Dagblaðið Vísir - DV - 26.01.2001, Blaðsíða 11

Dagblaðið Vísir - DV - 26.01.2001, Blaðsíða 11
Metallica hefur tap- að bassaleikaran- um öðru sinni, þó ekki á jafn sorgleg- an hátt og í fyrra skiptið. Ástæðurn- ar eru af ýmsum toga, að hans sögn einkamál, persónu legar og læknis- fræðilegar. Hvað um það, hann er farinn og Kristján Már Ólafsson sér ekki að gaurinn úr Móralnum komi í staðinn - er þetta búið? Það er orðinn spölur síðan ég sem ungur rokkari tók upp úr póstkröfu- sendingu plötuna Ride the Lightn- ing með Metallicu. Ég hafði ekki hugmynd um hvað ég var að kaupa. Félagi minn hafði lesið einhverja lofgjörð einhvers staðar og ég rak augun í þennan titil á útsöluverði og sló til. Umslagið lofaði góðu (slíkt spilaði alltaf rullu í þá gömlu góðu) og kassagítarplokkið sem opnaði plötuna var vissulega ómfagurt. Þeg- ar rafmagnsgítararnir tóku síðan við skildi ég hvorki upp né niður og það ástand viðhélst lengi vel, en þeg- ar ég náði áttum var ég breyttur maður. San Francisco Bay Area Það var í upphafi níunda áratug- arins að nokkrir bólugrafhir ung- lingar í San Francisco komu saman í þeim göfuga tilgangi að stofna hljómsveit. Danskur frændi okkar fór bak við settið, tennislúðinn Lars Ulrich, James nokkur Het- field, sló rytmagítar og þandi radd- bönd, hippinn Cliff Burton, sem að öllum likindum fæddist í gallafatn- aði, tók upp bassann. Aðalgítarleik- ararnir urðu nokkrir áður en mexíkóskur þjófur að nafni Kirk Hammett fékk starfið. Árið 1983 plötudómar Hljómsveitln Metalllca hefur gengiö í gegnum súrt og sætt frá því að fyrsta platan kom út ário 1983. Er nú svo komiö aö hún hefur misst tvo bassaleikara en segist enn ætla að halda ótrauð áfram. Nýr kafli eða endalok? kom út fyrsta platan og hét hvorki meira né minna en Kill'em All og á sllðrið var prentuð einhver tor- ræðasta tilvitnun allra tíma: „Bang That Head That Doesn't Bang" R. Burke. Velkominn á hælið Ef Ride the Lightning flækti mann i netið þá afgreiddi Master of Puppets mann endanlega. Hún kom út þegar ég var 14 ára og við félag- arnir vorum alveg horfnir inn í þann furðuheim sem opnaðist með Metallicu og minni spámönnum í þessari bylgju sem kallaðist víst speed eða trash metal. Orð þessara manna voru lög og ég minnist þess að hafa haft eftir kjaftaskúmnum Lars Ulrich að Metallica myndi aldrei gefa út myndbönd eða neitt annað sem félli undir „sell-out". Þau heit voru nú reyndar rofin og þegar verst lét sendi hljómsveitin meira að segja frá sér málningardósir! En þegar verið var að kynna Masterinn þá barasta dó Cliff Burton. Drengirnir voru á ferð um Skandinavlu, voru örugglega i Sví- þjóð, þegar rútan sem þeir ferðuð- ust á valt út af veginum og bassamaðurinn varð undir henni. Nýgræðingurinn Jason Skarðið var fyllt með Jason Newsted og ný plata gerð, ... and Justice for All, frábær plata en merkilegt þó að á henni heyrist varla bassi. Hlýtur að vera frábært að koma inn nýr og ferskur, sem og hægt og hljótt. Ástæðan var víst að það þurfti pláss fyrir trommurnar. Þegar ég hlusta á plötuna í dag þá er hljóðheimurinn 50% trommur - fannst ekkert athugavert við það þá en finnst það ankannalegt í dag. Síðan var þetta eiginlega búið, þeir seldu skrattanum sál sína og gerðu biksvarta poppplötu. Hún fékk sina spilun en maður var kominn út i þyngri sálma og fannst þeir auk þess orðnir of mikil al- mannaeign. Það er