Þjóðviljinn - 04.07.1959, Blaðsíða 10

Þjóðviljinn - 04.07.1959, Blaðsíða 10
2) — ¦ JrSKASTUNDIN ðSKASTUNDIN — (3 Ö^ drmky 0 Hann les Oskastundina og Grettlu f vetur fengum við tréf frá ungum manni á Sauðárkróki og þá sendi hann mynd af tjaldi. Við mæltumst til þess að hann skrifaði aftur og hér er bréfið komið. Ksera Óskastund! Ég var svo glaður, þeg- ar þú birtir bréfið miit og myndina í vetur. Ég sendi þér mynd af Prangey þar sem Grettir bjö einu sinni. Ég hef lesið mikið um hann. Bjarni Jónsson, 8 ára. Þessi skemmtilegu bréf írá Bjarna litla minna okkur á bréfin, sem við fengum í hittiðfyrra frá nafna hans í Keflavik. Það væri gaman að frétta írá honum aftur. endursent myndir, nema alveg sérstaklega staridi á Við vonum að þið bregðist vel við eins og þið eruð vön. Ef þátt- urinn tekst vel hefur hann tvöfalt gildi. Við kynnumst ykkur betur o<? f áum meiri skilning á viðhorfum ykkar og á- rngamálum og loks fá;5 þið tækifæri til að kynn- ast hvert öðru. Mörg ykkar eiga heima i afskektum syeitum ag þrá félaga í fásinninu. Óskastundin á að verða þeim tæki til að eign- ast vini um allt land. Hér er fyrsta spurningin: Hvað hugsar þú um landhelgismálið? SPURNINGIN Við höfum ákveðið að taka upp nýjan þátt, sem á að koma á enn betra sambandi við ykkur les- endurna. Þátturinn er hugsaður þannig að við birtum spurningu, sem þið eigið að svara. Svör- in. helzt flest, (en cf þau verða svo mörg, að þau fylla blaðið, verðu.n við að velja úr þau skemmtilegustu) koma síðan í blaðinu á þriggja vikna fresti. Gjarnan mætti mynd fylgja svari. Myndin má vera ljós- mynd af sendandanum cða teikning í sambandi við efni svars hans. Það viljum við taka fram að yfirleitt getum við ekki Hvað mörg Það eru margir góðir hJutir til í heiminum. Það sem talið er upp hér að neðan er — iá, hvað margt af hveriu heldur þú? Svarið kem- ur í næsta blaði. a) Synir Nóa? b) Vitringarnir frá Aust- urlöndum? , c) Dætur Lear konungs? ú) Skytturnar? e) Skapanornirnar? Gullkorn Sá sem gerir ekki eitt- bvað fyrir aðra, gerir ekkert fyrir sjálfan sig. JÓNATAN JÓNSSON á Þrastarstíg Hann fór með mjúlk ! götur sem voru stuttar og krókóttar og götur sem voru langar og beinar. En þegar hann kom inn í stræti, sem var mjög breitt og lá alla leið niður í mið- borgina, gleymdi Jónat- an að hann var að leika mjólkurpóst. Fólksbílar, strætisvagn- v.i og' vörubílar þutu framhjá honum. Lögregluþjónn blés í fiautu og rétti upp hend- ina. Fólksbílarnir, stræt- isvagnarnir og vörubíl- arnir stönzuðu. „Hérna", sagði dreng- ur sem var að koma úr skólanum, „ég skal hjálpa þér með hjólið". Hann tók í stýrið og leiddi Jónatan og hjólið yfir götuna. Síðan hélt hann áfram heim í mið- degisverðinn. Jónatan sat á hjólinu og horfði á fólksbílana, strætisvagnana og vöru- bílana þjóta framhjá aft- ur. Hann vissi að ein- hversstaðar þarna upp- frá beið miðdegismatur- inn hans heima á Þrast- arstíg. En hann vissi bara ekki hvar þarna upþ'frá Þrastarstígur var. Lögregluþjónninn beygði sig niður til hans. „Hvað heitir þú, karl- inn?" Hann brosti við Jónatan. Jónatan brosti á móti cg sagði: „Jónatan Jóns- son". „Og hvar áttu heima, Jónatan?" spurði lög- regluþjónninn. Jónatan horfði á tærn- ar á sér. Lögregluþjónninn ýttí húfunni fram á eanið og klóraði sér í hnákkanuní.' Síðan fór hann inn S benzínstöð og kom aftur með þykka símaskrá. ",., „Hvað" heitir pabbi þinn, Jónatan?