Þjóðviljinn - 01.05.1962, Blaðsíða 6

Þjóðviljinn - 01.05.1962, Blaðsíða 6
PIÓÐVIUIM ðiMfandli Ba»«Sntn«arflottwr alttfBa - MsiallstalioWartnn. - KltsMorari Kacnús Kluttonoa (ab->, Maanos Torfl ólalsscs. BlgurBur auBaumdnson. - Mttaritstjðrar: ÍTsr H. Jónssou. Jón BJarnason. - Auelyslngastlórl: QuBsstx Ifacnðsson. - Ritstlorn. aferelSsla, atiKiítlngar. nrentsmlSJa: SkóiavðrBusí, 1». Sistl 17-800 (B linur). AskrlltarverB kr. SS.00 a máa, - LauaasöluverB kr. J.OO. FrsntsmlBls MdgTtUaBs hX Samtaka 1. maí! gtarf íslenzkrar alþýðu að myndun samtaka sinna, og ibeiting þeirra til varnar og sóknar, er nú þegar orðinn sterkur og heiðri krýndur þáttur íslandssög- (unnar. Barátta alþýðusamtakanna fyrir bættum kjörum og auknum réttindum alþýðufólks á íslandi er orðin býsna árangursrák, Ihin róttæka verkalýðshreyfin* hef- ur á' urslitastundum haft varanleg áhrif á gang þjóð- málanna og þróun efnahagslífsins til blessunar fyrir þjóðina alla. Mennirnir sem varið hafa ævi sinni og kröftum til að virkja afl vinnandi manna í verkalýðs- samtökunum, eru nú þegar meðal þeirra forvígismanna þjóðfélagsmála á íslandi, sem njóta almennrar og ó- skiptrar virðingar alls þorra þjóðarinnar. Skyldi vera framar um það deilt, að Ottó N. Þorláksson, hinn ní- ræði og síungi brautryðjandi Bárufélaganna, og félag- ar hans í hópi iðnaðarmanna og verkamanna, hafi unn- ið þarft verk þjóð sinni að gróðursetja á íslandi verka- lýðssamtök til varnar og sóknar í lífsbaráttu fátæks fólks? jpn það þarf tvær fylkingar til þess að barizt sé. Og það hefur líka verið barizt gegn verkalýðshreyf ing- unni á íslandi. Barizt af skynlausu og grímmúðugu aft- urhaldi, valdsmönnum og auðburgeisum landsins. Bar- izt með ósvífnustu pg óþokkalegustu bardagaaðferðum, sem hugsazt getur. Barizt við fátæka fólkíð, við sam- tök þess lífi sínu til verndar, með hungursvipu atvinnu- kúgunar að vopni, með ofsóknum ríkisvalds og dóm- stóla, með fangelsunum verkalýðsforingjanna. Sagan um baráttu auðvalds og afturhalds á íslandi gegn verkalýðshreyfingunni er ljót og lúaleg og smánarleg saga, enda ekki vitað að þeir sem heyja þá baráttu hafi gert mikið til að halda afrekum sínum á lofti, þáttur þeirrar baráttu í íslandssögunni mun ekki verða skráður neinum til lofs, heldur til fordæmingar og við- vörunar. Það er ljóta sagan um gerspillt þjóðfélagsöfl sem eru að ganga sér til húðar og baráttu þeirra við nýjan tíma, nýja öld, nýjar þjóðfélagsstéttir, sem rísa úr kúgun og ánauð og lyfta um leið þjóð sinni allri til nýs og bjartara lífs. Tjm þar kom, að afturhaldið á íslandi örvænti um að takast mætti að berja verkalýðshreyfinguna niður með því einu að ráðast beint á hana. Mönnunum sem nú hafa ruðzt til valda í Sjálfstæðisflokknum var kennt það af þýzkum nazistum að reynandi væri að ryðjast inn í alþýðusamtökin og sundra þeim og lama þannig hreyfinguna innan frá. Jafnframt skyldi hvert færi notað til árása. Þeir gengu svo langt, flokksbræður Birgis iKjarans í hinum opinberu nazistas-amtökum ár- in eftir 1930 að ganga 1. maí í hakakrossmerktum ein- kennisbúningum um Reykjavíkurgötur og reyna að trufla hátíðahöld verkalýðsins þann dag. Sjálfstæðis- flokkurinn efndi til flokkslegra útifunda 1. maí, þar sem Ólafur Thórs messaði yfir fáeinum hrelldum íhaldssálum. Og mörgum mun í minni eymdarmynd funda Alþýðuflokksins á Arnarhóli, þegar sá flokkur reyndi að rjúfa eininguna 1. maí. -TVTú er enn tekið til við þann ljóta leik andstæðinga verkalýðshreyfingarinnar að reyna að kljúfa verka- lýðssamtökin 1. maí. í dag er það Birgir Kjaran og gömlu nazistarnir sem ráðska í Sjálfstæðisflokknum og hyggjast hefja fyrri iðju. Qg í dag er Alþýðuflokk- . urinn svo langt leiddur að hann lætur misnota nafn Fulltrúaráðs verkalýðsfélaganna til þessarar þokkalegu sundrungariðju og íhaldsútifundar á Lækjartorgi. Eft- ir er hlutur alþýðu Reykjavíkur, að svara sem verðugt er þessari uppvakningu á tilraunum íhaldsins og hjálp- armanna að ræna og trufla 1. maí, einmitt þegar al- þýðunni ríður mest á samheldni gegn árásum aft- urhaldsins og til nýrrar sóknar í lífsbaráttu sinni. — s. i a a a a a a II i ! I I a a a a a ! a a a