Þjóðviljinn - 26.01.1980, Blaðsíða 2

Þjóðviljinn - 26.01.1980, Blaðsíða 2
2 SIÐA — ÞJÓÐVILJINN Laugardagur 26. janúar 1980 AF ÞINGMANNALEIÐ(A) Ekki veit éq hverniq á bví stendur að bað virðist útbreidd skoðun, að Alþingi Islendinga og kjörnir fulltrúar þjóðarinnar, sem þar sitja, njóti takmarkaðrar virðingar meðal almennings í landinu. Svo rammt hef ur að þessu kveðið, að forseti Islands hef ur í tvígang, bæði við þingsetningu og þinglausnir, fundið sig knúinn til að taka málið sérstaklega fyrir, enda þingmenn — áreiðanlega að ástæðulausu — komnir í varnarstöðu gagnvart svo fráleitu almenn- ingsáliti. Það var því sannarlega kominn tími til að sjónvarpið gerði þessum málum verðug skil og það ýrði reifað og rannsakað hvort, og þá hvers vegna, virðing almennings fyrir lög- gjafarsamkundunni og þingheimi færi dvín- andi. Nú hefur sjónvarpið sem sagt ákveðið að gera framhaldsmyndaþætti um Alþingi og umsvif þess og „færa þjóðina þar með nær kjörnum fulltrúum hennar," eins og sagt er. Fyrsti þátturinn kom svo á skjáinn á þriðju- daginn var (daginn áður en fyrsta þættinum af „útí óvissuna" var sjónvarpað), og lofaði hann góðu um framhaldið. Eins og vænta mátti voru mættir til leiksins bæði þingmenn, gáfumenn og fulltrúar al- mennings útí bæ. Gunnar Schram hafði orð fyir almenningi og var helst á honum að skilja, að ef til vill þætti landsmönnum það lítil afköst á þingi að afgreiða aðeins tuttugu lagafrumvörp af sjö- tíu, sem komið hefðu til kasta síðasta þings og að af þeim hefði bróðurparturinn ekki fengið af greiðslu fyrr en á síðustu dögum bingsins og þá í miklum snarhasti. Fyrir svörum urðu tveir af kjörnum full- trúum þjóðarinnar, og bentu þeir á þá stað- - reynd að þó að þingmenn sætu yf irleitt ekki í þingsalnum og hlustuðu á aðra málf lytjendur en sjálf a sig, é þingtimanum f rá tvö til f jögur á daginn, þá væru þeir oftast margir hverjir í húsinu þennan tíma og kæmu í fundarsalinn „þegar bjöllunni væri hringt" og þess vegna væri oftast hægt að greiða atkvæði um það sem fyrir lægi hverju sinni. Hins vegar gátu allir orðið sammála um það, að þingmenn hefðu í raun og veru sáralít- inn tíma til að sinna þingstörfum, þar sem þeir yrðu að búa við það óf remdarástand að vera sjálfskipaðir í önnur tímafrek störf. Auðvitað er þingmönnum vorkunn að þurf a í h|áverkum á Alþingi að vera að dunda við lagasmið, þegar þeim ber að beita starfs- kröftum sínum óskiptum á öðrum víg- stöðvum, til dæmis í: Norðurlandaráði, Þing- mannasamtökum Evrópuráðs, Þingmanna- ráði Nató, Sendiráði Sameinuðu þjóðanna, öllum bankaráðum og sjóðum s.s. Fram- kvæmdasjóði, Byggðasjóði, Fiskveiðasjóði, Iðnlánasjóði, Stofnlánadeild, Útflutnings- sjóði, Innf lutningssjóði, Hafísnefnd, Sáttmálasjóði, Viðlagasjóði, Hallærissjóði, Gullpennasjóði, Félagsheimilasjóði, Hita- kostnaðarjöfnunarsjóði og Skipaolíuhreins- unarniðurgreiðslusjoði, svo nokkuð sé nefnt. Líklega ættu allir að geta fallist á það að svonefnd „óeigingjörn störf" þingmanna á öllum þessum vígstöðvum eru ekki til þess fallin að rýra álit landsmanna á þeim, heldur hið gagnstæða. Sumir þarna á skjánum virtust þeirrar skoðunar að virðing landslýðs fyrir Alþingi færi hugsanlega dvínandi, þegar ekki tækist innan stofnunarinnar að koma saman starf- hæfri ríkisstjórn, en háttvirtur þriðii þing- maður Suðurlands virtist þeirrar skoðunar, að það væri ekki í verkahring Alþingis að mynda ríkisstjórn, heldur forseta lýðveldisins. Þá var það að stjórnandi þáttarins bað hátt- virtan (ég man ekki númer hvað) þingmann Reykvíkinga að greina frá því í sem stystu máli hvað liði endurskoðun stjórnarskrár- innar og hvað stjórnarskrárnef nd væri að fást við þessa dagana. Þingmaðurinn svaraði því til, að hann hefði verið bæði elsti og yngsti f ulltrúinn á þingi og að stjórnmálaástand hefði og verið mjög ótryggt á dögum Weimarlýðveldisins í Þýskalandi, víst einar tuttugu stjórnarkrepp- ur á örskömmu æviskeiði þess fyrirbrigðis. Ekki var þingmaðurinn kominn að því að greina frá því hvernig endir var bundinn á þetta ófremdarástand í Þýskalandi milli- stríðsáranna, þegar stjórnandi þáttarins sá sig knúinn til að benda á það að tíminn væri að þrotum