eitt merkilegt við þá rokkmenningu sem ég lifði; við vildum ekki að hetjurnar yrðu vinsælar, vildum eiga þær fyrir okkur og það viðhorf er hugsanlega enn við lýði. Siðan komu Load og Reload og shitload af peningum. Einhver snillingur klykkti út í dómi sinum á Load með orðunum: „This Album is a Load Alright and It Doesn't take Beavis and Butthead to Figure Out a Load of What." Ekki gaman að vera í Metaflicu í dag er plötusalan talin í tugum milljóna og allt sem að rekstrinum lýtur álíka risavaxið, Metallica er stórfyrirtæki og einn framkvæmda- stjórinn var að segja af sér. Ástæð- urnar segir hann margþættar; einkamál, persónulegar og læknis- fræðilegar, svo ég þýði nánast beint upp úr yfirlýsingu. Hann er sem sagt orðinn leiður á tuðinu I kellingunni um að hann sé aldrei heima, leiður á tuðinu i Lars Ul- rich yfirhöfuð og síðan er hann orðinn tjónaður af öllu rokkinu. Ég gæti lika trúað að það væri ekkert svo skemmtilegt að vera I Metall- icu orðið, Napster-málið hefur síst orðið þeim til framdráttar, það er orðin talsverð óvild i garð sveitar- innar vegna þess, og síðan eru þeir náttúrlega orðnir gamlir. Það skiptir svo sem litlu þó hann hætti. James Hetfield er snillingur- inn I þessu bandi og hefur alltaf verið. Þeir sem eftir standa hafa ákveðið að halda áfram og, svo vitnað sé í Lars, „takast á við þá spennandi áskorun að láta Metall- icu skína skærar en nokkru sinni fyrr". Ég óska þeim góðs gengis við , það en er um leið sannfærður um að það tekst aldrei. hvaö? fyrir hvernf Ss taTrVy rfcPil^ niöurstaöa **** Hytjandi: The Cinematic Orchestra piatan: Remixes 98-2000 Útgefandi: Ninja Tune/Japis Lengd: 49:10 mín. *** Flytjandi: No Angel Platan: Dido Útgefandi: BMG/Japis Lengd: 51:58 mín. ** Rytjandi: True Steppers piatan: True Stepping Útgefandi: BMG/Japis Lengd: 44:32 mtn. *** Fiytjandi: At the Drive-in piatan: Relationship of Command Útgefandi: Grand Royal\Skífan Lengd: 147:37 min. Cinematic Orchestra er djasshljóm- sveit sem J. Swinscoe setti saman og gaf út plötuna „Motion" á Ninja Tune árið 1999. Þessi plata er safn af rem- ixum sem þeir geröu á árunum 1998-2000 og inniheldur m.a. endur- vinnslu þeirra á lögum me6 Faze Act- ion, Kenji Eno, Les Gammas og DJ Kr- ust. Fyrsta plata breskrar söngkonu sem heitir því einfalda og þægilega nafni Dido. Stúlkan vann mikið með bróður sínum, Rollo, I Faithless áður en hún tók að troða þessa einherjaslðð. Útlit er fyrir að hún hafi tekið rétta ákvörð- un, ekki síst eftir að Eminem tók upp á því að rappa yfir lagið Thank you. True Steppers eru þeir Jonny L. og Andy Lysandrou. Þeir eru þekktastir fyrir lagið „Out Of Your Mind" sem Vict- oria Beckham Kryddpía söng með þeim. Meðal annarra gestasöngvara á plötunni eru Dane Bowers, táninga- stjarnan Brian Harvey, breska soul- söngkonan Kele Le Roc og Top Cat. At the Drive-in eru rokktuddar, alcjir á gresjum Texasríkis og fermdir í El Paso. Þeir hafi klifið jafnt og þétt til metorða í gegnum látlausa spila- mennsku og vinnusemi og þannig verða alvöruböndin til. Þetta er þriðja breiðskífan, held ég fari rétt með það, og sú fyrsta fyrir Grand Royal-útgafu Beastie Boys. Þetta er raftónlist, endurunnin af djasshljómsveit og ætti aö höfða bæði til raftónlistarunnenda og djassista. Þaö er algengt að raftðnlistarmenn djassi upp tónlistina en Cinematic Orchestra hefur þá sérstöðu að það er