Þjóðviljinn - 29.11.1969, Blaðsíða 4

Þjóðviljinn - 29.11.1969, Blaðsíða 4
£ SÍÐA — ÞJÓÐVILJÍENN — Lautgaffdiaigur 20. návambor 1069. — sisjajjgokj 6o je6uijX9Ji|sgX|e)|J9A 'euisneisos u6e6|fuj — Otgefandi: Otgáfufélag Þjóðviljans. Ritstjórar: Ivar H. Jónsson (áb.)> Magnús Kjartansson, Sigurður GuSmundsson. Fréttaritstjórl: Sigurður V. Friðþjófsson. RitstJ.fulltrúi: Svavar Gestsson. Auglýslngast].: Ólafur Jónsson. Framkv.stjóri: Elður Bergmann. Ritstjórn, afgreiðsla, euglýsingar, prentsmlðja: Skólavörðust. 10. Siml 17500 (5 líp*sr). — Askriftarverð kr. 165.00 á mánuðl. — Lausasöluverð kr. 10.00. Hata þeir ekkert lært? E"ftir nýjustu ræðu Sverris Júlíussonar að dæma virðis't hann og kumpánar hans í stjórn Lands- sambands íslenzkra útvegsmanna eiga ólærð þau sannindi, að sjiávarútvegi á íslandi verður ekki bjargað með því að svína á sjómönnum og skerða hlut þeirra. Þar verða að finnast aðrar og skyn- samlegri leiðir. En þetta er leiðin sem forystu- ímenn LÍÚ hafa jafnan talið handhægasta. Þeir hafa að vísu sjaldnast verið þess umkomnir að sigra í átökum við sjómenn og þvinga fram hlu't- arskerðingu eða kauplækkun. En þeir hafa feng- ið þeim vilja sínum framgengt með því að mis- nofca til þess löggjafarvald Alþingis. Á tíu ára valdaskeiði Sjálfstæðisflokksins og Alþýðuflokks- ins hafa þessir flokkar hvað eftir annað skert hlut sjómanna; það var m.a. gert mögulegt með gerð- ardómslögunum alræmdu, sem þáverandi formað- ur Alþýðuflokksins Emil Jónsson birti sem bráða- birgðalög í harðri deilu um síldveiðikjörin. Og það var gert á eftirminnilegan og einstaklega ósvíf- inn há'tt á þinginu í fyrra, þegar þingmenn þess- ara tveggja flokka réðust á sjómannshlutinn.vund-. ír forysSu Eggerts G. Þorstéinssonar; skertu hann stórlega, og afhentu ránsfenginn útgerðarmönn- u*n. Umþessa svívirðilegu árás þin'gmanna tveggja^ s'fjórnmálaflokka á sjómannshlutinn var auðvit- að fullt Samkomulag milli LÍÚ, og ráðherra og þingmanna/ stjornarflokkanna, en meðal þeirra sem árásina gerðu var íhaldsþingmaðurinn Sverr- ir Júlíusson. Það var fyrst og fremst þessi ósvífna árás á sjómannshlutinn sem olli sjómannadeilun- um eftir áramótin í fyrra, og geta LÍÚ-garparnir og hinir samseku alþingismenn því ekki öðrum um kennt en sjiáífum sér. . TVú hafa sjómannasamtökin skrifað Alþingi og krafizt þess einróma að þvingunarlögin um skerðingu sjómannshlutarins, sam Sjálfstæðis* flokkurinn og Alþýðuflokkurinn samþykktu í fyrra, verði endurskoðuð og úr þeim rangindum bætt sem sjómenn urðu fyrir. Forvígismenn sam- takanna og ráðstefna sjómannafélaganna sem haldin var í október hafa gefið í skyn, að eftir því hvernig Alþingi bregðist við þeirri kröfu sjó- mannasamtakanna geti þáð að miklu leyti farið, hvað gefi verði nú um áramótin. í stað þess að fara með hræsnisvæl og barlám væri Sverri Júl- ussyni því nær að gera sér og þingflokki Sjálf- stæðisflokksins skiljanlegt, að það verður ekki haldið lengur áfram á þeirri braut að misnota þingmeirihluta Bjarna Benediktssonar og Gylfa Þ. Gíslasonar til þess að skerða hlut sjómanna. Eigi að neyða sjómenn til að heyja langvarandi verk- fajlsbaráttu ár eftir ár til að vinna upp það sem tapast vegna þvingunarlaga Sjálfstæðisflokksins og Alþýðuflokksins, er ekki ólíklegt að þeir læri þau sannindi að fljótvirkara værí að skerða við næstu kosningar þingmeirihluta þessara flokka, svo þeir héldu ekki áfram enn í fjögur ár upptekn- um hætti, ósvífnum árásum á sjómannshlutinn. - s. Fiskibátar verði me agi og þilför lokuð að me D Á 24. þingi F.F.S.