Þjóðviljinn - 05.06.1958, Blaðsíða 11

Þjóðviljinn - 05.06.1958, Blaðsíða 11
Fimmtudagur 5. júní 1958 — ÞJÓÐVILJINN — (IX DOUGLAS RUTHERFORD: Hótanir Bretastjóniar 26. dagur mæta næstu öldu. Það togaði í Susan, þangaö til hún veinaöi af sársauka í handleggnum. Martin nísti tönnum og stóðst straumsogið. Smátt og smátt dró hann hana ofar, þangað til þau stóöu í mittisdjúpu vatni með sand undir fótum. Hann lagði handlegginn um mitti hennar, hún gerði slíkt hið sama. Þau héldu þétt hvort um annað, mæltu ekki orð frá munni og gengu hægt upp úr vatninu. Uppi á þurrum sandinum sneru þau sér til og horfðu hvort á annað. Engin uppgerð kom framar til greina. Hann sagöi: ,,Eg elska þig, Susan. Eg vil aldrei skiljast við þig." „Eg elska þig líka, Martin. Mér varð það lj'óst úti í vatninu." Þau leiddust upp ströndina. Handklæði Martins hékk enn á naglanum sem hann hafði hengt það á fyrir tæp- um stundarfjóröungi. Samt var heill hafsjór af reynslu milli þessara tveggja andartaka. Þau litú aftur út á sjóinn sem ljómaði enn í morsunsólinni. ...,:.:. ,,Hann sýndist svo sakleysislegur og meinlaus," sagði Martin. ,,En það munaði minstu að hann skilaði okkur ekki aftur." Susan starði alvarleg út yfir haffíötinn. Áftur- kippurinn var ekki enn farinn að segia til sín. ,,Að vissu leyti er ég honum þakklát." Martin rak upp vein um leið og hann steig á eitt- hvað oddhvasst sem grafið var í sandinn undir fótum hans. Hann rótaði ofanaf því og í ljós kom ferhyrnd fjöl sem tveir naglar stóðu uppúr. ,,Þetta er ljóta gildran!" ,,Það er heppilegt að naglarnir eru ekki ryðgaðir," sagði Susan. „Blæðir úr þessu?" Martin kraup á annað hnéð og velti" fiölinni við. Hinum megin á fjölinni var nýmáluð a'ðvörun á ítölsku sem var svohljóðandi: HÆTTA Eftir fyrirmælum yfirvaldanna og vegna tíðra drukkriana að undanförnu, er stranglega bannað að synda hér við ströndina. Framhald af 1. síðu. en með venjulegri landhelgi eiga Bretar við þrjár sjómílur. Sama kom fram í yfirlýsingum Frakka og Belga, að landhelgi utan þriggja mílna væri ólög- leg. Þessar þjóðir neita sem sé jafnvel að viðurkeniia núver- andi landhelgi íslendinga, og mótmæli Breta eru í rauninni kra.fa um að íslendingar minnkj fiskveiðilaudhelgi sína frá því sem nú er, taki upp þá sem gilti fyrir 1952 — þrjár mílur út frá strandSengjunni sjáifri! Öllu dónalegri móðgun mun vart hægt að hugsa sér. Hótanir treysta aðeins einingu íslendinga. Þá ætti brezka stjórnin að minnast þess að liótanir henn- ar 1952 höfðu þau ein áhrif að þjappa þjóðinni saman, þannig að Islendingr'f" stóðu sem einn maður að þeir'ri á- kvörðun sem tekin var, þrátt fyrir fyrri ágreining um ýmis atriði. Einnig nú munu hinar marklausu og ósæmilegu hót- anir sópa til hliðar í einu vet- ifangi ölluhi ágréiningi og öllum deilum hér innanlands. Frá 1952 ættu brezk stjórnarvöld að minnast þess áð ógnanirnar um „frekari aðgerðir" beygðu ekki einn einasta íslending. Það voru Bretar sjálfir sem afléttu' löndunarbanninu að sáu a'ð sér; það voru þeir sem lokum, það voru þeir sem í verki sættu sig við hina „ó- Iögmætu" landhelgi íslendinga og refsingar íslendinga fyrir veiðiþjófnað, það voru þeir sem' virtu hina nýju landhelgi eigi verr en hina fyrri. Það var scmi Breta að þeir sáu að sér þá ^— á sama hátt og mark- lausar hótanir þeirra nú o; 1952 eru þeim minnkunar. „Jæja," sagði Susan. „Það er lítið gagn í því að hafa svona aðvörun liggjandi á hvolfi í sandinum. Martin var feginn því að Gavin ók mestaUa leiðina til Allure. Bæði var hann undrandi yfir því hve bar- átta hans við útsogið hafði dregið úr honum mátt og svo vildi hann gjarnan fá næði til að