Þjóðviljinn - 14.08.1958, Blaðsíða 11

Þjóðviljinn - 14.08.1958, Blaðsíða 11
Fimnitudagur 14. ágúst 1958 — ÞJÓÐVILJINN — (11 25 Hans S c ti e r f i g Framhald af 6. síðu Fulltrúi rumn sem hvar hvarf samband að ræða. En nei, .ónei. Andi herra Drusse gat orðið alveg stjórnlaus. Og Hákon, senv var mjog bráöur, svaraði honum fullum hálsi. Stundúm kom það fyrir að stóra borðið, barði tveim fótum niður í einu. Það brast í trénu og minnstu munaði að fæturnir brotnuðu. Svo ofsalegar gátu hreyfingar borðs- ins orðið, að bræðra- og sj-strahópurinn sem hélt samband- Plánet_unni- inu við, átti erfitt með að fylgjast með því. Borðið þaut bókstaflega um herbergið. — Já — já! — barði Hákon. " — Nei! Nei! Nei! — barði herra Drusse. Þéttá- var áhrifamikið og dæmalaust þreytandi. Hópurihn varð að rba á fætur til að fylgja breyfingum borðsins. Bræðúr og systur þurftu að þjóta um he'rbergið til að 'rjúfa ekki sambandið. Svitinn bogaði af þeim. Þetta var mikið erfiði. Eitt skiptið, þegar mikil átök áttu': 'sér stað milli þess- ara andlegu keppinauta, snerist borðið; alveg við, svo að við- staddir duttu næstum á góLfið. BorSíð endasentist um herbergið og rakst harkalega á hurðina.. ^ítir; tíilögu eins bræðranha voru. dyrnar opnaðar og borðið þaut inn í næsta herbergit; þar sem það slóst utan í vegginá og húsgögnin. Sveittir og máttvana þátttakendur urðu bdkstafle'ga að elta hið óstýriláta borð. > rcTAGuðuEaiim góður-irt— hrópaði frú Drusse. — Þeir drepa hvor annan. Þeir eru svb ástríðufullir báðir tveir. Svo fjör- miklir óg villtir. Þeir drepa hvor annan! — ;—. Það geta þeir ekki þótt þeir fegnir vildu, — sagði Dam- askus prentari róandi. Æjá, svona voru þeir líka meöan þeir'voru á jörð- Og þá var eins og hún gæti ekki fundið fleira til að *lS'íl"^ íltillF ... spyrja um. Og prófessorinn frá Graz varð óþolinmóður og dró sig i hlé. En smám saman varð hún leiknari í listinni. Og sú (b^eittir valdi ef þeir falla ekki stund rann upp aö Theódór kom sjálfur á vettvang. |frá fyrirætmn sinni um að Það.fór fram prófun til að ganga úr skugga um að s,;sí!; lí,miJ"!;:,!í;; '"" SM'ini það væri í raun og veru hann en ekki stríðnisandi. Spurt var um hluti, sem hann einn heföi átt að vita. Og svör hans voru fullnægjandi. Hann gat svarað því rétt, hve margir smávindlar voru í'nánar tiltekinni öskju. Hann gat talið upp að númerinu sem þau bjuggu við i Herlufs Trollesgötu. og tölufótur borðsins baröi 46 sinnum, þegar hann var spurður þess, hve mörg ár' hann hefði lifað á jarðar- Hvers vegna gerðirðu þetta? lega sjá það af brezkum blöð- um að þau hafa ekki gefið upp alla von um að komast megi að 'samningum, um að íslend- ingar' fáist til að afsala sér þeim ótvíræða rétti, sem þeir hafa að áliti hins irska blaðs sem áður er nefnt. Brezka kaupsýslutímaritið Economist segir þannig í grein um landhelgismálið að „Atlanz- bandalagið geri sér fulla grein fyrir hættunni á því að íslend- ingar verði reknir í faðm Rússa, og Islendingar og banda- spurði frúin hann með titrandi röddu. En borðið þagði. Það virtist vera spuming sem ekki var hægt að svara á þessu stigi málsins. En um ytrí íífsskilyrði á andlega sviðinu gat hann menn þeírra hafa rætt málið gefið ýmsar