Dagblaðið Vísir - DV - 09.12.2002, Blaðsíða 17

Dagblaðið Vísir - DV - 09.12.2002, Blaðsíða 17
16 MÁNUDAGUR 9. DESEMBER 2002 + MANUDAGUR 9. DESEMBER 2002 41 Utgáfufélag: Utgáfufélagiö DV ehf. Framkvæmdastjóri: Hjalti Jónsson Aðalritstjóri: Óli Björn Kárason Ritstjóri: Sigmundur Ernir Rúnarsson Aöstoðarritstjóri: Jónas Haraldsson Ritstjórn, skrifstofur, auglýsingar, smáauglýsingar, blaðaafgreiösla, áskrift: Skaftahlíö 24,105 Rvík, simi: 550 5000 Fax: Auglýsingar: 550 5727 - Ritstjórn: 550 5020 - Aðrar deildir: 550 5749 Ritstjórn: ritstjorn@dv.is - Auglýsingar: auglysingar@dv.is. - Dreifing: dreifing@dv.is Akureyri: Kaupvangsstræti 1, sími: 462 5000, fax: 462 5001 Setning og umbrot: Útgáfufélagio DV ehf. Plötugerð og prentun: Árvakur hf. DV áskilur sér rétt til að birta aðsent efni blaösins í stafrænu formi og i gagnabönkum án endurgjalds. DV greiðir ekki viðmælendum fyrir viötöl við þá eða fyrir myndbirtingar af þeim. Háskattamenning Svo háttar til á íslandi að virðis- aukaskattur af erlendum klám- blöðum er 14 prósent en 24,5 pró- sent af íslenskri tónlist. Óvíst er hvort þessi ákvörðun ráðamanna segir eitthvað um þann hug sem þeir bera til íslenskrar menningar- starfsemi en óneitanlega væri gam- an að heyra röksemdir þeirra fyrir þessum vitleysisgangi. Ljóst má vera að líftími þessara fyrirbrigða er misjafn; klám- blöðin halda ekki nafni þjóðarinnar á lofti en það gerir tón- listin lengi með fulltingi glæsilegra listamanna. Þetta ósamræmi í skattlagningu er dæmigert fyrir íslenska skattkerfið sem er svona hipsum-haps og hittir fólk og félög fyrir eins og vindurinn blæs hverju sinni. í þessu efni er leit- un að heillegum brúm og það sem einum manni er gert að greiða getur verið mismunandi eftir því hvar hann kýs að tjá sig. Þannig ber ný bók um tónlistarmanninn KK 14 prósenta virðisaukaskatt en nýjasta hljómplata sama manns ber hins vegar 24,5 prósenta vask. Rökin fyrir mismuninum eru óþekkt. í eina tíð á meðan söluskattskeríið var við lýði voru bæk- ur undanskildar söluskatti. Þá voru bækur litnar blíðu auga stjórnvalda. Hornaugað læsti sig um síður bókanna þegar virðisaukaskattskeríið var tekið upp árið 1988 og eftir það hafa bækur borið 14 prósenta virðisaukaskatt, rétt eins og mest af matvöru og heitu vatni. Þrátt fyrir áralanga og átaka- mikla baráttu hafa bókaútgefendur ekki getað máð þennan skatt af bókum sínum og verður ekki séð að það takist í bráð. Ef bókaútgefendur geta kvartað geta hljómplötuútgefendur skælt. Þeir eru hátekjugrein að mati löggjafans og hafa það greinilega svo miklu betra en bókaútgefendur að þeir geta borið langtum meiri byrðar en aðrar listgreinar í landinu. Og fjárhirðar ríkisins hljóta að kætast þessa dagana. Hljómplötu- sala hefur farið fram úr björtustu vonum útgefenda í upphafi jólavertíðar og er söluaukningin í nóvember um 30 prósent frá sama tíma í fyrra. Þetta skilar sér ákaflega í ríkissjóð. Athygli vekur að allar hljómplöturnar í efstu tíu sætum vinsældalistans eru íslenskar. Það