Þjóðviljinn - 13.08.1969, Blaðsíða 7

Þjóðviljinn - 13.08.1969, Blaðsíða 7
Miövikiudagur 13. ágúst 1969 — WÓÐVTLJIfTO — SlBA "J Daníel Daníelsson Fraimhald af 4. síðu. semdS það sem hiún kailaði „Grind tyrir læknasaimstarf við Siúkrahús Húsavíkiur". Tekur stjónn L.l. sikiýrt fraim, ad hér sé aðeins uim ábendingar að ræða, er hafðar skiuii til Hið- sjónar í samkomiullagsuimlliedtun- uim læknanna. 1 greinargierð vegna ágrein- ings um starfstilhöguin lækna við Sjúkrahúsdð á Húsavdk dags, 14. febrúar 1969, sem égsaimdi að ósk sjúkrahússtiórnar segir sivo í niðurlagi: ,,Ég teQ, að við læfcnarnir hötfium ekkd rætt þetta til neinnar hlítar . . .", og síð- an segir: ,.Hins vegar hafa þedr Gísli og Ingimar spurt imig, hvort ég fiallisit á eða haflni því að starfa skv. því fyrirkiamu- lagi er fram kemiur í bréfinra (foréf stjlóirnar L.I.). Svar imitt hefiur verið, að ég geti faMizt á sum atriði bréfsins, önnur etoki, enda sé bréfinu aðeins æilað að vera til híiðsdónair við samn- ingaviðræður". Þetta svar mitt stendiur enn óhaggað. Þetta er það siam sjútorahiús- stjóm kalfar, að ég hafi hafnað tillögunum. Bftir að sjúkrahús- stjórn hefur stoýrt frá aðferðuim þeiim, er viðhafðatr voru við sammingu hinnar kiuininiu regfliu. gerðair segir svo: „Saimþyklkt sjúitorahússtjórnair svarair Damíel með bréfi 15. imairz, bar sem hann fullyrðir, að ekki sé að finna í sjúkrahúsalögum heim- ild ráðherra til að setja reglu- gerð um störf Iækna . . ." (lct- urbr. D.D.). I nefndu bréfi mínu frá 15. marz segir svo orðrétt: „I sjúlörahúsalögium ftr. 54 frá 10. júlí 1964 finn ég hvergi heiimiild tíll hainda hedl- briigðismiállairáðherra, hvað pá heldur sjúkrahússtjiórniuim, til setningar reglugerða um störf lætona við sjútorahús. í beirci mynd, er írani kanur í „reglu- gerð" yðar". Hér gefst lesend- um kostuir á að kynnast imél- flutningi stjómarininar, þegar hún hyggst fara hvað næst sann- ledlkanium með tilvísun tii bréfs, er hún hefiur undir höndium. Þá leyfir siúkrahússtiórn sér að fuilýrða, að bað sé rangtúllk- • un hjá mér, að imættir fullltrú- rQ SuSur-Afríka styður Biaf ra LONDON 11/8 — Brezka íhalds- blaðið „Sunday Telegraph" full- yrti í gær að Suður-Afrfka hefði niú tekið við af Frakklandi við að birgja Biaframenn upp af vopn- uim. Stórar Heroules^fiutninga- flugvélar fflyttu vopnin frá Suð- ur-Afrítou til Kalahari-eyðimerk- ur í Botswana, en þaðan væru þau fflimtt tiH' Biafra með DC-7 flugvélum sem Biafrastjórn helflur leigt í þessu skyni. Zambía pjóðmýfir íparjiámurnar LÚSAKA 11/8 — Zambíustjoro • tilkynnti í dag að hinar mikiu koparnámur 1 landinu sem hafa verið eign erlendra auðhringa myndu verða þióðnýttar. Fyrsta skrefið í átt til algerðrar þjóðnýt- ingar þeirr'a verður að ríkisstjórn- in rraun gefa auðhringunum kost á að selja henni 51% hlutabréf- anna í námunurn. Ætlunin mun vera að hlutabréfin verði greidd með rfkisskuldabréfum til langs t.