Dagblaðið - 03.05.1978, Blaðsíða 15

Dagblaðið - 03.05.1978, Blaðsíða 15
DAGBLAÐIÐ. MIÐVIKUDAGUR 3. MAt 1978. 15 meðan þeir hafa eitthvaö að segja „Punk og New Wave eru bara hugtök, sem blaðamenn hafa fundið upp. Fyrir mér hafa þau enga merkingu — við erum ekkert „new wave" frekar en hvað annað. Stranglers eru bara rokkhljómsveit, það er alit og sumt." Þetta hafði Jet Black trommuleikari Stranglers að segja, er Dagblaðið ræddi við hann um new wave- eða nýbylgjuhljómsveitina Stranglers i gærkvöld. Samtalið fór fram á blaða- mannafundi i Hljóðrita í Hafnarfirði undir dálitið sérstökum kringumstæð- um. Alls staðar umhverfis voru enskir fréttamenn, sem mættu gagngert til að fylgjast með því hvernig islenzkir blaðamenn ynnu. Og það var ekki laust við að sumir væru hissa' á svipinn, þegar þeir fylgdust með vinnubrögðunum. Þrír af meðlimum Stranglers voru viðstaddir fundinn. Sá fjórði, Dave Greenfield, svaf í herbergi sinu á Hótel Loftleiðum. Hann hafði víst fengið sér einum drykk of mikið á ieiðinni til landsins. Félagarnir þrír voru misjafnlega viðræðugóðir. Hugh Cornwell gítarleikara leizt ekki meira en svo á samkunduna, svo að hann náði sér i dagblað og fór að lesa. Sömu sögu var að segja um Jean-Jacques Burnel. Hann hvarf góða stund og tók salatskál með sér í nesti. Jet Black var öllu viðræðubetri og spurði blaða- menn margs um land og þjóð, milli þess sem hann var spurður út úr. — Við ræddum fyrst dálítið um hljóm- leikaferðalög Stranglers við hann. Nauðsyn að halda sambandi við fólkið „Við ferðumst mjög mikið og ætlum að halda því áfram í fram- tíðinni," sagði Jet. „Það er rétt að við gerum mikið að því að leika á litlum stöðum, en við bregðum okkur einnig i stærri husin inn á milli. Það er nauðsynlegt fyrír okkur að hafa samband við almenning og það gerum við með þvi að heimsækja litiu staðina. Við viljum ekki missa sam- band við fólkið, eins og allir hafa gert á undanokkur. ,„Nei, við erum ekki ríkir, þrátt fyrir að við leikum á hundruðum hljómleika á hverju ári. Kannski eigum við eftir að eignast peninga seinna." Við seljum engar plötur... Jet var því næst spurður um nýjustu plötu Stranglers, Black and White, sem kynnt verður í Hvera- dölum í dag. „Hún er dálítið ólík fyrri plötunum okkar — þyngri tónlist, svona skynvillutónlist (psycadelic). Ég veit ekkert um, hvort platan á eftir að seljast jafn vel og fyrri plöturnar. Við seljum engar plötur — United Artists sjá um það." Aftur færðist talið að nýbylgjutón- listinni. Jet Black sagðist ekki vera hissa á því að breytingar hafi orðið á enska músíkmarkaðinum upp á síðkastið. „Það var svo komið að varla var hlustandi á tónlist lengur. Allir voru að hjakka i sama farinu, engar fram- farir, ekkert nýtt. Ég hef gaman af mörgum þessum nýbylgjuhijóm- Jet Black: Það voru blaðamenn sem fundu upp hugtökin punk og new wave. DB-myndir: Ragnar Th. Sigurðsson. Dave Greenfield hafði konu sina með sér til íslands. Hann hvildi sig á hótel- herbergi sinu meðan blaðamannafundurinn fór fram í Hljóðrita. Jean-Jacques borðaði mikið af salati i Hljóðrita I sinum Hugh Cornwell dálitið með sér. gærkvöldi, en gaf þó vini sveitum, sem þú kýst að kalla svo. Ég veit svo sem ekki hvort margar þeirra eigi eftir að verða langlífar. Stranglers? Jú, við eigum eftir að lifa eitthvað lengur, því