alvöru-fullmönnuð djasshljómsveit sem spilar meö raftðnlistinni. Þetta er afskaplega mjúk og þægileg tónlist, einfaldar grunnmelódíur, vafð- ar í léttar, rafrænar Bristol-umbúðir og bornar uppi af seiðandi rödd Didoar. Talandi um röddina þá hugsa ég sífellt um hana Söruh McLachlan þegar ég hlusta á þessa plötu og þori aö ábyrgj- ast að þeir sem fíla verk hennar kunni við þessa. Þetta er svona sambland af popptón- list og uk garage-danstónlist. Sum lög- in eru hreint popp, önnur ekta uk gara- ge en flest einhvers staðar þarna á milli. Platan hangir saman á sándinu sem er hlaðið gervilegum effektum, eins og vocodernum í „Out Of Your Mind". Strákarnir hafa kveikt nýjan neista í rokkkreösunni og í kjölfarið farið sem eldur í sinu um heiminn. Tónlistin er beinskeytt og öflug - pönkblandað emorokk. Ég hugsa til Perry Farrells og félaga í Jane's Addiction án þess að það sé til vansa og síður en svo er leiðum að líkjast. Jason Swinscoe þyrjaði að spila a git- ar þegar hann var unglingur. Hann hef- ur í tímans rás mðtast af hardcore- pönktónlist (NoMeansNo), nútlma- djassi og kvikmyndatónlist, svo eltt- hvað sé nefnt. Cinematic Orchestra er öflug tónleikasveit og hefur m.a. spil- að undir meistaraverkum þöglu mynd- anna á kvikmyndahátíðum. Lagið Thank you samdi Dido til kærastans síns sem hímir stilltur heima á meðan hún flækist um heim- inn. Hún hefur viðurkennt að hafa fundist textinn jaðra við að vera klígju- væminn en það aftraði ekki Mathers marskálki frá því aö nota viðlagið. Mjúkur inn við beinið kannski.. Jonny L., annar True Steppers, er þekktari sem drum & bass-tónlistar- maöurinn Jonny L. Hann byrjaði í hardcore-tðnlistinni áriö 1992 en þró- aðist síðan út í d&b og er þekktastur fyrir plötuna „Magnetic", sem kom út á XL áriö 1998, og lagiö „Piper" af henni. Þessar rætur hans heyrast víða á plötunnj. Næringarinnihaldið ! brúnu eggiunum sem slæðast stundum meö í eggja- bökkunum er það sama og í einni pylsu með öllu. Þetta er sannkallað eyrnakonfekt. Þessi 7 lög eru flest róleg en mögnuð - og hvert öðru flottara. Margir þekkja remixið af Re-Arrange með DJ Krust sem er algjör snilld. Rest hinna lag- anna gefa því lítið eftir. Þetta er allt of flott tónlist til þess að láta hana fram hjá sér fara. Ég skora á ykkur að hlustal traustl júlíusson Það er afskaplega auðvelt að falla fyr- ir þessari tónlist og sjá í gegnum fing- ur við hana með skortinn á frumleik- anum. Öll vinnsla er leyst fullkomlega af hendi og vönduð, spurningin er bara um hversu vel lagasmlðarnar ganga upp. Á heildina litið gera þær það ansi hreint vel - fín plata. kristján már ólafsson Það besta á þessari plötu eru uk gara- ge-lögin. Sum þeirra, t.d. „Booool" og „Beng Beng", eru prýðileg dæmi um breska danstónlist, tónlist sem gæti ekki verið frá neinu öðru landi. Samt er því miður allt of mikið af vafasömu poppi og lélegum söngvurum inn á milli til þess aö þetta dæmi gangi upp sem heild. traustl Júlíusson Eldurinn og ástríðan sem loga í þess- ari plötu gera hana það sem hún er. Hér eru engar nýjar lausnir upphugs- aöar heldur gömlum og gðöum gildum steypt saman og þau framreidd af lífi og sál. Ég er ekki nándar eins upprif- inn og þeir sem mest slefa en velkist þó ekki í vafa um að hér fer feikifín plata. kristján már ólafsson •V;: I 26. janúar 2001 fÓkUS

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.