Dagblaðið Vísir - DV - 11.08.2001, Blaðsíða 20

Dagblaðið Vísir - DV - 11.08.2001, Blaðsíða 20
20 LAUGARDAGUR 11. AGUST 2001 Helgarblað DV BJörgin Halldórsson og heimiliskötturinn Jökull Ijónshjarta „Ég var aöeins átján ára þegar þetta byrjaöi. Þetta voru þvílík læti aö ég áttaði mig fljótt á því aö égyröi að koma einhverju skikki á þetta áreiti allt sam- an. Og með það fyrir augum tók ég að gera mjög skarpan greinarmun á manninum sem „tróð upp" og hinum sem ég vildi hafa út af fyrir mig og mína." RÚV vera sjálfsagður hlutur og nán- ast frítt, þó svo það borgi afnotagjöld- in. Svo er það auðvitað Skjár einn, sem er fjármagnaður með auglýsing- um og býður ókeypis áskrift. Þetta er svona álika og ef ég væri með pylsu- sjoppu niðri á horni og aðeins neðar í götunni stendur Siggi í pylsuvagnin- um og gefur fólki sínar pylsur ef það er reiðubúið að ganga í bol frá honum eða lesa auglýsingarnar á skúrnum hans. Fyrr fengi það ekki pylsu. Það getur verið slungið að keppa við það sem ókeypis er. Tónlístin heldur mér ungum - Ertu ekkert hrœddur um Svölu, dóttur þína, i þessum haröa bransa? „Nei, hún er raunsæismanneskja með báða fætur á jörðinni. Sonur minn er í hljómsveitinni Mínus sem nýlega undirritaði ásamt Smekkleysu plötusamning við Victory Records í Bandaríkjunum. Ég hef ekki verið að ýta þeim systkinum út í tónlistar- bransann, hef frekar dregið úr þeim, ef eitthvað er. Þetta er ekki fyrir alla. - Eru þaö ekki vonbrigðifyrir þig að hafa ékki náö þvi á sinum tíma aö slá i gegn erlendis? „Ég er alltaf að reyna að slá í gegn. Hefurðu ekki tekið eftir því? Nú er ég til dæmis að hefja vinnu við fyrstu sólóplötu mina í fimmtán ár. Hún kemur út fyrir jólin. Svo ég er enn að reyna. Það er ekki öll nótt úti enn. Þó menn séu komnir yfir fertugt er ekki þar með sagt að þeir hafi lokið keppni. Þetta er nú svolítið tónninn í dag, að lífi listamanna í dægurbrans- anum sé lokið þegar þeir komast úr barneign. Kannastu við tónlistar- kynningar í útvarpi sem hljóða eitt- hvað á þessa leið: „Hér kemur gamli smellurinn... Gamla brýnið... Gamli Ekkert mál að eldast - Þú varóst poppgoö á unglingsár- um. Hvernig komstu hjá því að glata öllum raunveruleikatengslum. „Það má segja að ég hafi farið í tón- listarbransann af því það þótti töff að vera i hljómsveit. Ég var í námi í Flensborg og þar var starfandi hljóm- sveit sem hét Bendix og söng á ensku. Ég var sleipur i enskunni og fór að gera athugasemdir við textagerðina. „Skrifa þú textana," sögðu strákarnir og ég gerði það. „Þið syngið ekki nógu vel," sagði ég. „Syngdu þá," sögðu þeir og ég fór að syngja. Síðan hef ég ekki litið til baka. Mér finnst ég miklu betri söngvari nú en ég var. Þegar ég hlusta á gamlar upptökur með mér finnst mér þær bara ekki nógu góðar. Raunveruleikatengslin já ... Ætli ég hafi ekki bara komið tiltölulega óskemmdur út úr þessu. Ég hef kapp- kostað að gleyma aldrei uppruna mín- um og hélt i gömlu vinina. En stund- um komu þó augnablik sem eiga ef- laust eitthvað skylt við raunveru- leikafirringu. Ég var aðeins átján ára þegar þetta byrjaði. Þetta voru þvílík læti að ég áttaði mig fljótt á því að ég yrði að koma einhverju skikki á þetta áreiti allt saman. Og með það fyrir augum tók ég að gera mjög skarpan Björgvin Halldórsson er dagskrárstjóri Bíórásar Noröurljósa, landsþekktur tónlistarmaöur og söngvari sem er aö vinna aö sinni fyrstu sólóplötu í 15 ár. í viðtali viö Kolbrúnu Bergþórs- dóttur ræðir hann um tónlistarferilinn, Stöð 2 og samstarfið við Jón Olaf sson og kynni af