Þjóðviljinn - 16.07.1958, Blaðsíða 10

Þjóðviljinn - 16.07.1958, Blaðsíða 10
2) — Öskastundin Öskastundia — (3 Hvað er eftirlætis liturinn þinn? Þið vitið eflaust að sérstakir litir eru ýmist HEILABROT Klara Klipp átti mál- band sem var 36 þuml- unga langt. Á hverjum degi klippti hún einn þumlung ,af málbandinu sinu og setti bútinn nið- u. ' í kommóðuskúffu. Hvað var Klara marga daga að klippa málband- ið í þumlungsbúta allt saman? ' Pési er nákvæmlega helmingi þyngri en Gunna systir hans. Einu sinni fóru þau bæði á vigtina í einu og saman- ]agt voru þau 90 kíló. Hvað vegur hvort þeirra rnörg kiló? ' Svör í næsta blaði. í tízku eða fara úr tízku. Er> hafið þið ekki mæt- ur á einhverjum sérstök- um iit frá eigin brjósti? Gamla fóikið hafði mikla trú á sumum lit- um en vantrú á sumum: „Grátt græðir, undan biáu blæðir", segir mál- tækið. ,,Allt er það vænt, sem vel er grænt", var líka sagt, og „allt er það snautt, sem ekki er rautt". Eautt var litur ástar- innar, sorgin var svört, sakleysið hvítt, gleðin blá, öfundin gul og ó- lurdin grá. Dönsk greifafrú á 17. öld skrifaði Önnu prins- essu dóttur Kristjáns 3. bréf, sem geymzt hefur, og sendir henni rautt nærpils. í bréfinu segir: „Mér var lengi illt í fæti. Hvaö eru margir keíUingar á myndinni? En fyrir nokkrum árum fór ég til Hollands og veitti því þá athygli, að gamlar kohur voru í skarlatsrauðum kyrtlum. Er ég spurði þær, hví þær bæru þenhan bún- ing, var mér svarað því, aC> þessi litur styrkti líkamann. Eg lét þegar sauma mér slíkan kyrtil og að mánuði liðnum var é,< albata. . . ." BRÉFDOFUR Framhald af 1. síðu list þeirra og stofna til fjölda kappfluga ár hvert. Merm hafa haft bréf- dúfuna í þjónustu sinni afar lengi. Salómon kon- ungur átti bréfdúfur. Eg- ypskir sjómenn í forn- ölc höfðu bréfdúfur með- ferðis á langferðum sín- um og slepptu þeim á heimleiðinni, til að boða komu sína. Forngrikkir létu bréfdúfur fljúga víðsvegar um landið með fregnir um úrslit Olymp- íuleikanna. Noureddín soldán, sem uppi var á 12. öld skipu- lagði bréfdúfnapóstferðir um allt ríki sitt, þannig að daglegt bréfasamband var milli allra helztu borga landsins. Lét hann,,/i-viJr. n- reisa póststöðvar með 50 km millibili. Væri ein- hver boðskapur til sold- ánsins í póstinum, var honum komið til skila með bréfdúfum beina leið hið bráðasta. Þannig gat hann ótrúlega fljótt fengið að vita hið helzta, sem gerðist í ríkinu. „En ég get ekki skemmt mér", kjökraði ég. „Eg er svo hölt, að það vill enginn dansa við mig". Eg verð ekki 'vontí. Eg hef. alltaf stillt skap mitt, síðan ég spilaði við Wachenfeldt frænda forð- "um. Pabbi er ekki reið- ur. En hann skilur ekk- ert í, að ég skuli vera svona sérvitur. ur á Sunne. Það hefur ekki verið nú á seinni árum". Eg veit, að pabba er illa v}ð að sjá okkur gráta og ég held, að hann hlífi sér frekar við að fara á skemmtunina, ef ég ber mig vel. Þess vegna reyndi ég að vera hress og kát, en mér er ómögulegt að stöðva grát- Selrna Lasrerlöf: DANSLEIKURINN 2. d Pabbi veit ekki, hvað er sárt að sjá öllum stúlkum boðið upp í dans en verða að sitja sjálf, eða að verða að dansa við einhvern, sem engin önnur stúlka vill dansa við. „Þú skalt ekki vera með neina duttlunga", segir pabbi ákveðið.