íma- Ársíramleiðsttan af kopar • f Zambíu er 700.000 lestir, sú briðja mesta í heimi á eftir fram- leiðslunni í Chile og' Bandaríkj- unum- íþróttir Framhald af 2. siðu. rétt að benda á, að hvorki Is- land né önnur riki hafa grip- ið til aT.menns ferða- og við- skiptabanns gagnvart , Grikk. landi. Sér Alþýðublaðið að svo komnu máli ekki ástæðu lil þess að blanda saman stjórn- miáilum og íþróttum og að Is- land neiti þátttöku í móti, seim er fyrst og fremst evrópískt on ekkii grískt. ar á fundi stjómar Ll. þann 19. imaií sl. halfi ekki séð regllu- gerðina, áður en hún var stað- fest, sam og, að formaður L.í. hafi ekkd séð haina endanlega frágengna til ötaðfestingar. Hér færist sjúkrahússtjórn notokuð í fang, þair sem hún mun hafa í höndum bréf frá fundi stjórn- ar L.f. þ. 28. júlí sl., þar sem uimimœli miíin um þetta efni eru staðfest. Kemst stjóm L.l. að sjálfsögðu ekki hjá því' að gefa út opinbera yfirlýsingu varð- andi þetta atriði. Um hinar faglegu þenkingar sjúkrahússtjórnar, varðandi verkaskiptinigu á Sjúkrahúsdnu í Húsavik vil ég aðeins benda á. að í dag eru 17 langpegu- og eliisjúkilingar á sjúkrahúsdnu af 25 sjúkHdngum samtals. Það væru því 8 sjukMngar til nð skipta upp á milli læknanna. Þar sem sjútorahússtjórnin tal- ar um fullkomna deildarstærð á öðrum sjúkrahúsum, er að sjálf- sögðu átt við deittdir. þar seim eimgöngu eru vistaðir aðrir sjúkiingar en langlegufólk. Þé hafa 'þessi sjúkrahús yfirleitt nægum sérfræðingakosti á að skipa. Þar -sem ég í aitíhugaseimd mdnni ræði um reynsiulitila lækna, á ég við lækna sem ekki hafa nema fárra ára reynslu í almennri læknisþiónustu og litla sem enga reynslu við störf á fuillkomnari sjúkraihúsuim undir handleiðsilu sérfræðinga. Af, að því er virðist, djúpstæðri óbeit rithöfundar sjúkrahús- stjórinar á sann'leikanuim, breyt. ist orðið reynslulitlir í reynsiu- lausir. Sjúkrahússtjórn ræðir um það, að ég hyggist nú sætfa mdg við að starfa einn í tveiin héruðum og við siúkrahúsið á- samt kandidat eða stádent, og sé þetta raunar ekki nýtt sión- airmið hjá mér. Að sjálfsöigðu er þetta sem flest aninað í grein sjúkrahússtjórnar, aigjörlega úr lausu lofiti gripið. Ég hefi aldr- ei látið orð faílla í þessa átt. Hitt hljóta allir raunsæir lækn- ar, er starfa úti á landísbyggð- inni að gera sér ljióst, að með tilliti til núverandi ástands í lækraamáluim oilckar, geti toomið tíimiabil sem erfitt reynist að fá menn til starfa í þessari starfs- grein. Á sllíkt ekki fremur við um Húsavik en aðra staði landsins. Þá veit ég ekki bebur en, að á meðan ég var fjarver- andi, hatö hér tímum saman verið einn Oæknir með stúdent sér við hlið. Og enn er ekki ár liðið sfðain einn kandidat var skiadnn eftir hér á Húsavík, tíl að sdnna tveim héruðum og sjúkrahúsinu. Ég hef aildrei sagt, svo sem fram kemur í girein stjórnar- innar. „að sjúkrahúsið varði etokert um læknisþjónustu utan