að enn höfum viö eitthvað að segja. Spurðu mig ekki hversu lengi það verður." Nú birtist blaðamaður New Musical Express, gufulegur náungi, sem dró býl'urnar á eftir sér. Hann sagði eitthvað við Hugh Cornwell, sem lagði snarlega frá sér blaðið, sem hann hafði verið að lesa. „Segðu okkur bara hvert þú vilt fara," sagði hann. „Við skulum borga fyrir þig fargjaldið, þó að þú ætlir alla leið til Mars. Komdu þér bara í burtu eins og skot!" Nokkur frekari orðaskipti fóru þeim tveimur á milli, en Hugh hamraði sifellt á þvi að náunginn skyldi koma sér í burtu, hvað sem það kostaði. Að lokum lufsaðist blaðamaðurinn í burtu. Jet Black fylgdist með atvikinu ánþess aðhafastað. „Þessi gaur hefur gert sér far um að rangsnúa öllu sem við gerum og draga fram það, sem hann finnur á móti okkur," sagði hann. „Það hlýtur að vera allt í lagi að vera and- styggilegur við þá sem leggja sig í líma við að vera andstyggilegur við þig-" Atvikið með blaðamanninn gleymd- ist fljótt, og samræðurnar héldu áfram. Jet fannst ákaflega skrýtið að vínbarnir á islandi væru ekki opnir á miðvikudögum. „Guð gaf okkur sjö daga, svo að hvers vegna ættum við ekki að fá að drekka á þeim ölluni," sagði hann og hló við. Ekki minnkaði undrun hans, þegar honum var tjáð að íslenzka sjónvarpið sendi ekki út á fimmtudögum. Þegar einhver bætti þvi við að dagskráiin væri venjulega ekki lengri en fjórar klukkustundir á hverju kvöldi, sprakk hann af hlátri. „Til hvers eruð þið eiginlega að reka sjónvarpsstöð," stundi hann upp milli hláturskviðanna. Þola illa blaðamenn Uti á Keflavíkurflugvelli, er Stranglers komu til landsins í gær, kvisaðist sá orðrómur, að þeir þyldu blaðamenn sizt allra manna. Jet Black var inntur eftir þessu. „Hmm. Oftast spyrja þeir asna- legra spurninga sem ekkert vit er í. Þeir sem spyrja eins og fálkar sækjast eftir heimskulegum svörum. Nei, nei. Þið eru ágætir greyin min, — ennþá. — Við fáum yfirleitt þolanleg skrif um okkur, en þó misjöfn. Sumir virðast alltaf vera að sækjast eftir einhverju, sem skiptir ekki máli." '¦ Jean-Jacques Burnel var nú kominn inn aftur, með tóman salatdisk. Hann náði sér þegar í annan og gaf Hugli Cornwell vini sinum að bragða á líka. Ekki virtist nokkur leið að fá orð af viti út úr þeim. Brátt kom að því, að menn töldu sig hafa dvalið nógu lengi I Hljóðrita. Jet Black barmaði sér sáran yfir þvi hversu svangur hann væri orðinn. Ég hef ekki fengið ætan bita, síðan ég borðaðið í flugvélinni," sagði hann. „Þið megið þó hafa það eftir mér að ég hef aldrei fengið betri mat hjá nokkru flugfélagi en hjá Flugleiðum." — Síðan kvoddu þeir og fóru. í gærkvöld var efnt til sérstaks dansleiks i Klúbbnum vegna hingaðkomu Stranglers, þar sem hljómsveitin Tivolí skemmti. Nokkurt slangur var þar af erlendum blaðamönnum og sömuleiðis yoru þar nokkrir menn úr starfsliði United Artists og Albion umboðsskrif- stofunni. Meðlimir Stranglers höfðu þar hinsvegar stutta viðdvöl —rétt ráku nefið inn og voru siðan roknir. Fjöldi fólks — aðallega stúlkur — var saman kominn í Klúbbnum til að berja kappana . augum, en sá bardagi var af skiljanlegum ástæðum ákaflega stuttur. ¦ÁT.- ÁSGEIR TÓMASSON

x

Dagblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið
https://timarit.is/publication/260

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.