Þjóðviljinn - 08.07.1958, Blaðsíða 11

Þjóðviljinn - 08.07.1958, Blaðsíða 11
Þriðjudagur S. júlí 1958 — ÞJÓÐVILJINN (11 DOUGLAS RUTHERFORD: jariÐ oauesNN -ji uxuv 52. dagur. „Bölvaður snuðrarinn þinn!" hvæsti Gavin milli tannanna. „Eg var búinn að segja þér að þú vissir allt of mikið". Martin starði á andlit sem hann hefði tæplega þekkt sem andlitið á hinum glaðlynda, kærulausa Gavin. „Jæja, nú veiztu það allt saman". Var tími til að hlaupa yfir grófirnar og æpa yfir borðið: „Gavin er morðinginn?" Þeir héldu að hann væri orðinn vitlaus. Hann sagði: „Guð hjálpi þér, Gavin". -„Guð hjálpi þér!" svaraði Gavin. Martin gekk aftur að bíl sínum og steig inn í hann. Ramon var þegar kominn uppí. Torelli 'var að draga á sig hanzkana. í speglinum sá Martiri að Gavin var að koma sér fyrir i sætinu. Tvær mínútur til stefnu.'" Nú var óþarfi að biðja Jóa um sögur. Hugur hans var í þvílíku uppnámi að hann átti ei;f itt með að beina honum að keþpninni. Nú sá hann andlitið sem var of ógreinilegt kvöldið áður þegar hannyar að festa blund- inn. Það var ekki að undra þótt það hefði komið hon- . um kunnuglega fyrir sjónir. Nú virtist allt liggja í augum uppi. Kynjasaga Gavins um slysið, Gavin í gróf- inni í Mondano, undarleg hegðun; hans á leiðinni til SanPaolo, tilraun hans til að, gérá Wilfred tortryggi- legan. .... '"'' '''¦' Vísamir sýndu að mínúta var eftir. VérTorellís við 1 hlið hans batt endi á hugsanir háhs.' Hánn neyddi sjálfan sig til að útiloka allt annað en .kappaksturinn úr huga sér. Jói va) reiðubúinn, beið pítík startmerki frá honum. Hann dró niöur vindhlífarnar, lagfærði hahzkana. Framundan var svartur. vegurinn, auður og óþöiihmóður. Hann kinkaði kolli til Jóa. ,. vAllurt kappaksturinn varð ekki einungis ógleyman- legur hverj um einasta áhorfanda. Hann komst í bækur sem söguleg keppni. i >M Martin hafði komið vélhraða sínumiippi 6.000. Þeg- ar flaggið féll, tók hann fótinn af þedaláhum og sleppti gripinu með* smelh. En bæði Torelli og Ramon uröu fyrri til af þeirri einföldu ástæðu að þeir biðu ekki eftir flagginu. Martin varð undrandi :ýfir byrjunarhraða heimsmeistarans. Þegar hann skipti í þrtðja á hundrað • ..og^rjátíu kílómetrum, voru tveir bílar á undan hon- um og heill hnappur rétt á hælum hans. Torelli var á undan Ramon og Dayton gegnum fyrstu beygjuna. . Það yar þega.r augljóst að báðir, hinir ökumennii'nir ,- æthiðu ekki að láta neitt aftra~ sér>Þtea-rMruV..ailir með ; ótrúlegum hraða gegnum Gleði andskotans,. Vegurinn var viðsjáíl eftir sportbílakeppnina. áhorfendur; sem haldið höfðu niðri í sér andanum þegar ;þeir heyrðu . dyninn nálgast, tóku andköf þegar þeir sáuiþrjá, bíla þeýsast framhjá með nokkurra sentimetra millibili. Tveir fyrstu ökumennirnir skíþtu ékki niður né bremsuðu fyrir Spilavítishornið fyrr en á síðasta and- artakipg fóru' fyrir það með svo mitóium hraða að það vár eins og afturhjólin væru að iósna undah heim. Martin var þegar farinn að svipast eftir beztu leiðinni og hann fann að vegna endurbótanna á bremsunum, héfði hann getað dregið andartak í viðbót að bremsa". Þegar þeir þutu eftir beinu brautinni sá hann að bílar . bæði Torellis og Ramons voru hraðskreiðari en.í.