kominn (eða hvernig það nú er orðað) og bað þingmanninn að fara fIjótt yfir sögu í svari sínu við þvi, hvað endurskoðun íslensku stjórnarskrárinnar liði. Þingmaðurinn brást vel við og sagði að hér hef ði verið stjórnarkreppa 1942, en hins vegar giltu sérstakar og flóknar reglur um það hvernig f arið væri að því að skipta um kansl- ara í Vestur-Þýskalandi. Og þá var tíminn endanlega þrotinn og allir sungu síðasta vers: Alþjóö er það allra best að elska stjórnarherra. Þeím mun viskan veitast mest og virðing aldrei þverra. Flosi. Lúdvík Jósepsson Um efnahags- tiilögur Alþýðu bandalagsins Nidurfærsla verðlags Ein af tillögum Alþýðubanda- lagsins til að draga úr sifelldum verðhækkunum, er að allir aöil- ar, sem með verðlagsmál hafa að gera, taki strax I upphafi að- gerðanna nokkuð á sig til sam- eiginlegrar niðurfærslu verð- lags. I tillögunum segir: „Þannig verði tryggt að rikisíitgjöld verði lækkuð nokkuð, aðflutningsgjöld veröi lækk- uð, ' aö vátryggingarkostnaöur lækki, að bankar leggi fram sinn hlut, til lækkunar aðgerðanna, að þjónustugjöld lækki nokk- uð, aö verslunarálagning lækki, og að aðrir þættir verðlagsmála lækki einnig eftir nánari ákvörðun. Lækkunin nemi 5-10% i hver ju blviki eftir nánari ákvörðun, enda jafngildi þessar lækkanir um 3% i framfærsluvisitölu." Með þessari tillögu er lagt til að almennt átak allra verði gert til nokkurrar verðlækkunar. Til þess að gera fyrirtækjum betur fært að taka á sig litgjóld í þess- Allir taki þátt í nidurfærslu- aðgerðum um efnum, er jafnframt lagt til að rfkið felli niðúr 11/2 launa- skatt,sem atvinnureksturinnnú þarf að greiða. Launaskattur þessi nemur 7,5 miljörðum króna á einu ári. Þá er einnig lagt til að lækka vexti um 10% i tveimur áfóngum. Slik vaxta- lækkun myndi létta miklum út- gjöldum af mörgum fyrirtækj- um. Þá verður einnig að hafa þaði' huga, að öllum rekstri yrði það til nokkurs gagns, að verð- bólgan færi minnkandi. Með þessum niðurfærsluað- gerðum, er ekki verið að banna allar verðhækkanir siðar á ár- inu. í tillögunum er gert ráð fyrir að óheimilt verði að leyfa meiri verðlagshækkun ársfjórðungs- lega en 6% ifyrsta fjóröungi, og 5% i' þeim næsta og enn 5% á timabilinu ágúst/nóvember. Verðlagshækkanirgætu því orð- ið nokkrar þrátt fyrir 5-10% niðurfærsluna frá núgildand* verði, og yrði þá farið eftir rekstrarlegum aðstæðum. Niðurfærsluaðgerðirnar yrðu hins vegar að vera byrjunar- framlag allraog þar yrði rikið einnig aðkoma til með nokkurri lækkun sinna útgjalda. Verðlækkun af þessu tagi er grundvallarskilyrði þess, að launafólk taki þátt i samningum um launabætur sinar. Alþýðuflokkur og Fram- sóknarflokkur hafa hafnaö þessari niðurfærsluleið með öllu. Tillögur þeirra eru aö launa- fólk eitt eigi að færa niður sitt kaup. Alþýðubandalagið lagði hins vegartilaölagðaryrðu fram 6.0 miljarðar króna til félagslegra umbóta, einkum á sviöi félags- legra ibúðabygginga, barna- heimila og bygginga fyrir aldr- aða. Með sliku framlagi ætti að verahægt að greiöa fyrir launa- samningum og þar með að leggja grundvöll að friði á vinnumarkaði. Þessari tillögu Alþýöubanda- lagsins höfnuðu Alþýðuflokkur og Framsóknarflokkur. Séð yfir hluta hinnar óvenju snyrtilegu vélsmiðju járnblendiverk- smiðjunnar á Grundartanga. A gólfinu eru rafskaut i bræðsluofna. (Mynd: —gel) 180 MANNA STARFSLIÐ í járnblendiverksmiðjunni, þegar báðir ofnarnir verða komnir í notkun A milli 130 og 140 manns starfa mi hjá járnblendiverksmiðjunni á Grundartanga. Starfsemi fyrir- tækisins er nú umfangsmeiri en ella vegna byggingarfram- kvæmda. Reiknað er með um 180 manna starfsliöi þegar báöir ofnarnir verða komnir I gang og bygg- ingarframkvæmdum lokið. Ef þriðji ofninn yrði reistur, en á þvi er nii verið að gera frumat- huganir, yrðu að llkindum ráðnir 50-60 manns til viðbótar þessum 180. Raforkan sem verksmiðjan fær nú er 24 megawött í stað 30. Vatnsborð i Þórisvatni hefur verið lágt I vetur og hefur Lands- virkjun skammtað járnblendi- verksmiðjunni raforku siðan i haust. Alls hefur verksmiðjan þó 26 megawött til framleiöslunnar, þvi2 megawöttfástiviðbót ef allt er meðtalið. —eös

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.