hugsa. Atvikið við miðdegisverðinn kvöldið áður var ein- kennandi fyrir hinn undarlega blæ sem hvíldi nú yfir öllu liðinu. Það hafði komiö upp um hugarástand hvers og eins, hvernig svo sem þeir reyndu að leyna því. Návist hinna illu áhrifa var næstum sýnileg. Hann vissi að það var hlægilegt að kenna hinu sama um dottið aðvörunarspjald á ströndinni. En hann gat ekki losaö sig við þá tilfinningu að sogandi vatnið sem seilzt hafði eftir honum og Susan væri eins mikil sönnun þess og eitrið í drykk Richards. Því að þrátt fyrir allt sem hann og Nick höfðu sagt hvor við anna, vissi hann að dauða Richards hafði ekki boriö að af tilviljun. Og nú leitaði sú sannfæring á hann að morðinginn væri að leita að öðru förnardýri. Hann velti fyrir sér hvað Susan gerði í sambandi við Vyvian. I>að yrðu þau að ræða sín á milli. Hin skyndilega opinberun sem hafði birzt þeim á strönd- inni var svo ný, að þau höfðu engan tíma haft til að sem þó hafa helgað sér allt að 200 sjómílum —- og skyldi mað- ur þó ætla að þar væri nærtæk- ara verkefni fyrir hin brezku „alþjóðalög'^ og verndara þeirra. Það er jafn alkunn staðreynd að á ráðstefnunni. í Genf var ' mikill. meirihluti þjóðanna -fylgjandi 12 mílna fiskveiðalandhelgij og Bretar vortt í vonlausum ininnihluta með sínar 3 mílur, Skyldi meirihlutavilji Cenfarráðstein- unnar ekki vera betrj vísbend- ing um alþjóðaíög en valdboð Bretastjórnar að undirla.'íi út- gerðarmanna frá Grimsby cg HuII? Um landhelgina verður ekki samið. Hinar marklausu hótanir Breta eru bornar fram í þeim tilgangi einum að reyna að hræða Islendinga til þess að fallast á samninga við brez'ka togaraeigendur um islenzk landsréttindi og íslenzka lifs- nauðsyn. Bretar eiga þó að vita það, að það er stefna Islend- inga, margítrekuð af forustu- mönnum allra stjórnmála- flokka, að um landhelgismál verður ekki samjð við nokkra erlenda þjóð. Landhelgin er ís- lenzkt innanríkismál, og mála- miðlun er óhugsandi um efni sem varðar líf eða dauða Is- lendinga, eins og núverandi for- sætisráðherra komst að orði og eins og allir íslenzkir forsætis- ráðherrar hafa lýst yfir í fullu umboði þjóðarinnar allrar. Svar Islendinga við beiðni Breta um samninga um landhelgina er afdráttarlaust nei. ísleezki hesturÍHii Framhald af 3. síðu. ferð hestanna í Þýzkalandi. Þa5 er athyglisvert að Ursúla, sem sjálf á nokkra íslenzka hesta, hefur stöðugt samband við alla eigendur íslenskra hesta í Þýzkalandí og fylgist stöðugt með líðan þeirrá. Nú liggja fyrir 300 paut- anir á hestum, sem þegar hafa verið greiddar, en samkvæmfc íslenzkri löggjöf, sem er ein- stæð í heiminum, er óheimilt að. ílytja hesta út nema á tímabil- inu júní-—okt. Þetta er mjög bagalegt, þar sem langhag- kvæmast væri að flytja hross- in út að vetrinum, þegar eftir- spurnin eftir þeim er mest. Frakkland Minningarathöfn um SNORRA ARINBJARNAR Jistmálaira, bróður okkar, fer fram í Fríkirkjuani föstudaginn 6. júní klukkan 2,30. Sveinbjörn Arinbjaniar og systMai Haía viðurkennt 12 mílna landhelgi annara. Þótt Bretar tali um „al- þjóðalög", án þess að geta gert nokkra grein fyrir því hvar slík „lög" er að finna um landhelgisréttindi þjóða, vita Islendingar ekki síður en aðr- ir, að Bretar eru þegar í verki búnir að viðurkenna 12 mílna landhelgí fjölmargra þjóða. Þeirra á meðal má nefna Sovét- ríkin og önnur strandríki Vest- urevrópu — eða hvar er að finna hótanir Breta um að rifta 12 mílna landhelgi þeirra? Ekki hefur þess heldur orðið vart að brezki flotinn hafi gert sig líklegan til að brjóta land- legi sumra Suðurameríkuríkja, Þannig munum við sigra. Nú er komið að úrslitastund í ibaráttunni fyrir stækkun