er til vitnis um verulega framsókn íslenskra tónlistarmanna sem halda frægustu mús- íköntum heims að baki sér. Reyndar hefur íslensk tónlist sleg- ið svo rækilega í gegn á undanförnum árum að heimsathygli vekur. Það er ekki eins og ríkisvaldið hafl áhuga á þessum af- reksmönnum íslenskra lista. Það skattleggur framlag þeirra til íslenskrar menningar eins duglega og nokkur ýtrasti kost- ur er. Glœsileg endurútgáfa Þrjátíu ár eru liðin frá því tónlistarmaðurinn og lífskúnstnerinn Magnús Þór Jónsson, betur þekktur sem Megas, sendi frá sér fyrstu hljómplötu sína. Á þeim tíma sem liðinn er hefur hann sent frá sér nálega tuttugu plötur með eigin verkum sem náð hafa tangarhaldi á fjölmörgum tónlist- arunnendum í landinu. Megas er og verður einstakur lista- maður og þáttur hans í íslenskri tónlist og textagerð er með því sérstæðasta og merkilegasta sem seinni tíma menningar- saga landsmanna státar af. Það er mikið fagnaðarefni að hljómplötuútgáfan Skífan og Megas hafa tekið höndum saman um einstaklega veglegar endurútgáfur á fyrstu 10 plötum meistarans en flestar þeirra hafa verið með öllu ófáanlegar um áraraðir. Þar við bætist glæsileg safhplata, „Megas 1971-2002" sem er þrefaldur diskur og geymir 43 lög af öllum sólóplötum listamannsins. Þessi metnaðarfulla útgáfa er hvalreki á fjörur listunnenda og er einstakur vitnisburður um yndislegan kafla í listasögu ís- lands. Sigmundur Ernir I>V Skoðun Hlutlausir og óháðir erindrekar ESB Birgir Tjörvi Pétursson. framkvæmda- stjórí Heimssýnar. Eg öfunda samborgara mína ekkert sérstaklega af því að þurfa að setja sig inn í Evrópumálin. Þau eru frekar flókin og um- ræðan því stundum heldur tyrfin. Það breytir ekki mikilvægi þess að fólk sé upplýst um hvað snýr upp og hvað niður. Eitt af því sem skemmir tækifæri fólks til að móta afstöðu sína er þeg- ar hlutdrægir einstaklingar tala und- ir formerkjum hlutleysis. Ég er ekki hlutlaus í málinu því ég er andvígur aðild. En það þýðir ekki að allt sem ég segi beri að virða að vettugi. Fólk verður að taka tiilit til góðra rök- semda hvaðan sem þær koma, hvort sem ég rata á slíkar eða ekki. Villandi umfjöllun Ástæðan fyrir því að ég sting nið- ur penna er villandi umfjöllun um Evrópumál í fjölmiðlum að undan- förnu. Menn hafa verið teknir tali eins og um sé að ræða hlutlausa sér- fræðinga þegar þeir eru allt annað en hlutlausir. Hitt er hreinlegra. Máli mínu til stuðnings nefni ég framgöngu Eiríks Bergmanns Ein- arssonar, sem titlaður hefur verið sérfræðingur í Evrópumálum í hverju fjölmiðlaviðtalinu á fætur öðru. Hann er yfirlýstur stuðnings- maður aðildar íslands að ESB og starfaði um tíma hjá fastanefnd ESB í Ósló. Ég vil ekki gera lítið úr því að hann kunni sitthvað fyrir sér í Evr- Fundað um ESB-málin í Reykjavík. - „Eitt afþvísem skemmir tœkifœri fólks til að móta afstöðu sína er þegar hlutdrœgir einstaklingar tala undir formerkjum hlutleysis." ópumálum. Alls ekki. En hann ekki hlutlaus frekar en ég. Óháöur sérfræðingur um Evrópumál? í inngangi