- „Eg vil, að þið farið að skemmta ykkur, hvenær sem tækifærið býðst". „Þetta mætti nú bíða, þar til hún verður fimmt- án ára", segir Lovísa frænka og gengur í lið með mér. En nú er það of seint. Hún hefði ekki átt að minnast á Emelíu áðan. „Já, hún gæti auðvit- að beðið", segir pabbi. „En það er ekki víst, að þá verði neinn dansleik- agur. inn. Tárjn renna niður vanga minn, þar til stað- ið er upp frá borðinu. Svo held ég áfram að gráta á meðán ég ligg uppi í.rúmi, til að hvíla mig, eins og vant er. Eg græt í kennslustundinni seinni hluta dagsins og á meðan við erum að lesa til morguns. Eg held enn áfram að gráta, á með- an við erum úti að leika okkur og eftir að við komum inn og sitjum við handavinnu á legu- bekknum' í borðstofunni. Gerða er vön að vera þráskælin, þegar hún kann ekki það, sem hún & að læra. En aldrei held ég, að. Gerða hafi skælt viðstöðulaust frá því um miðjan dag og fram á kvöld. Þegar mamma kemur inn til okkar um kvöldið og lætur okkur lesabæn— irnar okkar, reýni ég að harka af mér. grátinh, lesa „Faðir vor" og „Guð sem ræður". En þegar ég er komin að' bæninni „Það stendur engill", gefst ég alveg upp. „Er það bara út af skemmtuninni, serri þú ert að gráta? Eða er" éitt-; hvað annað að þér?" spyr mamma. „Viltu ekki biðja pabba. að hjíija mér Við að fara á dansleikinn?" segi ég og tek fast um .hönd- ihs á mömmu. „En góða barn, þú yeizt að pabbi þinn vili það þín vegna. Hann vill ,að þú skemmtir þér". . „En ég fæ ekki að dansa, mamma", ségi ég. „Það vill enginn dansa við mig". „Víst verður. dansað við þig", svarar mamma. Og svo fer hún. Það fyr^ta, sem mér datt í hug, morgunhm eítir, er, að í dag'verði. dansleikurinn.* Og þá fer ég undir eins- að gráta aftur. Eg :Skil., ekkert í, hvaða ósköp geta verið af tárum í augunum á mér. Þau taka -aldrei erida. Anna og Gerða tala um, hver muni hefja dansleikinn, hverjir muni dansa við Önnu og hvort Maule-heimasæturnar muni verða í hvítum kjólum. Anna hefur sett pappírsvöndla í hárið, en hún er hrædd um að lið- irnir fari úr, áður en skemmtunin er úti. 10) — ÞJÓÐVILJINN — Miðvikuda^ur 16. júlí 1958 Umferðarþáttur Vegur nýtur aðalbrautarréttar, ef vegur, sem að homim ligg- ur, er við vegamótin merktur biðskyldu- eða stöðvunarmerkj- um. Biðskyldumerki verða við þær aðalbrautir, sem sama réttar njóta og aðalbrautir hafa gert hingað til. Er eú skylda lögð á þann, sem inn á eða yfir slíka aðalbraut ætlar, að víkja skilyrðislaust fyrir umferð um hana, með hvi að draga úr hraða eða nema staðar eftir atvikúm, og er skylt að nema staðar, þegar ekki er fullkom- in útsýn yfir veginn, svo sem þar, sem hús eða veggir þyrgja útsýn. Stöðvunarmerki verða yfirleitt við aðalbrautir, er leyft verður að aka hraðar á en annarstað- ar. Þar ber lökumönnum að nema skilyrðislaust staðar, áð- ur en 'þeir aka inn á brautina eða yfir hana. Stöðvunarskyld- an er skilyrðislaus, og ber að sýna ýtrustu varúð og víkja ,fyrir umferð úr báðum áttum, áður en ekið er af stað aftur. Þegar komið er að stöðvunar- merki, skal ávallt nema staðar. Skiptir ekki máli, hvort umferð jer eftir aðalbrautinni eða ekki, [ stöðvunarskyldan er undan- . tekningarlaus. En til þess er stöðvunarskyldan, að ökumanni 'gefist tóm til að hyggja vel 'að umferð eftir aðalbraut áður en hann ekur inn á hana. Öþarft er að geta þess, að á þeim gatnamótum, sem hvorki eru merkt biðskyldu né stöðv- unarmerkjum, gildir áfram hin gamla regla, að víkja skuli fyr- ir umferð frá vinstri hönd. 20. Iðnþing Islendinga Framhald af 3. siðu. Söluskattur og útflutningssjóðsgjald Iðnþingið gerði svófellda sam- þykkt um söluskatt' og útflutn- ingssjóðsgjald: „20. Iðnþing íslendinga ítrek- ar samþykkt 19. Iðnþings um ,að söluskattur 03 framleiðslusj.