Dagblaðið Vísir - DV - 09.12.2002, Blaðsíða 12

Dagblaðið Vísir - DV - 09.12.2002, Blaðsíða 12
12 MANUDAGUR 9. DESEMBER 2002 Skoðun i>v Spurning dagsins Hvað finnst þér skemmtilegast við jólin? Margrét Linda Erlingsdóttir nemi: Góöa skapiö sem fylgir jólunum. Sunna Ösp Mímisdóttir nemi: Undirbúningurinn, jólaskreytingar og annaö sem fylgir. Asdís Krlstinsdóttir nemi: Pakkarnir. Lilja Þórarinsdóttir nemi: Maturinn og pakkarnir. Ingibjörg Sveinbjörnsdóttir nemi: Fríiö og góöur matur. Valgerður Jónbjörnsdóttir nemi: Fjölskyldusameiningin Hagvöxtur í dýrtíð og niðursveiflu Geir R. Andersen blaöamaður skrifar: Endurskoöuð þjóðhagsspá fjár- málaráðuneytis segir fyrir um meiri hagvöxt á þessu ári og því næsta en gert var ráð fyrir á haust- mánuðum. Nú skortir manninn á götunni, hinn æru- verðuga launþega sem svo oft er vitn- að i, sárlega skilning. Launþegar sjá fram á mikla niður- sveiflu og samdrátt í atvinnulífinu og lesa fréttir um uppsagnir starfsfólks, jafhvel hjá stöndugum fyrirtækjum - sumpart vegna hinnar landlægu hag- ræðingar eða þá vegna samruna fyrir- tækja. Launamenn finna einnig fyrir því að kaupmáttur ráðstöfunartekna hefur ekki aukist en spáin er einmitt um vöxt þessara sömu tekna á næsta ári um 2,5%. Ef atvinnulausum fjólgar svo að þeir verði orðnir um átta þúsund eft- ir 4-5 mánuði, eins og komið hefur fram í efnhagsspám, þýðir það einfaldlega: efnahagskreppa. Það sem stjórnvöld ættu að leggja sig fram við, til að afstýra frekari óáran af mannavöldum, er að draga til baka stór- an hluta þeirra áætlana sem fram koma í „gæluverkefnum" ríkisstjórnarinnar sem meirihluti fjárlaganefndar hefur bætt við fjárlögin og samþykkt. Nefna má þar m.a. framlög til ýmissa safna, um eða yfir 100 milljónir króna, gjöld vegna húsafriðunar, til fræðistarfa og íþróttamála, gæluverkefna í landbún- aði, styrki vegna listasýninga, til ferða- málasamtaka, starfsbreytinga í Brussel, o.fl. o.fl., alls um 730 milfjónir króna - að ógleymdum 1,5 milljarða króna kostnaði við húsnæði sendiráða í Þýska- landi og Japan. Stjórnmálalegt innsæi hefði falist í Ríkisstjóm Islands Stjórnmálalegt innsæi úr ráöuneytum? „Það sem stjórnvöld œttu að leggja sigfram við til að af- stýra frekari óáran af manna- völdum er að draga til baka stóran hluta þeirra áœtlana sem fram koma í mörgum „gæluverkefnum" ríkisstjórn- arinnar sem meirihluti fjár- laganefndar hefur bætt við fjárlögin og samþykkt" því að skera allt þetta niður og veita t.d. 1,5 millarða í úrbætur fyrir aldraða og öryrkja sem eru sannanlega ekki búnir að bíta úr nálinni vegna afieiðingar dýr- tíðar og efnahagslegrar niðursveiflu sem er í augsýn. Stærstu mistök núverandi stjórn- valda eru þó niðurfærsla tekjuskatts á fyrirtæki i 18% án þess að svipuð íviln- un (samhljóða eða svipuð) lenti á borði hinna almennu launþega. Fáir efast um sanngirni þessa gjörnings gagnvart ís- lenskum fyrirtækjum - svona almennt. En hversu mjög sem þetta var tímabært vegna fyrirtækjanna, hversu brýnt var þá ekki að sýna almenningi sömu til- hliðrun? Tekjuskattur einstaklinga er ekki afgerandi þáttur í ríkistekjum, að- eins um 63 milljarðar af 232 miiíj. heild- arskatttekjum. Því hefði átt að nota tækifærið og samræma tekjuskattsinn- heimtuna í einu stökki - jafnvel litil 5% hefðu dugað til að sýna lit. Ég hef ekki trú á að íslenskir ráðherr- ar hafi uppi sérstakar fyrirætlanir um að ergja þjóðina að óþörfu en það er vit- að að aragrúi embættismanna útbýr, reiknar og staðfærir frumvörp og er ábyrgur í leiðbeinandi störfum ráðu- neyta, m.a. fyrir ráðherra. Það er góð regla sem víða er tiðkuð í siðmenntuð- um löndum að skipta um toppana innan helstu rikisstofnana um leið og stjórnar- skipti fara fram. - Hæflr embættismenn, oft sérfræðingar, ættu ekki að þurfa að ganga lengi