Þjóðviljinn - 31.10.1958, Blaðsíða 9

Þjóðviljinn - 31.10.1958, Blaðsíða 9
Föstudagur 31. öktóber 1958 ÞJÓÐVILJINN — (9 Þur seiti ríkir vilgi og áhugi ©g ungir og gamlir faka höndum sómaÍii - ncesf árangur — ægir Karl Guðmundsson knattspyrnubjálíari nýkominn írá Noregi A ÍÞRÓTTÍR StrSTJOKt) mUAHH UKLGASO0 Þegar íþróttasíðan skýrði frá Því í fyrravetur, að íslenzkur knattspyrnuþjálfari hefði farið utan til þess að kenna knatt- spyrnu í Noregi, munu fáir hafa gert ráð fyrir því að það yrði nein frægðarför eða hugs- að sem svo að við værum frem- ur þurfandi í þeim efnum en frændur okkar Norðmenn, það væri sanni nær að flytja inn erlenda þjálfara en að við vær-. um að nytja þá út. Sjálfsagt hafa þeir menn byggt á þeirri reynslu sem þeir telja að feng- izt hafi yfirleitt af islenzkum þjálfuruni. Þeir hafa eðlilega gert ráð fyrir, að þjálfarar hér fengju í hendur menn sem væru námfúsir og reiðubúnir að leggja á sig það sem þjálf- arinn ætlaðist til, menn sem sýndu vilja og áhuga fyrir æf- inguni og því sem að þeim lýtur. Hin almenna skoðun hef- ur evo verið sú, að árangurinn hafi viljað láta á sér standa, knattspymunni fari ekki fram, og venjulega er skuldinni skellt á þjálfarana og gildir einu máli Þó þeir séu erlendir. Því er sjaldan haldið a loft að stór hluti þeirra manna sem leggja sig í þjálfun, leggja ekki í það forsvaranlega vinnu, miðað við áhugamenn. Nú hefur það ævintýri skeð, að íslenzkur þjálfari, Karl Guð- mundsson, hefur dvalið eitt keppnistímabil í Noregi og þjálfað sama liðið allan tímann með þeimárangri, áð lið hans komst í úrslit. í Noregsmeist- arakeppninni og það er efst í sinum riðli í fyrstu deild. Hefur verið frá því sagt hér áður. Karl ei- nú nýkominn heim úr þessari utaníör sinni og í tilefni af því hefur íþróttasíð- an rabbáð við hann um dvöl hans í Lilleström og ástæðurn- ar fyrir velgéngni félags þess sem hann þjálfaði. —¦ Áttir þú ekki erfitt með að komast í samband við þetta nýja umhverfi og menn sem töluðu annarlegt mál? — Nei, engan veginn, máUð truflaði ekkert og það má segja að ég hafi þegar í stað náð sambandi við þá sem ég átti að þjálfa og eins þá sem höfðu forustu í félaginu, og þá getur þú séð að það voru ekki miklir erfiðleikar á veginum. Mér varð það strax ljóst að allir piltarnir voru mjög áhugasam- ir, reiðubúnir að gera sitt bezta * og draga hvergi af sér, og sama var um knattspymu- nefndina, hún var svo vak- andi að á betra verður ekki kosið. — Eg varð þess lika fljótt var að opinberir aðiiar vildu líka gera sitt til þess að okk- ur gengi sem bezt. — Og hvenær byrjuðuð þið svo æfingar? — Það mundi nú þykja nokk- uð snemmt hér, en við byrjuð- um 15. janúar. Var þá byrjað með tvær æfingar í viku inni, og 15. febrúar var svo einni æfingu bætt við og þá æft úti. Vm það leyti var mikill snjór á jörðu en bærinn hélt svo til auðu svæði sem við gátum æft á og Ieikið okkur, auk þess sem það var upplýst með flóðljós- um. Þarna úti æfðum við hlaup, mest spretti, leikfimi og allskonar leiki og þ. á. m. körfuknattleik. Allar þessar æf- ingar voru mjög fjölbreyttar og fannst piltunum þær skemmtilegar. Nokkru síðar flytjum við svo aðra inniæfinguna út, og í marz erum við komnir með allar æf- ingarnar út. 