Alþýðublaðið - 25.05.1970, Blaðsíða 14

Alþýðublaðið - 25.05.1970, Blaðsíða 14
14 Mánudagur 25. maí 1970 Rósamund Marshall: Á FLÓTTA Hann tróð marvaðann og Iþrýsti trnór að sterkurn lík- ama sínum. Kysstu raiig fyrst. Kossinn var saltur. Við vor- uim nær landi heldur en mig 'grunaði. Hann stóð á botnira- uim. Hann greip mig í íang sitt og bar mig nipp á land .. Undarleg brúðarsærig: Sval- ur sandiur Adríaliafsstrandfsr- innar! Blár himinn fyrir ár- tjöid iog imáninin náttlampi. Bg hvildi í fað'mi elskhuga míns, krossfarans og sjóræn- ingjans og lét mig dreyma um betra líf. Hvers vegna skyldi lékki Redlfield geta dregið nið- ur isjóræningjaflagg sitt og igerzt friðsamuir farmaður í Iþjónustu EnglandsdrottninC- ar? Því sikyldi ég ekki með ást minni geta gert 'hann að ibetri manni? ©átur kom frá Skipinu. ~ Bedfield sagði þeim að koma aftur í dögun. Svo var geri, og St. George hélt áfram ferS slnni. Redifield var nokkra daga í betra skapi og varkár- ari við imig í orðræðum. En íþað varð ekki ýkja lengi. Morgun einn vaknaði ég við að sft'áigrá augu hans hvíldu fast á mér; hamn var áhyggju- fullur á svipinn og hörku drættir í kringum munninn. Redfield. Hvað amar að þér? Ekfcert. Alls ekkert, svai'aði hann Iheidur kuldalega. ' Mig grunaði ekki hvert svar Ihans myndi verða, þegar ég sagði: Hef ég gert nokkuð á iMut þinn? Þú ert eitur í beinum mín- urai! cskraði hann. Skömm og svívirðing manndómi mínum 'Og fögnrlm áformu'm minum. Eg fann blóðið streyma úr kinnum mínum. Henduir mín- ar urðu á samri stundu ís- kalldar. Haron vatt sér fram úr rúrn- irou og dreif sig í fotin. Eg vildi að ég hefði aldrei litið 'þig a'uguim Bianca, imeð falska wafnið. IBianaa Iþýðir hrein- leiki, kærleiki. Og þú ert saur ug eins og luppþvottatuska. Redfield! kveinaði ég. Eg Ihéf aðeins elskað eimn mann á undan þér! Nú, Biuiiiamo prins, mein- 'arða. En þú hefur selt þig mörgu'm öðrum. Eg vteit hva8 þieir heita: Sforza greifi 1 Milano ílppolito di Minaldi greifi. Nei, nei! mótjmælti ég. — Ekki Ippolito! Hann var myrt ur áður ___ Hann greip jámklóm sínum oim 'handlegg mér. Eg vteit það allt. Þú lagðist í þess stað þeg ar með toanamanni hans. svit ugum og skítugum hermanni, málaliðsmaiunræifli. Og klígj- aði ekki við. — Dræsa! 'Hver sagði þér þetta? Hann fleygði tmér frá sér með fyrii-litningu. Lítill raiið- ur fugl gerði það. Hann b'ó tröllsleguim kulda'hlátri og andlit hans afmyndaðist í ill arienrisk'U'liegri grettu. Eg vissi að það gekk eitt- hvað meira en lítið að hon- -um. Því var það, að ég reyndi að vera eins mjúk í máli og imér var unnt, þegar ég sagði: Rédfield. Eg Iheld að ég hafi 'lært að elska núna; ást nnín á þér er eins einlæg og kpnu- 'ást getur orðið. Hann hristi (hclEuðið. Ást ier ekkí kossar á söndum, verð ur ekki til í leiftri, þó mað- ur tllekkist stundum til þess að haWa það. Ástinni fylgir þjánirig, löngun til þess að þjást. Sönn ást er veitt af frjálsum vilja, ekki keypt eða fögniíð eða stolin. Ástin er ekki til jþess að leika sér að, skem'mta sér