Dagblaðið Vísir - DV - 18.10.1995, Blaðsíða 10

Dagblaðið Vísir - DV - 18.10.1995, Blaðsíða 10
10 MffiVHOIDAGDR 18. OETÓBER 1995 MGnnirLcr Bragðlaus Beethoven í BústofMdrkju -voru tialflnir trinleikar á vegum TCaTnTnfírmi'ifiíktelrihhRTns síftastliftið SUnnndagskvrM. Á Emisskránni voru verk efiir Beethoven, Smetana og Brahms. Það var Trió Reykjaviknr sem Jék en venjulega samansífindur þaö af Guönýju Guamunos- dóttur fiökiMkara, Gunnari Kvaran sellnMkara og Hafldóri HaraMssyni píanóMkara; Hafldór er þó í frii frá tríninn um þpssar Tnnnrrir og Var þaö Pfiter Maté sem Mjóp í skaröiö þarna um kvoiiho. Fyrst á dagskránni var ±ríó opus 70 nr. 2 í Es-dnr eflir Seetfaoven. Þetta verker snflldariega skrífafteins og flest annaö efrir gamla meistarann. Það sem kannski pmkpnnir tnntist hans Öðrufremur eru snarp- ar andstæður og ástriðnfnll átök. Ýmislegt í flnrningi þiemennmganna var fallegt, eins og td. þriðji þáttur verksins sem -var spflaður af ijóoraanni yfirvegun. En í faefld -var tnlknnin samt fremur dauf og tUþrifaltfiI og tónstyrkur faíjóofæranna ekM alveg í réttu jafn- -vægi mnbyrðis. HtinmuT píanósins var mjög flatn- eskjulegnr og neföi Peter Maté mátt leika ögn sterkar því strengMfljófMærin áttu það næstum til að yfir- gnæfa faann. Mygflhnn í Bustaðakirkju er reyndar afspymiilélfigur, enda gamait Yamaha píanó sem ekk- ertheyristi Eftir að tónhst Beefhovens iaföi hljómað var komiö aö tríói í g-moll opus 15eftiBedrich Smetana. Smet- ana er þjóöartónskáld Tékka og heyrast verk hans TánEst Jónas Sen afltof sjaldan hir á iandi. Þau ern nefnflega einstak- lega fögur og yfir þeim er sérkennilegur blær, -enda var iann afar þjóðlegur í tónsköpun siimi. TonTist hans er þó ekki kraftmeiri en sn sem Beeffaoven samdf, þrátt fyrir það léku Gunnar, Guðný og Peter nú af tölnvert meiri þróíri. Túlkun þeirra var líka meira sannfærandi og í betra jafnvægi, þótt feilnótur hafi verið aUmargar. LokaverMö á efhisskránni var svo pianókvartett eft- ir Brahms. Ank Guönýjar, Gunnars og Peters spflaöi Gnömundur Rristmundsson á lágfiölu og er nokkuð ljóst aö þetta "rar besta atriöi -tónleikanna. Aö visu gekkflnrningurinn ekki snurðulaustfyrir sigenmargt var samt afar fallega MMö. Hápnnkturinn var trúlega hægi þátfurinn sem var frábærlega flnttnr. Enda -var hér prýöflegt tnnlistarfólk á ferftinni sem margsinnis hefor sannaö snifli sína. Þaö var bara ekkert í sérlega góöu formu umrært kvöld - en því gengur örugglega herurnæst. Yndisauki Steinunn Ttima Sagnarsdóttir hefur sent frá sér geMaplötu -meö verknm efnr Sriiumann og Grieg. Japís gefur plötuna út Pyrst á plötrmnieruKindersz- enen, eöa þætfir fir heimi bama, op. 15 effir Robert Sriumann. Þaíttirmr eru 13 talsins og eru sarmkölluö hTnTingsMg. VerMÖ er i faeilri ágætiega MMö. Sériegaiaflega fer Sfeinunn meö fyrsta þátntin, Prá fiarrænnm IrmfhTm og þjóðum, þarm fiórða, Barnið híðnr, þarm nirmda, Riddari á reiðpriM, og þann eflefta, í grýhúeik. Sjötfi þáttnrfnn, MerMsvioburður, er einnig mjög