upplýsingar. Það var faliegt krin?um hann.! innan NATO. Efnahagssam- Miklu fallegra en á jörðinni. Það var alls ekki hægt að i vinnustofmm Evrópu hefur ver- ímynda sér það. jið að velta fyrir sér hvernig — Pær'ÖU éittlivað gott að borða? — Ihjálpa megi atvinnulífi Islend- — Nei. — — Andamir borða alls ekki. Þeír þurí'a. þess ekki með! upplýsti einhver í hringnum. — Hvernig er það með föt? — — Systirin verður að spyrja greinilegar! — greip stjórnandi fram í. — Eruð þið í fotum? — — Já. — — Hvernig föt em það? — — H-v-í-t — — Hvað gerírðu þama? Ertu að vinna að'. nokkru? — — Nei. — — Það líður alltaf nokkur stund áður en andarnir fá vinnu sem hentar þeim. Fyrst verða þeir að köma inni. Þeír eru stórlyndir og þrjózkÍR Þeir;;.eru óbug- ^ f5rrir á hinu nýJa tilverustigi, — upplýsti prent- andi og baldnir. Hvernig endar þetta? — Enrsvo stöðvaðist borðið við það að pað brotnaði. Það var nei-fótur herra Dmsse sem brotnaði af. Og ðrmagna miöillinn missti meðvituhd. feaí stuhd vár óttazt um líf hans, svo langt leið áður en hann raknaði við aftur. ,-:....„ •,.- Um skeið varð að hætta miðilsfundum og frú^ Dmsse var falið að fá eisnnmann sinh til að hafa stjóm á sér. Annars væri ekki þorandi að reyna að ná sambandi. armn. Spurningunni: — Hver skrifaði bréfið sem þú fékkst á skrifstofuna? — var ekki svarað. — Reynið að spyrja þannig að hann þuríi að'eins að svara með jái eöa nei, — sagði Damaskus. — Var kona sem skrifaði það? — inga eftir öðrum leiðum". Oh: síðar í greininni er sagt: ,.Ef hægt verður a.ð halda k.röfum Isléndinga innan sann- giarrira takmarka, verða þjóðir Ve^+-"-Evrópu að finna aðrar leið'r til að hjálpa veikbyggðu atvinnulífi íslahd^.. Það má vera að hafa verði upp á ev- rópsku fjármag-'^' í því skyni. Og á ísíamli, sfem op; í Noregi, mvndu afKr haj>^u»st á því a-S erlendir togara-r lönduSu ein- hverju af afía sínum tíl 'viiuislu í frystíhúsum þar sem nú f-tanda ónotuð mikinn hluta, árs.ins". ?? eins mosa- 4; XIX Prú Arristed náði ekki undir eins beinu sambandi við mann sinn. En það var einmitt venjan, var hehni ' sagt. Það leið alltaf nokkur tími áður en andarnir urðu hagvanir á hinu planinu. En þar voru andar sem onnuðust hina nýkomnu. Nokkurs konar vemdarahdar éðá fylgd- arandar. Og gegnum þá var hægt að fá fréttir um hina nýlátnu. Fylgdarandi Theódórs Amsteds hét HelmutlrZögerer. Hann hafði verið prófessor við háskólann í Graz með- an háhn lifði ög virtist vera gáfaður og siðaðaður mað- ur. Theódór Amsted var í góðum höndum. — Guten Abend, herra prófessor! sasrði Damaskus prentari, þegar Olsen var kominn í dásvefn og sam- bandið komið á. — Wie geht es unseren Freund, Theódór Amsted? — — G-u-t- barðl borðfóturinn. —¦> Honum líður vel, — túlkaði prentarinn fyrir frú Amsted. ' -, — Segið honum að konan.hans sitji'hér í hringh- uffl,— sagði Dqmaskus við Zögerer próí^ásör.; Já-fótnrinn barði. — Veit hann það nú þesrar? — -^- Já. — —- Getur hann fcömið sjálfur? — Nei-fóturinn barði. — Jæja, ekki ennþá'' — — Hvenær? — — S-e-i-n-n-a — JHILíS^ATiy^ Pressiin í sambandi viS kjólasaMm Þegar maður saumar kjól, á Pressið áiltaf á röngunni. í rauninni að pressa saum um Það er eina aðferðin til ?