'Eg legg mjög mikið upp úr þessum vetraræfingum, þvi að þær eru undirstöðuæfingarn- ar undir_ sumarið — grunn- þjálfunin —. Fréttamanninum datt í hug: Hvenær ætli að íslenzkir knatt- spymumenn yfirleitt skilji þennan sannleika, og hve lengi munu þeir bíða með að taka þetta upþ, vitandi að þeim er '¦•:«;:? :S'* Karl Guðnuindsson það eins nauðsynlegt og öðrum þeim sem knattspyrnu iðka og vilja ná árangri. Við ræddum þetta, við Karl, 02 fullyrti hann að íslenzkir knattspyrnumenn notuðu ekki vetrartímann eins og þyrfti, og fyrir það „skorti þá grunnþjálfun og öryggi í leiki sína, og framfarir. — Mikið um rabbfundi? — I hverri viku höfðum við fundi þar sem ég ræddi við þá um leikinn og skipulag hans. Ennfremur sögu hans og þró- un, og hinar ýmsu leikaðferðir. Þessa fundi héldum við allan tímann allt til loka keppnis- tímabilsins og eftir «ð leikirn- ir byrjuðu, þá voru fundirnir alltaf á fimmtudögum og voru þá ræddar leikaðferðir sem nota átti í næsta leik. Fundir þessir höfðu mjög mikla þýð- ingu fyrir leikina, þar sem oft varð að breyta um skipulag eða gera ráð fyrir að móti okk- ur yrði leikin þessi eða hin leikaðferðh*. — Fylgdust gömlu leikmenn- imir með? — Það má nú segja, margir af leikmönnum félagsins sem •hættir eru að keppa komu og horfðu á flestar æfingar liðs- ins, þeir ræddu við. piltana, hlustuðu á þá og færðu sér i nyt. Þetta varð líka til þess að piltarnir fundu að þeir voru ekki einir og að með þeim var fylgzt, og þeir kunnu að meta það. Þetía var hvöt fyrir mig og piltana líka. Og for- maður úrtökunefndarinnar kom á allar æfingar sem fram fóru. — Vinnuskilyrði? — Alveg sérstaklega góð. í fyrsta lagi var æfingasókn mjög góð, í öðru lagi var kapp- líðsnefndin samhent í því að gera mér lífið eins létt og hægt var og aðstoða um allt sem mögulegt var, til þess að ág gæti einbeitt- mér að sjálfri þjálfuninni áhyggj.ulaus um allt annað. .:Þetta "gerði mér miklu auðveldara áð vinna, og það svo, að allan tímann gat maður verið í andlegu jafn- vægi og aldrei kom til minnstu átaka um það sem gera skyldi, því var hlýtt með Ijúfu geði og ekki aðeins hlýtt, heldur lögðu piltamir sig fram hverju sinni. Mér leið því allan timann vel, ég var upplagður hverju sinni og þeir sáu fyrir því að ég væri starfsglaður. Á öllu þessu getur þú séð að ég átti ekki í erfiðleikum, og 'í svona umhverfi hlýtur ár- angur að nást, þar sem allir hjálpast að: Ungir efnilegir leikmenn, vakandi leiðtogar, hjálpsamir gamlir og reyndir félagar, og svo fann maður að bak við þetta allt saman stend- ur svo allt fólkið í bænum. Sem dæmi um áhuga fólksins má nefna framtak þess þegar undirbúinn var leikurinn Lil'e- ström—Fredrikstad sem fara átti fram í Lilleström. Það mátti því aðeins ske að þar væri völlur sem tæki allt að _ 15 þús. áhorfendur, en völlur- inh sem þar var fyrir tók um 6500. Nú voru góð ráð dýr,, og þá var það sem svo að segja allur bærinn tók til starfa og vann hverja stund á kvöldin