stórstjörnum. Stjörnandlnn Björgvln Ég er hópvinnumaður. Það er betra að vinna með fólki en vinna einn. Ég vil að vísu helst hafa puttana í öllu en það er enginn einn sem kemur með allar lausnirnar. greinarmun á manninum sem „tróð upp" og hinum sem ég vildi hafa út af fyrir mig og mína. Það má eiginlega segja að ég hafi fljótlega skipt mér í tvo persónuleika, rétt eins og margir skemmtikraftar og leikarar þurfa að gera. Björgvin söngvari er sendur út af örkinni og hann syngur og skemmtir. Hinn Björg- vin, eiginmaður og fjölskyldumaður lifir sínu einkalífi fyrir luktum dyr- um. Ég hef tO dæmis aldrei áttað mig á því af hverju þekkt fólk kemur í svoköUuð „exclusive" opinská viðtöl í fjölmiðlum og greinir frá einkalífi sínu. Það er algjör þversögn. Um leið og einkalíf manns fer á síður dagblaða og tímarita hættir það að vera einkalíf manns. Það liggur í hlutarins eðli. Ég held þessi tvískipting hafl hjálpað mér mikið. Hinn opinberi Björgvin hangir bara á herðatré inni i skáp þangað til honum er hleypt út úr skápnum þegar hans er þörf. Dansleikjaspilerí getur farið illa með menn ef þeir ekki hafa einhverja reglu á hlutunum. Ég lifði og hrærð- ist í kringum harða neyslu eins og flestir skemmtikraft- ar og hef mátt sjá á eftir nokkrum vinum mínum og samstarfsmönnum bíða skip- brot í lífinu og suma jafhvel hverfa yfir móðuna miklu. Sjálfur er ég enginn engiil en í mínum hljómsveitum held ég að sukkið hafi fundið sér eitthvert meðalhóf. Við unn- um mikið, vorum að spOa, gáfum út plötur og höfðum skyldum að gegna." Ljúfmenni og leiö- indagaurar - Þú hefur hitt marga heimsfrœga listamenn. Veld- ur þetta fólk vonbrigðum við kynni eóa eru þetta viðkunn- anlegar manneskjur? „Það segir einhvers staðar Margir sem komnir eru af léttasta skeiði í músíkinni láta sig dreyma skuggalega drauma um endurkomu og kaupa sér víðar buxur, setja upp derhúfuna og reyna að vera eins og krakkarnir. Það gengur ekki. að maður eigi aldrei að hitta átrúnað- argoð sín. Þar gOdi hið fornkveðna að fjarlægðin geri fjöOin blá og mennina mikla. En það virðist oft eiga við að því stærri sem stjörnurnar eru því viðkunnanlegri séu þær. Ég hef aOtaf verið mjög hrifinn af Rod Stewart. Hann kom hingað tO lands og við tókum saman lagið á Broadway. Hann var mjög viðkunnan- legur og gaman að spjaOa við hann. Fats Domino er goðsögn og einstak- lega alúðlegur maður. Við héldum sambandi um tíma. Einhvers staðar leynist jólakort frá kaOinum. Tom Jones er einkar jarðbundinn maður. Sonur vinnandi fóOis úr smábæ eins og ég. Reglulega góður náungi og bráð- skemmtilegur. En þetta er auðvitað ekki einhlítt. Ég nefni því til dæmis Cab CaOoway úr Cotton-klúbbnum i Harlem. Heims- frægur söngvari - og goðsögn í tónlist- arsögunni. Pabbi hélt upp á hann og var búinn að segja mér mikið frá hon- um og ég þekkti lögin hans. Svo hitti ég hann, þennan gamla mann, sem reyndist vera svona álíka leiðinlegur og hann var frægur. Og ókurteis með eindæmum, bara hreint út sagt leið- indagæi sem hreytti ónotum í aOa í kringum sig. Gerry í Gerry and the Pacemakers frá Liverpool, var líka óttalega fúOyndur og ósjarmerandi. Tónleikar þeirra félaga gengu því mið- ur ekki sem skyldi, aðsókn dræm og hann sagði við mig í hótunartón eftir tónleikana að hann ætlaði aldrei að koma aftur og skemmta íslendingum. Ég held að það hafi nú bara verið það sem Bretar kalla sjálfir „mutual inter- est". Kynni min af sjálfum Jerry Lee Lewis „The KOler" er efni i heilt auka- blað." - Hvernig stjórnunarstíl hefurðu? Mér er sagt að