Þjóðviljinn - 20.06.1968, Blaðsíða 8

Þjóðviljinn - 20.06.1968, Blaðsíða 8
¦¦" O Sí DA — ÞJÓÐVTLJTNN — Fimimitudasuir 20. júmí 1968. áiraim að horfa á Hornsley. Þeg- ar hanm lagði á, var svipur hams breyttur. Hann talaði lágt, næstum hiikandi. >— Þér eruð beðdnm að krjma á úitvarpsstoðina. Það hefiur eitt- htvað Isamiið fyrir. S.B. segir að það sé áríðaindi. 18. KAFLI. Saloott Brown lyítí brúnuim og horfði af einucm á annaai. Úti fyrir næddi saindtoylurinn og gerði sitt til að auka á þjak- andi andrúmsloftið á skrifstofu hains. — Það kemur ekkd til mála, sagði hamm. Það varð þögn efltir þessa yf- irlýsdngiu. Brace var vaindræða- legur á svjpinin eiiu og hainn var vanur. Koma Salcotts Browm, Virgdmiia, sait með hlutleysissvip eims og vanja hennar var. Jim Ijaike var imeð hörikusvip og Tony Deverell starði mdður á tærmar ásér. Bókhaldarinmhóst- aðd. — Eá'guim við að líta á það sem aÆráðdð, S.B.? gerðást hann svo djarfur að spyrja. — Það getur ekki verið end- anleg ákvörðum, saigðd iÆike. —. Það er veðrið sem ræður úrslit- um. Það væri nógu slæmt að . þurtfa að reyna útseindinigu íþess- um samdbyl. Éf "það verður rok anmað kvöW. er það óhuigsandi. — Nema það lygini fyrir kluikk- am átta, sagði DevereJl lágri iröddu. — Þá verða skilyrðim á- — Einimitt. S.B. leit viðurkenn- flingaraugufm á yngsta anairuninm í nefmiddnni. — Ég leyfV mér að minna ykkur á, að það hefur stórfé verið lagt í þetta fyrir- tæki okkar. Við getum efcki svik- ið styrktarrnenn okkar vegna ó- fcimabærrar hriæðslu á þessu stigi málsins. — Það er nú varia hægt að kailia hana ótímabæra, S.B. sagðd Thelrna Koomiey. — V" höfuim ogae f EFNI /SMÁVÖRUR TÍZKUHNAPPAR Hárgreiðslan Hárgreiðslu- og snyrtistofa Steinu og Dódó Laugav 18 III. hæð (lyíta) Sínn 2Í-6-1B. PERMA Hárgreiðslu- og snyrtistoía Garðsenda 21. SlMl '33-968. ekki aðedns áhyggjur af rykd og sandi, heldur einmig Chap. ¦ — Góða mín, viS verðum að treysta því að lögreglan verði þá fyrir lönigu búin að afgredða það mál — Það er ekki ammað em ósik- hyggia, sagði Lake. — Hamm er hættuflegur, Þegar útssnddnigin er hafin, erum við föst skotmörk. Við getum ekki komdzt burt. — Ég skil hvernig þér líður, Jim. — Salcott Brown talaðd með róandd forstiórarödd. — Ekkert okkar himma hefur orðið aðþola hið sama og þú. En rnumdu það, að lögregJan hefur heilan sólar- hring til steftnu. Ef hann kynmd að sleppa frá þeiim, þurfum við ekfci . ammað em heimta að lög- reglam haidd vörð um 31 Z. — Það er heídur óskemmtíleg tilhu>gsum,,|eS.B., sagði TTielma og það iflór. utóí hana hroilur. — Ef til-kæmd, sagði bókhald- arimn efaþlf^idinm. — Persónulega tel ég það miög ðlíkiegt, "hélt útvarpsstjór- inm áfrairri. — Ég ber fuillt traust til vina okT<ar í lögreglumnd. Það er þeim í hag en.gu síður en okikur að tryggja öryggi okkar. Ef mér væri eWkd ailvara, bá myndd mér að sjálfsögðu ekki detta í huig að leggja bessa Mitflu f.iölskyidu okfear f hæ-ttu. En það er bja.rgföst sannfærinig mw'h, að það sé f þégu stö^varinnar, þágu fvtyTfctaTmamna okkar os mamm- kynsdns allis að við sitefmum á- fram að settu marki . . . því rrraitki . sem *<srtr5 getum nú . náð, vegna framsýnd hins látna vimar r»kkar, Normams Free. Það 'var drwmur hains að við yrðum fyrsta stö^in hérna megin fliótslns, sem serid-i t'jt siómvarDSidaffskrá. S.B. nafði risáð úr sæti Kínu meftan hann talaði. Nú settist hanm og lófatak kvpð við. Bnk- haildarinm bvriaði