fréttar ríkissjónvarps- ins hinn 22. nóvember siðastliðinn sagði m.a. svo: „Yfirlýsingar forsæt- isráðherra um Evrópusambandið vegna krafna þess um aukin framlög frá EFTA-ríkjum og greiðari leið að fjárfestingum í sjávarútvegi eru ókurteisi segir sérfræðingur um Evrópumál." I fréttinni sjálfri spurði Jón Gunnar Grjetarsson fréttamaður svo „sérfræðinginn": „Telur þú að forsætisráðherra hafi þarna kannski hlaupið dálítið út undan sér með þessum ummælum?" Og „sérfræð- ingurinn," Eiríkur Bergmann Ein- arsson, svaraði: „Nú skal ég ekki meta það eitt og slikt svona sér. En hins vegar er það augljóst að ef að menn ætla að sitja saman að samn- ingaborði og komast að niðurstöðu, að þá þurfa þeir að sjálfsögðu að gæta ákveðinnar kurteisi í ummæl- um í garð hvers annars." „Pirrandi ríkar laumufarþegaþjóðir" Það er sennilega ónnur saga að ég sé ekki hvernig hægt er að túlka við- brögð forsætisráðherra á þennan veg. Kröfur ESB á þessu stigi eru ósanngjarnar og óeðlUegar eins og ég rökstyð m.a. í grein I Morgunblaðinu laugardaginn 7. desember. En að rik- issjónvarpið hafi fengið áróðurs- mann í viðtal undir því yfirskini að hann væri hlutlaus sérfræðingur er afskaplega óvandað. Telji fréttamenn hjá sjónvarpinu enn að Eiríkur sé hlutlaus vona ég að eftirfarandi um- mæli hans í Silfri Egils sunnudaginn 24. nóvember sl. taki af allan vafa: ESB er að líta til austurs og svo eru bara einhverjar svona pirrandi ríkar laumufarþegaþjóðir þarna í norðri, aðallega Noregur og svo ísland, sem er alltaf eitthvað að kvabba, ég er bara að tala þetta út frá sjónarhóli þeirra, ég er ekki að segja að þetta eigi að vera svona ... þetta er ekki mitt viðhorf." Og bætti svo við síðar um almennar skeytasendingar ís- lenskra stjórnmálamanna í átt að ESB: „Halda menn að þetta heyrist ekki niður eftir? Halda menn að það sé ekki fólk eins og ... fólk sem grein- ir frá þessu niður eftir?" Jú, ég er al- veg sannfærður um að þú gerir það, Eiríkur. Syndir feðranna Jónas Bjarnason efnaverkfræöingur Mörg álitaefni koma upp í sambandi við spurning- ar um hversu langt aftur í tímann afkvæmi eigi að bera ábyrgð á gjörðum feðra sinna og forfeðra. Fréttir af þessu tagi koma nú iðulega upp víða um heim. Bretar urðu nokkurs konar skil- greinendur glæpaábyrgðar um miðja síðusru öld, enda hafa sigur- vegarar í stríðum gjarna rétt fyrir sér; sigurorðsmenn nasismans og dómarar í Niirnberg verða nú að horfast í augU við eigin glæpi víða um heim og nú síðast í Kenýa. Þeir sem eru komnir á miðjan aldur eða meir minnast bresktúlkaðra frétta af svokölluðum Mau-mau-mönnum og glæpaverkum þeirra í Kenýa, en nú kunna margir innfæddir þar aðra sögu að segja og margir þeirra krefjast bóta. Þeir voru margir not- aðir sem þrælar fyrir Breta við alls konar framkvæmdir og sumir með- höndlaðir skelfilega, konum nauðg- að og karlar pyntaðir og þeir geltir. Þessi mál rifjast nú upp í sam- bandi við hryðjuverkin í Mombasa og skelfingarnar í Nairobi og Dar es- Salaam fyrir fjórum árum. Kenýa og