Ársrit Ræktunarfélags Norðurlands - 01.01.1962, Síða 44

Ársrit Ræktunarfélags Norðurlands - 01.01.1962, Síða 44
44 og nytjaðar án nokkurra beinna eða teljandi jarðarumráða (hænsn, svín). Venjulega útheimtir þó slíkur búrekstur, íóður eða rekstrarvörur, sem vaxið hefur og þroskazt í jarðvegi annars staðar. Slíkan rekstur nrætti nefna ófull- kominn búrekstur. Þegar ég hér á eftir ræði um jörð þá á ég við venjulega bújörð, nreð göllum og gæðum, aðstöðu og ræktunarskilyrðum eins og gerist hér á landi. Við mat á jörð koma fyrst til greina gerð hennar og lega frá hendi náttúrunnar og þeir möguleikar til umbóta, er hún býr yfir og hægt er að nýta með þeirri tækni og þekk- ingu, sem við höfum á valdi okar. Jörð er tiltölulega ódýr hér á landi og við val jarðar skipta lang mestu máli þeir möguleikar til umbóta, sem í henni búa. Mat á náttúrleg- um gæðum bújarðar getur verið næsta reikuit, en er þó fyrst og fremst háð því, hvers konar búrekstur á að hafa þar. Víð beitilönd og góð útbeit á vetrum hentar að sjálf- sögðu fyrst og fremst sauðfjárbúskap, og þó einkum þegar hann er rekinn á frumstæðan hátt, án þess að keppt sé að hámarksafurðum. Engjalönd voru áður höfð í hávegum, en eru nú lítils metin. Undantekningar þó úrvals áveitu- og flæðiengjar. Hlunnindi, svokölluð, voru eitt sinn höfuð- kostir jarða, en eru nú oft ekki talin þess virði að nýta þau, auk þess sem innbyrðisverðgildi þeirra hefur tekið mjög miklum breytingum. Þannig er jarðhiti nú kominn í fremstu röð hlunninda, en áður var hann varla til þeirra talinn. Veiði í vötnum og ám hefur vaxið mjög að verð- gildi, meðan fuglatekja er nú lítið eftirsótt. Ekki er reki heldur lengur í neinum hávegum hafður, nema þar, sem björgun hans er mjög auðveld. Af hinum gömlu kostum bújarða er í raun og veru aðeins einn, sem heldur velli, og reyndar fer gildi hans vaxandi eftir því sem búskapurinn og einkum ræktunin verður fjölbreyttari, en það er veður- farið. Hagstætt veðurfar er og verður einn höfuðkostur hverrar bújarðar, og þótt veðurfarið hafi yfirleitt farið batn- andi hér á landi síðustu áratugina, má þó rekja mikið af
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144

x

Ársrit Ræktunarfélags Norðurlands

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Ársrit Ræktunarfélags Norðurlands
https://timarit.is/publication/268

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.