- gjald verði afnumið í því formi sem nú er. En alveg sérstaka áherzlu leggur Iðnþingið á að leiðrétt verði það misræmi er skapazt hefur með breytingu á lögum nr. 96 1956 er söluskatt- ur var felldur niður af smásölu, en iðnfyrirtækjum er þó gert að greiða hann áfram ef þau selja efni í smásölu. Skorar því Iðnþingið á stjórn- arvöld landsins að nú þegar fari fram endurskoðun á þeim reglum, sem farið er eftir við innheimtu á áðurnefndum skött- um, og reynt verði að finna aðra tekjustofna, sem kæmu réttlát- ara niður á þegnum þjóðfélags- ins, en hinn illræmdi söluskatt- ur og framleiðslusjóðsgjald." Fulltrúi Landssambands iðn- aðarmanna í stjórn Iðnlánasjóðs hefur á ný verið skipaður til næstu þriggja ára, Helgi Her- mann Eiríksson. Fulltrúar sambandsins í Iðn- fræðsluráð hafa verið skipaðir til næstu fjögurra ára, Guð- mundur H. Guðmundsson og Guðmundur. Halldórsson. Samkvæmt I ósk . Iðnað.armáia- stofnunarinnar, hefur Tómas Vigfússon verið tilnefndur af Kiwi og Atodoel voru alla daga önnum kafnar við að draga fjársjóðinn upp á yfirborðið. Þeir höfðu kom- ið strax með þá uppástungu að bjarga fyrst matvæl- unum, þar sem þau myndu fljótt eyðileggjast, en hinn gráðugi Field mátti ekki heyra á það minnzt. Ágirnd- in glampaði í augum hans og Omars þegar fjársjóð- úrinn var borihn fyrir fætur þeirra. „Og allt þetta hefur hann keypt fyrir ágóðann af olíunni", sagði Omar og glotti. „Blessaður sjeikinn, hann hefur vá* tryggt allt saman og hann fer hú ékki að gera reki- stefnu út af því þótt við njótum góðs af", svaraði Field lymskulegur á svip. • hálfu Landssambandsins í nefnd, til að gera tillögur um staðlan- ir í byggingariðnaði. ,. Tvö félög voru samþykkt inn í samtök iðnaðarmanna „Lands- samband iðnaðarmanna", Off- settprentarafélag íslands og Iðn- aðarmannafélag Dalasýslu. I þinglok fór fram stjórnar- kjðr. Úr stjórninni áttu að ganga Guðmundur Halldórsson og Vigfús Sigurðsson, voru þeir báðir endurkjörnir. í varastjóm voru endurkjörnir Guðmundur H. Guðmundsson, Gunnar Björnsson, Gísli Ólafs- son og Þóroddur Hreinsson. End- urskoðendur voru kjörnir Helgi H. Eiríksson og Sigurbjartur Vilhjálmsson. Varaendurskoð- endur, Jón E. Ágústsson, Anton Sigurðsson. , . í kjörnefnd ; voru , . kosnir: Guðjón Magnússon, Anton Sig- urðsson, Guðmundur Benjamíns- son, Siguroddur Magnússon og Jóri E. Ágústsson.' í lok þingsins var samþykkt að Landssamband iðnaðarmanna sæmdj þá Marzellíus Bernharðs- son, skipasmíðameistara á fsa- firði og Vigfús Jónsson, húsa- sm.m. á Sandi, heiðursmerki sambandsins úr silfri. Þingfnlltrúar sátu ýmis hoð einstakhnga, stofnana -og þæj- arst.iórnar ísafjarðar. Að loknum þingstörfum var svo farið í boði Iðnaðarmannaf. ísafjarðaf um bæinn 02 ná- grenni hans skoðað, en um kvöldið var svo lpkahóf er Iðn- aðarmannafélagið bauð þingfull- trúum til og haldið var í Al- þýðuhúsinu.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.