við. Rödd hans breyttist skyndilega; gaf til kynna að hann leið voðalegar kvalir: Ó ég vildi fá hana aftur! Hvers vegna þurfti hún að deyja? Hann reif hár sitt, harði sér á 'brjóst og kjökraði: Hún er ailtaf hér! Lifandi! Og ég, sem á slikar minning- ar, reyni að gleyma sorgum ¦mín/dm í nærveru' slíkrar, sem þú ert! Hann stóð á fætur og 'Staulaðist út úr káetunni, skildi mig liggjandi eftir í tolóði mínu í óeiginlegri merk ingu. Eg öfundaði Redfiald. Og imáske. hataði hann líka fyrir þá innsýn í tilfinningalíf hans sem mér hafði opinberast. — Mér hafði birzt ást, Bianciss- ima. Láttu imig fást við þann rauða. Eg skai stinga harin, iþegar han'n iSefiur. Eg er svo lítill, að ég get skriðið undir rúmið hans, áður en hann fer að ísofa, og svo .... Hann hurðaðist við að kreppa litla hnefann. Þegar Redfield er dauður, erum við fr,iáls.., Þú gleymir einlu. Nello. — Menn Redfields mj'ndu hefna hans. Þú imyndir enda líf þitt í reiðanum, hangandi eins og hundur. Og svo myndu þeir fleygja hræinu af þér í hafið. Hatur mitt á Redfield jókst því meir sem tímar liðu. En ég var lekki nógu mikil kempa ¦til þess að eiga þátt í að drepa hann. Kannske var það lika vegna þess, að mig langaði ekki til iþess að bæta enn ein ¦um svörtum krossi við nafn ¦mitt. Eg vissi það ekki þá, að það Var annar aðili, ólíkt sterkari og áhrifameiri, þegar búinn að taka af mér það ómak og á- kveða 'örlög hans. Hann sendi eftir mér eitt fcvöldið að kvöldverði aflokn- ¦um. Hann var með .stórt landa kort fyrir framan sig. Eg þótt ist ®já, að hann hefði drukk- ið talsviert. Seztu hérna á hnéð mitt, Bianca. Sjáðu nú hérna. Á þess|:im hletti hérna er Siniga g!ía. Þar toyrjar miðsuimars- hátíðin mikla á morgun. Hún steridur til 6. ágúst og endar með stórki^stlegum veðreiðum. Verist að ég skuli ekki geta veðjað nokkruim kringlóttum iá líkliegan jálk. Hann þrýsti mér iað sér og kyssti mig græðgislega. Fyrirgefðu, Bi- lanca, ef ég ihðf verið hrotta- legur við þig. Eg hitna stund <um heldur mikið. í nótt verð ég ástfanginn elskhugi. —¦ Á morgun___ Gott og vel. Lát- iiim morgjuindagjnn bera það í 'skauti sínu, sem verða vill. Um miðnætti i nótt ætla ég að gera árás á Sinigaglía. Það er heilmikið stórmenni þar saman komið til þess að verða við opnun hátíðarinnar. Skart gripirnir ai konunum einir saman myndu nægia til þess ¦að gera ferð okkar góða. En ég ætla ekki að láta mér nægja að má í þá. Eg ætla að tæma fjárhirzlur iborgar- innar. Láta greipar sópa um allt heila draslið. Aldrei hafði Redfield elsk- að mig svo lengi og svo heitt og svo vel, né skilið við mig svo tóima og leinmana. Bíddu mín, sæta plóma, sagði hann að Skilnaði. ' Eg horfði á eftir 'honum þar sem hann klifraði 'niður skipsstig- ann og ofan í eiron ræningja- hátinn. Svei! fussaði Nello. þar sem hann teygði sig upp á borð- BRIDGE Umsjón: Hallur Símonarson ? Þegar iþú átt að spila út í hálfslemmu — hefurðu þá trú á því að leggja niður ás í ósögðum lit? Þetta er eitt af þeim vanda- málum spilsins, sem skoðanir eru hvað skiptasíar