Alþýðublaðið - 26.09.1921, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 26.09.1921, Blaðsíða 1
Alþýðubladid O-efid út aí .AJþýduflofcrltiitim. 1921 Mánudaginn 26. september. 221. tölubl. Brunatryggingar á innbúí og vörum hvergi ódýrarl en hjá A. V. Tulínius vátryggingraskrlfstofu Eimsklpafólagshúslnu, 2. hæð. Dráttnr og övissa. „Lengi getur ilt versaað", hljóð- ar málshátturinn og á hann vel við ástandið, sem nú er að grfpa heljar* tökum lamdið okkar, en þó sér- staklega höfuðstaðinn. Svart og svipdimt hefir verið frarn undan nú á síðustu tímum, <en aldrei eins og nú. Eyrarvinnan, sem vanalega hefir verið stærsti atvinnuiiðurinn, er gjlrsamlega að líða undir lok, og þar af leiðandi eru hundruð manna, sem ekki hafa Thandarvik að gera. Ollum er kunn- 'ngt um togara dtgerðina, hvað henni líður og þýðir ekki að eyða orðum að því meir. En eitthvað verður að gera til að afstýra voð- anum, sem hangir yfir ungum og gömlum af íbaum þessa bæjar. Hvað líður fiskreitagerðinni í AHir vita, að samþykt var á bæjarstjórnarfundi, að fá 150,000 Jkr, Ián til þessa starfa, en síðan tiefir alt legið i þagnargildi. Það «nun vera með það eins og alt .annað, sem hér á að koma í fram- ikvæmd, að það þurfa fleiri mán- uði, jafnvel missiri, til að koma því í kring, sem alþýðunni viðvíkur. ' Um að gera að pína verkamanna- - stéttina, sý»a henni f tvo heimana. Að hún geti aldrei litið glaðan dag, en sjái ávalt dauðann og djöf.....standa íyrir dyrum. ,Það er nóg ef þeir, sem fé og iramkveemdum eiga að ráða, hafa sín rífleg laun og nóg til alis, ásaœt uppbót þeirri, sem dýrtíðin hefir látið þeim i té. Þeir mættu segja eins og karlinn, í byrjun stríðsins, þegar hann fekk óvenju hátt verð fyrir ullina sína: „Það vildi eg að guð gæfi, að stríðið stæði sem iengst". Ef þessi reitavinna á að komast í framkvæmd, þá þyrfti hún að hefjast áður en frost koma, svo hægt sé að jafna undir og laga til fyrir sér áður en það er ómögu- legt, því þá gengi verkið mikið betur á eftir og árangurinn yrði notadrýgri. Sumir menn vilja segja, að nógur sé tíminn enn þá, og nægileg vinna, og er það satt, að sumir hafa óslitna vinnu, en það er minsti hlutinn af öllum fjölda, sem vinnu þarfnast hér í Reykjavik. Nú sem stendur er mikill fjöldi manna atvinsulaus, sem ekki á björg handa sér eða sfnum til næsta raáls, margir hverjir, og mun þó bætast dr]úgum við ennþá, allir þeir, sem fjarverandi hafa verið i sumar. Mér finst að þar, sem atvinnulausir eru og enga von nafa framundan, gætu byrjað fyrir því,. þóeinstaka menn hafi vinnu, sem einnig mun þrjóta fyr eða siðar. Það er ótrúlegt, að bankarnir neiti þessari lántöku enda væri það svartasti bletturinn (þó marg- ir sén svartir) og skammarlegasti á þeim lífs og liðnum, þar sem á henni veltúr' líf eða dauði bæj- armanna. Stór ábyrgð, sém þeir tækju sér á herðar, þeir góðu herrar og óvíat að þeir hefðu nægilegt til að borga með þá raiklu bióðskuld, sem af þvf leiddi. Timaxttir eru það alvarlegir nú, eð menn ættu ekkí að ganga fram hjá þeim athugunarlaust, því af- leiðingarnar geta orðlð hættulegar, og komið getur að því, að raáls- hátttírinn rætist: .Að brýna megi svo deigt járn að biti um síðir". Á. Jbnsson. SANITAS *'. ; kirsiberja- eg hindberja-saft er gerð eingöngu úr berjum og strausykri, eins og bezta útlend saft. Stjírnleysi fenins. Törnskifti. Leschava: Ðie Einfuhr und Aus> fuhr Sowjet Russlands (HeimiSd). Verzlun Rússa við önnur iönd hófst [eiginlegá ekki fyr en vorið 1920, með verzlunarsamningunum við Estland. Þá hafði ura nokkn hríð farið fram leyniverzlun yfir landamæri Estlands, en bæði var hún óþægiieg og svo notuðu estn- isku srayglararnir sér af neyðinoi og okruðu á vörum þeim, sem þeir höfðn að bjóða. Þjóðar-kommissariat (ráðúneyti) utanrikisverzlnnarianar reyndi sem mest að stemma stigu fyrir þess- ari verzlun, og loks bannaði ráð þjéðkommissaranna hana. Á miðju árinu 1920 mátti tals- vert merkja aukin vöruskifti. — Eiginiega bófst verzlunin 18. april, en í mai og júní komst hún á fastan iót. I mai fór settdinefnd Krassins utan áleiðis til Englands, en á leiðinni gerði hún samninga um kaup á landbúnaðartækjum eg eim- vögnum. Með þessu var rofið hafa- bannið, sem þö hafði staðið nær 3 ár eða síðan Rússar komust út úr styrjöldinni við Þjóðverja. — Ianfiutoingurinn er miðaður við þarfir hvers laadshlata. Ráð það, er veitir fórstöðu utanrfkisverzlun- inni fær tillögur frá umboðsmöns- um sínum viðsvegar um landið og hagar sér efiir þeim samkvæmt fjármagni ríkisins. Arið 1920 var Innfiutningurintt 5,223 000 (pud. = 40 rússn. pund = 16.375 kiló), eða 5*/o af inn- flutningi árið 1913 Af peim var:

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.