* Hana opnaði símaskrána um leið og hann spurði. „Hann heitir Jón Jóns- son". „H-u-m-m-m". Lög- regluþiónninn færði slóra fingurinn niður eft- ir síðunni. „Jón — Jón — Jón — hér eru fleiri Jónar en ég fæ talið. Ef þú bara vissir hvar þú átt heima, þá mynd- um við ekki vera lengi e.ð koma þér heim" Hann klóraði sér 'dug-; lega í hnakkanum. — Ég veit hvar ég £ heima, hugsaði rJónátan.- „AHt í einu sa'gði hann; „Þvo þvott". „Ha!" sagði Iögreglu- þjónninn, steinbissa.- ' i,Ég get sagt Þ!" Jón- atan var upp með sér. „Já, auðvitað getur þú það", sagði lögreglu- þjónninn. „Ég heyri það". „Sísí segir so so". sagði Jórtatan dálítið hærra. , „Hvað ertu - nú að segja?" spurði lögreglu- þjónninn. „Ég get sagt s!" sagði Jónatan og var svo á- nægður að hann hopp- aði kringum hjólið. • „Ekki heyri ég betur!" Lögregluþjónninn kímdi. (Framh. í næsta blaði f, 10) — ÞJÓÐVILJINN — Laugardagur 4. júlí 1S59 Slysavarnaráðstefna Framhald af 3. siðu. um. Virtist hinn brezki jarl mætavel skilja þessa íslenzku aðstöðu og tvennskonar verkefni skipanna, og stakk upp á því, að skipin hefðu tvenn flögg uppi til skiptis, Slysavarnaflaggið er þau væru að veita björgunarhjálp, en drægju svo landhelgisflaggið að húní er þau vildu skjóta. Friðhelgi björgunarskipa Eitt málið á ráðstefnunni, flutt af Svíum var um friðhelgi björg- unarskipa í ófriði og sérstaka merkingu þeirra í því skyni. Sumir fulltrúarnir á ráðstefn- unni töldu hin vopnuðu íslenzku björgunarskip varla heyra undir Genfar sáttmálann um þetta efni. En þar er umsamið: að spítala- og björgunarskip séu friðhelg ef þau eru óvopnuð en áhafnir slíkra skipa mega bera vopn til að halda uppi röð . og reglu. Rússnesku fulltrúarnir kváðust ekki sjá mikið gagn að friðhelg- isreglugerðum eða sérmerkingu björgunarskipa á ófriðartímum, því allir mættu vita, að eld- flaugar og þotuflugmenn sem færu hraðar en hljóðið gætu ekki greint hvort þarna væri Til liggur leiðic björgunarskip eða faílbyssubátur á ferð. Ráðstefnan var í upphafi sett með mikilli viðhöfn í hinu alda- gamla og sögulega ráðhúsi borg- arinnar. Borgarstjórinn Wilhelm Kaiser bauð gesti velkomna en forseti Þýzkalands prófessor Dr. Theodor Heuss sem er verndari þýzku slysavarnastarfseminnar, setti ráðstefnuna með skörulegri ræðu. Mun þetta hafa verið ein síðasta opinbera athöfn rikis- forsetans áður en hann lét af völdum. Norðmenn áttu stærsta skipið Einhver áhrifamesta athöfn ráðstefnunnar var heimsókn í aðalbækistöð þýzka Slysavarna- félagsins og björgunarstöð þess á Weserbökkum í miðri borginni, en rétt þar hjá hefur verið reistur nýr sjómannaskóli sem hefur þarna fullkomnasta útbún- að og kennslutæki sem nú þekkj- ast. Á fljótiriu og við hafnargarð- ana framundan gaf að iíta hin allra nýjustu björgunarskip frá ýmsum löndum. Stærzt og mesta sjóskip að sjá var nýtt norskt björgunarskip, Hákón ¦ VII. um 150 smálestir að stærð. Þarna var og nýtt sænskt björgunarskip og pólskt skip;sem gáfu hinu norska skipi ekki mik- ið eftir, en fullkomnast að öllum tækniútbúnaði. og hugvitssnilld var þýzka björgunarskipið Theo- dór Heuss og systurskip {sess, en Þjóðverjar byggja hin nýju björgunarskip sín í þessu formi. Einn liðurinn við skoðun björg- unarskipanna, var að heimsækja skipasmíðastöð við Vegesack og skoða þar b'jörgunarskip í smíð- um. Var siglt niður fljótið á biörgunarskipunum, og máttu fulltrúarnir fara með því skipi sem þeir óskuðu. Fjarstýrð björgunartæki f sambandi við heimsóknina á björgunarstöðina voru skoðuð allskonar