þess". Hdns vegar hef ég bent stjórninnd á, að hún sé ednvörð. ungu kosin tii að simna cnól- efnum sjúkrahússins, cg sé eg ekki sannfærður um, að það hafi verið heppdlieg ledð, er hún valdi, þegar hún fór inn á þá braut að færa sjálf út verksvið sitt og taka á sínar herðar gHímu við vandaiméi, seim aflgjöriega eru í vertoahring ahnarra aðila, þótt sjálfsagt væri að hafa á- toveðna samvinnu við þá aðila, ef þess væri ósikað. Ég hef verið vantrúaður a, að ekdd'miætti takast að 'fá hóraðs- lækni í Húsaivikurhérað, þar sem innan skamims blasir við, að þar veirði hægit að bjóða upp á beztu starfsaðstöðu, sem nú mun völ á hériendis. Ég er enn sömu skoðunar, jafnvel þótt stjórn siúkrahússáns ásamt fieiri aðiluim hafi reynt að auglýsa Húsavík sem ednm óaðgengileg- asta stað fyrir lækna að starfa á. Sjúkrahússtjiórin fuilyrðir, að ég rangtúlllki ummæili Úlfs Ind- riðasonar á stjórnarfundi þann 1. tmiaí s.l. — En hvers vegna birtir stjómin ekikd ummælin? UmmœJi Ulfs, sem óg hripaði niður á, fundinum. voru þessi: „Ég tel, að hvorki ég né aðrir stiórnarmenn "beri mdnnstu á- byrgð á innihaldi reglugerðar- inmiar. Til þess skortir okkur aila þekkingu á þeim málum, f-.r hiún fjallar uim. Ábyrgðina bera þeár, er reglugerðina sömdu. Bg var aðeáns fylgjandi því, að sett væri neglugerð til að stuðla að lausn þessara méla". Af þeim 'kynnum, er ég hiefi haft aÆ þeim Fjallsbræðrulm, kæimi það mér mjog á óvart, ef Úlf Indriðason skorti daörfung og drengskap til að standa opin- berlega við það, sem hanin hef- ur sagt, jafnvei þótt það tounni að koma saimstarfsmönnuim hans í sjúkrahússtjórn óþægilega. All fcátleg er undrun stjórn. arininiar yfir því, að ég skyldi leiggja fyrir hana spurningar, varðandi reglugerðdna. Það var einmdtt í tillefni þeirra spurn- inga, sem Ulfur Indriðason við- hafði áðurnefnd ummæili. Á fundinum lagði ég sérstaka á- herzlu á það, að stjórnarmönn- uim hlyti að verða greitt til svara við spurndngunv imínum. þar sem þeir myndu nauimast bafa samlþykkt reglugerðina, 4n þess að þeir áður hefðu gaum- gæfilega kynnt sér og yfirvegað eflnd hennar. Ekki nenni ég að elta ólar við ýmsar fáránlegar hugdettur í grein stjórnarinnar. Fyrir ein- hvern misgándmg hafa lent inn í greindna einstoku bókanir, sem ekki eru rangfærðar. Að því er snertir umiræður um sjálfa regiugerðina, vísa ég til fyrri greinar mdrunar nm það efni. Stjórndn ræðir um tilvitnun mina í túltoun lögfræðings L.í. á regliugerðdnni og birtir í fram- haldd af þvi feitletraðar ráð- leggingar lögfræðingsins til mín. Hins vegar telur stjórnin sér ekiki haigkvæmt að birta nedtt annað úr ^fundargerð stjórnar- fundar L.