Þjóðviljinn - 08.06.1958, Blaðsíða 11

Þjóðviljinn - 08.06.1958, Blaðsíða 11
Sunnudagur 8. júrií 1958 ÞJÓÐVILJINN (11 DOUGLAS RUTHERFORD: • — -^ <%~ apio o; 29. dagur. ; : „Mér finnst íiún prýðileg. En setjum nú svo að minn> bíll sprengi sig ekki?" „Þá vinnur þú sennilega keppnina. En ég efast unl að það lánist. Auk þess yrðirðu sennilega að fá áfyll- ingu einu sinni oftar en hinir bílarnir og þú yrðir að hafa þann tíma aflögu." Martin kinkaði. kolli. Það var ekkert við þessu að segja. Það var skrítin tilhugsun að fá kappakstursbíl með fyrirmælum um að aka eins og fjandinn sjálfur þar til bíllinn gæfist upp. Hávaðinn á vei'kstæðinu dvínaði. „Wilfred er þagnaður í bili", sagði Nick. ..Við" getum farið inn aftur. Eg hef áhyggjur af Wilfred. Hann eyði- leggur sig alveg ef hann heldur svona áfram. Jói segir að hann hafi verið mjög undarlegur á leiðinni frá Mondano. En hann hefur gert kraftaverk í sambandi við bílana. Hann fullvissar mig um að þeir verði betri á hornunum". „Hvað hefur hann gert?" . „Fest eitthvað og losað eitthvað, stytt eitthvað og lengt annað og dreift þyngdinni eitthvað. Hann and- ar bókstaflega á málminn og.hann gerjrþað' sern til er ætlazt. Við sjáum það betur þegar við fáum bílana út á brautina. Geturðu ekið mér heim á hótelið aftur? Einn vélvirkinn er að laga bremsurnar á mínum". Þeir óku heimleiðis eftir strandveginum með tíimm- bláan sjóinii til' hægri. Einhver ofurhugi þaut yfir vík- ina á vatnaskíðum, dreginn af hraðskreiðum vélbáti. l.j,Ágætur staður, Allure," sagöi Nick og. andaði að séi* sáltri: golunni og ranghvolfdi augunum um íeið og þeír óku framhjá tveim sólbrúnum strandgyðjum á heimleið eftir daglangt sólbað. „Eg skal fara með þig um brautina í fyrramálið áður en umferðin byrjar. Hvernig gekk hjá ykkur á leiðinni?" „Það var dálítið annarlegt andrúmsloft. Eg held að Wilfred sé ekki sá eini í liðinu sem er í þann veginn að tapa sér." Bílar Fiona og Vyvians voru framan við hóteiið þeg- ar þangað kom. Það bólaði ekki á Susan né.Vyvian, en Fiona, glæsileg og snyrtileg, meira að segja eftir þessa löngu ökuferð, ráfaði um í anddyrinu eins og hún vissi ekki hvað hún ætti af sér að gera. „Hvar er Wilfred?" spurði hún, þegar hún var búin að heilsa Nick. - „Hvar heldurðu? En á verkstæðinU á kafi í vélum. Þú verður að gera eitthvað í sambandi við hann, Fiona. Hann eyðileggur sjálfan sig." Fiona starði út í bláinn og svaraði engu. Hún hafði haft nægan tíma til að hugsa á leiðinni frá Mondano og samræður hennar við Tucker höfðu hjálpað henni til að líta skynsamlegum>a<l%&m "$C:&M$. Hún vissi nú hvað henni bar að gera." Allir voru í miklu betra skapi við kyöjidverðinn þetta kvöld. Bílstjórarnírs; sem áttu að táj|:á! þátt í sport- bílakeppninni voru komnir. Þetta nýjá blóð varð til þess að reka burt eitthvað af hinum hEéttuIega, inn- hverfa andrúmslofti sem ríkt hafði meðal Mondano- hópsins. En Wilfred kom ekki til kvöldverðar. Það var orðið býsna áliðið þegar máltíöinni var