til mikillar |landhelginnar * 12 mílur. A- 'kvörðun Islendinga hefur verið tekin, og ekki verður framar snúið við. Hvað sem-líður fyrri ágreiningi og deilum þurfa all- ir Islendingar að taka höndum saman, alljr stjórnmálaflokkar, öll þjóðin. Fyrri ágreining og deilur getum við alltaf gert up'i og jafnað, en út á við, gegn andstæðingum okkar, verða Is- lendingar einn vilji. Þannig munum við sigra nú. Við höf- um réttinn með okkur, við vit- um um lífsnauðsyn okkar, við vitum um stuðning og samúð mildls meirihluta þjóða heims, og við vitum einnig að Bretar munu kjósa vináttu og góða verður ljóst að ákvörðun okkar verður ljóst að ál«rörðun ekkar verður ekki haggað, að hvergi er bilbug að finna á nokkrum flokki eða manni. Orðsending írá lögreglustjéranum í Keflavík. Samkvæmt 70. gr. lögreglusamþykktar Keflavikur er hundahald bannað í Keflavík, nema með sérstöku leyfi. Hundaoigendur í bænum, sem ekki hafa slíkt leyfi, eru alvarlega áminntir um að lóga hundum sínum eða lósa sig við þá á annan hátt, innan viku frá dagsetningu auglýsingar þessarar, ella munu hund- arnir teknir og þeim lógað á kostnað eigenda þeirra. Keflavík, 3. júní 1958. Ujérlnn í Keílavik. Framhald af 12. síðu. Fréttaritari brezka útvarps- ins segir að þrátt fyrir allati þennan f"gnuð sé því ekki að leýna að leiðtogar frönsku land- nemanna hafi orðið fyrir voit- brigðum með stjórn de Gaulle. Hann gat þess til dæmis að ekkert blaðanna í Algeiijsborg hefði minnzt einu orði á ráð- herra þá sem vóru 'v fylgd með de Gaulle. Svo virtist jafnvel sem uppreisnrvforing,iarnir í Alsir hefðu ekki enn viðurkennt stjórn hans, því að þeir hefðu t. d. enn ekki hlýtt ákvörðun • hennar að afnema ritskoðun. Yfirlýsing Breta Framhald af 1. síðu- hlýtur brezka ríkisstjórnin að vekja athygli á því, að hún myndi telja það skyldu sína að koma í veg fyrir hvers konar ólögmætar tilraunir til afskipta af brezkum f iskiskipum á úthaf inu, hvort sem slík afskipti fara fram á þeim svæðum, sem íslenzka ríkisstjórn- in hefur nú í hyggju aS telja sig hafa yfirráð yfir eða ekki. Enda þótt ein þjóð eða' fleiri geti ekki breytt alþjóðalögum, þá er þjóðum auðvitað heimilt að gera með sér tvíhliða eða marg- hliða samninga, þar sem þær að einhverju leyti eða öllu afsala sér eða takmarka: á tilteknum svaeðum réttindi, sem þær eiga kröfu til samkvæmt núgildandi redum um hafið. Brezka ríkis- stjórhih og ýmsar aðrar vinveitt- pr ríkisstjórnir hafa gert allt sem beim er unnt til að fara þess á j'jit við íslenzku ríkisstjórnina að hún grípi eigi til einhliSa ráðstaf- aiT', en f'aka í þess stað upp við- rseður í því skyni að ná viðun- anrii sam.komulagi. Brezka ríkisstjórnin gerir sér grein fyrir þeirri þýðingu, sem fiskveiðar hafa fyrir ísland, en fiskveiðar hafa einnig mjög mikla þýðingu fyrir brezku þjóð- ina. Brezka ríkisstjórnin er þeirr- ar skoðunar, að með samninga- viðræðum ætti að vera hægt að komast að viðunandi samkomu- lagi. Af þessum sökum tilkynnti brezka ríkisstjórnin ríkisstjóm íslands, áðuj; en tilkynning var gefin út um fyrirætlanir íslands, að hún væri reiðubúin að hefja viðræður í þessu skyni. Brezka ríkisstjórnin er enn reiðubúin að hefja slíkar viðræður í þeim samvinnuanda sem hún sýndi á Genfarráðstefnunni um reglur þær, er gilda skyldu á hafinu. Það er von brezku ríkisstjórnar- innar, að ríkisstjórn íslands sé því sammála, að samningaviðræð- ur séu á allan hátt æskilegri en einhliða ráðstafanir og að nota beri tímann fram til 1. septem- ber n.k. til að semja um varanlega lausn, er aUir hlutaðeigandi geti við unað. \ Utanríkisráðuneytið,

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.