Alþýðublaðið - 17.11.1921, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 17.11.1921, Blaðsíða 1
aðið C^efiÖ ¦&&, ml ^.iþý^«ai&o>lciaB«aa. 1921 Fimíudaginn 17, aóvetnber. 266. törabl. Mssneskijirenprinn. Þegar eg fyrir um það bil þrem -vikum kom frá útlöadurn, kom með mér rússneskur drengur, Nsthan Friedmann að nafni. Kom hann með mér alla leið frá Moskvai ¦og var það ætlun okkar begg)a, að hann yrði hjá mér framvegis. Brengurinn var föðurlaus; myrtu hermenn Ðenikins hann af því hann var verkamannaforingi, en það sem mér kom helzt til að taka drenginn með mér, var það, að hann er óvenjulega skynsamur, -og að sama skapi ötull. Mér hafði sýnst drengurinn lík- ¦ur til augnanna frænda mínum einum, sem læknarnir sögðu að ætti að brúka gleraugu. Eg hugði því réttara að láta Iæknir líta á •¦drenginn, þó hann segði að hann kendl sér einskis meins. Við læknisskoðun kom í Ijós að . drengurinn hefir augnveiki þá «r Trachoma nefnist. Veiki þessi ¦er útbreidd um Suður og Austur- Evrópu, en er sjaldgæfari £ öðrum löndum. Hún er smitandi eins og næstum öll augnveiki, en hún er •jþó- ekki meira smitandi en það, að sjúkiingar með þessa veiki eru hvergi í heimi einangraðir. í Dan- mörku er þeim sagí að hafa slíka varasemi, svo sem að láta ekki aðra nota sama handklæði og svamp og þeir og Iáta ekki aðra brúka sömu vasaklúta og þeir. Sézt á þessu að sjúkdómur þessi er Htið smitandi, þegar hæfileg varóð er viðhöfð, enda getur sjúkdómurinn ekki smitað nema íár eða útferð úr auga hins sjúka komist í augu manns. Brátt eftir að drengurinn var fárinn að ganga til lækfiis, fóru að berast kynjasögur um hann um bæinn; sögðu sumir að hann hefði lekanda enn aðrir sýfilis, og maður sagði mér að harui hefði heyrt hrópað á eftir honum „franzós franzós" sem betur fór ihafði drengurinn ekki skilið Jarðarför mannslns mins Helga Björnssonar, er ákveðin fostudag 18. þ. m. kl. I frá heimili okkar Laufásveg 27. Guðriður Hannesdóttir og börn. þetta sýnishorn af íslenzkri gest- risni Menn eru ætíð, og þsð rojög eðlilega, hræddir við ve'kindi. Sérstaklega eru menn þ6 hræddir við þau veikindi sem menn ekk' þekkfs, og skapaðist brátt af þessum sögum sem gengu. Það andfúmslolt meðal sums „heldra" fólksins sem heldur sig, sð Iands. stjömin tók rögg á sig og vísaði drengnum úr landi. Má nærri geta að dregurinn hefir þar notið góð. vildar til mín. Auðvitað er ekki hægt að vísa öðrum úr landi en útlendingum, og aðeins einu sinni áður 'hefir það verið gert, og þá eftir dómi, En sá útiendingur aatði Híað hér á ólöglegri vínsölu og verið dæmd. ur fyrir yfirhilmingu í þjófnaðarmál- um. Og nú er þessum rússneska föðurlausa og umkomulausa dreng gert jafa hátt undir höfði, og hana hefn' þó ekki annað til s aka u-nnið, en þið að hann hefir þörf á læknlshjálp. Það er vitanlegt, sð drengurina setn er umkomukus verður hve-gi þar, aem miad hætU er á að haan sm'ti frá sér, en einmitt hér, þar sem hann á kost á að liía við góð kjör. Sé hann ekki búinn að smita frá sér, og þá helzt mig, sem verið heí með honum alla Ieið frá Rúss- landi, er óliklegt að hann geri það hér eftir, bæði af því að nú er öll varúð viðhöfð, og svo Kka það, að honum er þegar farið að batna af meðulum þeim sem Fjeldsted augnlæknir hellir og smyr í augun á honum, enda géngur hann til hans daglega. Eg fór fram á það í stjórnar- ráðinu að dregnum væri veittur lítill lífeyrir í 2 til 3 ár, ef hann væri fluttur úr lándi, og nefadi Brttnatryffging&r k InnbúE og vðnitn hvtrgl éd#r«ri »n njA A. V. Tuífnlus vátrysKtngAskrrfatofiá El m skl9«f #l«se h úmhtm. til að hann fengi annaðhvort 100 kr. á mánuði í þrjú ár eða 150 kr. í tvö ár. En það vildi stjórtv arráðið ekki, heldur í mesta lagi láta hann hafa, það sem því svar- aði, sem það kostaði minna að fiytja hann til Ðanmerkur en til Rússlands, eða alls 1000 kr. — Enn fremur hafði sá ráðherr&nn, sem eg átti tal við um þetta mál, góð orð um, að Iegg]a honum eitthvað sjálfur, og gera það sem hánn gæti til þess, að honum yrði eitthvað hjálpað síðar. En dreng- urinn er enginn beiningamaður og reynslan mun sýna, að hann verð- ur merkur maður á sínum tíma, hvort sem hann nú verður fluttur úr landi með valdi eða ekki. Og fr&mtíð hans er ekki hægt að byggja á lausum loforðuui. Eg fyrir mitt leyti er þeirrar skoðunar, að ef hér væri um veru- Iega hættu að ræða, svo nauðsyn bæri til að vísa drengnum úr landi, mundi yfirgnæíandi meiri hluti þjáðarinnar vera því fyigjandi, að drengurinn fengi þessa litlu upp- hæð er eg tiltók f tvö til þrjú ár, en ekki að honum yrði hent svona út í veröldina, eins og nú á að gera. Orsökin til þess, að stjórnar-

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.