Í. með mér og lög- fræðingi félagsins þ. 19. maisl. Fundargerð þessa fékk sjúkra- hússtjórn setnda skv. eigin ósk í byrjun júlímánaðar. Hún tel- ur sér t.d. ekki hagkvaamt að birta eftirfarandi atriði fund- argerðarinnar: „... Efitór það lét Guðmundur Yngvi Sigurðs- son í ljÓB, að sér virtist sem reglugerðdn bryti í bága við sjúkrahúsaRögin og gengi of langt í að skerða völd ráðins ytfiriækn- is við sjúkrahúsið. Daoa'el Daní- elsson, ráðinn yfirlæknir, gæti því stáðið fast á rétti sínuim skv; sjúkrahúsaiögium, ef í odda skærist um fraimtovæimd reglugerðarinnar". Þrátt fyrir það, aö sjúkrahússtjórn hafi í höndum þessa fundargerð, full- yrðir hún að þessi túlkun hafi aidrei verið kynnt fyrir stjórn- inni. Það er ekkd rétt, að ég hafi etoki viljað fara að ráðum lögfræðings L.l. 1 bréfum sjúkrahússitjórnar til imiíin dags. 13. marz og 22. apríl boðar stjórndn viðræðufund fram- kvæmdaráðs og læknanna um framtovæmid reglugerðarinnar. I júniíbyriun fór óg þess á leit, að þessi áður boðaðd funidur yrði haldinn og for hann fraim hinn 9. júní. Þar sem ég taldi það engum til hágs, að upp hæfist deiila á mdlli mín og að- stoðarlæknanna við störf á siúkrahúsinu, slcýrðd ég á fundi þessuim allnáið frá því, hvern- jg óg tðldi mér fært að fram. kvæma reglugerðina og lét síð- an bóka það, að ég væri reiðubúin að framJtovæma þau atriði hennar sem saman fasru við sjútorahúsalög að dómi lðg- fræðings L.l. Sjúkrabússtiórn kom hdns vegar í veg fyrir, að ég gæti framikvæmit reglugerðina á þennan hátt, svo setm löigfrœð- ingur L.l. haifði laigt til, með þvi að segja mér upp störfum. 1 greinarloik kveðst sjúkrahús- stiórnin staðráðin í því, „að láta einskis ófreistað til að nægiir Iæknakostnaður sé á Húsavík. .." Etoki efa ég, að hér stegi stjórnin hug sinn allan, sbr. þá staðreynd, að er ég hætti hér læknisstörfum 1966, , hæktoaði kostnaður við lækindsþiónusitu á sjúkrahúsinu um ca. 100%, og kostnaður við læknisþjónustu utan sjúkrahúss mairgfait medra. Um hug yfirgnæfandi meiri- hluta héraðsbua til aðgerða sjúkraihússtjórnair liggja fyrir skjalfestar siannanir, og það er grunur minn, að vonir stjóm- arinnar um það, að henni hafi tekizt að slá ryki í augu att* mennings með þessari légreistu grein siinni, breytist í sár von- briigði". Viðtal við Ingólf Helgason Framhand af 5. síðu að skilja „aoalinn" frá hinuni. Þegar menn teikna hús í Bret- landi, vita menn nákvæmlega hvaða stétt mun búa þar. Á sama hátt vita menm, þegar þeir teikna hvertfi eins og Arnarnes, að það eru aðeins tvö prósent þjóðarinnar, sem geta búið þar, og hin 98% hafa enga fiárhags- lega möguleika til þess. Menn gera sér ekki grein fyrir því að með slíku skipulagíi ráða menn alveg óskaplega miklu. mikilu meiru en er í raun veru hollt fyrir skipulegeiendur. Þeir eru að fást við þióðfélagið, og þeir stuðla að því að það hald- ist eins og það er". Hvernig fínnst liér bá rétt að skipuleggja borgir? Finnst bér kannske rétt. þeerar ðllti eru á botnínn hvolft, að þær bycgist skipulagsllíið eíns oer á.