Alþýðublaðið - 18.01.1922, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 18.01.1922, Blaðsíða 2
ALÞYÐUBLAÐIÐ liggur því nú flatur fyrir hursda Og manna fótum. Eg mun í ann ari grein víkja að þeim persónu- legu uœmælum um mig, sera hr. M. O. hefir þóknast að koma með í sunnudagsprédikuh sinni. Héðinn Valdimarsson. Eftir að grein þessi var rituð hefir Morgunbl. lýst því yfir, að »/s milj. kr. togarar hr. M. O séu nú ekki nema 400 þús. kr. virði. Ef verðfali þetta heldur þannig áfram, verður hr M. O. innan fárra daga kominn með togara verð sitt langt undir verð það, sem eg tiinefndi, 200 þús. kr., og þarf þá ekki iengur að deila um það atrið'i. H V. lolatrésstalan „Dagsbr." Fimtudaginn 12. þ. mán. hélt verkmannafélagið Dagsbrún jóla- trésskemtun i G.-T. húslnu fyrir börn félagsm&nna. í skemtinefndina voru á síðasta fundi félagsins kosnir þrír menn: Magnús V. Jóhannesson, Guðm. ö. Guðmundsaon og Eriendur Erlendsson, og tóku þeir sér til aðstoðar nokkra félagsmenn. Undirbúningur skemtunarinnar fór vel úr hendi nefndarinnar, sem stóð uppi með tvær hendur tónv ar, þegar byrjað var, en hún leit- aði aðstoðar góðra manna, sem brugðust vel við um hjálp. — Skemtunina sóttu um 400 böra, og stóð hún yfir frá kl. 6—lil/a e. m. Skemtiskráin var afar fjölbreytt: Stærðar jólatré á miðju gólfi með mörgum tugum Ijósa og lhtfeng- lega skreytt á slla lund. Inngangsræðu héit Jakob Jóh. Smárí, og þar á eftir rak hveit erindið annað: Hailgr. Jónsson kennari las upp, Guðm. Thor- steinsson söng gamanvísur, Petra Pétursdóttir las sögu, Friðfinnur Guðjónsson sagði gamansögu, Nieljohníus ólafison söng einsöng og síðast léku nokkur ungmenni gamanleik, sem vakti mikla gleði og hlátur hjá hinum þakkiátu áheyrendum. Tvisvar var kveikt á Jóiatrénu Aðalfundur verður haldinn í verkamannafél. Dagsbrún á morgun kTT6 síðd. í Bárubúð. — Félagsst)órnin.. milli skemtiatriða og tvisvar fengu börnin góðgerðir, i fyrra sinnið poka með brjóstsykri, kökum, súkkulaði og einu epli, en síðar síttónflösku til svölunar og hress ingar. Foreldrar fyigdu börnunum á ikemtistsðinn og sóttu þau aftur á tilsettum tíma, en þar ti! valið fólk hafði umsjón með þsisi á meðan á skemtuninni stóð, og skal það sagt börnunum til hróss, að þau voru sériega prúð og kurteis við umsjónarfóikið og hvað við annað. Þetta mun vera i fyrsta sinn, sem D^g^brún hefir gengist fyrir jólatrésskemtun handa börnum fé lagsmanna, en verður vonandi ekki í síðasta sinn, og verður þá fé lagið væntanlega svo efnum búið, að það geti fengið skemtinefnd inni eitthvert starfsfé í hendur til skemtunatinnar. Og ekki væti á- góða af miðsvettarskémtun félags- manna, sem vonandi ekki ferst fyrir, illa varið ti! þess að gleðja börnin, sem á þeirri hátíð sitja heima. Svo þakka eg nefndinni starflð og gef henni hér méð traustyfir iýsingu til framhaldsstarfsemi á þessu sviði. Félagsmaður. Ðanakonungar. Eftir Harald Jensen, danskan ,j hægri-jafnaðarmann. (NI.) Kristján IV.: Digur maður og feitur, andlega lítili og ósjálfstæð- ur, bráðlyndur,. uppstökkur og ruddalegur. Hæfileikar og vilji mjög i andstöðu. Ófær til að sjá hvað heyrði til starfi hans og tak márki. Afar vífinn eins og faðir hans; drykkjurútur, í stuttu máli. Þó var hann írjósautur fjölskyldu faðir: 6 börn með drotningunni, 2 með Kristinu Madsdóttur, 3 með Karen Andersdóttur, 12 með Krist- ínu Mu-.;k og 2 með Vibeke Kruse. Með aldrinum sjúkur og þunglyod ur. — Liklega óhepnasti stjórnari i stjórnmálum sem verið hefir í Danmörku Tók þátt í 30 ár»- stríðinu og sýisdi hermenskuhæfi- leika sína sem undirforingi. Friðrik III.: Lélegur kocungur, einrænn, úrræðálaus og óþolinmóð ur. Rekinn áfram af valdafíkinnl* drotningu notaði hann tækifærið> eftir sjö ára stríðið og kom á ein- veldi. Þrátt fyrir gúðan vilja vant- aði, hann öll skilyrði til þess, að sýna dugsað i stöðu þessari. Dýrt hirðhald. Reyndi árángurslaust að bæta efnin með því að gera guil. — Lét af hendi Skán, Halland og Bleking, Bomhólm, Þrándheim og Baahuslen. Kristján V.: Blátt áfram og gæflyndur. Mehtunarlaus og gáfna- tregur. Veikur af bílífi. Gat ekki hulið andlega Utilmensku sfna með óhóflegu hirðlífi Hafði bjánalegar hugmyndir u'm mikilvægi sjálfs sin og um einveldið sem „uskatte Hgt Klenodie". Elskaði tryllings- leg&r veiðiferðir og æðislega reið. — Hann var líka mikill hermaður. Friðrik IV.: Illa upp alinn og gáínasljór. Elskaði skraut eins og barn, en var nautuasjúkur ruddi. Kom skipulagi á friðlúlifnað og sannaði kostaleysi einveldisins.. Endurbætur hans voru í því fólgn- ar að finna sér nýja friðlu. Síð- ustú árin veikur og gerðist trúað- ur. Hugsaði mikið um syndugt iíf sitt, en iðrunin dugði ekkert, landið sökk dýpra og dýpra. Kristján VI,: Frómur oftrúar* maður, að því er virtist heiðarleg- ur konungur. Fann upp skyldu- göngur í kirkju. Vildi gjarna gott gera, ef hann með því gat notið valc* sinna, hugsaði hátt um sjálfan sig. öfundaði ráðgjafa sína,. tortrygði alla. Gat eytt fé lands íns, þó ekkert stríð væri. Kona hans var afar kröfuhörð Eyddi 9 miljónum i Kristjánsborgarhöll. — Dó, án þess að ná takmarki sínu: að ná hyili þjóðarinaar. Friðrik V.i Lítt geðslegur,

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.