björgunartæki, sér- staka athygli vakti smálíkan af þýzka björgunarbátnum Th. Heuss, sem var fjarstýrt og hægt að stjórna að öllu leyti úr landi enda ekki pláss fyrir mann um borð. Jafnvel dótturbátnum var skotið á flot og hann látinn keyra um með vél í gangi, allt fjarstýrt. Það sem íslenzku full- trúunum þótti mest varið í var að kvikmyndin Björgunarafrekið við Látrabjarg var þarna sýnd við mikia hrifni áhorfenda, sem voru sámmála um það að betri landkynningu væri ekki hægt að veita neinni þjóð og verður Þjóð- verjum varla þakkað fyrir þá miklu vinsemd er Jseir sýndu f s- lendingum með þessu. Sama mynd mun nú verða sýnd í skozka sjónvarpinu á næstunni. Þess er og rétt að geta, að sjón- varpað var frá þýzku útvarps- stöðvunum frá setningarathöfn ráðstefnunnar og heimsókninni í björgunarskipin, var það um hálfrar stundar sjónvarp. í Fá skip — en góðir sjómenn í kveðjusamsæti sem skipaeig- endur í Bremen, arftakar hinna Úrslit í ritgerðasamkeppiii um eðiisfrœði tilkynnt Á siðastliðnum vetri efndi Kjarnfræðanefnd íslands til rit- gerðasamkeppni um eðlisfræði- legt efni og skyldi fjallað um gerð efnisins. Þátttaka var heimil öllum nemendum í menntaskólum landsins,. Þátttaka í keppninni reyndist betri en búist var við um jafn sérstætt efni og bárust ellefu ritgerðir. þar af sjö frá Mennta- skólanum í Reykjavík, þrjár frá Menntaskólanum á Akureyri og ein frá Menntaskólanum á Laugarvatni. Þessar ellefu rit- gerðir fjalla um flesta þætti í gerð efnisins, allt frá atómögn- um til orkuframleiðslu sólarinn- ar og gera góð skil efni því, sem fjállað er um. Fyrstu verð- fornu Hansakaupmanna, héldu fulltrúunum, flutti íslenzki kven- fulltrúinn frá Gróa Pétursdóttir ávarp, þar sém hún þakkaði Þjóðverjunum góðar móttökur. Sagði hún, að þótt íslendingar ættu ekki mörg né stór björgun- arskip, þá ætti landið til marga góða björgunarmenn eins og þeir hefðu séð á kvikmyndinni, og' sem vonandi myndu ávallt verða til taks ef slys bæru að höridum við íslandsstrendur, hún bað hinar mörgu og ólíku þjóðir að standa fast saman hvað björg- ynar- og slysavarnamál snerti og loka aldrei dyrúm vináttu og góðs skilnings sín á milli í þess- um málum og var gjörður mjög góður rómur að hennar máli. laun, 1000 kr. í peningum, hlaufi Halldór Elíasson, nemandi í 6. bekk Menntaskólans á'Akureyrf fyrir ritgerð um skammtakcnn- inguna. Önnur verðlaun, bókina Lehr- buch der Experimentalphysík, hlaut Þorsteinn Vilhjálmsson í 5. bekk Menntaskólans í Reykja- vík fyrir ritgerð um talningu atómagna. Þriðju verðlaun, tveggja árat áskrift að tímaritinu Scientific American, hlaut Guðmundur Þorsteinsson nemandi í 4. bekk Menntaskólans á Laugarvatnf fyrir ritgerð um - breytingar, frumefna. Hin mikla þátttaka í sam- keppninni ber þess vott, að mik- ill áhugi er að vakna hjá yngri kynslóðinni á eðlisfræði og skyldum greinum og sérstök á- stæða er til að minnast á, aö fjórar mjög góðar ritgerðir bár- ust frá hemendum í 3. bekk Menntaskólans í Reykjavík. Þess má einnig geta, að vegna hinnar miklu og góðu þátttöku hefur Stærðfræðifélagið ákveðið að veita bókaverðlaun þeim þátttakendum, sem ekki hljóta verðlaun frá Kjarnfræðanefnd. Tilgangur Kjarnfræðanefndarj með þessum verðlaunaveitingumi er að glæða áhuga menntaskólaj nema á eðlisfræði og skyldurrt greinum raunvísinda og hyggsfl nefndin halda áfram verðlauna- veitinguVn í þessu formi eðaj öðru.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.