Í. flutti Friðrik Ásmundsson, skip- stjóri í Vestmannaeyjum erindi um uppbyggingu vél- bátaflotans. Þótti þessi ræða með afbrigðum góð og þörf eins og háttar í máilefnuim útgerðar. D Fer hér á eftir meginhluti þessa erindis. Þegaa: ræða á uim upfpbygig- ingu vélbátaiflotans fer vairt hdá þvi, að við Vestmiannaeyingiaír sem flytja eigium íramsöguer- jndi um það efni bugsuim fyxst og íremst um það seim við þeldcjuin bezt í þeim efnuim og miðuim þá helzt við otokw þarf- ir og reynslu. Okfcur er það rjóst, að hinuin ýmsu sjávarút- vegsplássum hentar mismun- andi skipaigerðir og sitærðir, En þar sem Vestmannaeyingar hafa lengst og mest gert út vélbáta til fiskveiða hlýtur reynsla þeirra að vera þung á metaskálunum. í>að hljóta því aJlir aðilar sem hugsa uin uppbyggingu vélbátaflotans að geta sótt eitthvað til okkar. en fufflcomna tilseljendiur í þeim málum teljum við okkur ekki vera. Meðalaldur Eyjaflotans er nú í dag kominn yfir 20 ár og hefur bátum fækkað um 1/3 á sl. 20 árum; mun nú vena um 60 talsins. E>að er því auð- 1. des, fagnsður igaí Islendingaiélagið í Ncvv York hélt 1, desember fagnað sinn föstudaginn 21. nóvember í samkomusal að 909 United Tfíátions Plázá. Nær"'SOO manns voru viðstaddir. Samkoman 'var sett a£ Sig- urði Helgasyni forimanni fé- lagsins, en ávarp í tilefni dags- ins flutti Hairaldur Kröyer ræð- isinaðiur. Helgi Támasson balíl- ettdánsari dansaði við mikinn fögnud viðstaddra. Fbrmaður lét þess getið að Helgi væri ein bjartasta stjarna ballettsiins í dag, og vísaði til ummæla Clive Barnes dansdóimara New York Tiimies og Maya Plissetskaya hinnar frægu rúsnesku baller- ínu. ¦ >lslenakur oruatur var fraan- reiddur, og hafði Flemiroing Thorberg bryti veg og vanda af ottluim undirbúningi. Hljómsveit Ragnars Bjamasonar skemmti við góðar undirtektir við- staddra. Var ' það mál manna að hljómsveitin stæði ekki að bafki beztu hiljótmisveituim hér í borg. Stjórnairkjör fór fraim á fundinum og er stjórnin skipuð efitirtöldum: Sigurði Helgasyni, Steféni Wathne, Hans Indriða- syni, Geir Magnússyni, Flemirn- ing Thorberg, Geir Torfasyni, Hrefnu Honnesdióttur og Kobert Warner. sjómælingabátur Þing Fanmanna- og fiski- roannasambands ísiands, haldið í Reykjavík dagana 20.-23. nóvember 1969, skorar á hæst- virta ríkisstjórn, að hefja nú þegar aithuganir á kaiupum eða byggingu sjómæiingabáts og á eflingu íslenzku sjómæling- anna, svo hægt sé að hefja sjó- mælingiar í fjörðum og flóum við strendur landsins af full- um krafti, til öryggis fyriir sjó- farender, a«k þess sem lögð verði sérstök áherzla á hafnar- og innsiglingiakort, auk fiski- korta af landgrunninu fyrir fiskimenn. séð að bara í þessari einu ver- stöð þairf stort átak til þess að bæta úr. í fyrste lagi þarf að fjölga bátum, það hlýtur að vetra þjóðhagslega nauðsynlegt, þar sem bátar eru jafn mikilvægit þessum sííikum verður hver og einn að fara eftir staðbáttum og veiðiaðferðum, ásamt fjar- lægð á fiskimið frá heimahöfn. Þegar athugaðar eru skipa- smíðar undanfarinna ána, blasir við, að þar hefuir síld- veiðisjónanniiðið verið allst- ráðandi og hefuir þess veigna í mörgum tilfellum þurft að gera stórfelldar og kostnaðar- samar breytingar á nýjum skipuffl ef veiða átti með öðru veiðarfæri en nót. Svo ein- seitlað að vinna. Það verður strax að taka tillit til hinrua ýmsiu veiðarfæra og tii hinna tíðu veiðarfæraskiptinga. Sé það gert í upphafi •auðveldar það mjöig störf skipshafna þeg- ar skipt er um veiðairfæri. Sjóhæfni skips hlýtur alltaf að vera stærsta atriðið þegar skip er byggt, mönnum ber líka að bafa í huga að fiski- skip eru byggð til þess að ann- ast mataröflun og matvæla- ffatning fyriir land og þjóð, v:f:i:;'::::-;-:-;.,;::í-:-í ::¦'::¦::?:* Bátar í höfn í Vestmannaeyjum Síldarbátarnir eru of einhæfir 100 rúmlesra bátar hentugir Sjóhæfnin er stærsta atriðið fraimleiðslutæ'ki til gjaideyris- öflunar og þingfulltrúum er kunnugt og ekki þarf að'fjöl- yrða um hér. í öðru lagi, þá þarf að stóryngja hann upp. í>að ætti öllum að vera það metnaðarmál að íslenzk fyrir- tæki og íslenzkir fagmenn mið- uðu allan fískiskipaflotann, s©m þarf til aukningar og