æfinga- akstrinum. Eins og Nick hafði spáð, höfðu bifvélavirkj- arnir gert allt sem hægt var til a,ð ná hraða Daytons- ins. Martin vissi ekki hvort helduí* þeir vom 'að keppa hvor við annan eða tóku sig saman til ,%S útiloka íiann, en ítölsku bílarnir tveir þutu eftir beinu bmutinni hlið við hHð, létu honum ekki eftir neitt rúm til að komast fram úr. Röðin var enn hin sama þegar þeir fóru gegnum hámálina. Pólkið sem var fremst f hópnum við homið handan við jámbrautarbrúna fór að óska þess-að það hefði yalið sér annan stað til að horfa á kappakstuilnn. Beint fyrir fiuman það komu þrír bílar upp bung- una, að.því er virtist í lausu lofti & og það virtist að- eins vera af tilviljun en ekki vegha neins náttúralög- ! máls' aS-shjól og fjaðrir héngu saman. þegar þeir snertu veginn aftur. Hálfri fjórðu mínútu eftir upphafið, stóð Nick á ans samtímis. Eg vildi óska að ég hefði önnur augu niður við spilavítið". Susan óskaði hins sama meðan hún var að færa inn númerin sem hún hafði hripað niður í flýti. Reyndar varð það Ramon sem þurfti að láta sig, af þeirri einföldu ástæðu að hann var tilneyddur að bremsa fyrir beygjurnar Örsttitttf'fyfr en Martin. Aftur komu þrír bílar fyrlr Spilavítishornið í bendu, en nú hafði Martin aðstöðu til að gera tilraun til að komast framúr Torelli. Hann var á hælunum á honum þegar þeir skiptu báðir og upp í efsta. Á tvö hundruð og ártatíu kílómetra hraða var hann kominn á hlið við vinstra afturhjól Torellis. Heimsmeistarinn starði beint fram fyrir sig, virtist ekki vita aö Daytoninn var þarna. Hægt og hægt fór hann að þoka sér til vinstri á braut- vnni, eins og hann væri að búa sig undir beygjuna sex liundruð metrum framar. Hægra framhjól Martins nam viö miðju rauða bílsins og þegar ítalinn hélt áfram að þoka sér til hliðar komst hjólið í sjálfheldu. Á þess- um hraða var þetta mjög óþægilegt. Þetta var augljós tilraun Torellis til að hrista af sér þrezka ökumanninn. Á síðustu stundu vék hann til hliðar og Martin varð að láta sér lynda aö elta hann fyrir hárnálina. Hann ákvaö að reyna að fara framúr Torelli á beinu brautinni fynr framan grófirnar. Heimsmeistar- inn myndi sennilega ekki reyna nein bellibrögð fyrir framan brautarverðina. Hann var tommu á eftir Rom- alfabílnum þegar þeir fóru fyrir siðasta tvöfalda hægri handar hornið. Torelli hallaði sér áfram eins cg hann vildi ýta á bíl sinn. Martin skauzt gegnum kjölsog hans og vék út á veginn til að fara framúr. Bíl- í Framhald aí 5. síðu. af þurrkuðu kjöti, jafn mikið af eveskjum, 50 lítra af vatni, nokkrar mjólkurdósir, færi, húðkafarabúning og talstöð. Tondu kveðst sannfærður um að komandi kynslóðir muni hafa mikil not af reynslu sinnl á þessu 4260 kílómetra sundi. grófarboi'ðinu og hélt vinstri hendihhi í hárið á Basil,'";' ^ji,líjTiafsfinnA sem bar sig aumlega. Hann heyrði þytinn í bílaröðinni se mþeystist eftir strandveginum, Ef til vill er það áhrifamesta andartak keppninnar, endir fyrsta hrings- ins. Hljóðið berst með svo ótrúlegum hraða, að það er næstum óhugsandi að það beri með sér mannlegar ver- úr. Nick hafði séð að Martin var króaður í upphafi og vissi að hann yrði að hafa sig allan við að komast fram úr tveim ftölum á svo þröngri braut. Hann sá tvo rauöu bilana koma út úr beygjunni og á hælunum á þeim ver grænn bíll sem virtist taka hornið vitund hraðar. Þegar Torelli var laus úr horninu kom hann sér fyrir hægra megin á veginum. Ramon bevgði til vinstri eins og hann ætlaði framúr, en var þó svo sem bíllenp'd L eftir. Daytoninn var aftastur og gat ekki komizt framúr. Þegar þe'r