliðarskáparnir tveir Skákþáttio* 38. f4! Þar með: hefur strá'tegía: Bot- vinniks börið rikuiegan áwxt. Peðamiðborð Smislofís' e'f að hrynja i rústir og hinn duldi kraftur biskupaparsins kemur n.ú glögglega fram. 38,-------- Re3 . Eftir 38. — Rc3 39. Bxc3, dxc3 40. Dal ó." s. frv. félli c-peÖ ' - svarts. 39. fxe5 íxe5 40. De4 Rxg2 41. Rxe5 Og Smisloff gafst. upp. Eftir 41. — Re3 gæti framhaidíð orðið 42. Bxd4, Rdl 43. Rí3t og síðan 44. Dc'2 auk annarra vinningsleiða sem leynast kunna í stöðunni. Skáldaþáttur Framhald af 7. síðu. máli og danskri þýzku. Á öllum. öldum voru til menn sem skrif- uðu gott rriál, og það lærðu þeir af fornunv bókum og vel mæltri alþýðu. Viðreisnarstarf Sveinbjarnar Egilssonar, Fjöln- ismanna og annarra stórmenna nítjándu aldar var byggt á góðu alþýðumáli og fornu rit- máli, en síðan hefur sömu stefnu verið fylat í höfuðatrið- um. Fræðslukerfi síðustu ára- tuga hefur sennilega of mikið beinzt að aukatriðum og smá- munum, og minna verið hirt um að verja málið fyrir stærri áföllum. Eg hef hér í fáum orðum reynt að rifja upp nofckur ál- þekkt atriði úr menningar- og málsögu íslendinga, vegna þess að nú um skeið mun í þessum þætti reynt að . sjá og sými hvert stefnir í þessu málefni á okkar dögum. Eg vil einkum leita. !íll yngrj manna um efni í næstu þætti, vil sérstaklega biðja ung skáld og aðra unga áhugamenn að senda þættinum stuttar athugasemdir um þessi efni: íslenzkt mál og bókmennt- ir, éða viðhald og vöxt skáld- legrár menntar. Eg held við stöndum nú á vegamötum likt c; fyrr á dögum Snori-a • eða Guðljraiuis. hversu sem til tekst að basiti ^irni. fyrir sultutau vörur. Uhdir borðplötunni eru tveir skápár með hillum fyrir afburrk- unarklúta, fægiklúta pg ýmislegt þess háttar. Eins og þið sjáið ér þetta bragðs skápur sem gerir sitt til áð géra lífið þægllegra iyrir<hús- íiftóðúrina í rúmgóða "eivskápa- laúsa ejdhúsinu. . . \ af- ^iðgerðir {• bDrravö^ vr'iöhjóluni mm, þrilijólum, heimilist£»kj- Georg Kjartansgötu 5. Garðsláttu- vélarnar slípar rg Kjartansgötu 5, Pagmannsvinna. 1 Trúlofuuarhr inglt. Stetahrlmk. £Iáls_i«_ 14 «1 1». Kt;. fUÍÍ,

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.