viðhalds flotanum, en þá þarf að hafa í huga að alltaf verði fylgzt ná- ið með því sem nýjast er á tæknilegu sviði í þeim efnum og hentugast mundi íslenzkum staðháttum. Samkvæmt upplýs- ingum Jóns Sveinssonair for- stjóra Stálvíkur, er talið að af- kastageta innlendra skipa- smíðastöðva í dag sé 3500 rl. á ári, miðað við blandaðar stæirð- ir af fiskibátum frá 25 til 600 rl., þ.e.a.s. því sem þairf til endurnýjunar fiskibátaflotan- um án aukningar. Til þess að viðihalda stærð flotans eins, þarf að smíða um 3000 rl. á ári og er þá miðað við að 6% flotans fialii út árlega, og er það sennilega ekki hátt áætl- að. Það er því auðséð að með möguleikum í innlendri skipa- smíði er eingöngu haldið í horf- inu með stærð flotans, þá er eftir viðhald og aukning. Á þessu sést, að enn um sinn verður að sækja þetta allveru- iega til annarra landa. Þegar rætt er um uppbygg- ingu vélbátaflotanþ verður náttúrlega fyrst að/hugsa um, hvaða stærðir á helzt að smíða. Koma þá ýmis vandamál ' tij. greinia. Hinum ýmsu sjávarplássum hentar mismunandá bátastærð- ir og gerðir. Skipstjórar í Vest- mannaeyjum telja að við nú- verandi aðstæður í veiðiskap • henti þeim bezt 100 rl. vél- bátar miðað við núverandi mælingu. Eitt atriði t.d. í sam- bandi við þá staarð, er núvesr- andi fiskveiðilandhelgi. En í hæfa endurnýjun skipa ber að varast í framtíðinni. Um end- urnýjun skipa, sem ætluð eru til bolfiskveiða má segja að nánast hafi verið um stöðvun að ræða. Við þau fáu skip, sem smíðuð hafa verið og í smið- um eru' virðist um litlar nýj- ungar að ræða hvað viðkemur vinnu þeirri, sem fram- kvæmd er við hinar ýmsu veiðar. Við leggjum til að skip, sem bygigð eru til toglinu- og þorskanetaveiða séu höfð með skuttogslaigi og þilíar sem mest lokað. Samtök yfirmanna eins og FFSl ætfcu að gera það að metnaði sánum, að sjóimönn- um okkar, sem vinna svo erf- ið og kuldasöm störf eins og raun ber vitnj verði veitt meira skjól við vinnu sína, ennfrem- ur, að vinnuaðstaðan verði létt til muna. Þetta afcriði leggjum við rítoa áberzlu á og óskuim eindregið eftir að þilförum verði meira lokað en verið hefur. íslendingar eru að verða á eftir t.d. Norðmönnum, sem svo oft er vitnað í í þess- um efnum. Þegar byggð aru ný fiskiskip er mjög mikilsvert að haifla í huga, fyrst og fremst við hvaða aðstæður viðkomandd skipi er þess vegna er mikið í húfi að vel verði búið um þilÆar og lest í þeim efnum þegar skip- ið er byggt. Það er álit oktoar að fram- þróunar sé þorf í þessum efn- um en ekki stöðnunar eða aft- uirfiairar, sem víða virðist blasia við. Úm leið og vdð tovetjum til smíði á fiskisikipum, sem fullnægt geti kröfum tímans á að sameina sjohæfni og öryggi við vinnu og hreinlæti við meðferð aflans gefcum við ekki látið hjá líða að vara við þeim vinnuibrögðum, sem látin hafa verið átöliuiaus, en það er bygg- ing súðhyrninga upp að 12 rl. en það er að okkar áliiti of mikil stærð bæði vegna hinnar miklu vélarorku, sem bátar þessir eru knúðir með og einn- ig viíum við að sityrktarhlut- föll þeirra þola ekki samjöfn- uð við kantsetta eikarbáta af sömu stærð' Þá lýsum yið okk- ur mótfallna þeirri vafasömu nýtni, sem nú virðist að ýms- ir telji mjög gagnlega, en hún er sú að gera upp bátaflök, sem staðið hafa uppi árum saman vegna þurrafúa og ann- arria skemmda og ekki til þess tóma talið fært að gera við þau. á>- LeiBrétting í minningarorðum um Sigur- veigu Vigfúsdóttur sem birt- ust hér í blaðinu á firnmtudag urðu fcvær meintegiar villur. Þar segir m.a. „Hún var alþjóðleg í buigsun, og bar gott skyn á roenningarleg verðmæti" en á að vera „þjóðleg í hugsun". Þá sagir á öðrum stað „vel gat hún blandað geði við frjáls- huga og heilbrigt alþýðufólk" en á að vera „æskufólk". Hlutaðeigandi eru beðnir af- sökunar á þessuim "mistökuim.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.