Alþýðublaðið - 27.10.1973, Blaðsíða 3

Alþýðublaðið - 27.10.1973, Blaðsíða 3
Engin verslunar- mannahelgi ? Verður verslunar- mannahelgin venjuleg helgi framvegis og unnið á mánudeginum eftir hana, og enn fremur á sumardaginn fyrsta, því í tillögum Vinnuveitenda- sambands Islands til breytinga á samningum er krafa um fækkun aukafrídaga. Barði Friðriksson, skrif- stofustjóri VSí, sagði í viðtali við blaðið í gær, að þessir frídagar væru með öllu óþekktir annars staðar, og þrátt fyrir að þeir yrðu afnumdir, væru íslenskir frídagar samt fleiri en frídagar flestra annarra landa. Vinnuvikan væri einnig orðin styttri hér en í ná- grannalöndum: raunhæf vinnuvika væri nú 37 stundir og fimm mínútur. Væri þetta frídagaafnám örlítið mótvægi við frekari styttingu vinnu- tímans. Stofnunin kostaöi tvúfalt á við það sem óbreytt kerfi hefði kostað okkur Strax á fyrsta ári Fram- kvæmdastof nunar rikisins kostaði rekstur hennar rikissjóð tvöfalt meíra fé, en ráðgert hafði verið að verja til forvera þeirra stofnunar, Efnahags- stofnunarinnar. Samkvæmt reikningum Framkvæmda- stofnunarinnar fyrir árið 1972, fyrsta starfsár hennar, var rikis- sjóði gert að greiða 10,6 milljónir króna sem rekstrarframlag, en i fjárlögunum hafði verið ákveðið að verja 5,3 milljónum króna úr rikissjóði til reksturs Efnahags stofnunarinnar, sem lögð var niður þegar Framkvæmda- stofnun rikisins hóf störf. Rekstrarkostnaður Fram- kvæmdastofnunar rikisins miðað við rekstrarkostnað forvera hennar, Efnahagsstofnunarinnar, Fjárveiting til einskis gagns HORNIÐ — Með tilkomu sjónvarps hefur náttúrlega safnast fyrir töluvert af efni i þessum dúr en sannleikurinn er sá, að á vegum Menntamálaráðuneytisins hef- ur ekkért verið gert, enda upp- hæðin allt of litil til að gera nokkrar kvikmyndir úr." Svo fóru orð Birgi Thorlacius, ráðuneytisstjóra i Menntamála- ráðuneytinu, er Alþýðublaðið spurðist fyrir um 100 þúsund króna fjárveitingu og er ætlað ,,til að taka heimildarkvikmy ndir um merka Islendinga." — Þetta hefur verið veitt i ein þrjú eða fjögur ár en þeir peningar duga ekki til neins og málið eiginlega alveg dautt, út- skýrði Birgir. — Ósvaldur Knudsen hefur gert myndir eða kafla úr myndum um Halldór Laxness og dr. Pál Isólfsson, að ég held, sagði Birgir enn frem- ur, — og einhverntima stóð til að ráðuneytið greiddi honum eitt- hvað upp i kostnað við gerð þeirra mynda, en hann þáði ekki af einhverjum orsökum, Birgir kvað augljóst mál, að ef ætti að gera einhverjar raun- verulegar kvikmyndir um menn, þá væri sá kostnaður ekki i þúsundum eða hundruðum þúsunda, heldur milljónum. „Þannig er sjónvarpsþáttur- inn „Maður er nefndur..." ekki aðeins skemmtiþáttur...." jókst þó meira, en þessar tölur gefa til kynna. A meðan Efna- hagsstofnunin starfaði, var kostnaði við rekstur hennar skipt að jöfnu milli rikíssjóðs, Se labanka Islands og Fram- kvæmdasjóðs, en þann tima, sem Framkvæmdastofnun rikisins hefur starfað, hafa fjórir aðilar greitt reksturskostnað