Þjóðviljinn - 17.10.1970, Blaðsíða 10

Þjóðviljinn - 17.10.1970, Blaðsíða 10
t ft SlÐA — WÓÐVILJIISnN — Laugardaigur 17. októlber 1970. NICHOLAS BLAKE 44 Mér fennst eins og lögreglu- þjónninn brosti háðsiega að spoirningu minni. — Af hverju faaldið þér að um morðákæim sé að ræða? — Æ, reginfífl eruð þér Ég skellti tólinu á. Maire stóð og starði á mig hræðsiulegum aiug- um og virtist hugsa hið versita. — Hann segist hafa sjö inn- sigli fyirir rnunnirum. En þótt bann hafi ekkert viljað segja, lítur út fyrir að Kevin sé á- kærður fyrir morð. Ég skll ekki hvað allt þetta leynimakk á að þýða. Mig tekuir þetta sárt, Maire. Hún var risin á fætur og stóð eins og stirðnuð og sneri í mig baki og andlitið upp að veggn- um — í hinnj sígildu stellin.gu agndofa konu frá ðrófi alda. í>að leið löng stund áðuir en hún sneri sér við. — Ég óttaðist þetta. Ó, Dominic, ég hef verið svo hrædd um þetta, sagði hún hálfkæfðri röddu og seig aftur niðuir í stólinn. Ég lagði höndina róandi á öxl hennar. Ég vissi ekki hvað segja skyldi. — 3>ú métt ekki taka þetta svona nænri þér, Maire. bú verður að neyða sjálfa big tií að írúa því að hann sé sakiaus. , — „M, ef bann hefði aiðeins verið opinskárri og hreinskiln- ari við mig. þá gæti ég fyrir- gefið honum hvað sem væri. En *bann byrgði allt inni, svo að ég gat aldrei orðið honum að liði. Það er þessj kvenmaður — hún á sök á því öllu. Þegar ég sá hana þarna um nóttina — HARGREIDSLAN Hárgreiðslu- og snyrtistofa Steinu og Dódó ^angav. 188 m. haeð (lyfta) Síml 24-6-16. Perma Hárgreiðslfu- og snyrtistofa Garðastræti 21 SÍMl 33-9-68. Maire þagnaðj í miðri setaingu. — E>ú sást hana? Hún leit á mág og sýndist al- veg ringluð en þó virtist hún vera að reyna að finna viðeiig- andi svar, sem gæti dregið fjöð- ur yfir það sem hún ^ bafði gloprað út úr sór. — Ég veit ekkj hvað ég á að seigja. Eg veit ekki hvað þú heldiur 'Jiri mig þegar ég .segi þér sann- leikann um það sem gerðist þetta kvöld sem hún vair myrt. En nú skiptir það svo sern engu m.áli, fyrst búið er áð taka hann íastan. Mér stendur næstum á sama um allt. Það var ekki mdkið eftir af hinnd stoltu Maire, þegar hún lyfti höfðinu og leit á mig. Augu hennar voru fjarræn. — Ég sagði þár að ég hefði gengið eirðarlaus um' landareign- ina. Ég var örvílnuð — og reið sjálfri mér fyrir að leggjast svo lágt að njósna um hana — það er auðmýkjandi að sökkva svo djúpt. Jaeja, en ég sá hana. — Sástu bana? — Ég læddist 'Jm. Þú rrvansit eftir trjábeltinu þair sem land- areignin byrjar. milli ógirta eng- isins og árinnar. Þar stóð ég og skimaði. Það var dimmt, en ekki svo dimmt að ég gæti ekki séð bana liggja í grasinu niðri við L.issawn-.ána. Það kom hörku- svipur á andlit henmar. — Hún Iá á bakinu, allsniakin og var eíns og skækja sem falbýður sig. — Já. Og hvað svo — ? — Svo sá ég bana allt í elnu ekki lengur — hún hvarf. — Hvarf bún? — Það var eins og dimmur skuggi kæmi milli henmar og mín. Þannig fannst mér það vera fyrst í stað. En fljótlega áttaði ég mig á því að þetta blaut að vera maður í dökkum föfcum. Dökki skugginn stóð á sama stiað góða stund. Ég var svo langt í burtj, að ég heyrði ekki hvort nokkur orðaskipti áttu sér stað. E.n svo gat ég greint að hún vafði örmunum utanum dökkklædda manninn eins og hún væri að reyna að draiga bann niður til sín. Ég gat ekki afbori'ð þetta lengur. Ég hljóp burt. Ég varð alveg mið- ur mín. Ég bugsaði um það eitt að komast burt. Ég sat lengi uppi við veginn. Það var alveg hræðilegt. Maire