Tansania ásamt Sómalíu veita al Qa- eda, með eða án bin Ladens, frá nátt- úrunnar hendi miklu hættulegra bakland og skjól en eyðimerkurlönd- in Afganistan og Jemen gera, en þar má fylgjast með flestöllu úr gervi- tunglum og beita ameriskum hern- aðarnýjungum; alveg „yndislegur" tilraunavettvangur hátæknimanna þeirra. „Sjá má kröfugöngur og útisamkomur óupplýsts fólks sem hrópar slagorð gegn röngum andstœðingum; ekki gegn œpandi menntunar- og þekkingarskorti heima fyrir og litlum mannréttindum, en þar er andstœðing- ana að finna." Fasismar síðustu aldar Uppi eru fjárkröfur á hendur Japönum varðandi illa meðferð á Kóreumönnum og þá alveg sérstak- lega konum sem var nauðgað í stór- um stíl, en karlarnir margir bara pyntaðir og drepnir. Rússar ráða yfir eyjum sem þeir tóku af Japön- um í heimsstyrjöldinni og hafa ekki skilað. Meðferð þeirra á Kínverjum fyrir einni öld var hrikaleg og fram- ferði í Mansjúríu síðar, en sá tími er að miklu leyti rykfallinn og stendur bara í bókum; kínversk yfirvöld hafa hvort eð er lítinn áhuga á að rétta hlut einhverra einstaklinga með fjárkröfur. Þjóðverjar hafa varla sagt múkk vegna fyrri austurhéraða landsins í Slésíu og Austur-Prússlandi, en sí- fellt var tautað um Oder-Neisse-lín- una sem ný landamæri og sem út- spil i pólitískri skák um sameiningu landsins gagnvart Sovétríkjunum og Póllandi, flóttamenn þaðan eru ótelj- andi. Þýskumælandi fólk var einnig flæmt úr Súdetahéruðunum í Tékk- landi eftir heimsstyrjöldina; hversu mikla ábyrgð ber það fólk sem voru bændur þar í síðustu heimsstyrjöld? Þessi spurning kemur nú upp í sam- bandi við aðildarumsókn Tékklands að ESB; sagan er oftast sú að þeim sem tapa í stríði er refsað „kollek- tíft" með hóprefsingum vegna af- brota ráðamanna eða bara ofbeldis- manna í hópi hermanna. Fasismi nýrrar aldar Svo virðist að nýr fasismi, grænn, sé í uppsiglingu meðal múslíma, en sem betur fer er mikil óeining á milli þeirra, og sumir foringjar þar líta á sjálfa sig sem leiðtoga íslams; en það hefur gengið brösulega. Auðvitað hafa sum landanna haft leiðtoga, sem stýrt hafa með fasískum hætti, með alræði og harðstjórn með þjóðleg og trúarleg gildi fyrir stafni. Rauði fasisminn hafði engin trúar- gildi önnur en speki heimspekinga eða stjórnmálaleiðtoga, sem settir voru í guðatölu, en sá brúni forna frægð Rómaveldis og norræna goðafræði og hetjudýrkun. En á meðan íslömsku ríkin, sem engin státa af lýðræðishefð- um eða aðgreiningu stjórnarfars og trúar, svo ekki sé minnst á beitingu ís- lamskra laga í sumum þeirra, er ekki að búast við mikilli framtíð eða upp- risu stórvelda í hópi þeirra, en þeim mun meiri hættu á hryðjuverkum vegna eigin vandræða og niðurlæging- ar. Sjá má kröfugöngur og útisamkom- ur óupplýsts fólks sem hrópar slagorð gegn röngum andstæðingum; ekki gegn æpandi menntunar- og þekking- arskorti heima fyrir og litlum mann- réttindum, en þar er andstæðingana að flnna. Það er eins og niðurlægingu al- mennings í löndum íslams verði allt að vopni. Hluti