Ármann - 30.01.1919, Blaðsíða 3

Ármann - 30.01.1919, Blaðsíða 3
A R I.í A N N legt er aó aokan verður til etórtjóno a nörgura jórðurn einkun á túnun oct í "brattleiidi. Hun er Þegar víða v okin saraan í stórar dyngjjur, sora enginn annir að moka, aö vísu getur eitthvað fokið áf Því 1 ourtu rneð vorinu, en Þa getur líka Derfcst viö annað í staðinn eða lafirveL raiklu pvj. n;.gar eru "byrgðirnar neira, royna aö a]a raö iyrir sor 1 tima, £>vi var:.-: verOa heyfyrni 'jöllunum. ]?að er Því arí andi að \0 til Vnr ? h.ialpar 5 Þetta sir::, oða niat alrasnrfc. I ou^ndur vj ¦".-- nu að ckerða Þann litia "buctofn, er Þe&á hafa nu fyrir fóður; k.crt n"ota a: hold eg að enginn fari að vorða Öfundsverður aif 3voitahúo?:ap:ium. Frarah. LEITDINGABETU3 I SÍLIPTA7ELL33YSLU. 3g a?tla að biðja Þig ungi Armann, að flyt.ja Þe.C30.r cftirfárandi k jarnli tlu 1ínur: yioctir eða aliir oen okyn bera á og um Þa-*> hugsa vita 3?að, a". landcotjðrr. og alÞinc;, seí; hafa vorslu og oftirlit noð fé og f^árhag landsins, utg'í'áldura. sen tekjlun, Iper að verja f:járgroið3lu:a laiidssjóci Þannig aö "tryggilogt sc að Það fe kaai að sen drýgotum, bestum og jöfnustur.i^not'Xi: í Þarfir landcinc og "ramfarir hinna ý:i3u oioctóku hóraða; Þa sra Það hoita all einkonnilogt að alÞing íslondingc, cen stutt hefir al og v<n*ið miög haum fiarhíeðum í hafna og Iendingaoc?tur 'ar « U J. V w . . 1 - ¦ á ýucun Þoin ató'ðum, som altr.f mátti Síb-tja á sjó Þegar bi-rilogt v veður, - en skuli draga mikið "iengur að lata athuga o- hr.ta eittha-5 lendingar a Þeim atöju:::, oeú 3amgongurnar oru verstar, og Þörfin er brynuct að fá gð'ja og t.ry^ffa. lendingarataði, : o'Lr 3am 'oinnugir ©ru, lita ovo á að oir.i ^taðuriám Iier í syclu um ce að tcla a:, gjðra að tryrn'un; dcc goðura lendingarstað sé við lyrhöloey; Þecc vogna ríður mikiö á^Þvi a'j Þingaaaður syclunnar snúi sér alvarloga að Þooau nali og fái abyggilegan ?g oórfróðan n.ann til Þosc að atliuga Þar o^- shoði ^afnfrant ojálfui1 hvernig Þar hagar tii ovo að liann geti flutt nalið sai '::unnugur og viti u;j hvav.'. honu:: er óhrtt um^Þa^ að se-'ja. Un á..it hafnarverkfr.vðings vitun víj ek'.i onnÞá, en Það vit"om vij að hann auni hafa lagt anna!3 fyrir cig on los^ um kotiuhla og hroytingar h.-r cc:i\ hlaupin hafs. gjórt i Víh o;r viðai' a 3trond- '. í oumum hla'rpurcan. Og sklci er ólíklegt a"5 síðasta hlaun <,, rri nlklar areytingar á ncstu ar^an, Þe~:o:; aandurinn skolast hurtu Hofðatonganum. - Við Dyrhjlaey hafa aldrei noinar hreytin; .:.:• orðió, se'a aogur u:i geti, Ilve ni'..ið gay: vcri að lending^IvycvL'a her i syolu or að visu e': :i auð.gert aj segja með viscu um, en cíðar nun eg eitthvaö riinnaot o Þaðj svo og ynislegt fleira; en Þa'cklatur vr:ri og að fleiri leggi hér orð í holg og oiö eg ritscjðrana að leyfa mönnum

x

Ármann

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ármann
https://timarit.is/publication/274

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.