þú getir verió ansi mein- yrtur, enda mun Gísli Rúnar Jónsson vera að safna gullkornum þínum og at- hugasemdum i bók sem á að koma út fyrirjólin. „Ef það opnast glufa fyrir það sem Kaninn kaUar „snappy answears", eða snaggaraleg tUsvör, þá lætur maður vaða. Það er oft freistandi. En hvað stjómunarstfl varðar þá set ég mig ekki á háan stall. Ég hef löngum verið með mannaforráð - en heUi líka upp á könnuna og hleyp út í sjoppu ef því er að skipta. Ég er hópvinnumaður. Það er betra að vinna með fólki en vinna einn. Ég vil að visu helst hafa puttana í öOu en það er enginn einn sem kem- ur með aOar lausnirnar. Ef tO er ein- hver slíkur, bentu mér þá endilega á hann. Ég hef nefnOega vinnu handa honum." Að keppa við það sem ókeypis er - Stöó 2 er rekin á áskriftargjöldum og auglýsingatekjum en hefur ekki sömu möguleika og RÚV sem er með skylduáskrift. Fer þetta ekki í taug- arnar á ykkur hérna hjá Norðurljós- um? „Þetta er náttúrlega óviðunandi ástand. Ef menn vUja horfa á dag- skrána hjá okkur verða þeir að kaupa aðgang að henni, nema PoppTiví sem er fritt. Ef þeir vilja ekki horfa, sjá þeir hana ekki. En menn borga dag- skrána á RÚV, hvort sem þeir horfa eða ekki og um leið er RÚV að keppa við einkastöðvar á auglýsingamark- aði. Það sér hvert mannsbarn að þetta eru ekki heilbrigðir viðskipta- hættir. Að vísu finnst mörgu fólki kallinn... Gott hjá þeim gamla". Er- lendis tala sporgöngumenn um frum- kvöðlana af virðingu. Bob Dylan, Eric Clapton, Johnny Cash, Brian WOson, Elton John og fleiri. Þetta eru kóngar. Búnir að ryðja brautina og móta tón- listarsmekk margra kynslóða. Ég tek það fram að ekki er ég að bera mig saman pesónulega við þessa risa. Hér er bara stundum dálítO tUhneiging tU að meðhöndla tónlistarmenn eins og þeir séu einnota." - Finnst þér ekkert erfitt aó eldast? „Nei, nei, þvert á móti, það er mjög auðvelt, ekkert mál... þú þarft ekkert að hafa fyrir því. Það er kannski stundum sem maður veltir aldrinum fyrir sér. Það gera aUir. En hver viU lifa að eilifu? Eilíf æska er bara tU í skáldskap. Maður sættir sig við ald- 'urinn. Aftur á móti heldur tónlistin manni ungum. Margir sem komnir eru af léttasta skeiði í músikinni láta sig dreyma skuggalega drauma um endurkomu og kaupa sér víðar bux- ur, setja upp derhúfuna og reyna að vera eins og krakkarnir. Það gengur ekki. Þú verður að vera þú sjálfur og leyfa þroskanum að njóta sín. Þetta reynist mörgum erfitt, því á vissum aldri, sama hvaða starfsstétt á í hlut, kemur óhjákvæmilega að þeim tíma- mótum að einu skilaboðin sem mönnum berast eru svohljóðandi: „Þetta er orðið ágætt. Næsti, gjörið svo vel." Það vUl nú oft gleymast að gott vín verður ekki gott vin fyrr en það er búið að taka út ákveðinn þroska. Það gleymist einnig stundum að fóOí sem er komið yfir fertugt er loks búið að öðlast þann þroska og reynslu sem það hefur undirbúið sig undir frá unglingsárunum. Ég held að þetta sé einmitt fólkið sem eigi að spila stóra ruOu i atvinnulifinu og miðla reynslu sinni tO hinna yngri." - Hefurðu ákveðnar stjórnmála- skoðanir? Og ertu truaöur? „Það er ekkert launungarmál að mínar kokkabækur eru afskaplega sjálfstæðar en með vinstra kryddi á hnífsoddi. Trúaður? Ég hef nálgast trúna í gegnum tónlistina. Tónlistin getur verið guðdómleg þegar best lætur. Ætli það sé ekki það næsta sem ég kemst Guöi. Ég vil trúa því að eitthvað taki við eftir þetta lif, hvort sem það er nú þannig eður ei. Ég er trúaður en jafnframt fuUur efa- semda."

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.