fóir að há- gráta. — Já, én Maire, sagðj ég eftir nokkra stund. — Þú gazt ekki séð hver þessi dökkklæddi mað- ur yar. Af hverju varstu svona viss um að það væri Kevin? — Hver hefði , það annars átt að vera? Volkswageneigendur Höfum fyrirliggjandi BRETTl - HURÐIR _ VÉLALOK og GEYMSLULOK á Volkswagen í allflestum litum. — Skiptum á einum degi með dagsfyrirvara fyrir ákveðið verð — REYNIÐ VIÐSKIPTIN. Bílasprautun Garðars Sigrnundssonar. Skipholti 25 — Sími 19099 og 20988. — Það hefði getað verið ég, tókst mér að stynja upp. — Datt þér alls ekki í bug að það væri ef til viH ég? — Nei. Efcki þá að minnsta kostd. Ég var svo hrædd um að það væri Kevin og þess vegna taldi ég víst — það varst ekki þú, eÖa hvað? — Nei. — Kevin kom ekki beim á til- setfcum tíma. Og bann var klædd- uir dökkom föfium. O.g þegar hann kom loksins, þá fiannst mér bann haga sér svo un.dar- lega, bann vair útjaskaður og þreytfcur — ég veit ekki hvern- íg ég á að lýsa því — hann virtist ekki hafa nokkurn áhuga á mér. Hann bagaði sér edns og ó'kunnugur maðJr. Og þegar ég frétfci svo að Harry — — Já, en Madre, ef — — hefðiirðu ekki orðið þess vör, ef blóðblettir hefðu verið á fötun- um hans? Það fór hrollur um hana. — Ég veit það ekki. Lífcast til. — Lögreglan athiugaði lífea fötín hans. — Ég hélt að honum hefði ein- hvern veginn tekizt að forð- ast — — Og þú minntist ekkert á þessar gruinsemdir sem ásóttu þig. — Nei, haimingjan góða, það þorði ég ekki. Ég spurði bara hvað hann hefði verið að gera þetta kvöld og hvers vegna hann hefði komið. svona -seint heim. Hann sagði eitthvað um 'að bíll- inn hefði orðið bensínlaus. Ég gat ekki fengið mig til að segja honum að ég hefði farið út að leita að honum. Meire brosti dauflega til mín. — Ég vejt efcki hvort þú getur nokkurn tíma fyrirgefið mér, Dominic. . , — Hvers vegna '32t.ti ég að hafa eitthvað að fyrirgefa þér? — Ef ég hefði sagt Ooncann- on allt það sem ég- hef nú sagt þér, þá hefði bann aldrei grun- að þig. Þetta hlýtur a®, haf a verið hræðilegur tími ¦ fyrir þig. Ég veit að þú — að þéir þótti mjög. vænt um bana, bæfcti Maire við feimnislega. — Þú "hefur miklu meira að fyrirgefa mér. — Hvað áttu við? — Jú, sjáðu til, ég sagði Con- cannon það sem þú hafðir sagt mér um þaS sem Kevin gerði þetta kvöld. Maire herpti saman varirnar og leit reiðilega á mig. — Ég veit vel að þú baðst mig um að segja það engum. En ég var srjálfSur í miklra meiri klípu en þú. Reyndar virtist Concannon ekki hafa sér- lega mikinn áhuga á því. En samt þykir mér leitt að ég skyldi gera þetta. Mjög leitt. — Og nú heimtarðu auðvit- að að ég segi honum hvað ég hafðist að — þegar ég var að flækjast um á landareigninni? Hún sagði þetta háðslega. en það var kvíðasvipur i augum hennar. — Nei. því að ég sagði ekki annað um þig en þú hefðir ætl- að að hjóla til móts við Kevin og hefðir staðra og beðið við fcrossgöturnar oa hjólað síðan til baka sömu leið. — Hvernig gei ég vitað að þetfca sé satt? En ég heyrði af rödd hennar að henni var rórra. — Ég myndi aldrei segja frá neinu sem þú hefðir trúað mér fyrir. Það væri of auvirðilegt. En ég ætla mér ekki aíí halda því. fram að mér þyki bein- línis vænt um Kevdn. Um ,lejð og ég sagði þetta gerði ég . mér Ijóst, hve hæg- lega Maire gæti misskilið þessi orð mín Hún starði á mig stundarkorn. — Átt-J við að þú hafir gert það vegna þess að þér þótti vænt um mig? spurði hún hrein- skilnislega. — Ég — þú hefur aldrei reynt að gera mér illt, á ég við. — Þú hefuir meira að