lokið. Fiona skildi við hitt fólkið strax og hún gat þvi við komið og fór út í bílinn sinn. Það var orðið dimmt, en kvöldið var svo hlýtt að hún þurfti ekki kápu. , Bærinn vár svo unpljómaður að hún gíevmdi næstum að kveikja á bílljósunum. Allure var í hátíðabúningi. Strandvegurinn var prýddur mislitíUm l|ósurn. Margar "býg^íhganhá voru íýstar neðan frá með fjólubláuni, gulum og hvítum ljósum. Breiðar gangstéttirnar voru fullar af fólki sem komið hafði út til að horfa á Ijósin. og þrjár bílaraðir þokuðust hægt í hvora átt. Lögregluþjónn vísaði henni veginn að Kappaksturs- verkstæðinu og hún var svo heppin að finna rétta verkstæðið í fyrstu atrennu. Úti fyrir var dálítill hóp- ur forvitins fólks sem hlustaði undrandi á hin kyn- legu hljóð sem heyrðust að innan. 12 mílna landhelgi við Færeyjar Móðir okltar PETRA GUDMUNBSDÓTTIR, íjósméðir frá Tungu í Nauteyrarhreppi, andaðist hinn 6. þ.m. að Sólvangi í Hafnarfirði. - Áséeir,.-'.' ¦ Jón, • Guðmiwdur, -"': AðaMeimn Köskuldssynir. Framhald af 1. síðu. stjórnin gerði ráðstafanir til nýrra samninga við Breta, ef samþykktar yrðu alþjóðlegar reglur um landheigi, eða slík- ur samningur gerður milli tyeggja aðila, sem gæfi meiri réttindi en samningurinn við Breta. Þessi ákvörðun Lögþings- ins var tilkynnt brezku stjóm- inni, sem hefur því frá upphafi verið það ljóst að samþykkí samriíngsins frá 1955 var eng- an veginn skilyrðislaus, svo að Bretar hafa því fyrirfram fall- izt á að taka upp samninga i þessu tilfelli. Það varðar Færey- inga ákaflega mi-klu, sem gerzt hefúr varðandi laridhelgi íslands. Danska stjórnin tekur undír ósk- ir Færeyinga um 12 sjómilna landhelgi en þar verður að fara samningaleiðiná, og rikisstjórn- 'in ör sánnfærð um að sú leið stendur opin. Bretar hafa þeg- ar sýnt sig fúsa til að taka tillit til óska um úífærslu. Rikis- stjórnin 'mun ræða vi'ð land- stjórn Færeyja um það hvernig á rhálínu skuli haidið, og \nsar til þess frumkvæðis, sem þegar hefur verið tekið af hennar hálfu um svæðísbundnar við- ræður iim sameiginlega lausn, sem betri væru en samningar tveggja aðila og miklu ákjósan- legri en'einhliða aðgerðir, sagði H. C. Hansen. ÞjóSaratkvæði Framhald af 5. síðu. sír hélt fund í gær til að ræða horfurnar. eftir heimsókh de Gaulle. Fréttaritari breília út- varpsins í Algeirsborg segir að allmikillar óánægju gæti rneðal sumra nefndarmanna vegna þess hve líorsætisráðherrann var einarður í afstöðunni gagn- vart nefndinni. Finnst þeim nú sem vald þeirra hafi mjög minnkað, og þykir heldur súrt í broti að de Gaulle skyldi fela þeim það hlutverk að bæta sambúðina milli Serkja og frönskumæiandi manna í Al-: sir. Hjúkraiiarkoiia óskast strax. Ifpplýsingar á skrifstofimni. Hrafnista Dx4S Tilboð óskast í nokkrar fólksbifreiðir, er verða til sýnis að Skúlatúni 4, þriðjudaginn 10. þ.m. kl. 1—3 síðd. Tilboðini verða opmuð i skrifstofu vorri kl. 5 sama dag Nauðsynlegt er að taka fram simanúmer í tilboði. Sölunefnd varnarliSseigna. Afhugi Getum