a i a i a a a i B I a a i a a i B ! fl I a a b i i i i B a ÞnS vcar búmni< Kjartan st^rimaðut er ckki par blíður á svipinn, enda heíur hann þaðwábyrgðarraikla starf með höndum að kippa í spotí- ann, sem hleypir. sitdinui úr háfnuxn. Það er oft talid stríðsfrétta- riturum til gildis, að þeir séu jafnan þar sem kúLnahríðin er þéttust í víglínurini og hví skyldi þá ekki síldarfréttarit- ari við eitt dagblað vera þar sem síidartorfurnar eru þétt- astar á miðunum?4' Með engum fyrirvara klifraði ég um borð í b.v. Bjarnarey, sem var að ljúka löndun á 2300 tunnum er veiðzt höfðu um nóttiná, en þetta var um há- degisbilið á fimmtudaginn var. Ég var íþann veg klæddun að óhentugri búning getur ekki um borð í fiskiskipi, en vegna þess hve Bjarnarey er snyrti- leg og vel um gengin innan- borðs kom það ekki að sök. Bjamarey er eitt af þessum margumræddu austur^þýzku togskipum, sem Mcrgunblaðtð og vinir vestrænnar samvinnu hafa sagt um margt Ijótt og haft um hraklegar spár, sem ekki hafa gengið eftir. Brúin er að vísu lág undir loft, en er það ekki líka kostur að geta klórað sér í höfðinu með hend- ur í vösum? Klukkan að verða tvö skríð- um við útúr hafnarmynninu og sett var á f ulla férð á " miðin norðvestur af Akranesi, þar e-r mikið síldarmagn, en hún er stygg og lúnkin að koma sér undan nótunum, því verður að snúast mikið við torfurnar, bókstaflega læðast að þeim. Reynir það á kænsku skipstjór- ans og viðbragðsflýti áhafnar- innar, en augnabliks töf í kast- inu getur valdið því að allt fari í handaskolum. Litill svefn Mennirnir, sem unnu að því að hreinsa skipið á útleiðinni voru vansvefta og slæptir, því að baki var miki.i veiðinótt og„, framundan önnur o% stutt á miöin. Rúmlega 3ja klst. sigl- ing. Veðrið var gott og þrátt fyrir þreytuna var hugur í- mönnum til veiðanna, bó sum- ir foæru þann ugg í brjósti að ekki myndi blaðamaður reyn- ast heillasendihg út 'á miðin cg höfðy við orð, að ef ekki gengi allt að;'. óskum myndi. rétt að „fíníséra" kauða, en þ'að toýð- ír að ganga endanlega frá hon- um. Raunin varð þó sú, að menn sýndu mér kristilegt um- burðarlyndi og kokkurinm Gísli Oddsteinsson, gaf mér mikinn mat, mikið kaffi og sagði mér margar sögur og undi ég vel hag mínum í borðsalnum hjá honum og í brúnni hjá Hróifi Gunnarssyni skipstjóra. Tœknin Vetrarsíldveiði við Suðvestur- land í þeirri mynd sem við höfum kynnzt síðustu vikur og mánuði, er ný útvegsgrein, sem byggist á hagnýtingu nýrrar tækni við hringnótaveiðar, kraftblökkinni. Menn hafa vit- að lengi að mikið síldarmagn væri við Suðvesturland á vet- urna, en þartil í fyrravetur þekktust ekki önnur ráð til að ná henni en taka hana í rek- net. Útilokað var að nota hringnót, vegna þess að veðra- hamur bannaði að nótabátum yrði komið við. Reknetin eru hinsvegar afkastalítið og leiðin- legt veiðarfæri, enda yoru þau algerlega lögð til hliðar, þegar reynsla var komin á kraft- blökkina. Ég veit að minnsta kcsti ekki til þess að einn ein- asti bátur hafi verið gerður út á reknet í vetur, en með notk- un blakkarinnar er síldarver- tíðin í vetur orðin á við meðal- vertíð við Norðurland. Mestan þátt í hinni vel heppnuðu vertíð eiga hin full- komnu fiskleitartæki, sem allir p.vtrri. og stærri bátar eru nú g§tý\n&, Með þeim er hægt að staðsetta torfur af slíkri ná- kvæmni að varla munar faðmi og má segia að aflasæld ráð- ist af því, hvað skipstjórinn er öruggur í notkun þeirra. Hrólfur skipstjóri á Bjarnareynni hafði t.d. fyrir framan sig 2 -asdic- tæki, annað mjög fullkomið af Elacgerð, sem bæði skrifar torfur útfrá skipi.nu og gefur frá sér viss hljóðmerki þegar lóðar. Pá er hann með gamalt og gott Simrad-tæki, sem hann kastar eftir, en hitt notar hann til leitar. Ótalinn er þá dýpt- armælir, sem auk þess að skriía botn, sýnir torfur. undir skipinuí . VeiSarnar Við komum á miðin um 4 leytið. Þar var fjöldi bá.ta fyriry létu sumir reka en aðrir voru að dútla við að kasta, en eftir Þetta ér kraftblökkin, tækið sem hefur valdið því að síldveið- arnar hafa tekizt einsog raun ber vitni. (Myndir: G. O.). 6) — ÞJÖÐVILJINN — 1. maí 1962

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.