segja reynzt mér mjög vel. Maire leit: í aðra átt. — Og þér finnst Kevin bafa gart þér illt. Á hvern hátt? — Jú, sem sé þegar viðskipba- bannið var sefct á mdg. Og —r — Og? sagði hún áköf. Eg ákvað að leysa frá skjóð- unnd. — Ég held að það geti verið hann sem sitóð fyrir í- kveikjunni í búsinu miniu. Og það var sennilega bamn líka sem dröslaðj mér niður á stiröndina, þar sem minnisfcu miuinaði að ég druikknaði. — Ertu aiveg gengdnn af götfl- unum, Dominic? Hún sýndist al- veg agndof a og hún var bersýni- lega ekki að leika. — Af hverj'u í ósköpunum. ætti bann að gera það? Honum féll vel við þig. Ég svaraði eins varfæimisiega og ég gat: — Þú ert éfcki eina miannveran hér í Charlotfcestown sem þjáist af afbrýðisemi, kæra M'adre. — Æ, hættu! Hún hló lítið eátit. Svo var eins og sfcuiggi fæirðist yfir frítt andliit hennar. — Það er reglulega Ijótt af okk- ur að tala svona. þegar bann hefur verið handtekinn. Ég setti að ska.mmiast mán. ¦ —' Það gagnar honum Mtið þótt þú leggiist í eymd og vol- æði. —> Nei, safct er það, svairaði hún og brosti glettnisleaa til mín. Kveneðlið uppmálað, hugs- aði ég. — En hvað á ég að gena, Dominic? — Bíta á jaxlinn og missa efcki móðinn. Það getur vel verið að þetfca sé allfc einhver hræðileg- ur misskilnin.gur. Talaðu um þetta við föður Bresnihan þegar hann kemur aftur. Þú hef-Jx þó altént börnin þótt allt færi á versta veg. Og ég skal gera allt sem mér er unnt. Einhvern tíma þegar þetta er allt um garð gengi'ð — — Nú ættirðu ekki að segja meiira, hrópaði hún, og ég sá að bún var allt í einu orðin döpur og alvarleg á ný. Hún leit á mig torfcryggnisl'ega. — Karl- menn notfæra sér veikleika bág- staddrar konu. Það bef ég heyrt. — Það má vera, en þannig er ég, .ekki.^. — Þú hefur að mjnnsta kosti vit á að hugga: mig, kæri Dom- inic. Það er alveg furðulegt aÖ ég skuli geta setið og fcalað svona við þig. í fyrsta sinn sem við hittumst, fannst mér þú vera svo sfcelfilega stóx upp á þig. 2% 2SINNUM LENGRI LÝSING NEOEX 2500 klukkustunda lýsing við eðlilegar aðstæður (Einu venjulegu perurnar framleiddar fyrir svo langan lýsingartíma) NORSK ÚRVALS HÖNNUN Heildsala Smásala Eirtar Farestveit & Co Hf Bergstaðastr. 10A Sími 16995 Lsilicl ekki skemmdar kartöf Jur koma y&ur í votit skap. IVotið COLMARí^kartöfliiiJuft EUROPRIJS 1969 MÁLVERKA- SÝNING MATTHEU JÓNSDÓTTUR í Bogasal Þ'ióðminjasafns- ins er opin daglega frá Muibkian 14 til 22 til og með sunnndeginum 18. ofctóber n.k. Viðgerðir á silfurborðbúnaði Gerum við borðbúnað yðar og gyllu'm jólaskeið- arnar. Tökum einnig til silfurhúðunar. Móttaka frá kL 5-6 alla daga nema laugardaga frá kl. 10-12, Laugavegi 27. — Sími 23593. Vantar húshjálp strax Vantar húshjálp strax. Verkefnið felst í umsjón með heimili frá hádegi fram undir kvöld. Kona með barn kemur til greina.— Upplýsingar í síma 1 88 98 eftir kl. 18. FYRIR SKOLAFOLKH): Buxur, skyrtur, peysur, úlpur, nærföt. sokkar og margt fleira. — Fjölbreytt og fallegt úrvaL PÓSTSENDUM. Ó.L. Laugavegi 71 — sími 2014L Tökum að okkur breytingar, viðgerðir og húsbyggingar. VönduB vinna Upplýsingar í síma 18892. Hver býður betur? Það er hjá okkur sem þið getið fengið AXMINSTER teppi með aðeins 10% útborgun. AXMINSTER — annað ekkL ANNAÐ EKKl Grensásvegi 8 — sími 30676. Laugavegi 45 B — sími 26280. BÍLASKODUN & STILLING Skúlagöto 32. MOTORSTILLINGAR HJÓLAST.ILLINGAR IJÚSASTILLINGAB LátiS stilla i tíma. Fljót og örugg þjónusta. 13 -100

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.