Alþýðublaðið - 17.11.1921, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 17.11.1921, Blaðsíða 4
ALÞYÐDB LAÐIÐ Nýjar vörur! — Nýtt verö! Bollapör af ýmsum tegundum. Ðiskar, djupir og grunnir, smáír og stórir. Matarstell. Þyottastell. Soðningarföt Tarínur. Kartöfluföt. Sósuskálar. Mjólkurkönnur. Sált- kör. Vatnsflöskur. Smjörkúpnr. Vatnsglös. Sykurstell. Avaxtaskál- ar. Krydd- og sykurílát ýmiskonar. Blómsturvasar o. m. fl. Kyanio ykkur verðið bjá Jöh. ögm. Oddssyni Laugav. 6%. Allíl* segja að bezt sé að verzla í Kirkjustræti 2, (kjallaran- um í Hjálpræðishernum). Þar geta menn fengið karlmannsstígvél af ýmsum stærðum og ýmsum gerð- um, Gúmmísjóstfgvél og verka- mannastígvél á kr. 15,50. í Spari stfgvél og kvenmanosstígvél frá kr. 10 og þar yfir og barnastíg- veT telpustigvél og drengjastlgvél. Fituáburður og brúnn og svartur glansáburður. Skóreimar 0. m. fl. Skóviðgerðir með niðursettu verði. Romið og reynið viðskiftinl Virðingárfylst. O. Thorsteinsson. Es. Gullfoss fer héðan 26. nóvember til Leith og Kaupmannahafnar. Skipið fer aftur frá Kaupm.höfn II. desember um Leith til Reykjavikur. Es. Goðaf oss ¦ * ... fer frá Káupmannahðfn f. desember um Leith til austur- og norður* landsins og Reykjavikur. H.f. Eimskipafólag- íslands. Peysur og prjónaföt á börn og f ullovðna, nýkomin. Helgi Jónsson. Alþbl. kostar I kr. á mánuði. Alþbl. er blað allrar alþýðu. Ivan Turgenlew: Æskumlnnlngar. Eíns og sigurvegari steig Polosof út úr vagninum og gekk hægt upp tröppurnar. Þjónn kom hlaupandi & anóti honum; hann var líka mjög vel klæddur, en á ahdliti hans mátti sjá að hann var rússneskur — það varjherbergisþjónninn hans. Polosof er sagði við hann, að framvegis ætlaði hann æfinlega að láta hann ferðast með sér, pví hann hefði ekki getað fengið heitt vatn í Frankfurt kvöldinu áðurl Herbergisþjónninn skelfdist við að heyra þessi tiðindi, beygði sig svo niður og hjálpaði húsbónda sinum til pess að losa sig við skóhlífarnar. „Er María Nikolajevna heinia?" spurði Poltísof. „Já . . . frúin er að klæða sig, hún ætlar um miðjan dag að heimsækja Lasunski greifafrú." „Nú, hanal — Heyrðu, pað er ýmislegur farangur niðri í vagninum, farðu niður og sæktu hann. Og pú, Dmitri Pavlovitsch," bætti hann við — „útvegaðu pér herbergi og komdu svo hingað til mín eftír þrjá stund- arfjórðunga og við skulum J)á borða miðdegisverð saman." , c Polosof fór svo sína leið, en Sanin útvegaði sér fá- tæklegt herbergi. Hann lagaði sig svolítið til, hvlldi sig og fór svo að heimsækja Polosof. Hann hitti hann i skrautlegum sal, sitjaridi í mjúkum hægindastól, sem var þakin fiaueli. Polosof var nú búinn að fara í bað og var kominn í dýrindis atlaskslopp. Á höfðinu hafði hann rauðleitan fez. Sanin virti hann fyrir sér um stund án þess að segja eitt orð. Polosof hreyfði sig heldur ekki hið minsta, leit ekki einu sinni í áttina til hans, hreyfði ekki augnabrýrnar og gaf ekkert hljóð frá sér. Hann var sannarlega tignarlegur í stólnuml Þegar Sanin var Búinn að virða hann fyrir sér nokkra stund ætlaði hann að ávarpa hann — en í sama bili var opnuð hurð úr hliðarherbergi og ungur og fallegur kven- Waður í hvítum silkikjól með svart'a kniplinga og skraut bæði um háls og handlegg kom inn i dyrnar. Það var Maria Nikolajeona Polosof. Mikið, dökt hár féll í tveimur þykkum fiéttum niður á axlir hennar. XXXIV. „Æ, fyrirgefiðl" — sagði hún með hálf vandræðalegu og hálf hæðnislegu brosi, greip i fáti um aðra fiéttuna og horfði hvast með stóru Ijósgráu augunum sinum á Sanin. „Eg vissi ekki að þér væruð hérl" „Dmitri Pávlovitsch Sanin, æskuvinur minn, sagði Polosof án þess að snúa sér í áttina til hans og án þess að rísa á fætur, en benti þó með fingrinum á hann. ~ „Já, eg veit það. Þú varst búinn að segja mér frá honum. Það gleður mig að fá að kynnast yður. En heyrðu Ippolit Sidorovitsch. . . . Herbergisstúlkan min er eitthvað svo sljó í dag. ..." „Hvað? Þarf nu að sitja upp á þér hárið?" „Já, gerðu það fyrir mig. Fyrirgefið," endurtók hún svo með sama brosinu, kinkaði kolli til Sanins og hvarf'jafn filjótt úr dyrunum aftur. . Sanin tók þó eftir þyi, þegar hún snéri sér við að hún hafði tígulegan vöxt og Ijómandi fallegan háls og herðar. Polosof reis á fætur, gekk þunglamalega að dyrun- um og fór út. Sanin var ekki i minsta efa um að frúin hefði vitað að hann var inni hjá Polosof. Hún hafði bara viljað lofa honum að sjá þetta fallega og mikla hár, sem sem hún hafði. Sanin gladdist með sjálfum sér yfir þessum gáska frúarinnar. „Þig langar til þess að hrífa mig" hugsaði hann, „jæja við skulum nú sjá. Ef til vill verðurðu þeim mun auðveldari f samniningunum ura£ jöfðina." Hann gat ekki hugsað um nokkra aðra stúlku en Gemmu, hann tók varla eftir nokkurri annari. í þetta sinn hugsaði hann aðeins: „Já það er satt, þetta

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.