Dagblaðið Vísir - DV - 27.12.2002, Blaðsíða 12

Dagblaðið Vísir - DV - 27.12.2002, Blaðsíða 12
12 FÖSTUDAGUR 27. DESEMBER 2002 Skoðun r>v Spurning dagsins Hver er besta bók sem þú hefur lesið? Ingólfur Magnússon gullsmlöur: Eg lifi, hún er sannsöguleg. Bjarkl Már Ingólfsson: Bak á móti Eldinum, virkilega góö, sönn saga. Slgrí&ur Andrésdóttlr bakari: Nancy-bækurnar sem ég las þegar ég var lítil. Linda Björk Ingólísdóttir neml: Líf Úlfs, dönsk bók, hún er spenn- andi og mjóg raunverulega skrifuö. Ásta Kristín Ingólfsdóttlr neml: Glerbörn, dönsk bók, ég liföi mig svo mikið inn í hana. Sólvelg Reynlsdóttlr neml: Aoeins eitt barn, þab er mjög átakanleg bók. Virkjanir frá öðru sjónarhorni Þorsteínn Hákonarson framkvæmóastjórí skrífar: Þeir sem hafa hugsað til erfiðra kjara undanfar- inna alda sjá alltaf að ísland án raforku er óbyggi- legt sem ríkt menningarland. Enn er þetta svo. Við erum að nota um 22.000 kwst. á mann á ári. Það stefnir í 45.000 með virkjunum og álverum. Olía endist ekki til eilífðar, við þurfum að nota minna af henni. Við getum breytt uppsjávarfiskiðnaði til inn- lendrar orkunotkunar. Hagkvæmni þess ræðst mikið af stærð uppi- stöðulóna. Þetta er vegna þess að víða er hægt að vera með ójafna orkuframleiðslu, leysingavatn á vori, virkjun án uppistöðulóns í ghúfrum sem ekki sjást og vind- myllur. Þessi orka er óstöðug en samt mikil. Með því að nýta hana getum ráðið hvar og hvenær með því að eiga mikil uppistöðulón. En viðurkennt er að slíkar virkjanir eru vistvænni. Þar sem olía er ekki ótakmörkuð fáum við rýmdarmikla vistþýðari rafgeyma fyrir farartæki. TU þess þarf raforkuframleiðslu. Enn gerir slík tækni umfangsminni virkjanir mögulegar. Samt þurfum við að geta haldið úti uppsettu afli og til þess þarf þessi skrlmsli sem rafgeymarn- ir, uppistöðulónin, eru. Við betri og fulla nýtingu sjávarfangs fáum við allt að 200.000 tonn af fiskiolíu sem nýtist alltaf sem dýrari en jarðolía til iðnaðar og skapar möguleika á Vlrkjanlr hátækni á íslandi. Viöhald menningar í framtíöinni. „Því fjalla virkjanir nú um viðhald menningar við há- tækni á íslandi íframtíð- inni. Til samanburðar þá eru Kínverjar að nota inn- an við 1500 kwst. á ári per íbúa og Bandaríkin innan við 20.000 - með verri nýtni en við." miklum iðnaði. Jafnvel án rýmdar- mikils rafgeymis fáum við alla jarð- oliu sem við þurfum fyrir æta fiski- olíu. Því fjalla virkjanir nú um við- hald menningar við hátækni á ís- landi í framtíðinni. Til samanburð- ar nota Kínverjar innan við 1500 kwst. á ári á íbúa og Bandaríkin innan við 20.000 - með verri nýtni en við. Þegar Brigitte Bardot hætti að vera sæt kampavínsgyðja þá varð hún „góð við seli". Eins er fariö fyr- ir mörgum sem hafa gert það gott og vildu að heimurinn stöðvaðist eins og hann var. En hann gerir það ekki. Það sem skiptir máli til að stoppa er að viðhalda því góða sem náðist fyrir framtíðarfólk. Það er að forða heiminum frá hruni, ekki að koma í veg fyrir framtíð fólks í for- tiðargælum. En svo skynsamlega þarf að fara fram sem fært er. - En við munum virkja áfram. Fyrirtækin samt gjaldþrota Magnús Sigur&sson skrifar: Metár er í gjaldþrotum fyrirtækja og um 55% aukning í þeim á fyrstu 11 mánuðum ársins. Og er því nú velt upp hvort ástæða gjaldþrotanna kunni að vera sú að fyrirtæki hér á landi greiði miklu hærri vexti en annars staðar, t.d. í Evrópu. Ég leyfi mér að fullyrða að þessi gjaldþrot eiga ekkert skylt við vaxtastefnu, þau má miklu fremur rekja beint til óstjórnar, sviksemi stjórnenda og ábyrgðarleysis. Hvar hefðu nú þessi fyrirtæki stað- ið hefði ríkisstjórnin ekki komið þeim til aðstoðar með því að lækka tekjuskatt þeirra niður í 18%? Já, hversu miklu fyrr hefðu þau þá ekki farið á hausinn? Sannleikurinn er sá „Verstur er þó hlutur bankastofnana vegna end- urtekinna lánveitinga til ábyrgðarlausra einstak- linga og fyrirtœkja og eftir- litsleysis hins opinbera, m.a. ráðuneyta sem sjá eiga um að loka fyrir rekst- ur þeirra sem ékki greiða opinberar skuldir." að þessi skattalækkun til fyrirtækj- anna hafði nákvæmlega ekkert að segja. Enda sýnir það sig í dag, í metári gjaldþrotanna. Nú kemur einnig í ljós að oftar en ekki eru sömu einstaklingarnir að baki í hinum gjaldþrota fyrirtækjum; hafa jafnvel átt aðild að allt að 10 gjaldþrotum, ef marka má fréttir um málið. Skipta svo um kennitölu og halda áfram að svíkja og pretta í öll- um viðskiptum. Allt lendir þetta á hinu opinbera að lokum þar sem laun og lífeyrissjóðir eru á ábyrgð ríkisins. - Verstur er þó hlutur bankastofnana vegna endurtekinna lánveitinga til ábyrgðarlausra einstaklinga og fyrir- tækja og eftirlitsleysi hins opinbera, m.a. ráðuneyta sem sjá eiga um að loka fyrir rekstur þeirra sem ekki greiða opinberar skuldir. - Hvað er að ske í þessu þjóðfélagi fáránleikans sem líklega hefði aldrei átt að fá sjálfstjórn, hvað þá sjálfstæði? Júr ó visj ón-pólitík Árið 2002 er í huga Garra ár Mælanna. Það er hér skrifað með stórum staf til áherslu. Mælarnir eru orðnir boðberar sannleikans í öllum málum og eiga að því er virðist að koma í stað heilbrigðrar skynsemi. Að minnsta kosti eiga þeir að koma í stað stjórnmálamanna - sem er kannski ekki sami hluturinn, en samt. Mælarnir eru alls staðar og hlífa engum. Nei eöa já? Til dæmis trúa því ótrúlega margir - já, senni- lega flestir, að hægt sé að mæla sig inn í rétta nið- urstöðu í virkjunar- og stóriðjumálum. Furöumarg- ir leggja allt sitt óbilandi traust á að einhverjar Mælingastofhanir geti leitt okkur í endanlegan sannleika um hvort réttlætanlegt sé að byggja virkj- anir og álver. „Stjórnmálamenn eiga ekki að ráða því," segja formælendur Mælanna: „Þeir hafa ekki til þess vit og eiga auk þess til að ljúga. Það gera Mælarnir ekki." Þess vegna er tugum milljóna króna eytt í að rannsaka hvert strá, hverja þufu, hvert tófugreni og grjóthrúgu. Og jafnvel löngu eftir að pólitíkusarnir hraðlygnu hafa lýst sig staðráðna í málinu halda Mælarnir áfram að mæla og mæla - og mæla síðan loks með eða á móti. Af eöa á? Það trúa því líka ótrúlega margir - já, sennilega flestir, að hægt sé að mæla ágæti starfsumsækjenda með sömu óskeikulu nákvæmni og aldur þeirra, þyngd og hæð. Furðumargir trúa því eins og nýju neti þegar vinnuflokkar Mælingafyrirtækjanna kveða upp úrskurð um að Jón sé jafnhæfur Gunnu en þau samanlagt ekki hálfdrættingar á við Garra. Einkum á þetta auðvitað við um ríkisstarfsmenn, því þar koma hraðlygnir og vitlausir pólitíkusar við sögu. Og þess vegna er tugum miUjóna króna eytt í að ræða fram og til baka við hvern einasta umsækjanda þegar þokkaleg staða býðst hjá ríkinu. Þeir eru látnir þreyta útspekúleruð og hávísindaleg sálfræðipróf - þar sem sjálfsagt er dregið niður fyr- ir röng svör í þokkabót. Já, vei þeim sem segir Mælinum frá lofthræðslunni. Hann á ekki breik. Jafnvel löngu eftir að forstjórarnir vinamörgu hafa gert upp hug sinn halda Mælarnir áfram að prófa og gera upp hug sjálfra umsækjendanna. Aldrei mér tekst... Garri hugsar með eftirsjá til þess tíma þegar stjórnmálamenn máttu taka ákvarðanir. Þá lentu þeir nefhilega i þeirri merkilegu stöðu að standa og falla með þeim. Hvað gerist ef þeir ganga þessum nýju trúar- brögðum á hönd, syngja eins og Júróvisjón-fólkið: „Aldrei mér tekst að finna svarið!" og láta í staðinn bara Mælana um að finna það út? Þeir láta þá skoð- anakannanir segja sér hvort þeir eigi að hrökkva eða stökkva. Nú eða láta reiknispekúlanta eða aðra vísindamenn taka ákvörðunina fyrir sig. Og neita jafnvel að tjá sig um niðurstöðuna - hvað þá að taka sjálfstæða ákvörðun í málinu. Svo þegar allt fer fjandans til eru þeir stikkfrí og kenna Mælun- umum. Það er merkilegt að fólk skuli ekki enn hafa átt- að sig á því, að andúð þess eða jafnvel hatur á hraðlygnum pólitikusum, og samsvarandi óbilandi trú þess á ólygnum Mælum, kemur þannig rakleitt og leiftursnöggt í hnakkann á því sjálfu! í lokin er hér tilvitnun í tilefni af vangaveltum stjórnmálamanns síðustu mánuöi: „Hugurinn hend- ist áfram og afturábak. Heilluð ég er, samt er ég hikandi enn." - Þess má geta að lagið lenti í 7. sæti. C^Wfl Við bensíndæluna Efþað væri nú frítt... Þjóðin og þjófnaður María skrifar: Bensíndæla á einni bensínstöð bil- ar og orsakar að hægt er að dæla ókeypis bensíni á bíla um stund. Flýg- ur fiskisagan og bregður svo við að hver sem betur getur nýtir tækifærið og dælir á bíla sína fulla og sumir bæta um betur og ná í brúsa og tunn- ur til að fylla á. Myndaðist því örtröð óvandaðra manna sem létu greipar sópa um verðmæti sem þeir höfðu enga heimild til. Svona er nú þjóðfé- lagið orðið og lái hver sem viÚ fólki sem enn telur sig heiðarlegt að það hneykslist á svona atburðum. Það er ekki djúpt á villimanninn í okkur hér uppi á islandi. Við ættum ekki að dæma vanþróuðu þjóðirnar sem svo eru oft kallaðar. Erlendir feður, íslenskar mæður Þorsteinn Jðnsson hringdi: Mér finnst reynt að sveipa mál Guð- rúnar Öldu Ingólfsdóttur, sem fór til Egyptalands að sækja dóttur sína, eins konar ljóma - tilbúnum auðvitað. Hún gagnrýnir nú lögregluyfirvöld hér fyrir að leggja mesta áherslu á að hún notaði falsað vegabréf en ekki misgjörðir sem faðir dótturinnar hafi gert henni. En er eitfhvað óeðlilegt við það að lögreglan einbeiti sér að hinu falsaða vegabréfi? Þessi faðernismál íslenskra kvenna gagnvart erlendum mönnum eru farin að taka á sig furðulegar útfærslur. Er það sjálfsagt að stjórnvöld hér eigi að annast málarekstur gagnvart mönnum sem íslenskar stúlkur hafa orðið ást- fangnar af og síðan leitt til barneignar - eða jafnvel án þess að nokkur ást væri í spilinu? Skoðanir „ekki-fréttir"? Jón Kristinsson skrifar: Bogl Þór Slguroddsson, fyrrv. forstjóri. Einkennileg deila er komin upp í við- skiptalífinu vegna ný- genginnar sölu Húsa- smiðjunnar og fyrrv. forstjóra hennar. En einkennilegast er þó að einn fjölmiðill 1 landinu, Fréttablaðið, vill útiloka að þessi ~Ekki rúmfyrir fyrrv. forstjóri fái að hann í Frétta- tjá sig á síðum blaðs- blaöinu? ins. Segir að skoðanir «-—¦—— séu ekki fréttir og er það staðfest af sjálfum ritstjóranum sem kýs að draga taum Húsasmiðjunn- ar í þessum barningi. Til að styðja rit- stjórn Fréttablaðsins í málinu væri gráupplagt að raunverulegir eigendur Fréttablaðsins notuðu tækifærið, kynntu sjálfa sig fyrir alþjóð, tækju fyrrverandi forstjóra Húsasmiðjunnar í sátt og birtu síðan fréttir af báðum deiluaðilum jafnt og þétt, eftir þvi sem máliö þróast. Það er afleitt að leggjast á hliðina með aðeins annað augað opið. Húshjálp í Garðabæ Húsmðoir hringdi: Það hefur gengið erfiðlega að fá stúlkur í húshjálp hér í Garðabæ. Ég er búin að hafa nokkrar sem hafa svo horfið á braut og nú er svo komið að varla er hægt að fá heimilisaðstoð, þótt maður sé orðin eldri borgari og þurfi einmitt á aðstoð að halda. Ég legg til að Garðabær auglýsi eftir stúlkum sem séu tiltækar til heimilis- hjálpar við þrif og fieira. Þetta er þjónusta sem sárvantar i svona stóran og enn vaxandi bæ. ov Lesendur Lesendur geta hringt allan sólarhring- inn í síma: 550 5035. Eöa sent tölvupóst á netfangiö: gra@dv.is Eða sent bréf til: Lesendasí&a DV, Skaftahlíð 24,105 Reykjavík. Lesendur eru hvattir til að senda mynd af sér til birtingar meö bréfunum á sama póstfang.

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.