Dagblaðið Vísir - DV - 18.08.2001, Blaðsíða 10

Dagblaðið Vísir - DV - 18.08.2001, Blaðsíða 10
10 LAUGARDAGUR 18. ÁGÚST 2001 Útgáfufélag: Útgáfufélagiö DV ehf. Útgáfustjórl: Eyjólfur Sveinsson Framkvæmdastjóri: Hjalti Jónsson Rltstjórar: Jónas Kristjánsson og Óli Björn Kárason A&stoöarritstjórar: Jónas Haraldsson og Sigmundur Ernir Rúnarsson Fréttastjóri: Birgir Guðmundsson Auglýsingastjóri: Páll Þorsteinsson Ritstjórn, skrifstofur, auglýsingar, smáauglýsingar, blabaafgreiösla, áskrift: bverholti 11,105 Rvik, simi: 550 5000 Fax: Auglýsingar: 550 5727 - Ritstjórn: 550 5020 - Aðrar deildir: 550 5999 Grsn númer: Auglýsingar: 800 5550. Áskrift: 800 5777 Stafræn útgáfa: Heimasíða: http://www.netheimar.is/dv/ Fréttaþjónusta á Netinu: http://www.visir.is Ritstjórn: ritstjorn@dv.is - Auglýsingar: auglysingar@dv.is. - Dreifing: dreifing@dv.is Akureyri: Strandgata 31, sími: 460 6100, fax: 460 6171 Setning og umbrot: Útgáfufélagið DV ehf. Plótugorö: isafoldarprensmiðja hf. Prentun: Árvakur hf. Áskriftarverð á mánuði 2050 kr. m. vsk. Lausasöluverð 190 kr. m. vsk., Helgarblaö 280 kr. m. vsk. DV áskilur sér rétt til að birta aösent efni blaösins í stafrænu formi og í gagnabönkum án endurgjalds. DV greiðir ekki viömælendum fyrir viðtöl við þá eða fyrir myndbirtingar af þeim. Lœrdómur fer fyrir lítið Ekki eru það ný sannindi að brotalamir séu í eftir- liti með opinberum framkvæmdum eins og Ríkisend- urskoðun bendir á í skýrslu um opinberar fjárreiður Árna Johnsens, fyrrverandi alþingismanns. Ríkisendurskoðun hefur í gegnum tíðina bent á fleiri slík dæmi þó ekki hafi menn gerst sekir um þjófnað, aðeins skipulags- og aðhaldsleysi. Sóun er því miður víða í hinu opinbera kerfi, ekki aðeins við opinberar framkvæmdir heldur ekki síður við rekstur stofnana. Einmitt þess vegna er Ríkisend- urskoðun dæmi um stofnun sem er mikilvæg og einmitt þess vegna eiga menn að taka ábendingar og gagnrýni hennar alvarlega, hvort heldur tekið er und- ir hana eða ekki. Þó svo opinbert eftirlit komi aldrei í veg fyrir að þeir -sem eru veikir á svellinu falli fyrir freistingum er aug- ljóst að miklar brotalamir eru í allri yfirumsjón og eft- irliti með opinberu fé. Vandséð er hins vegar hvernig hægt er að beina gagnrýni á Björn Bjarnason mennta- málaráðherra og krefjast þess að hann sæti „ráðherra- ábyrgð" á sviksemi gamals félaga sem treyst var til trúnaðarstarfa. Sök menntamálaráðherra kann hins vegar að vera sú að hafa treyst um of á heiðarleika manns sem hann taldi sig þekkja vel eftir áratuga sam- starf en um leið að ganga út frá því að opinbert eftirlit væri í eðlilegum farvegi og samkvæmt lögum. Ekki er við öðru að búast en pólitískir andstæðing- ar menntamálaráðherra reyni að nota mál Árna Johnsens gegn honum. Og auðvitað hlýtur mörgum stjórnarandstæðingnum að svíða sú staðreynd að skoðanakannanir benda ekki til þess að Sjálfstæðis- flokkurinn hafi beðið skaða af framferði Árna Johnsens. Björn Bjarnason hefur rétt fyrir sér þegar bendir á að ekki verði komist hjá því að líta á efnis- þætti málsins en í viðtali við DV í gær sagði ráðherr- ann meðal annars: „Menn verða að hafa þrek til að skoða málið ofan í kjölinn áður þeir fara að hrapa að einhverjum ályktunum..." Þvert á móti bendir nýleg könnun DV til að flokkur- inn hafi bætt við sig nokkru fylgi þrátt fyrir allt. Sú rimma sem nú stendur yfir og beinist fyrst og fremst að Birni Bjarnasyni á eftir að ganga yfir. Fátt bendir til að hún muni skila miklu - hvað þá leiða til þess að tryggt verði að betur verði farið með sameigin- legt fé landsmanna við opinberar framkvæmdir. Eins og kom fram hér í DV á Árni Johnsen yfir höfði sér þunga dóma vegna framferðis sins. Tíminn leiðir í ljós hver niðurstaðan verður en málið er nú í höndum réttra aðila. Brot þingmannsins fyrrverandi er dæmi um mannlegan breyskleika og harmleik þess sem kast- ar öllu frá sér - pólitískri framtíð, trúnaði og trausti samstarfsmanna og jafnvel vináttu margra - til að verða sér úti um peninga og vörur á kostnað annarra. Brot Árna Johnsens verður seint hægt að gera að pólitísku bitbeini milli stjórnmálaflokka sem leitast við að koma höggi á andstæðinga sína. Hættan er hins vegar sú að í pólitísku moldviðri fari lærdómurinn fyrir lítið og áfram haldi óráðsían og bruðlið hjá hinu opinbera. Óli Björn Kárason I>V Marmelaðimorð Jónas Haraldsson aöstoöar- ritstjóri „Það er bú, þaö er bú!" hrópaði konan upp yflr sig. „Ég sá hann fara inn um gatið. Dreptu hann, dreptu hann strax!" Hún hórfaði til baka, föl af skelfingu, og lagði allt sitt traust á mig, karlmennið, eigin- mann sinn. Hún kom mér í skiln- ing um það, enn andstutt af geðs- hræringunni, að geitungar sem sveimað höfðu í kringum okkur ættu sér bú undir verönd þar sem við vorum stödd í sveitinni. Við höfðum yerið að dunda okkur við að negla spýtu og spýtu neðan á pall þennan. Blíðviðri var og því eðlilegt að flugur suðuðu, ham- ingjusamar í sólinni. Þær voru af ýmsum stærðum og gerðum: mý, fiskiflugur, hrossaflugur, hunangs- flugur og þær skelfilegustu, geit- ungarnir. Við létum það samt gott heita enda höfðu flugurnar, geit- ungarnir líka, fremur áhuga á blómum en okkur. Allt þar til kon- an rak augun í búið. Þá var fjand- inn laus. „Taktu þennan viðbjóð," sagði konan. „Ég fer heim ef þetta verður hér stundinni lengur." Þar kom hún við veikan punkt hjá mér enda undi ég mér vel í sælu sveitarinn- ar. „Þú veist það, elskan mín," sagði ég og reyndi að róa konuna, „að náttúru- og flugnaspesíalistar ráða fólki frá því að eiga við geit- ungabú. Slíkt getur verið stór- hættulegt. Flugurnar reiðast og ráðast á mann. Þær stinga mig á hol ef ég svo mikið sem nálgast búið." „Pabbi, dreptu þær" Ég er ekki veiðimaður í eðli minu, drep hvorki fiska né fugla. Þaö jaðrar jafnvel við að samvisk- an nagi mig blaki ég við flugu. Mér var því vandi á hóndum þar sem ég stóð frammi fyrir útrýmingu heim- ilis árásargjarnra kvikinda. Ég var óstyrkur og þvalur í lófum þegar ég kíkti undir pallinn. Það stóð heima. Uppi undir vandlega skrúfaðri og gagnvarinni pallfjöl kúrði búið. Ég sá í rassinn á stórri póddu, líklega drottningunni. Ég hörfaði undan, þurr í munninum. „Gerðu eitthvað," endurtók kon- an, drengilega studd af dóttur okkar sem komin var á vettvang með jafn- aldra frænku sinni. „Pabbi, dreptu þær," hvíslaði dóttirin. Hún vildi ekki hafa hátt til að raska ekki ró flugnanna en var jafn blóðþyrst og móðirin. Hún setti traust sitt á heimilisföðurinn, ekki slöur en móðir hennar. Samt var eins og frú- in efaðist um kjark manns síns. Hún stökk því inn í hús og kom að vörmu spori með úðabrúsa með svartri lakkmálningu, ætlaðri lún- um útigrillum. „Sprautaðu á þær," sagði hún og rétti mér brúsann. „Róaðu þig aðeins," sagði ég þar sem ég hélt á meintu morðvopni. „Pöddurnar verða endanlega vit- lausar ef ég mála drottninguna, sem og heimili hennar. Hugsum málið." Augnaráð andstæöingsins Konan var í vígahug. Geitung- arnir voru réttdræpir. Þeir höfðu sett upp sitt bú í leyfisleysi og banni á hennar verönd. Hún hugs- aði því hraðar en eiginmaðurinn. Hann stóð eins og þvara. „Hérna", sagði konan, komin aftur út úr hús- inu og nú með marmelaðikrukku. Enn var litilræði af marmelaði í krukkunni frá danskri sultufa- brikku, gott ef ekki konunglegri. „Skelltu þessu utan um búið," sagði hún og rétti mér marmelaðið. Þarna stóð ég með málningarbrúsa i annarri og sultukrukku í hinni, ragmanaður af þremur konum til átakanna. „Drepa, drepa," sögðu þær í þeirri trú að nú væri ég rétt búinn til verkslns. Geitungar og aðrar flugur sugu hunang á meðan drápsplönin voru lögö. „Á ég að sprauta honum?" spurði ég konuna og vitnaði þar í lands- frægt spé Eddu Björgvinsdóttur. Þetta gerði ég til þess að vinna tíma í skelfingu minni. Ég