Þjóðviljinn - 25.09.1958, Blaðsíða 6

Þjóðviljinn - 25.09.1958, Blaðsíða 6
6) — ÞJOÐVTLJINN— Fimmtudagur 25. september 1958 pIÓÐVIUINN Útfrefandl: Samelnlngarflokkar »l!>*Ba - Bðsfallstaflokkurlnn. — Rltatjóran Mokiíúo KJartansson (áb.), SlgurSur OuSmundsson. - Fréttarltstjórl: Jón fJarnason. — BlaSamenn: Asmundur Slgurjónsson, OuSmundur Vlgfússon. var H. Jönsson. Manntia Tortl Olafsson. Blgurjón Jóhannsson. StsurSur V. B'rUSbJðfsson. — Auslýslnsastjóri: OuSgelr Magnússon. — Rltstjórn, af- KreiSsla, auglýsingar. prentsmlSJa: Skóla.ðrðustlg 1S. — Síml: 17-500 (S linur). - AskrlfterverS kr. 30 á man. 1 Reykjavlk os nagrennl: kr. 27 ann- arsstaSai. — Lausasölix'erð kr. 2.00. - PrentsmiSJa WóSvilJau*. ¦ Húðarjálkur íhaldsins 4 Iþýðublaðinu virðist ekki ¦**• ver.a sem bezt við að það sé minnt á samvinnu þess við Sjálfstæðisflokkhm í verkalýðs- félögunum. Það finnur að margir sem fylgt hafa Alþýðu- f lokknum eru uggandi um hvert sú samvinna hlyti að leiða verkalýðshreyfingu landsins, ef henni tækist að ná völdum í heildarsamtökum íslenzkra verkamanna. Þeir Alþýðu- flokksmenn eru til, sem ekki horfa með ánægju á þá þróun að Sjálfstæðisflokknum skuli sfhent stjórn í stórum verka- ^ýðsfélögum, og til þeirrar bokkalegu iðju notaðar leif- arnar af fylgi Alþýðuflokksins í verkalýðshreyfingunni. Og hægrikrötunum sem nú eru að reyna að leika sáma leikinn í Alþýðusambandskosningunum býðir ekki að afsaka sig með lilvitnunum í síðasta Alþýðu- sambandsþing eða neinn annan iiðinn atburð i verkalýðssög- unni. Tilraun þeirra að afhenda svartasta íhaldinu yfirráð í heildarsamtökum íslenzkrar al- þýðu eru svo hrópleg svik við alla þá stéttvísu verkamenn sem unnið hafa að því að byggja upp alþýðusamtökin í þessu landi, að engin slík af- iökun mun tekin gild, hvorki af samtímamönnum né kom- andi kynslóðum verkamanna. Það er einnig misskilningur á íslenzku lunderni og van- mat á gáfum og þekkingu ís- ienzkra verkamanna, þegar Al- þýðublaðið reynir að afsaka svörtu samfylkinguna við Sjálf- stæðisflokkinn með marg- -.uggnu nazistaslagorði, um „baráttu gegn kommúnisman- 'um", með þvælu um að „ein- ¦angra" þurfi „kommúnista" í -erkalýðsfélögunum. Hér er svo bersýnilega verið að ganga er- inda andstæðinga verkalýðsfé- iaganna, að ekki er hikað við að taka sér í munn auvirðileg- ustu blekkingarslagorð íhalds- fns, í því skyni að klekkja á z'élögum sínum í verkalýðs- hreyfingunni, oft og tíðum þeim félögum sem löngum hafa itaðið þar í baráttu verkalýðs- rélagahna sem mest hefur /nætt á. Sennilegt er að ekki séu allir Alþýðuflokksmenn svo gleymnir að þeir muni ekki hvernig ósvífnustu andstæð- :ngar verkalýðsfélaganna reyndu þegar í upphafi að nota kommúnistagrýluna gegn þeim, og gilti þá einu hvort ..kommúnistinn" sem „ein- angra" þurfti hét Haraldur Guðmundsson, Jón Baldvins- ;on eða Héðinn Valdimarsson. Sn þessi skynlausi áróður, sem miðar við það eitt að ekki þurfi annað en öskra „komm- únisti, kommúnisti" náði ekki einu sinni þá, í bernsku al- þýðusamtakanna, verulegum á- hrifum meðal íslenzkra verka- manna, og hann er miklu síð ur líklegur til þess nú eftir