atvinnulausir - allavega ekki lengur en þau hundruð almennra launþega sem nú sjá fram á dapra daga vegna napurra vinda í niðursveiflunni sem nú er að ríða yfir íslenskt þjóðfélag. Mæðrastyrksnefnd fyrir mæður Jakob skrífar: Ég varð sleginn er ég las í Frétta- blaðinu á bls. 3 mánudaginn 3. des. sl. að Mæðrastyrksnefnd gefi allar matar- úttektir sem Bónus gaf Mæðrastyrks- nefnd fyrir stuttu - Mæðrastyrksnefnd sem ég veit ekki betur en að hafi verið stofnuð í upphafi til styrktar mæðrum. Nú gefur Mæðrastyrksnefnd matarút- tektirnar tO Öryrkjabandalagsins og Hjálparstarfs kirkjunnar! Þetta er með ólíkindum. Ekki vil ég halla á öryrkjabandalagið eða Hjálpar- starf kirkjunnar, sem að sjálfsögðu vinna gott og þarft verk, heldur það að þetta skuli vera gert - Öryrkjabanda- lagið og Hjálparstarf kirkjunnar eru „Mæðrastyrksnefnd á að mínu mati að sinna þeim hópi sem hún augljóslega stendur fyrir en ekki að ráðstafa þvífé sem henni er treyst fyrir með þessum hætti." með öflugar fjáröflunarleiðir sem ættu að duga fyrir þeirra eigin málaflokk- um. Ef ekki finnst mér að þau þurfi einfaldlega að efla sig frekar og sækja þá styrk til þeirra sem vilja sinna þeirra málefnum. Mæðrastyrksnefnd á að mínu mati að sinna þeim hópi sem hún augljós- lega stendur fyrir en ekki að ráðstafa því fé sem henni er treyst fyrir með þessum hætti. Verði framhaid á þvi held ég að einstaklingar, stofnanir og fyrirtæki í landinu ættu að skoða sína afstöðu tn þessa málaflokks, setjast niður og reyna að finna betri leiðir til að styðja við bakið á þeim hópi sem þeim finnst skipta máli í það og það skiptið. Sem einstaklingur segi ég að vilji annar slíkur styrkja mæður í þessu landi þá fái þær þann styrk sem ég eða annar gefur til þeirra en ekki einhverj- ir aðrir, þó að neyðin þar sé vissulega mikil. Vonandi sjá þessar góðu konur hjá Mæðrastyrksnefnd að sér. Hver ertu, rjúpa? Það eru skrýtnar og skondnar fréttir sem menn ræða sin í milli á aðventunni. Garri sá brot af umræðu um grænlensku rjúpuna á Alþingi en eins og kunnugt er hafa menn gengið hart fram í að skjóta þá íslensku og ekki nema örfá kvikindi eftir. Þetta er eins og með jólabækurnar. Fyrsta prentun uppseld, önnur á leiðinni. Hins vegar er önnur prentun ekki frá islenskri smiðju í þetta sinn heldur grænlenskri. Litaður svampur Garri skilur áhyggjur manna af íslenska rjúpnastofninum og að veiðimenn ætli að ganga af honum dauðum. Það var engu að siður kostulegt aö hlusta á mannskapinn spá í það hvernig fólk gæti verið visst um að það væri að éta grænlenska rjúpu en ekki íslenska sem hefði verið hundelt í leyfisleysi og skotin ólóglega í afdalarassi. Innflutningur á grænlenskri rjúpu væri kærkomið tækifæri fyrir óuppdregna veiðimenn til að skjóta meira en þeir mættu og selja síðan kvikindin til kaupmanna sem aftur seldu hana sem grænlenska rjúpu. Garri hefur hingað til ekki heyrt fólk hafa stórfelldar áhyggjur af því hvaðan maturinn kemur sem er á borðum, hvorki um jól eða áramót. Eða allan ársins hring. Enda úðum við í okkur alls kyns tilbúnum og hálftilbúnum réttum með kjöti og öðru dóti sem sagt er að sé skinka eða nautahakk en gæti allt eins verið litaður svampur. Ekki er allt sem sýnist Garri las fyrir skömmu ævisögu litríks kokks og veitingahúsaeiganda frá Bristol á Englandi. Sá hafði í mörg ár haft nokkra fasta viðskiptavini sem voru vanafastir í meira lagi. Einn hrósaði alltaf matnum, sama hvað á gekk. Óaðfinnanleg matreiðsla var jafn góð hinni þar sem allt var á versta veg. Þess vegna ákvað vertinn að gera tilraun. Tók nokkrar glasamottur frá brugghúsi bæjarins, lagði þær í kjötkraft og lét þær sjúga í sig safann. Þegar kom að kvöldverði voru glasamotturnar hitaðar upp í ofninum, lagðar á diskinn með hefðbundnu meðlæti; soðu grænmeti, kartöflum og sósu yfir