Alþýðublaðið - 30.06.1978, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 30.06.1978, Blaðsíða 2
Föstudagur 30. júní 1978 Að fasta Nú er það farið að tiðkast i útlöndum að menn fasti sér til heilsubótar. Fastan er að visu engin ný bóla en hefur orðið mjög vinsæl á undanförnum árum. Þetta er ákaflega umdeild aðferð og læknum ber alls ekki saman um ágæti henn- ar. Sumir halda þvi fram að það sé afskap- lega gott fyrir liffærin að hvila sig og fastan losi menn einnig við ýmis skaðleg úrgangs- efni sem annars safn- ast fyrir i likamanum og valdi alls kyns van- liðan. Aðrir halda þvi fram að þetta sé algjör della og hafi ekkert að segja, en menn geti svo sem svelt sig ef þeir hafa áhuga á þvi. Aköfustu fylgismenn föstunn- ar vilja jafnvel halda því fram að menn geti á þennan hátt læknaö sig af alls kyns sjúk- dómum, jafnvel krabbameininu illræmda. Að nota föstuna sem megrunaraðferð sé einnig hægt, ef menn snúa til hollara og betra fæðis að henni lokinni. Ef menn hafa áhuga á að gerast grasætur þá sé lika ákaflega gott að fasta fyrst en breyta slöan um matar- æði að lokinni föstu. Þá hefur einnig verið mælt með föstunni fyrir þá sem vilja reykja. Gömul og ný heilsubótaraðferð! allra meina bót og örugg leið tíl nýrra og betra lifs. Þegar menn fasta nærast þeir yfirleitt eingöngu á vökva. I einndag, eina viku eða tvær eða eins lengi og þeir vilja. Þess eru jafnvel dæmi að menn hafi fast- að 1 tvo mánuði án þess að biða af þvi sjáanlegt tjón á heilsu sinni. En aðferðirnar eru margar, sem viija hætta að Fastan á sum sé að vera hrísgrjónafasta er einnig til^svo eitthvað sé nefnt. 1 Náttúrulækningabuðum I Svlþjóð er hægt að fá bækling með leiðbeiningum um það hvernig menn skuli fasta. Þar er brýnt fyrir fólki að fara var- lega i sakirnar. Mikilvægt er að menn séu friskir og er þeim ráðlagt að hafa samband við lækni áður en þeir byrja föstuna til þess að ganga úr skugga um að heilsu- farið sé eðlilegt. Ef svo er geta menn farið að undirbúa sig og það er talið heppilegt að hafa ró og næði á meðan á föstunni stendur, dveljast jafnvel & heilsuhæli ef þess er kostur og fjármagn fyrir hendi. En ekkert er þvi til fyrirstööu að fólk fasti heima hjá sér i rólegheitum ef það er ekki að vinna, t.d. að fórna einni viku af sumarfriinu sinu i það. Sjúkt fólk á hins veg- ar ekki að fasta nema undir læknishendi. Það er misjafnt hversu lengi menn fasta, en i bæklingnum er mælt með einni viku að haustinu og annarri að vorinu. Sumir hafa það Hka fyrir sið að fasta dag og dag ef þeim þykir þeir þurfa þess með. Ef fólk er þreytt og stressað þa finnur það sjálft hvenær þörf er á að gera smá hlé, draga sig út úr skark- ala heimsins og fasta. Það er jafnvel ekki fráleitt að nota þennan tima að einhverju leyti til hugleiðslu fyrir þá sem áhuga hafa og kunna eitthvað til slikra hluta. Og kannski er pakksöddum velferðarþjóðum það nauðsyn að tæma magann við og við en nota heilann pinu- litiöl staöinn. .'-... . . Sá sem ætlar að fasta fer var- lega af stað, minnkar við sig mat smám saman vikuna áöur en fastan hefst og boröar t.d. eingöngu grænmeti og ávexti seinustu dagana áður en f astan byrjar i alvöru. 1 föstunni nærast menn siðan eingönguá vökva, i þessu tilfelli ávaxta- og grænmetissafa, jurtatei og ókrydduöu græn- metisseyði. Þetta er svolitið undarleg lið- an fyrir menn sem eru vanir þvi að kýla vömbina upp á hvern einastadag og menn finna fyrir alls kyns ónotum. Þaö er pó svo- litiö mismunandi en þeim sem liöur verst á meðan á föstunni stendur geta huggað sig við það að þeir hafi mikla þörf fyrir hana. Algeng óþægindi af völdum föstunnar eru höfuðverkur, ógleði, svimi, þreyta og kulda- hrollur. En á meðan að á föst- unni stendur lækkar blóöþrýst- ingurinn og öll likamsstarfsemi verður hægari. Það er samt nauðsynlegt að menn hreyfi sig og fái friskt loft i lungun þennan tima og margir finna það litið fyrir föstunni að þeir geta sinnt