af vanmáttarkennd og smán hans á rætur að rekja til ný- lendutímans og yfirráða Breta og Frakka, en ekki ísraels eða BNA, en þau eru nú úthrópuð sem aðaland- stæðingar; það er ósköp einfalt að benda á þau og ríkidæmi þeirra og láta siðan æsa sig upp og skrökva að sér, að þau hafi arðrænt sig og því sé allt volæðið og skorturinn á mannrétt- indum. Sandkora sandkorn@dv.is Ógnvœnlegur dráttur á fólksfjölgun FyrirgefMoss vorar skuldir Sveitarstjórn Akrahrepps brást fyrir nokkru við yfirvofandi fámenni með því að bjóðast til að greiða 100.000 krónur úr sveitarsjóði með hverju nýfæddu barni í hreppnum. Ekki veitti af, þvi aö samkvæmt þjóðskrá voru íbúar ekki nema 230 þann 1. desember í fyrra og hafði aðeins fjólgað um einn einasta einstak- ling frá árinu áður. Sandkornsritara er ekki kunnugt um hve margir tóku við sér þegar spurðist af tilboðinu né hvaða árangur aukin viðleitni íbúanna bar. Skattin- um var hins vegar ekki skemmt og hann heimtaði sín 40% eða svo af styrknum, en við þau tiðindi ákvað sveit- arstjórn að draga tilboðið til baka og hætta við allt sam- an. Það sem stendur í vegi fyrir fjólgun í hreppnum er því ekki nákvæmlega það sem talið var í upphafi; núna felst lausnin í því að fólk leggi allt kapp á að verða sér úti um frádrátt... Ummæli Páfar og hry ð j u verkamenn „Færeyingar létu ekki kúga sig af þessari endemis dellu. Þeir brutust út úr veldi Alþjóðahafrannsókna- stofnunarinnar, hvers páfi situr í Kaupmannahöfn; þar er Vatíkanið. [...] Einn færeyski ráðherrann hafði orð yfir þessa menn: Biologiske terrorister." Einar Oddur Kristjánsson um vísindi hafrannsókna í umræöum á Alþingi. Styttra takk „Ég hvet háttvirta þingmenn til að stytta mál sitt og komast að kjarna málsins." Ólafur Örn Haraldsson í umræöum á Alþingi. Aörir þingmenn höfðu áöur gagnrýnt Ólaf hvaö eftir annaö fyrir aö halda ótrúlega stuttar framsögu- ræöur um frumvörp til fjáraukalaga og fjárlög. Það getur verið dýrt að eiga vini. Það þekkja fáir betur en Blönduóssbúar, sem fá fyrir hver jól sent tré frá vinabæ sín- um, Moss í Noregi. Þannig vill tÚ að jólatrén frá Moss eru óttalegar hríslur sem brotna 1 mél við minnsta hnjask. Tréð í ár er engin undantekning; fyrst brotnaði toppurinn af og þegar gert hafði verið við hann með ærnum tilkostnaði brotnaði tréö í tvennt. Það var því ekki um annað að ræða en að sækja almennilegt íslenskt tré að Hofi í Vatnsdal! Blönduósbær situr hins vegar uppi með umtalsverðan kostn- að því að Norðmennirnir láta vini sína uppi á íslandi borga undir fiutninginn. Heimamenn þykjast nú hafa fyrirgefið í hin sjötíu og sjö lögbundnu skipti og ræða nú um hvernig svara megi í sömu mynt. Besta hugmyndin til þessa er að færa íbúum Moss að gjöf það sem kallað yrði „gómsætur jólaglaðningur að íslenskum sið": nokkra poka af hinu al- ræmda „fisknasli" sem framleitt var á Ólafsflrði seint á síð- ustu öld og átti að slá rækilega í gegn, en öllum öðrum en höf- undunum þótti með öllu óætt og minna helst á fiskimjöl... Einmitt