ður? „Já, . á pappírnuim. Borgir eru alltaf hinn hræðilegasti 6- skapnaður, þegar litið er á þær á yfirborðinu. En þegar menn fara að átta sig betur á beim og skilja líf þeirra og rök þess. siá menn að í þeim er ákveðið skinulag. Þarna eru mörg kerfi. sem grfpa hvert inn í annað. Þannig vinna borgir, og þefis vegna er eðlileat að skipulaeið sé sveigianle.st". Þú ert þá kannske þeirrar skoðunar að nauðsynlegt sé að finna þá eðlilegu bróun, sem er að geraat í borginni o? reyna síðan að hafa áhrif á hana frem- nr en að búa til fastmótað heild- arplan? „Jé, ©n þetta verður þó að gerast innan einíhvers skipu- lags. Menn þurfa að gera grein- armun á heildaráætlun og svo losaralegri áætlun, sem er rek- in frá viku tíl viku. Bæir vaxa og minnka og þróast á alla lund- I rauninni verður maður miklu fremur að búa til fílósofíu en heildaráætlun. Það er filósófía hvað maður ætlar að gera i bænum, hvað maður ætlar að fá út úr honum, hvernig maður ætlar að lifa í honum. Það er þetta, sem skiptir máli en ekki hvbrt göturnar eru mjóar eða breiðar". Hvernig finst þér sú hug- mynd að byggja annan miðbæ í Kringlumýrinni? Reykjavátourskipulagið er sá, að þar er mönnum þröngvað til að eiga bíla. Ef maður býr inn í Langholti eða í Ártúnshverfi verður hann að edga bíl. sér- staklega vegna þess að strætis- vagnakerfið er út í hött, þessi hverfi geta eikki 'geignt sínu Mut- verki með öðru móti. Ýmsar götur neðarlega í Þinigholtunum eru því heppilegustu ; staðirnir og t.d. miklu þéttbýlli en nýju hverfin. Elf menn vilia byggja hér borg sem stingur í stúf við umhverfið, þá byggja þeir hana alveg í hnapp. Þ»essi stóru auðu svæði Reykjavitour hafa Utlu hlutverki að gegna, því að menn þurfa ekki að fara nema stuttan spöl út fyrir borgina til að vera komnir upp í óbyggðir". Það er stundum talað um það erlendis að takmarka bílaumferð og banna jafnvel alla umferð bíla um heil hverfi eða borg- ir- Heldurðu kannske að slík stefna eigi eftir að verða tekin upp víðar? „Það er ekki óhugsandi. Menn hafa komizt að því að hve mikl- ar götur sem lagðar eru, minnka umferðairtruflanirnar ekki. Þær flytja sig aðeins annað. Allir bílar í Reykjavik geta t.d- kom- izt á hvaða stað sem er i bæn- um á 20 minútum, og þess vegna er aildrei hægt að koma í veg fyrir öngþveiti. Verður að taka upp ýmsar hindranir, td- um- ferðarljós og einstefnuakstur. En um leið og það er gert minnk- ar bilið stórlega milli þess að aka í einkabíl eða í strætis- vagni. Það liggur við, að maður sé kominn upp í strætisvagn, þegar honum er skipað að aka ákveðna ledð. Það skiptir engu máli hvort maður er í einkabíl eða í strætisvagni, þegar hann æki í * ednkabílnum fyrir aftan strætisvagninn einu leið- ina, sem leyf ilegt er að aka. Auk þess nýtist landið illa þegar menn ferðast um í einkabílum, því að þeir taka svo mikið pláss. Það situr kannske einn maður í bíl, sem tekur upp sex til sjö fermetra, og svo verður . að vera tíu metra bil beggja megin við hann. Reynslan hef- ur orðið sú í borgum eins og Cumbernauld að notkun einka- bfla