taldi mig óvarinn jafnvel þótt ég byggi yfir þessum árásarvopnum. Konan kunni ekki að meta spaugið. „Hvernig á ég að ná búinu með flugunum ofan i marmelaðikrukk- una?" spurði ég í sakleysi mínu. „Varla koma þær sjálfviljugar?" „Pabbi, þú kannt nú ekki neitt," sagði dóttir okkar og stóð þétt með móður sinni. „Vitið er ekki meira en Guð gaf," sagði konan og dæsti um leið og hún rétti mér litla málm- i plótu. „Settu krukk- una utan um búið og smeygðu plötunni svo á milli svo það detti ofan i krukkuna," sagði eiginkona mín, rétt eins og hún hefði feng- ist við geitungadráp og eyðingu búa með sultukrukkum um árabil. Ég skreið undir pallinn með hálfum hug og varla það. Ég horfði á búið og heyrði í drottningunni. Manaður af meyjunum pírði ég augun, hélt niðri í mér andanum og skellti krukkunni upp undir pallinn. Ég hitti ekki. Örskotsstund horfð- ist ég í augu við drottn- inguna áður en hún gerði árás. Flugnasérfræðingar halda því fram að ekki þýði að hlaupa undan geitung- um. Þeir fljúgi hraðar en maður hleypur. Það er ekki rétt. Ég hentist undan pall- inum og í loftkóstum langt út í móa. Marmelaðið fór í boga upp í loftið og úðabrúsinn skall á þúfu. „Náðirðu henni, pabbi?" kallaði dóttir mín, enn trúuð á karl- mennsku föður sins. Konan hló svo hún stóð varla. Óttinn við geitung- ana vék fyrir þeirri sjón sem mætti henni er ég setti heimsmet í hundr- að metra þúfhahlaupi miðaldra. Herfang hetjunnar „Þú verður að reyna aftur, elsk- an," sagði konan þegar hún mátti Óseðjandi púki Björn Þorláksson blaðamaður Tvö bitastæð fréttamál komu upp með skömmu millibili í vik- unni. „Sakfellingarsýknuálit" Verðbréfaþings um íslandssima/ís- landsbanka og skýrsla Ríkisendur- skoðunar um mál Árna Johnsens. Síðarnefnda málið hefur tröllriðið samfélaginu um skeið og varla ástæða til að leggja fleiri orð í þann belg að sinni. Yfirlýsingu Verð- bréfaþings er hins vegar rétt að skoða nánar, enda varðar hún hagsmuni ahnennings með beinum hætti. Forsaga málsins er í örstuttu máli sú að íslandssími fékk íslands- banka til að sjá um hlutafjárútboð. Gullin tækifæri voru sögð samfara kaupunum og fengu færri bréf en vildu. Greiða þurfti meira en tvö- falt fyrir hlutinn i vor (miðað við gengið sl. fimmtudag) og hluthafar áttu von á að sjá ávöxtun af þeirri fjárfestingu. Því rann þeim kalt vatn milli skinn og hörunds þegar í ljós- kom- að rekstur íslandssíma var ekki sá er menn höfðu upplýs- ingar um fyrir útboðið. Afkomuvið- vörun varð til þess að bréfin tóku að falla. Ólyktir máls en ekki lyktir Verðbréfaþing gerði úttekt en vegna tengsla reyndist annar hver maður þar vanhæfur til slíkrar vinnu. Nýir menn voru fengnir til starfa en leiðarahófundur Morgun- blaðsins telur að þeir hafi hugsanlega líka verið van- hæfir. Eftir fjögurra klukku- stunda langan og strangan fund tókst hinum nýja hópi að berja saman yfirlýsingu. Nefnilega þá að ýmsu hafi verið ábótavant en samt sé ekki ástæða til nokkurra að- gerða. Ekki virðast öll kurl kom- in til grafar í þessu máli, enda sorglegt ef því væri lokið. E.t.v. er um að ræða einangrað slys en dálítil þoka er enn yfir öllu. Frek- ari athugun á málavóxtum ætti að vera forsvarsmönn- um bæði íslandssíma og ís- landsbanka gleðiefni. Fyrir- tækjum þeirra er enginn greiði gerður meö einhverri hvorki né niðurstöðu og það verður að segja þjóðinni a.m.k. tvisvar ef afgreiða á mál af þessu tagi með oröum eins og klaufaskap. Eru lík- indi fyrir því að klaufaskap- ur sé algengur hjá íslands- banka? Er íslandsbanki ekki sú fjármálastofnun sem skilaði met- hagnaði fyrir skömmu? Fjármálaeftirlitið hefur lög- bundna eftirlitsskyldu með Verð- bréfaþingi og það væri þeirri stofn- un, aðilum málsins og almenningi öllum í hag að fara betur ofan í þversagnirnar sem felast í áliti Verðbréfaþings. Reyndar er hugsanlegt að Jón og
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.