það sem síðan hefur gerzt. Hægri menn Alþýðuflokksins virðast einblína á bandaríska áróður- inn, sem hefur haft mikil og mannskemmandi áhrif á banda- rísku verkalýðshreyfinguna, en ekki gæta þess að íslenzkir verkamenn eru á ailt öðru stigi þekkingar á þjóðfélagsmálum en bræður þeirra vestan hafs, og því fellur hinn skynlausi áróður sem er í því fólginn að æpa að andstæðingum sínum „kommúnismi, kommúnismi" hér marklaust niður., Það verður heldur ekki með neinum áróðri þúrrkað burt úr vitund íslenzkrar al- þýðu hvað þeir verkamenn sem Alþýðublaðinu þóknast að nefna kommúnista hafa unnið íslenzkri verkalýðshreyfingu, og sú vitneskja gerir enn fár- ánlegri áróður Alþýðublaðsins um nauðsyn þess að einangra einmitt þessa menn í verka- lýðshreyfingunni, en lyfta í þeirra stað til áhrifa mönnum sem vinna öll sín verk eftir nákvæmum fýrirmælum stjórn- ar Sjálfstæðisflokksins sem þýðir að stjórnendur Vinnuveit- endasambands íslands ráða gerðum þeirra. Skyldu margir Alþýðuflokksmenh halda það í alvöru að „áhugi" Sjálfstæð- isflokksíns fyrir því að há völdum í verkalýðshreyfing- unni sé sprottinn af umhyggju fyrir kjörum verkamanna. Nei, til þess er fortíð íhaldsins í verkalýðsmálum of sorafengin. Þeir hafa líka fengið nokkurn forsmekk af því hve miklu Al- þýðuflokksmenn fá að ráða í verkalýðsfélagi þar sem at- kvæði Alþýðuflokksmanna eru misnotuð til þess að gefa í- haldinu völdin. Þeir mega vera vissir um, að takist fyrirætlun Sjálfstæðisflokksins að sigra verkalýðshreyfinguna á fslandi innan frá, fær Alþýðuflokkur- inn ekki einu sinni þakkimar fyrír að hafa „einangrað kom- múnista" heldur verður honum sparkað til hliðar alveg for- málalaust þegar íhaldið er búið að hafa gagn af honum til að vinna mesta óþurftarverk sem unnið hefði verið verkalýðs- hreyfingurini á íslandi. Viðræðurnár í Varsjá um átökin við Kínaströnd " Lazienski-garðinum í Var- sjá er um þessar mundir vett- vangur milliríkjaviðræðna sem skorið geta úr um hvort við- sjárnar við Kínaströnd lægii eða þær breytast í geigvænleg- an hildarleik. Tvisvar i viku hittast í hallarsöluhum sendi- herrar stórveida, sem ekki hafa annað beint samband sín á milli en þessa fundi í höfuð- Kyemoj og Matsú. Það kom brátt í ljós, sem hver maður gat fyrirfram sagt sér sjálfur, að með stórskotahríð af megin- landinu er hægt að halda eyj- unum í herkví. Þama hefst við um þriðjungur liðs Sjang Kai- séks. Þegar Band'aríkjastjörn gerði "hernaðarbandalag við Sjang, vildi hún ekki takast á hendur að verja fyrir hann smáeyjarnar, nema svo stæði '- ¦¦ • "••VII . ..:: ¦ . ' ' •¦: r«e verja Kvemoj og Matsú, rétt eins og veikari aðiUnn í erfiðri sambúð kann að taka. UPP á því að beita sjálfsmorðshótun til að hafa fram vilja sinn. í næsta mánuði mun veðríð sjá um hafnbann á Kvemoj og Matsú. í>á hefst fellibylja- tíminn á Taivansundi og stend- ur fram á miðjan vetúr. Standi lið Sjangs á eyjunum þ'á uppi birgðalaust, á það ekki- nema tvo kosti, að svelta í hel eða ganga kommúnistum á hörid. Bandaríkjastjóm er því'? í slæmri klípu. Hún á um það áð velja að sjá bandamann sinn Van Pingnan, sendiherra Kína (í miðið) kemur inn í fundarsal- inn !