hennar: rikissjóður og Framkvæmdasjóð- ur 30% hvor um sig, Seðlabankinn 25% og Byggðasjóður 15%. A sama tima og framlag rikis- sjóös vegna reksturs Fram- kvæmdastofnunar rikisins tvö- faldaðist á einu ári miðað við á- ætlað framlag hans til Efnahags- stof nunar innar minnkaði kostnaðarþátttökuhlutfall rikis- sjóðs i rekstri stofnunarinnar þannig að raunverulegur rekstrarkostnaður hennar hefur samkvæmt þvi orðið nokkru meira en tvöfaldur á við það, sem kostað hefði að reka Efnahags- stofnunina. Þaö var stjórnin sem gaf línuna ólafur Ortósson, banka- maður, hringdi í blaðið og var heldur óhress yfir fyrirsögn á forsíðu blaðs- ins í gær, sem segir: ,/Bankamenn vilja frí fyrir að mæta í vinnu". Greinin, sem á eftir íer, er að öllu leyti rétt, en skylt er að geta þess, að tillaga sú, sem fjallað er um, var ekki tekin inn í kröfugerð Landssambands banka- manna, sem er grundvöll- ur næstu kjarasamninga milli bankanna og starfs- manna þeirra. Annars er tillagan um hálfsdags fri fyrir banka- mann, sem hefur mætt ó- aðfinnanlega í heilan mánuð, engan veginn eins frumleg og ætla mætti. Sannleikurinn er sá, að svipaða hugmynd er að finna í stjórnarfrumvarpi til laga um réttindi og skyldur starfsmanna rík- isins, sem lagt var fyrir Alþingi á 91. löggjafar- þingi, 1970—1971, 20. gr. 3. mgr. Um þessa grein segja starfsmenn ríkisins í greinargerð um frum- varpið m.a.: Telja full- trúar B.S.R.B. ástæðu- laust og óréttmætt að miða löggjöfina um veik- indi við óreglumenn". Þrátt fyrir þaö, að hlið- stæð tillaga kom fram á launamálaráðstefnu bankamanna, fékk hún ekki þær undirtektir, að hún væri sett fram í launakröfum þeirra, eins og áður segir. Hefur því farið um hana eins og lagafrumvarpið, sem vitnað er til, en það var ekki samþykkt á Alþingi. KJÖRNIR FULLTRÚAR EIGA AÐ RÁÐA, EN EKKI KAUPMENNIRNIR RR sendir Horninu eftirfarandi brcf vegna bréfs frá kaupmanni um lokun Austurstætis. (Bref kaupmannsins birtist á þriðju- daginn): ,,Það er greinilegt, að ekki eruallirá eittsáttir um ,,lokun" Austurstrætis. Reiður kaup- maður sendir Alþ.bl. skrif sin, og kvartar ógurlega yfir þeirri „ósvifnu" ákvörðun borgarráðs að framlegngja lokun götunnar. Reiði kaupmaðurinn er augljós- lega mjög óánægður með það, að kaupmenn við Austurstræti fá ekki að ráða um framtið Austurstrætis. Næstum glæps- amlegt finnst honum það, að borgarráð fari sinu fram, „þrátt fyrir mikla óánægju kaup- manna og strætisvagnastjóra". Einnig heflur hann þvi fram að tilraunin hafi mistekist. Ég vil minna kaupmanninn á það, að við búum við lýðræðis- legt þjóðskipulag, þar sem kjörnir fulltrúar fólksins ráða, en ekki kaupmenn, og tilraunin mistókst ekki. Aðalspurningin er sú hvort fólki likar þetta eður ei, og yfirleitt likar fólkinu þetta svo sannarlega vel. Skömm er að hinu eilifa hatri á unglingum, sem alls staðar eru blindfullir, skemmandi, berjandi gamlar konur að dómi sumra. Er ekki rökréttara að halda að þessi „drykkjulýður", sem kaupmaðurinn