vel og Tánlist Askell Másson l MMnn og án þess aö vera ofgeröur í tón, eins og snrnmn faætrir tQ. Einnig er sá þriðji, Eitinga- Ipflnir, sltpmTrttflprjra fram spttnr hjá Stpinimni Annar þáttnrÍTin, Sknndin saga, mætfi vera meö ögn iéttari áslffitfi, sá sjönndi, Saalndranmur, er í það hægasta og skálda mætri Mn meira í tóninn í þeim áttrmda, Við arinplrtiTm þehn tnrfra, Barnið sofhar og í þeim SÍÖasta, Ávarpi skálristns Svita nr. 1 úr Pétri Gant effir Edvard Grieg kemur næst og er hún í fjórnm þáttnm. Þetfa er pinctaWpga skáMleg og myndræn músik, enda samin viö Jeikrit SteinnnnBima Teiknrsvhtma gpystFaTb»ga þntt írndir- Tthiftirm -frrrrrigr feannslri rfn-aritnrTnTrnar fnTI gMöar i fyrsta þaettinnm og aö spennan mgrrti -pera meiri i þeim gíflasta T^nkar-taTtt'ga leilrnr StPÍrmTm sín^ri Shtig Srdwigar nr Svítu m-. 2 frr-sama veiM. Siöasta "perMð á plntimní er Pianókonsert i a-moll op. 16 effir Grifig. Með tmrmi Mknr SmffmfiihTjóm- sveit Jslands nndir stjórn Stefans Sanrlprltnrjs Þetta er góð npptaka og er Mknr hæöi einMMrra og jfljómsveitHr fainn vandaftasfj. Steinnnn fer offjega ákretnrn í-pwktnn ngaTmaTiþátrÍTm Ipilnir"hfin nnafk- Togn faTTpga T^iknr npnnar-ma»rri .karmski vpra aftptns átakameiri á köflum, td. í síöasta þætfinmn, en hann erenguaðsíðnrmJÐgvel útfærðnr á rillirmstnndum. Upptakan á eMeiksverknnnm er þokkaMi og sömu sögu er aö segja um nftit plöfrmnar. Gaman er aö tea íimsapntr stfiinmmar um verMn ogEefnrþaðjlntimni sternmtflega persnnnlegan blæ. opm Sirtámuglwsingæ ¦ helgarblað DV vearðs. mð. berast :ffxbr.Ml, 11 á. föstudögum Debut Fyrstu áskriftartrrnleikar Sinfóníuhhómsveitar Mands í gulri áskrifta- röð vorn hairtnir á fiTTrrrrhidaginn var. Stjórnandi var Osmo VánsM og einMkari Órn Magnusson. Tónleikarnir hófust á Sinfóníu m. 4 í B-dúr effir Joseph Haydn. Þessi Titla sinfnnia er í þrem köflum og er íahð að hún sé samin um 1759, skömmu eftir að Haydn réðsttfl starfa sem tónhstarstjóri við hirö Morz- ins greifa í Luzavec kastala náMjt Pflsen. ffljómsveifin var Tffil og léku m.a. hoTnleikararnir ánáttúruhorn. Þettayndislega og bráðskermntflega verk var MMö af snerpu og ffáhærri nakvæmni þannig að imnn var á aö hlýða. Við tók Ljóðræn svíta effir Pál ísnlfsson í fjórum þáttnm. Þetta verkPáls samanstendur af fjórum melódíum hans sem hann síðan færir í nhnmsvejtariiúning. Pyrsti þátturinner hátiöiegm, annar iétt- nr og ^fiþlanrri" ogmirmirá dæmi- gerða baiMttónlist sá þriðji er streymandi strengjatónlist og sá siðasri er hraður, en fleygaður um miðiuna af hægum kafla. Þetta er Tæfk í léttum stíl og þakkalega or- kestreraö og var það vel MMð af Mjómsveitmni undir nákvæmri stjórn- Osmos Vanskás. Síöasta verMð var svo PMtókon- sert nr. 4 i G-dúr, op. 58 efrir Beet- iioven. EmMkarinn, Órn Magnns- son, þreytfi hér ffnmraun sína með hljómsveifinni á tónleikum. Það er djarft teflt að Mka svo tæknilega erfitt og jafhffamt viökvæmt verk \------: í fyrsta sinni meö Mjómsveit. Örn stóöst þó þá raun vel og Mc hann verMð í heild vel og af yfirvegun. Fyrsfi þáttirrinn virkaöi þó fremur kaldur í meöförum hans og hefði hann máít syngja meira.