Í Varsjá. Ec borg Póllands, vegna þess að annað neitar að viðurkenna til- veru hins, og er Það þó fjöl- mennasta ríki jarðar sem í hlut á. Allt frá því kínversku bylt- ingarherímir hröktu Sjang Kaisék og lið hans af megin- landi Kína, hafa ríkisstjómir Bandaríkjanna barið höfðinu við steininn og staðhæft að eyjan Taivan væri Kína og látið eins og hið raunverulega Kína og nær 600 milljón íbúar þess væru ekki til. Síðast í haust, þegar horfur þóttu á að erfiðara myndi en áður að, reka svo trippin á Allsherjar- þingi SÞ að ríkisstjórn Kína yrði varnað þar sætis, birti Dulles utanríkisráðherra yfir- lýsingu um að Bandaríkjastjórn myndi nú sem fyrr einskis láta ófreistað til að halda fulltrúum Kína utan dyra aðalstöðva SÞ. á að missir þeirra tefldi í voða aðstöðu hans á Taf.van sjálfri. Með herflutningum til smáeyj- ¦anna hefur Sjang nú búið svo um hnútana, að missir þeirra, hvað þá uppgjöf liðsins sem þar er niður komið, yrði óbæt- anlegt áfall fyrír hann. Banda- rískir fréttamenn draga ekki í efa að fyrir Sj ang vaki að knýja Bandaríkjastjóm til að og skjólstæðing bíða herfilegan ósigur, eða beita bandarískum flugher og flota gegn strand- virkjunum á meginlandinu. Slík árás á Kina gæti hægléga orðið upphaf stórstyrjaldar, og í henni mynAu Bandaríkin ekki eiga nema tvo bandamenn, Sjang Kaisék og Syngman Rhee, þá tvo menn sem íiunnið hafa að því árum saman að draga Bandarikin út í styrjöld við Kína. Fyrst í stað hugðust Eisenhower og Dulles.J.bjárga sér úr vandanum með því að leika þá list sina að æða fram á fremstu nöf kjamorkustyrj- aldar. Töldu þeir að Kípverjar myndu þá láta undan síga, vegna þess að sovétstjórnin færi ekki að eiga neitt á hættu vegna útskerja við Kinaströnd. Þegar Krústjoff syipti þá þeirrí sjálfsblekkingu með því að lýsa yfir að á árás á Kína yrði Jitið sem árás á Sovétríkin, varð Ei- senhower svo mikið um að hann endui*sendi bréf forsætis- Framhaid á 10. síðu. 'nda mun nú svo komið að samvinna hægrimanna Al- þýðuflokksins við íhaldið og tilraunir þeirrar samfyikingar tii að ná völdum í Alþýðusam- bandinu mælast víða mjög illa fyrir meðal AJþýðuflokks- manna. Þeir sjá í hvert óefni sú samvinna stefnir bæði AI-^ þýðuflokknum og framtíð verkalýðshreyfingarinnar í landinu, 6g vilja ekki láta hafa sig til þess skuggalega leiks. Vitundin um þessa af- stöðu margra heiðarlegra AI- þýðuflokksmanna gæti verið skýringin á þeirrí máttlausu heift, sem skín út úr áróðurs- u m sama leyti og yfirlýsing þessi var birt, hófu stór- skotalið, floti og flugher Kína samræmdar aðgerðir til að hindra birgðaflutninga frá Tai- van til liðs Sjang Kaisék á eyjaklösum fáa kílómetra und- an strönd meginlandsins, greínum Alþýðublaðsins um Alþýðusambandskosningarnar. Og sjálfsagt er það ekki á- ¦nægjulegt fyrir Alþýðuflokks- menn yfirleitt að sjá flokk sinn sem húðarjálk þann er íhaldið hyggst ríða fram til valda í verkalýðshreyfingunni, 02 slá síðan af við hentugt tækifæri. James Beam, sendiherra Bandaríkjanna (sitjandi í miðið) við samningaborðið í Varsjá.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.