er minni en gert var ráð fyrir- En nauðsynlegt er a.m.k. að fólk halfi val". „Það gerir ekkert til þótt mið- bæirnir séu tveir. Þeir bæta hvor annan <upp. Það er rangt að líta svo á, að borgir þurfi að hafa stóran og vel afmarkað- an miðbæ- Borgir eru flóknar og það fer eftir tímabilum, hvaða hverfi eru mest metín og hver ekki. Hvað grípur inn í annað og nauðsynlegt er að geta hreyft sig til ©f ástæða þykir til. Það eru til kenningar um að mið- bæir þurfi að geta vaxið í eina ártit Þær eru í rauninni eiíki nýjar. Miðbærinn í Reykjavik hefur td. vaxið inn allan Lauga- veg, og það er eðlilegt að hann togist að þeim hverfum, sem menn búa í. Miðbæir dragast saman og vaxa eftir þvi sem á stendur". Hvaða galH þykir þér áber- andi við þetta aðailskipulag Reykjavíkur? „Reykjavík er alltof strjiábýl og of stór svæði eru alveg auð. ¦ Það heffur m-a- þann galla að gatna- og holræsagerð eykst fram úr hófi. En það skapar líka mikið vandamál, samgöng- urnar. Nú er verið að byggja börg í Skotlandi, Cumbernauld, fyrir morð-austan Glasgow- Hún er byggð fyrir 70 þúsund mnanns, en skipulagið er þannig að menn eiga að geta gengið á ör- fáum minútum ndður í miöbæ, hvar sem þeir búa í börginni. Ef þeir vilja aka þá leið, eru til þess skotvegir. Þetta fyrir- líomulag er æskilegt vegna þess að menn geta valið, farið í bíl ef þeim sýnist svo eða gengið ef þeim sýnist svo- Gallinn við «>- Sýnistg í anddyri Safnahússins Hinn 14. ágúst n.k. eru liðin 200 ár frá fæðingu Steingrílms biskups Jónssonar og hinn 17. ágúst 150 ár frá fæðdngu Jóns Árnasonar bókavarðar og þjóð- sagnasafnanda. Frá Stedngrími biskupi erkom. inn stofn handritadeildar Lands- bóikasafns, er toeyptur var að biskupi látnum árið 1846. Jón Árnason hefur geght starfi lands- bótoavarðair lengur en notokur maður ainnar eða um nær 40 ára skedð, 1848-1887. Landsbókasatfn mdnindst þess. ara tveggja mætu manna með sýningu í anddyri Safnahúss. er stamda mun þennan ménuð. (Frá Landsbókasafni). Til sölu Chevrolet '58, sendiferðabíll, styttri gerð. — Upplýsingar í síma 19368. JÓN ODDSSSON hdl Málflutnings- skrifstofa, Sambandshúsinu vð Sölvhólsötu. Sími 1-30-20 "vly og sksurtgx*ipir ^ JÓNSSON slE&lawrör^ustig: 8 <gsitineníal Hjólbarðaviðgerðir OPID ALLA DAGA (LlKÁ SUNNUDAGA) FRÁ KL 8 TIL 22 GÚMMÍVmNUSTQFÁN HF. Skipholti 35, Roykjavík SKRi FSTOFAN: slmi 3 06 88 VERKSTÆDIO: sbni 310 55 minningarspjöld • Minningarspjöld Menning- ar- og minningarsjóðs kvenna fást i bókabúð Braga Brynj- ólfssonarM Hafnarstræti, hjá önnu t>orsteinsdóttur, Safa- mýri 56, Valgerði Gísladóttur, Rauðalæk 24, Guðnýju Helga- dóttur, Samtúni 16 og á skrif- stofu sjóðsins, Hatlveigarstöð- um. Frændd mimn, VIGGÓ BENEDHCTSSON, frá Patreksfirði, lézt á Borgarsjúkrahúsinu í Reykjaivík sunnudaginn 10. þjn. Fyrir hönd vandamanna. Benedikt Davíðsson. :VS W^inHUrett ó&zt iwum

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.