Alþýðublaðið - 26.10.1921, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 26.10.1921, Blaðsíða 4
ALÞYÐUSLAÐIÐ H.f. Versl. „Olií" Hrerfie«K. 56A. Rífibletta meðalið fræga komið aftur, Tauklemraur, Fhbeinshöf uðkambar, H^rgetíur, Fægilögur og Smirsl, þaö bezta er hingað hefir flust Tréausur, Kolaausur og Bróderskæfi. — Góð wara, gott verð Von hefir fl -t ttl i'ísma þarfá. Nýkornnir niðursoðait ávtxtir, þeir al ódýruitui borginni; súkku- Iaðt, brjóstsykur, *asl§ætf; sígar- ettur, vindlar. — »Vonc hefir nú eina Og áður birgðir af öilura mögulegum haustvörutn og seiur þær caeð mjög samtgjörnu verði. — Lýsi handa bömunnm er ætið f yridíggjandi. T*lið við mig sjálfan ef una stó kaup er" að ræða á matvöru, Allra viossmlegast Gnnnar Sigarðsson, Simi 448. Alíibi. er blað allrar alþýðie. Pagsbrúnarfundur verður á morgun f Goodtemplsrahúsinu kl. 7V2 sfðdegis — Fyrir- lestur verður fluttur. Auk þess fleiri aaerkileg tnál á dagskrá. Fólagsstj ó vnin. Jafnaðarmannafélagið heldur fu«td í Goedtemplarahúoinu (uppi) á fimtudaginn 27. október klukkan 8 eftir hádegi. Stjóvnln. Hangikjöt og- ísl. smjör pýkomið i verzi. imoEiar 3óissoisar Laugaveg 12. Bókband og hefting 33°/o—40% ódyrara, en annar- itaö&r i bænum, á Frakkastig 24. Prlmushausar „Radíus" á kr. 3,75 l verzlua < Rannesaas* Jénssonar, Laugaveg 28 A Vatnsstíg 3 er gert við p'imusa, luktir, lampa, ofna, grammofona, brauðhnífa, akæri, katla, könnur, potta. Hreinsaðai- klukkur og fleira. iyao Tnrgeniew: Æskumiiiningar. trausti. Og ástareldurinn funaði upp hjá honum enn meira en áður, meðan hann var að kalla þessa mynd frara í huga sínum, Hann mundi nú eftir rósinni, sem hann var búinn að bera i vasa sinum i þrjá daga, tók hana og þrýsti henni svo fast að vörum sinum, að sársaukadrættir komu í andlit hans. Hann var nú hættur að íhuga og gera áætlanir. Hann var búinn að þurka út í huga sínum fortíðina, og stökk nú inn í strauminn til þess að berast með honum inn ( hið ókomna, hann hugsaði ekkert um /tverí —ef til vill bar hann hann beint í fangið í dauð- anum. Nú voru það ekki lengur bylgjurnai í kvæðinu eftir Uhland, sem fyrir stuttu höfðu verið að vagga hpnum — néi það voru heljarstórar hrannir, sem brutust áfram — og báru hann með sér! *¦ Hann greip pappirsblað og skrifaði alveg viðstöðu- aust: „fCæra Gemma I Þér vitið, að eg hefi tekið það að mér að gefa yður táð, — þér vitið hver ósk móður yðar er, og hvers hún hefir beðið mig, — en eitt vitið þér ekki, sem eg þó nú ætia að segja yður, en það er, að eg elska yður — eg, sem aldrei heíi elskað'áður, ber nú óslökkvandi ást til yðár. Þetta hefir komið alveg óvænt iyriir mig og tilfinningar minar eru alt of sterkar til þess, að eg geti sagt yður fra þeim í orðum. Þegar moöir yðar kqm til rain með beiðni sina —¦ var mér þetta ekki fullljóst enn — ella hefði eg aldrei tekist þenna starfa á hendur . . . Eg vil vera fullkomlega hreinskilinn við yður, svo að þér vitið, við hvern þér eigið, — engin misskiln- ingur má vera okkar í milli. Þér sjáið að eg get ekk gefið yður ráð. . . . Eg elska yður — það er það eina sem eg veit og finn. * Draitri Sanin." Eftir að Sanin hafði brotið þetta bréf saman og límt aftur umslagið, ætlaði hann að hringja á þjóninn og senda hann af stað með það. „Nei, það má eg ekki hugsaði hann. „En með Emil? Að fara inn í búðina .og leita hann uppi á raeðal hinna starfsmannanna — það ;get eg ekki heldur. Svo er líka komið kvöld, og hann lfklega farinn heim." Með þessar hugsanir tók þó Sanin hattinn sinn og gekk út a götuna. Þegar hann beygði fyrir götuhóraið, kom hann auga á Emil, sér til mikillar gleði. Drengurinn vax á hraðri ferð heim- leiðis með poka undir handleggnum óg pappírsstranga í hendinni. „Það er vfst ekki að ástæðuiausu, að talað er um hepm þeirra ástföngnu," hugsaði Sanin og kallaði á Emil. Hann snéri sér við og kom hlaupandi. Sanin lét hann engan tíma fá til þess að fara í neinn ofsa, en bað hann fyrir bréfið og sagði honum hverjum' hann ætti að fá það og hvernig. Emil hlustaði á með eftirtekt: — „Þannig, að euginn sjái það?" spurði hann og setti upp mesta spekingssvip. „Eg skil, hvað um er að verai" „Já, vinur minn", sagði Sánin og varð dálitið vand- ræðalegur, en klappaði samt Emil á kinnina . . -i „Og, eí hún svarar því, þá ætlið þér að færa mér það alveg strax, er það ekki? Eg verð heima." „Þér getið verið alveg rólegirl". hvisiaði Emil glað- lega, hljóp af stað og kinkaði kolli til hans um leið. Sanin snéri heim og lagðist út af í legubekkinn í myrkr- inu,, lagði handleggina aftur fyrir höfuðið og gaf hug- ann á vald hinni nývoknuðu ást, sem enginn getur lýst; Sá, sem hefir fundið til hennar, þekkir þá þrá og þá sælu, sem fylgir henni; hinum, sem aldrei hafa fundið til hennar, er alls ekki auðið að gefa nokkra hugmynd um hana. ' Dyrnar opnuðust og Emil kom inn. „Hérna er það", hvísíaði hann, — „hérna er svarið!-' — Og hann rétti upp samanbrotið pappirsblað. Sanin stökk á fætur ag reif það úr höadum hans. Tilfínningar hans hlupu með

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.