sð siálfsöffðu og Wnir t^lku umddr áin hrifn- inifa.r. t Ijafce einn hreyfði ekki hend- umar. Þegar kyrrð vair komim á, sagði hanm: — S.B., ef við sendurn skeyti á aðalstöðdea í dag, getum við fresitað getrauminini um viku. — Það kemur ekki til mála að fresta henmi. Það væri hið sama og að hætta við hama. — Básirnar eru opnar fyrir okkur... — Auglýsdnigar frá höfiuðborg- inmi ... — Verðlaumim,... Lake bedð þair til rökræðumum laoJk. — Jæja þá, hæitið þá við þessa getraum og setjið eitthvað ammað upp fyrdr næstu viku. Amdllitið á Salcott Brown gaf til kynma að hanm ættd í baráttu. Það var auðséð að hamm var að hitugsa: — Þetta er bezti verk- fra?ðiinjguirdim mdnn, imaðuir sem ég hef treyst, og hamm. neyðdr mig til að tefla á tviær hættur. Á ég að halda fast vdð skoðun mína eða á ég að láta undan? Uppgjöf hans kom fram í þvi að hamm. yppti öxlium. • Vegma tdl- gerðarlegrar framkomu manns- ims var það ekki sanmfærandi, em orð hans- gáfu tii kynina að sét var tilgamigur hams. — Aiat í lagi, Jim, þú néyðir mig tól að bera þetta umdir at- kvæðd> Þeir sem eru fylgjamdi tíllögu Jims eru beðmir að rétta upp hömd. — En S,B. sípbændi bðkihaild- arinm skelkaður. — Ég er búdmm að talka ákvörð- um, sagðd John, Daike réttí upp höndinia og eft- ir ixkikiurt hik gerði Thelima Kooney slátot hiö sasna. Fleiri voru það etóki; Útvarpssitióra léttí sýndliega. — Og svo þeir sem greiða atkvæðd með útsenddngumni? Hinir róttu upp hendumar. S.B. brosti til verikfræðinigsins. — Já, Jdm, nú geturðu efckd sagt að ég hafi ekki tekið tdfflt til þin. Em hér á 31Z vinnuirrt við edns og eim fjöiskylda, og fjölskyldudómurimm stendur. Og ég sfcai gamga skrefi lengira. Ég skal fá Hornsiley lögreglufuilltrúa til að koma hingað undir eins og setja hamm inm í vamdaimiálið. Ef homium finmst Jim hafa lög að maala, þó boðum við anman fund. Qg þá, vinir míndr, er rétt að hefjast handa. Þau fóru út meðam hamm var að taila í símainm. Virgimda Sal- cott Brown var eim með eigjn- mam ; sínum. — Þetta tokst þér vel; S.B. sagði hún eftir stuindarkom og reyndi að leyina uindrum sdmmi. — Ég vedt hvað það hefði verið mikdð áfaili fyrdr þig að þurfa að fresta getrauninmi. — öryggi fjölskyldum, ar okkar ,er mér meira virðd en persónu- legur ávimindiigur, svaraði hamn. iRödd hans var rnærðarfuil og svar hans gerði hana dapra og vamsæla. Hún vissi að hún bar minma traust tál hans em nokfcru sinmi fyrr. Jdm Lake sfcauzt 'inn á plötu- safnið til að'segja Pat hvernig fiuniduriirín hafði genigið fyrir sig. Hamm famm hama miðri í geymsilu- kjaliara, þar sem húm nautþess að viminia í svölu, eimamgruðu herbergimu. — Osigur, sagði hamm. — Reiði höfuðskepnainma er lítíiíjörleg í saimianbuirði við metinað gíruigra mainma, — Þetta er oskðp eðiilegit eft- ir margra mánaða umdirbúnimg. Stormurinm verður Idka kamms'ki um garð genginin annað kvöld. —. En hvað er þá.eftir af okk- ur? I ailvöru talað, Pait, það er ekkd fyrst og fremst útsiemdding- in; "igeta -ofckar 'sjáifra sem ég hef áhyggjur aÆ. Eftir þessa skfcilfilegu viku með alilt í lausu lofti enm ... getur ekkert okkar staðdð sdg eins og skyldi. — Hvað æitti svo sem að geta mistekizt? — Ég veit það ekki . . . alilt . . . ekkert. Hanin horfðd á hana eíns og hanm myodi allt í einu eftir einhiverju. — Fyrirgefðu, Pat. Það er eiiginigirnd af mér að fcoma og angra þdg eftir allt sem gerzt hefur. Þú hefurbyrj- að að vinnia of