talar um, komi frá nálægum skemmti- stöðum, að dansleik loknum, en þar er fólk komið yfir tvitugt? Það er best fyrir kaupmenn að gera sér það ljóst, að Austur- strætið mun haldast lokað". Tryggingasvindl? Bileigandi skrifar blaðinu: Alþýðublaðið skýrði frá þvi fyrir skömmu, að tvö tryggingarfélög hafi haft talsvert fé af eig- endum tveggja bifreiða, sem lentu i árekstri og tjóni. Ef ég man rétt, var það staðfest af tryggingasérfræðingi, að bíleigendurnir hafi verið hlunnfarnir á ólögmætan og saknæman hátt, varðandi skiptingu tjóns, sem báðir áttu jafna sök á Attu þeir samkvæmt tryggingarsamningi að fá greidd hvor sin 50% af tjóni, en fengu ekki nema 25%. Tilhögun tryggingarfélaganna i þessu máli virðist hafa verið byggð á þvi, að ekki var liklegt, að tjónþolar hittust til að bera saman bækur sinar. Hið óvænta gerðist og allt komst upp. Nú geri ég ráð fyrir, að þessir tveir menn hafi fengið leiðréttingu sinna mála, fjárhagslega. Ég spyr: Er máliö þar með afgreitt og óllum gleymt og grafið? Eru tryggingafélög stikkfri með peningagreiðslum, þegar upp kemst um svona at- hæfi? Mér skilst, að rannsóknarlögreglan og bifreiðaeftirlitið séu flesta daga önnum kafin i mælingum og skýrslutökum, sem alloftast eru fyrst og fremst i þágu tryggingarfélanna. Sýnilegt er af dæminu, sem Alþýðublaðið tók um daginn, að þessar skýrslur dugðu tjónþolanum litiö, enda þótt hann, eða þeir, hefðu greitt tryggingarfélögunum vátryggingariðgjöld skilvis- lega til þess að tryggja sig fyrir tjóni. Greiða tryggingarfélögin fyrir þessa þjónustu lögreglunnar? Eða eru það kannske þeir, sem verðaaðgeraséraðgóðu.þaðsem þeim er skammtað, sem lika borga brúsann fyrir alla skýrslugerðina og umstangið? Hver kannar það, hvort hér eru brotin lög á fólki, og hvernig er siöan haldið á svona máli? launþegumI Oskukarlar r a háum hesti TIL SKAÐA ,,0pinber starismaður" hringdi i Hornið og vakti athygli á þeirri mótsögn, sem fælist i þvi, að BSRB og Alþýðusam- band lslands skuli ekki hafa nána samvinnu um samninga um kjarmál. Bendir hann á, að bæði þessi heildarsamtók launþega hljóti að eiga sam stöðu um kjaramál gagnvart vinnuveitendum,hvort sem þeir eru riki, bæjar- og sveitarfélag eða einkafyrirtæki. Telur hann, að núverandi fyrirkomulag skaði báða launþegahópana og sé vatn á myllu vinnuveitenda. Launþegar eigi ekki að láta rugla sig i riminu með mörgum vinnuveitendasamböndum. ,,Þeir eigi að standa saman." tbúðareigandi úr austurbæ Kópavogs skrifar: ,,Mér varð á að setja n.okkur glerbrot i ösku- poka um daginn. öskukarlarnir tóku pokann úr grindinni, settu annan i staðinn en skildu svo þann fulla eftir. Siðan rigndi inn yfirlýsingum um að þetta væri bannað nema að setja i sérstak- an poka, bæði matarúrgang og annað rusl. Nu er mer spurn, hvað kemur öskukörlunum til að setja sig á svona háan hest. Það væri gaman að heyra regl- urnar, sem þeir starfa eftir". Laugardagur 27. október 1973 B

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.