útvegað ís í sölutjöld 17. ]úm Talið við okkur sem fyrst. — í S B 0 R G, Ausiurstræti 12. opnao nýja verziim á Skólavörðustág 17, Fjölbreytt úrval kven- og barnafatnaður. — VERZLUNIN aUTE Skólavörðustíg 17, sími 15188. Bókmenntir Framhald,af 6. siðu. heldur. Við erum ekki glöð". ¦Þetta er ekki blóðþyrst fólk, sem myrðir og misþyrmir sér til "hugsvölunar. Tíminn er bezti læknirinn, segir máltækið, og hann græð- ir einnig sár byltingarinnar, þótt margt þrútið ör verði eft- ir. Framvindu lífsins fær ekk- ert stöðvað. ¦— í síðasta þriðj- ungi bókarinnar heldur höf- undur áfram að segja frá upp- vexti sinum og lífi fjölskyldu sinnar og fóiksins í þorpinu eftir byltinguna. Lesandinn kynnist þessu fólki enn betur en áður. Svo lifandi er frásögn- in, að honum finnst hann deila kjörum með því, þra%la með því á ökrum stórbændanna, sitja brúðkaup þess, fagna með því hverju nýju lífi sem fæð- ist, hungra með því og þjást. Þannig lýkur fyrra bindi sög- unnar aí rúmensku berfætling- unum. Eins og áður var sagt, er bók þessi raunverulega frem- ur sjálfsævisaga en skáldsaga, þótt í því formi sé, og segja þeir, sem hafa k'ynnt sér ævi höfundar og þá atburðí, er hún fjallar um, að hahh fyigi stað- reyndum yfirleitt mjög trúlega. Þess vegna má segja, að ekki verði til fulls ráðnir af þessu verki einu saman skáldlegir hæfileika hans til efnissköpun- ar. En hitt má ljóst vera, að Zaharia Stancu er mikill rit- höfundur, er kann ágæta vel að segja sögu og tekst að gæða frásögnina undraverðu lífi. Ósjálfrátt verður manni við lestur þessarar bókar, að leiða hugann að annarri fi-ægri sjálfsævisögu, ævisögu Gorkís. Hér er þó ekki um neina stæl- ingu að ræða, þótt vel kunni að vera, að saga Gorkís hafi orkað á Stancu og orðið honum á einn eða annan hátt hvöt til að skrifa þessa bók. Berfætl- ingar Stancus eru hans fólk, hans þjóð, ekki Gorkís eða neins annars skálds. Við bíð- um þess, að fá meira af þeim að heyra. Að lesa þessa bök gerir menn skyggnari en áður á sögu rúmensku þjóðarinnar, á Hf hennar og kjör í dag Qg þau stakksskipti, sem þau hafa tekið á síðustu árum. Um þýðingu Halldórs Stef- ár.ssonar skal ég ekki fjölyrða. Vi.-sulega er það alltaf galli, þc."ar ekki er þýtt beint úr frummálinu, en um það tjáir ekki að sakast í þetta skiptí, þ'vl að seint hefði bókin komið út á íslenzku, ef þess hefði át't að krefjast, að svo væri gert. Vm nákvæmni býðingarinnar 'sel ég ekki dæmt, þar sem ég tref ekki lesið útgáfur þær, er ;-.'%andi lagði til grundvallar. Mái og stíll eru hins vegar hvort tveggja traust, eins og vcenta mátti af svo góðum rit- höfuhdi sem Halldóri. Um ein- s'ök atriði er ég honum þó ekki 3ammála, t.d. varðandi hinar miklu samskeytingar 'smáorða o.fl. þess háttar, en i;m það atriði er ekki rúm, Hl að ræða hér, enda eiga þar 'fleiri rithöfundar en hann ó- skipt mál. Útlit bókarinnar og frágang- Ur er snyrtilegur í hvivetna. S. V. F. >1 : y ¦- :; :---.;'

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.