fájótt. — Ég vildi það sgáSf. Það er þór að þakka að alllt hefur ekki .fardð í hamdaskoluim. Des saigði mér, að þú hefðir fenigið þulima tii að velia sjálfa tóhilist í þætt- ina sína, meðam ég var, í burtu. Eg er ekfci eirnu sinmd búim að þakka þér fyrir það sem þú gerð- ir á summudagsfcvölddð. — A siuminudagskyöldið? — Varst það ekkl þú sem tókst, tíl eftir oktour? — Ó það. Jú, það var eikiki þakltoairvert. Það voru váðibrögð eftír áfaMið. Ég fór hingað niður, þegar þedr voru búndr að ' segja mér þetta um Normam- — Þú hefur verið sériega hjálpsaimur alla vikuma. Ég skal aldrei gleyma því, Jiim. — Ég vona ekki, sagði hann og brosti, eiinu af þessum sjald- gaafu brosuim sem mildaði hörku- legar línurmiar í amdlitinu. Hann var nýfarinm, þegar Brace rak höfuðið imm 'um gætt- ina, Hanm var efcki útaf eims aumnimigjalegur og vamt var og sagðd Pat, að hamm ættd þrátt fyrir allt að koma fram í sjón- varpsdaigskránni kvölddð eftir. — Það á að vera dularfull spurmiimg f lokin. Og hún á að vera í hatti og ég er maðurinm sem fcemur inm með haittónn. En hann héit strax áfram með meiri raumablæ: — Bn auðviftað tefcur eniginn eftir mér. Ég er efcki annað em amdilitóð bak við hattimm. — Það er betra en eklkert, Des, sagði hún hughreystandi. En hún vissi að hanm hafði á réttu að standa. Enginm mymdi taka eftir honum. Það er alveg jafnsmdtandi að vera viss um eigiin óheppnd og vera si'gurviss. Maður einis og Normam Free trúði á sjálfam sdg. Því hafði stafað frá honum og gert hann mdnndsstæðan. Desmond Brace eyðilagði tsekifærim fyrirfram. Allt fas hans bar keim af' ör- ygigisleysi og éfa, og því kæmi hamm fram á sjónvarpstfeldinum annað kvöld ám þess að áihorf- endur yrðu þess vardr að hamm hefði verið þar. Eimkum þar sem Tony Deverell var miðdepdlldnm. Eiraniitt þegar Pat fór að huigsa um. þenman umga og sjálfum- glaða náuniga, fcom hamm aefc- vaðamdi t immum dyrnar. Hann sagðdst ætla að siaka á andartak .og syo leit hanm forvitnislega á KROSSGATAN f 8 ^ 'r 15" 10 15 9 " i Lárétt: 2 rit, 6 sarg, 7 kvenfufel, 9 lézt 1Q erfiði, 11 viðfcvæm, 12 á reibningum, 13 ismemrna, 14 trjá- tegumd, 15 leika sér. Lóðrétt: 1 þorpari, 2 gusugamgur 3 heiður, 4 þyngd, 5 drykkinn, 8 fýldur, 9 launumig, 11 vesaila, 13 fiskur, 14 guð. ¦ HOLLENZK GÆÐAVARA IERA PLOTUSPILARAR SEGULBANDSTÆKI RAFTÆKJADEILD — HAFNARSTRÆTI 23 SfMI 18395 DOLLAR DOtLAR reykjarpípan er óbrjótanleg, sænsk gæðavara. Heildsölubirgðir: S. öskazssott SiXZo.j **U Heildverzlun - Garðastræti 8. Sjmi 21840. mmmmmmimmmmmmmíimXímmmmam (NORDfllENDE) . ArabellaC-Stereo €0 BÚÐÍK Bifreiðdeigendur Málið bílana ykkar s.i'álfir. — Við sköp- um aðstöðuha. — Tökúm bíla í bónun. Sími 41924. MEÐALBRAUT 18 — Kópavogi. Gerið við bíla ykkar sjálf Við sköpum aðstöðuna. — Bílaleiga. BÍLAÞJÓNUSTAN Auðbrekku 53. Kópavogi — Sími 40145. w Láfið stilla bílinn Önnumst hjóla- ljósa- og mótorstillingu Skiptum um kerti, platínur/ljósasamlokur. — Örugg þjónusta. BÍLASKOÐUN OG STn,LING Skúlagötu 32, sími 13100. Hemiaviðgerðir • í^ennum bremsuskálar. • Slípum bremsudælur • Límum á bremsuborða. Hemlastilling hf. Súðarvogi 14 — Sími 30135. SmurstöBin Sætúni 4 Seljum allar tegundir smurolm. Bíllinn er smurður fljó'tt og vel. — Opið til kl 20 á föstudögum. Pantið tíma. — Sími 16227. Trúin flytur f jöBL — Við flytjum allt annað SENDIBÍLASTÖÐIN HF. BÍLSTJÓRARNIB AÐSTOÐA

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.