það! „Það vona ég svo sannarlega að ég verði í flokki sem myndar næstu ríkisstjórn." Einar Már Siguröarson I umræöum á Alþingi. Undarleg siðfræði „Það er undarleg siðfræði fólgin í því að útvalda el- itan fordekraða fái frítt í háskólanám meðan pöpullinn er látinn greiða fúlgur í leikskólagjöld." Eiríkur Bergmann Einarsson á Kreml.is. Góður „Að svo mæltu ætla ég að afklæðast og rölta um húsnæði Morgunblaðsins, eins og ekkert sé." ívar Páll Jónsson í viöhorfsgrein sinni, „Röklausar kenndir", í Morgunblaöinu. Ný staða í EES-málum Haligrímsson sagnfræöingur Kjallari A næsta ári eru liðin 10 ár frá því að samningur- inn um um hið Evrópska efnahagssvæði (EES) var lögfestur á alþingi. Því er rétt að líta yffir farinn veg, og árangurinn af þessu samningsferli. Undirritaður var einn þeirra er lögð- ust gegn aðild íslands að EES. Taldi það ekki fara saman við hagsmuni Islend- inga að tengjast þessum Evrópusam- bandslöndum með sérstökum samningi við þau. Raunin hefur líka orðið sú að EES-löndunum hefur fækkað mjög frá árinu 1993, þannig að nú eru það aðeins ísland, Noregur og smáríkið Liechten- stein sem eftir sirja. Hin EES-löndin eru vist öll gengin í ESB. Eins og t.d. Svíþjóð og Finnland. Hver er reynslan? Spyrja verður um reynslu af þessu frjálsa flæði fjármagns og vinnuafis inn- an EES-landanna fyrir okkur Islend- inga. Það hefur að vísu ekki farið hátt en ýmislegt hefur gerst í þessum málum á tíu ára tímabili EES-aðildar íslend- inga. Fyrst vil ég nefha stóraukinn inn- fiutning útlendinga til okkar lands og munu þeir nú vera um 10% af þjóðinni. Enda þótt þeir komi ekki allir frá ESB- og EES-löndum þá fer þeim stórum fjölg- andi er þaðan koma, t.d. frá Póllandi, sem mun vera eitt af tilvonandi ESB- löndum. Hætta er á að þeir taki störf frá Islendingum, enda heyrast nú fregnir af þvi, að atvinnuleysi sé að stóraukast í landinu, t.d. á Suðurnesjum. Þá ber þess að geta að er við geng- umst undir EES-samninginn skulbund- um við okkur til að greiða 100 milljón- ir í sjóð til styrktar hinum fátækari löndum ESB. Gert var ráð fyrir að þetta væri aðeins tímabundiö en raunin hef- ur orðið sú að það hefur verið fram- lengt ár frá ári. Glæfraleg hækkun Nú eru hins vegar þau tíðindi að ber- ast hingað frá framkvæmdasrjórn ESB í Brussel að þeir krefjast þess að við, sem aðilar að EES-samningnum, greið- um 2,3 miiljarða (tvö þúsund og þrjú hundruð milljónir) í þennan fátæk- lingasjóð ESB-landa. Þetta er nokkuð glæfraleg hækkun frá þvi er 100 millj- ónirnar voru samþykktar árið 1993. Eins og sjá má er hér um verulegar fjárfúlgur að ræða sem gætu komið að góðum notum hér heima. Vel mætti byggja fyrir þær stórt sjúkrahús, eða nýjan flugvöli á Álftanesinu, svo eitt- hvaö sé nefnt. Væri það ekki skynsamlegri fjárfest- ing fyrir okkur heldur en greiða of fjár til að halda uppi bláfátækum löndum fyrrverandi Sovétríkjanna eða þá hin- um rómónsku löndum Suður-Evrópu sem nú vilja hasla sér völl í hópi með auðugri ríkjum ESB-landanna. Þetta segja þeir i