á Mjóðfærið þegar það áffi við. Annar þáfturinn -var fallega MMnn, þótt andaktm hefði mátt vera meiri. Örn náði sér síðan á strik í síöasta þættinnm og lék hann nrjög -vel og sumt af glæsibrag. Er ástæða tfl að óska Emi fil iiamingju með þessa ágætu ffumraun sína með Mjómsvfnfinm'. Leikur Mjómsveitarinnará þessum fónleikum bar góðu samstarfi henn- ar viö hfjómsveitarsrjárann fagurt vffni. Þess má að loknm geta, að Há- skóMríó var troðfuflt við þetta taaMfæri. Osmo Vánska. Tóiúist Askell Másson Guömundur IngóHsson. Djass Ársæll Másson L Guðmundur IngóHsson Það má teljast nndariegt hvaö fain tvöfalda geMapMa sem Jazzís gaf nt i minnmgu Guðmundar IngóiissQnar hefur fengiö titla nmfjnflun í fiöl- miftlnm, sérstaMega þegar haft er í huga að Gufmmndur er orugglega -pinsælasti djassMkari sem við Jskmdmgar faöfhrn átt. Prændur vorir Danir faata veitt plötnnni afhygh og má lesa dóm nm faana í Jazz Spec- M. Viðtokur faér hfrima við plöfunni fiafa verið góöar þrátt fyrir TitM imifjöflnn, því faúnfaefhr veriö ófáanleg nmnokkurt skeiö, enmí er kom- ið nýtt upnlag í verslanir. Gnðmundur kom aJkommn tfl fslanris pffir Noregsdvöl áriö 1977, eneMa npptakan er ffá desember á þvi ári. Þær yngsfu ernífá miðju ári 1591, en Guömundur dó skömmu spfnna bað ár. Platan er mjög gott yfirht yfir feril Gnð- mnnrlar og nmslamft innihelrinr miklar npplýsmgar, bæði nm Gnö- mnnd sjálfan og upptokurnar, sem er meira en hægt er aö segja nm margar aðrar útgafhr. Ekkert af efninn hefhr verið gefið ntaður og er stnrfahmMjóðrifanaTmafrá tfin- Mkrrm ogier veláþvi; Guðmnndirr elRkaði að spila fyrir foik, enda ffá- faær skpninilíkratrnr og Tnfmnrisfi í stíl Gnðmnndar knma fram ein- kprmi jafh óhkra spflara og Jofan Lewis og ErroTi Garnfir og rannar margra annarra þegar eftfr er fafustað, en hann hafði srrm per- snnnlpga sfíl spm innrhplt flpst þafl sem menn faöfou og voru aö spfla og skanthann oftinn þekktum sœtjumhéðan og þaöan þegar menn áttu sist von á. Þaö er firfitt aö draga eitffavað fram yfir annað á pMunni, en ég faef persónulega meira gaman af Gnömundi á rólegri riótunum og í þjóölögnnum, sem voru mörg í uppánaMi bjá faonum, bæöi Mensk og skanfrfnavísk. EtnsþyMr mér væntnm npptoknrnar nr Sjfrnvarpimi mpft Birni Tfaoroddsfin, Bjarna Steingrimssyni og Guðmundi Stemgrimssyni, en þefr iéldu afram mið^óMMagsrJamnraum á Kfinglukránni eflir aö Gnðmnndnr féll frá. Sennflega á Mensk djassmennt engum eimim manni meira aö þakka en Guðmnnni Ingólfssyni, því Guðmnndur -rar boöberi rrjassmijsiMirmpftal ahnennings, spflaöi óskalnginá knffipnnirmmeð sín- nm stfl og fólk hreiíst af. Ank þess'ól hann npp eða kvpikti áhnga ijá aragrnayngriTnrisikaTTta semflesfir prunúbnrðarásariislfinsknrn djassi. J>ettaertvfnTfpIa1anst pMasemáerindiinnámörgtipfmili ognmissandi í plhtnsafn sérfavers dþ

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.