og daginn líka til þess að búa út áhorfendasvæði. Komu þar há- ir sem lágir og unnu, embætt- ismenn, verkamenn, börn og gamlir. Allir settu metnað sinn í það að Lilleström stæði við það sem til þyrfti til þess . að leikurinn færi þar fram, og það kikur á móti Fredrikstad. Þetta tókst, föstudagskvöld fyrir leikinn var alít tilbúið, það gaf félaginu líka góðan skilding, þvi að fyrir að sjá um keppnina fékk það 20 þús. norskar krónur, og : er það nægilegt fé til að hafa þjálfara í 2 ár, auk þess sem þeir fá fyrir leikinn þegar gert verður upp. — Markverðustu leikir og lið? — Einn mesti sigur okkar var þegar 'liðið vann Fredrik- stad í Lilleström. Tvísýnasti leikurinn var við Freidig í Bergen, þegar sigurmárk okkar kom á síðustu sekúndunum í framlengingu! Bezti leikur Lilleström var við Larvik Turn, sem við unn- um 4:2. Skemmtilegasta liðið sem ég horfði á í Noregskeppninni og sem lék skemmtilegasta knatt- spyrhuna var Eik, en liðið er svolítið ójákvætt fyrir fram- an markið. — Hvað nú ungi maður? — Veit það varla. Fékk til- boð um að kenna við skóla úti og Lilleström lagði hart að mér að koma aftur. Eg hef ekki enn gert það upp við mig hvað ég geri. Nei, hér hefur enginn gert mér tilboð um -þjálfun^ enn sem komið er, en einhvem- veginn finnst mér að það væri gaman að geta geii, knattspyrn- unni hér eitthvert gagn. — Og svo að lokum: Hvað á- lítur þú að við hér þyrftum að gera til að bæta knattspymuna, eftir reynslu Þína úti? — Fyrst og fremst að halda áfram að byggja upp unglinga- starfið í félögunum og leggja rækt við unglingana, ekki að- eins knattspymulega, Það verð- ur líka að vera félagslega. Ef strákarnir eru rétt upp aldir í félögunum, Þá íá Þeir meiri tryggð við félögin sem. Þeir eru í. Þessi tryggð endist Þeim svo Þegar Þeir hætta, og þeir hverf a ekki og týnast. Mér hef- ur aldrei verið eins ljóst og eftir veru mína í Lilleström, hvað hinir eldri sem hættir eru, geta haft mikil áhrif á hug og vilja hinna yngri -ef þeir halda saman, sagði Karl að lokum. Krústjoff samdi bók í sumarleyfi Fregnir frá Moskvu hertna að Krústjoff forsætisráðherra Sovétríkjanna hafi notað sum- arleyfi sitt á Krímskaga til þess að vinna að samningu, nýrrar bókar. Það fylgir fréttinni að bókia fjalli um nýjar skýringar & verkum Lenins. Auglýsið í Þjóðviljanuiii »MM Stjörmifræðingar hafa á seinni árum eignaat nýtt tæki til rannsókna á geimnum og lúmintunghmi. Það er radíókönnuð- urinn sem tekur við útvarpsbylgjum sem be^ast utan úr geimn- mn, en fyrir alUöngu kora á daginn að allar stjörnur gefa frá sér litvájrpsbylgjur og tíðni þeirra og bylgjulehgd getur færfc vitneskju um eðli þeirra. Þetta er ekki hvað sízt mikiln virð; þegar um er að ræða himintungl sem ekki sjást í sjón- aukum, jafnvel þpiui stærytu, vegna þess að þau eru falitt á hak við ský )af geunrj'Ui. Badiókönnuðirnir eru einnig not- aðic til rannsókna á sjaanlegxun stjörnum, jafvel á sóHnnn sjálíri. — Myndin er af ':inum stærsta radíókönnuði Evrópm )Hem er eign Heinrich Hertz-stofnunarinnar í BerUn.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.