Brussel að við íslendingar „EFTA-samningurinn ætti að duga okkur nógu vel, enda er þar að finna auðug lönd eins og Noreg og Sviss. Það er deginum Ijósara, að aðild að EES hefur, og mun færa okkur, lítil auðœfi." - Fulltrúar EFTA-ríkjanna funda á Hótel Sögu fyrir tveimur árum. skulum svo sannarlega greiða til ESB- landanna viljum við ekki ganga í ESB og afhenda þeim fiskimiðin, enda séum við taldir meðal auðugri landa Evrópu. Þáttur framsóknarmanna Ætli ESB-ríkin að þvinga okkur til að greiða þessar stórfelldu álögur er þá ekki kominn tími til að við endurskoð- um afstöðu okkar og riftum EES-samn- ingnum? Til greina gæti komið að hressa upp á EFTA-samninginn frá 1970 á miili þeirra landa er eftir eru innan hans, sem eru EES-löndin þrjú og Sviss að auki, en það land er hvorki í EES- eða ESB. EFTA-samningurinn ætti að duga okkur nógu vel, enda er þar að finna auðug lönd eins og Noreg og Sviss. Það er deginum ljósara að að- ild að EES hefur og mun færa okkur lít- il auðæfi. Því væri best að við segðum okkur frá honum nú þegar verið er að gera á honum stórfelldar breytingar hvað varöar okkur íslendinga. Það er því alrangt sem þeir fram- sóknarþingmennirnir Halldór Ásgríms- son og Jón Kristjánsson, nú báðir orðn- ir ráðherrar, héldu fram er þeir akváðu að sitja hjá við atkvasðagreiðsluna um EES á Alþingi 1993. Það var á þá leið að við gætum ekki lifað við jafngóð lífs- kjör og við ella myndum gengjum við ekki i EES. Vera má að þeir hafi gert það í því skyni að niðurlægja Steingrím Hermannsson, þáverandi formanri Framsóknarflokksins, sem var alfarið á móti inngöngu okkar í EES, sem og víst flestir aðrir srjórnarandstöðu- þing- menn, að þeim Halldóri og Jóni undan- skildum. Það gæti verið að þeim fynd- ist auðurinn fara í öfuga átt þegar þeir sjá eftir öllum milljörðunum í Evrópu- sambandshítina sem virðist endalaust geta tekið við en engu skilað til baka. Augljóst er að til EES og ESB sækj- um við ekkert okkur í hag, aðeins fjár- útgjöld og niðurlægingu, sem litið ríki á ystu mörkum ESB-svæðisins og engu fengið að ráða um ákvarðanir stjórnar- herranna, yfirboðara okkar í Brussel. Þetta hygg ég að flestir sannir íslend- ingar geri sér grein fyrir. Það er því engin ástæða til þess að ætla að meiri- hluti þjóðarinnar sé hlynntur EES- eða ESB-aðild ef greitt væri atkvæði um það nú. Ef frá eru taldir fáeinir fram- sóknarmenn og Samfylkingin, sem býr við mjög ótraust og breytilegt þingfylgi. Meira en 35 þúsund íslendingar skrifuðu undir áskorun til Forseta ís- lands arið 1993 um að bera samninginn um EES-aðild undir þjóðaratkvæði en því var hafnað. Ætli útkoman yrði ekki nokkuð svipuð nú, 10 árum síðar, ef leitað væri undirskrifta hjá þjóðinni? Hagnaðurinn af því liggur hér ljós fyr- ir. Hvers vegna skyldum við þá ekki segja okkur úr EES? Seljum ekki full- veldi þjóðarinnar fyrir fáeina „denara", eins og Júdas forðum. - ísland verði frjálst og fullvalda riki áfram um ókom- inár. +

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.