um, en margir hallast þó að því, að fleiri slemmur séu gefnar á að spila ekki ásnum út frekar en hið mótstæða. Stundum er gef- inn slagur á að spila út ás — en það þarf ekki endilega að vera tólfti slagurinn. (Þetta minnir mig á afcvik, sem skeði á Evrópumeistaramótinu í Vín- arborg 1957, Iþegar tveir ís- lenzku spilaranna voru komn- ir í slemmu. Þegar spil blin.ds kom á borðið fór spilarinn að leita í öllum vösum (að eld- spýtum) með tilheyrandi til- burðum. Annar mótherja hans sneri sér þá að honum og sagði: Monsieur, eruð þér að leita að tólfta slagnum?). Ef maður hefur einhverja nasasjón af því (til dæmis vegna keðjusagna) að eyða sé í lit er mjög- óhyggilegt í flestum til- fellum að spila út ás — eif manni finnst öll útspilin slæm — er jafnvel betra að spila undan ásnum. I spilinu hér á eftir soil aði Vestur út laufa-ás gegn sex spöðum Suðurs. I fyrstu virt- ist það engu máli skipta — en samt var iþað eina spilið, sem gaf Suðri sögn sína. Spilið var þannig: S 743 H 642 T ÁK103 L D54 S G10 S 986 H G853 H 10 T 9 T D8762 L ÁG10972 L K863 S ÁKD52 H ÁKD9 T G54 L Ekkert Sagnir gengu þannig: Suður Vestur Norður Austur 2 S pass 3 T pass 3 H pass 3 S pass 6 S pass pass pass i Stökk Suðurs í sex spaða er „frekjuleg" sögn en í rúbertu- bridge er stundum viturlegt, að taka völdin í sínar hendur. Þar sem Suður notar engar sagnaleiðir til að spyr.ia um. ása er líklegt, að hann sé með eyðu í laufinu. Vestri var þeíta ljóst, en lítil hætta vlrtist þó á að spila laufa-ásnum út. Suður trompaði og tók síðan tvívegis tromp, en 'hóf ;þá að spila hjartanu. Þetta er góð tækni, því ef hjörtun li.ggja 3—2 er öruggt að spila litnum tví- vegis áður en síðasta trompið er tekið — en ef hjörtun skipl- ast 4—1 hjá mótiherjunum er möguleiki á því, að sá spilarirra, sem á hjöríun fjögur hafi einn- ig upphaflega átt þrjá spaða. I því tilfelli er hægt að trompa tapslaginn í hjartanu með tromp inu í blindum. •Sú staða kom nú ekki fyrir í þessu spili, en spilamennskan heppnaðist af annarri ástæðu. Þegar öðru há-hjartanu var spil að var staðan þannig: S 7 H 64 T ÁK103 L D5 S enginn S 9 L G10972 H ekkert H G85 T D8762 T 9 L K83 S D5 H KD97 T G54 L ekkert Það er nú greinilegt, að hvort sem Austur notar tromi) sitt nú tíl að tl-ompa hjartað eða síðar, þá er hann endaspilaður. Allt vegna þess að Vestur spilaði út laufa-ásnum í byrjun, eina spil- ið, sem gefur slemmuna. (Allt í lagi, snillingur!! Hjarta-gosinn gefur hana einnig). —i Hsím. FORKASTANLEGT ER FLEST Á STORÐ En eldri gerð húsgagna og htúsmuna eru guli betri. Úcrvölið er hjá 'okkur. Það erum við s'em staðgreiðum munima. Svo megum við e!tiki gleyma að við g'etum skaffað bezt fáanlegu 'gardínu-uppsetnin'guna, sem til er á markaðmum í dag. Við kaupum og seljum aDllsfcowar eldri gerð húsgiagna og húsmuna. Þó þau þurfi viðgerðar við. — Bara hringja, þá komum við strax. Peningarnir á borðið. FORNVERZLUN og GARDÍNUBRAUTIR Laugavegi 133 |—'Sími 20745. Vörumóttaka bakdyramegin.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.