öllu saman. Segir ekki af þessari tilraun fyrr en gesturinn kvaddi, jafn ánægður og í öll hin skiptin. Hvort glasasmottan var framleidd i Bristol eða á Spáni skipti engu máli. Þetta minnir Garra á harðvítugar deilur sem spruttu upp á gamalgrónu íslensku veitingahúsi fyrir mörgum árum þar sem gesturinn hafði pantað nautasteik en uppástóð að hann hefði verið að éta hrossakjót. Ekki er allt sem sýnist. Er jólaveinninn íslenskur? Ekki segja Finnar sem græða á tá og fingri á jólasveininum. Er úlpan í búðinni frá Danmórku? Nei, segir afgreiðslustúlkan. Hún er úr Tollvörugeymslunni. Cjurl Frá Akranesi Sjálfskaparvítin verst. Hnignandi bæj- arfélag Skagamaour skrifar. Þótt ég sé fluttur frá Akranesi fyrir nokkru hef ég enn taugar til bæjarfé- lagsins. Fer þangað þó ekki eins oft og áður þegar maður tók Akraborgina og slappaði af um borð við góðar veit- ingar áhyggjulaus, ásamt fjölda ann- arra ferðamanna, innlendra sem er- lendra, sem versluðu í bænum áður en ferðinni var haldið áfram. Þetta er liðin tíð, því miður. Nú koma engir ferða- menn til Akraness, aka bara eða hjóla fram hjá. Akranesbær berst nú fyrir vonlausum rekstri Sementsverksmiðj- unnar, sem ekki á neinn rétt á sér leng- ur, þegar mun ódýrara sement má fá á markaðnum. Sjálfskaparvítið er dæmi- gert fyrir Akranes, sem hefði getað orö- ið vinsæll ferðamannabær hefði rétt verið haldið á málum. En svona er þró- unin víðar á landsbyggðinni, þar sem einkaframtakið skortir sárlega. Svissneskir frankar betri Óskar Sigurðsson skrifar: Menn eru enn þá að skrifa um ESB og „gæði" þess fyrir okkur íslendinga. Sumir þessara skríbenta vilja þó fá evr- una heldur en ekkert frá þessari viða- miklu stofnun Evrópuríkjanna. Ég held að evran væri ekki til að styrkja okkur á neinn hátt. Hins vegar - ef við þær vonir rætast að endurvekja EFTA-sam- bandið þar sem Sviss er sterkasta ein- ingin ásamt Noregi og svo Liechtenstein og íslandi, þá væri svissneski frankinn að sjálfsögðu sá gjaldmiðill sem henta myndi best og verða sterkt mótvægi gagnvart evru. Þetta eigum við íslend- ingar að horfa á til framtíðar, ekki að skuldbinda okkur við ESB á nokkurn hátt. Fatatíska karla Hrafnhildur Jónsdóttir skrifar: Karlamanna- fatatískan hefur verið í fjötrum alltoflengiaðmínu mati. Ég á sérstak- lega við jakkafót karlanna, jakkana sem eru hnepptir alltof hátt upp, og því hræðilega ósmekklegir. Nú virðist þetta eitt- hvað að breytast i Evrópu, þaðan sem Nýju fötin karlanna Smart, en með þremur hnöppum! við Islendingar fáum tískuna. Jakkar hafa þó enn of margar tölur að framan á einhnepptum jökkum, ættu að vera aðeins tvær eins og á jakkafótum í Bandaríkjunum, en þar eru karlar líka miklu betur klæddir í sínum ein- hnepptu tveggja tölu jökkum. Nú er ver- ið að sýna hér ný jakkafót, t.d. úr riffl- uðu flaueli, en því miður enn með þess- um þremur hnöppum. Þetta hlýtur að breytast. - Og að öðru; hvers vegna eru „hermannabuxur" svona mikið auglýst- ar hér? Og við sem ekkert viljum vita af her og hermennsku! Laxness-dekrið Ómar hringdi: Fólk fer nú að verða leitt á þessu mikla dekri sem tröllríður í fjölmiðlum, sérstaklega í Mbl., um rifhöfundinn Halldór Laxness, eins og hann var þó góður höfundur. En þessi sleikjuskapur og endalausar ritsmíðar um skáldverk hans og nýjar útgáfur um persónu hans og persónuleg kynni af honum eru ein- ungis til að að fæla fólk frá þessu mikla skáldi. Það er nú heldur ekki svo fjar- lægt okkur í tíma og rúmi, rétt nýlátið. [r>V Lesendur Lesendur geta hringt allan sólarhring- inn í síma: 550 5035. Eöa sent tölvupóst á netfangið: r.ÍS Eða sent bréf til: Lesendasíöa DV, Skaftahlíö 24, 105 Reykjavík. Lesendur eru hvattir til að senda mynd af sér til birtingar með bréfunum á sama póstfang.

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.