þeystust framhjá grófunum var Torelli fyrstur og Martin var á hælum hans, á hlið við Ramon. Þeir hurfu úr augsýn í sömu röð. Tuttiig'u metrum aft- ar voru aðrir þrír í hóp; Maroni, Brendel og Gavin. Hookins var fimmti síðastur og stóð sig vel. Nick steig niður til að þurrka svitann af enninu og Basil lyfti hendinni til að aðgæta hvort eitthvað væri f:ftir af hárum. „Nú er spurnin?;in, hver lætur undan? Ramon og Martin geta ekki báðir farið í gegnum:.Gleði andskot- Framha'.d af 9. síðu. eins keopt þrisvar sinnum og stokkið lengst 15.70, en beztt árangur Vilhjálms er 15.45. ^ir Da Silva hefur aldrei tap- að keppni og Vilhjálmur hefur heldvir aldrei tapað keppni nema fyrir da Silva. ^r Það er að heyra á þeim báðum að þeir séu vel undir keppnina búnir og muni leggja sig alla fram.^Da Silva kvartar aðeins yfir einu: of kalt! Náftföt úr poplini sem ekki þarf oð sfrjúka Náttfötin þurfa lika að vera hentug.< Það spillir að sjálf- eru náttföt úr poplíni eem ekki þarf að strjúka. Náttföt beggja ítölsku stúlknanna eru saumuð úr sama efni, mjög smáköflóttu poplíni, skreyttu einlitu ljós- bláu efni. Stúlkan til vinstri er reyndar í köflóttri blússu, bryddaðri bláu, en hin í ljós- blárri ¦¦ blússu með köflóttu skrauti. Stúlkan til vinstri er i blá- um buxum með köflóttum vippslögum, stúlkan til hægri í köflóttum buxum með bláum uppslöguin. Hvorttveggja náttfötin era snotur og skemmtileg, og manni dettur ósjálfrátt í hug, sögðu ekki að þau séu f alleg' hvort þetta væri ekki tilvalin og þægileg að sofa í. I aðferð til að síkka og stækka Ein af beztu nýjungunum í náttfötia telpnanna á gelgju- sambandi við þess konar flikur k skeiði. KR - Fram Frp—Vinld af 9. síðu. vörður að þessu sinni, en er full þungur og ekki nógu leik- andi til þess pð njóta eín í þeirri stöðu, þót.t hann vinni mikið. Helgi Jónsson var betri. Að vmdanteknum Þórólfi var allri framlínunni í KR-liðinu aUmislagðar hendur og allir fjórir hafa séð sinn fífil fegrí og hefur sérstakleg.a Gunnar Guðmannsson oft verið heppn- ari. ( Framliðið dálítið í molum Framliðið var allmjög i mol-_- um í leiknum og áttu ef til vill forföll leikmanna þar nokkra sök, því þá vantaðt ma.rkmann sinn Geir og Grétar Sigurðsson, sem leika átti, og auk þess fóru tveir útaf í leikn- um. Karl Bergmann var líka mikinn hluta síðari hálfleiks ekki nema hálfur maður vegna meiðsla i fæti, og kom það nið- ur á liðinu í síðari hálfleik, en þá áttu þeir í vök að verjast. Fallclór Lúðvíksson var bezti — "^nr x'arnarinnar og enda P.únsr. pem var hægri bakvörð- -¦• o<r Kfirl í markinu verður ^' vi snkaður um markíð sem '•—-i ncr varði annars vel. I fr--^.i)nnnni var Karl Berg- jr'-^-i hp^tur r^eðan hans naut við '^:ii'.n Ouðmundur Óskars- son ¦""!¦ lika allvirkur, en í heild t^Vp.t líðinu ekki að ná saman og sýna skemmtilegan leik. Dómari var Magrms Péturs- son og slapp nokkuð sæmilega frá því. m Nýjustu töskurnar Nú eiga handtöskurnar helzt að vera langar og flatar. Þær mega gjarnan vera ferhyrndar og hafa sterklegan hanka eða vera hankalausar. Skyldu ekki einhverjar okk- ar luma á.'.gömlum 'l^mslags- th'skuín í fóruni okkar?%Sú var tíðin að þær voru mjög í tízku. og ef til vill þarf ekki annað en láta gera þær upp, lita þær hjá sérfræðingi, éða bera á þær og laga þær til. Þá upp- fylla þær alveg krðfur tízk- i unnar.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.