ð leið og búið er að sauma hann.j opna sauma, innsnittog annað, Strokjámið er eitt þýðingar- þannig að hægt sé að fá yfir'- mesta atriðið í sambandi við lit yfir- hvernig kjóllinn fer. heimasaum. •'". " ¦ "" Takið eftir hvernig þræðirnir, Þegar búið er að pressa á lÍKgja í éfninu og pressið allt- öllum nauðsyniegum stöðum, er af langsum eftir þráðunum bp; aðgætt hvort saumarnir séu gætið þess að teygja ekki á allir sléttir og jafnir. efninu. I Jaðra er oftast nauðsynlegt Sléttið og jafnið allar hrukk- ag felippa dálitlar raufar með ur og fellinfrar í efninu eftir hæfilegu millibi^> til að koma bví sem verkinu miðar áfrajn. { veg; 'fyrir a^ étrikki á efn- Þaða;-$P"íWaiT^*rmJ;kið ••i'yrir inUi .pVi ag jagfer eru ofast mátun.og riQgUn á flikmni. Lvftið strokjárninu — ýtið bvi aldrei áfram. Það er sitt- n?uð?!vnlegt er að hafa . rétta 'aðferð svo að ekki togni á efn • imi. HHfið efmnu með bvi a* hbta j pressustvkki, hélzt bétt. fír"""1' bómnl'arefni. Nofið áðeipfi Ht- inn raka ogr vætið press'.v^t-"-'- | ið ^eð litbim svampi r*:~ i bursta.. "trokiárníð ]-cf nð ve^. mis- heitt eftir bvi hvemig gérð i efnisms ' er. Nðtið volr^- iírrvj ÍHÍkk fvnr. nrór,.,,-.- vu^,,-,n TfiSsi^ ^östeds' á rayon og silki, tneðalheitt & ul! og heitt á hor. Ie"eft og béttofnir og liggja því ekki niðri. Pressið kiólfaldinn að neða.n, hvað að pressa og striúka og! og Rerið bað ekki fyrr en þið; eruð fullkomlega ánægðar með bsnn osr hafið ekki í hygghi að breyta síddinni. langaj nú til að bera fram nokkrar f^uroim^r Fr það hægt? — -~ Já. — . ¦..• *j — Líður honum vel? — spurði frú - Ainsted lágr röddu. " Ef saujnHr liggar í boga, bcmhll, Onni? Báumaha meðj þarf tí$ kBppa í' hann raufar oddinnm 'á 'járnhiu og r-m-tóðj raeð' jMnn' ^mbiH til fsð fá létt .ogivariega: Það fjavl.iuscirj sanmian' W, s*8 Kggja sléthwi bræðingarför í efninu og' per> þegar haw?,:er .pressaðor mmá- 'eaumana-fallega. ' ur. : ^- eMiir Framhald. af 7. síðu. með alvæpni. Síðan er hetju- dáðunum m.a. lýst á þessa Ieið: ,,í rammgeru vígi niðri í djúpri hraungjótu breiddi herdeildarforinginn út stórt landabréf fyrir framan for- ingja æfingasveitarinnar." Og til að sýna betur alvöru s'undarinnar segir næst: „Hanb gaf fyrirskipanir sín- ár Við gasljós". ¦ Þ?g3r hið ímyndaða. árás- ^rlið birtist var æfíngasveit- ,'ti! tilkyrtnt það; ög nú hófst Wkurinn., Dagskipunin var v-" :?-3íírerðir ' og gagn-' (b'áup. Þess er getið að hinn iiT-^áf.ði árásaraðili eigi sér þjóðerni, sögu, tungu, ein- kennisbúninga, baráttuskipu- lag, ríkisstjórh og stjórn- málaskoðanir, en ekki farið nánar út í það, nema að með hinni ágætu kermslu þar syðra geti vamarliðsmenn ha.ft allt þetta á \'aldi - sínu eftir nokkra daga! Iíýsingunni á afrekunum lýkur með því að þegar ,;or- n-.trroykmim linnti og „óvin- urinn" sást flýja til sjávar hafi hin hrausta varnar- deild; er sé ein hin mínnsta, en hin harðasta og vlgfús- asta, sýnt greinileg merki beps að hún sé hin trausta vöm Keflavíkurflugvallar. Afrekið: mosaeldur á P.eykjanesi — „þarna eyðist í eldi sá litli gróður sem myndazt hefur í hrauninu €r& bví bað rann fyrir Sldain, rx eför er hraunstorkan ber sem nýrunnin væri". ^

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.