sinu daglega lifi alveg eins og venjulega. =1 Það er eftir föstuna sem sú velliðan gerir vart viö sig sem menn eru aö sækjast eftir. Fólk er létt á sér, búið að losa sig við alls kyns úrgang og fastan er mönnumoftasthvatning til þess að lifa heilbrigðara og væntan- lega betra Hfi, borða hollan mat o.s.frv. Fólki finnst það nýrri og betri manneskjur og flestum sem fasta ber saman um það að fastan sé m jög jákvæð bæði fyr- ir andlega og likamlega heilsu manna þrátt fyrir misjafnar skoðanir lækna á málinu. EI Árni Björnsson skrifar: Um milljónafélag stúdenta t greÍR Margrétar Hermanns- dóttur i Þjóöviljanum 22. júni sl. standa m.a. þessi orð: „Aftu-r á móti hefur Þjóðminja- safn stutt fjálglega „Þjóðhátta- söfnun stúdenta" þrátt fyrir þá stafireynd, að flestir þeir er að söfnunni hafa staðið hafa enga fræðilega kunnáttu til að bera. Hér gildir enn sem fyrr I afstöðu Þjóðminjasafns, að þeim mun minni kunnátta, þvi dyggari er stuðningur þjóðminjavarðar. Eins og fram hefur komið I þessum skrifum hér hefur þjóð- minjavörður beint, sem óbeint unnið gegn mér við fornleifarann- sóknina I Herjólfsdal. Sömu sögu er að segja um þátttöku mina og annarra við könnun á byggðasögu sveita sunnan Skarðsheiðar. Þar hefur þjóðminjavörður hreinlega reynt að hindra fjármögnun rannsóknarinnar og borið við fjárskorti á sama tima og mill- jónum hefur verið ausiö I „Þjóð- háttasöfnun stúdenta". t grein Margrétar allri er eink- um veist að þjóöminjaveröi og mun hann sjálfsagt svara þvi. En vegna tilvitnaörar klausu hafa ýmsir hlutaðeigendur komið að máli viö mig, og varö niðurstaðan sú, að ég skyldi gera ofurlitla grein fyrir fjármálum „Þjóð- háttasöfnunar stúdenta" árib 1976. Sú greinargerð hefur reyndar þegar birst i Arbók hins islenzka fornleifafélags 1977, en var auk þess send öllum alþingismönnum vegna þingsályktunar, sem sam- þykkt var mótatkvæöalaust i mai 1977. En meginatriði hennar eru þau, að „fyrirtækið" kostaði um 9 milljónir isl. króna. Það fjár- magn fékkst með styrkjum og framlögum frá hundruðum aðila um land allt, hreppsnefnda, sýslunefnda, sparisjóöa, ung- mennafélaga, kvenfélaga, og öðr- um, sem vart tjáir að nefna i svo stuttri athugasemd. Eru þessum aðilum hér meö færöar bestu þakkir. Hitann og þungann af þessari fjársöfnun báru student- arnir sjálfir. Og það var jafnvel átakanlegt, hversu mikill hluti af vinnutima sumra fór i þá inn- heimtu. Reikningar fyrir öllu þessu liggja hér á safninu öllum opnir. Beint framlag Þjóðminjasafns- ins til þessarar söfnunar var þvi miöur mjög litið, eða 200.000 krónur. Safnið greiddi starfsmanni á þjóðháttadeild hálf laun þetta sumar, i tvo mánuði, en hann annaðist m.a. fyrirgreiöslu fyrir Innanlandsf lug með afslætti Fljúgir þú i hópi áttu rétt á afslætti. Einnig I hópi fjölskyldu þinnar. Lágur aldur þinn, eða hár veitir þér sama rétt. Athugaðu afsláttarmöguleika þína FLUCFÉLAC /SLAJVÐS INNANIANDSFLUG umrædda safnendur. Hinn helm- inginn greiddi sjóður söfnunar- innar. Illreiknanleg er hins vegar sú aðstaða, sem Þjóðminjasafnið veitti varðandi sima, póstþjón- ustu og „prestige" o.s.frv. En slikum athófnun er þvi lögum samkvæmt skylt að gegna. Þess má ennfremur geta, að áðurnefnd fjárupphæð var veitt, þegar ljóst var, að gróskumikið undirbúningsstarf var hafið að söfnuninni. I „könnun á byggða- sögu sunnan Skarðsheiðar" hefur Þjóöminjasafniðveittþessa sömu upphæð og rúmlega það. Einnig ákváðu aðstandendur „Þjóð- háttasöfnunar stúdenta" að leita ekki til aöila á þessu svæði um fjárstyrk, þar sem vænta mætti, að Margrét og hennar samverka- menn geröu það. Ekki þarf lengur að fara i grafgötur með það, að tal Margrétar um milljónaaustur i „Þjóðháttasöfnun stúdenta" úr sjóðum Þjóöminjasafnsins, er á engum rökum byggt. Um kunnáttuleysi nenni ég vart að ræða hér og nú. Samkvæmt prófhroka Margrétar heföi Jónas gamli frá Hrafnagili ekki haft hundsvit á islenskum þjóðhátt- um, hvað þá vesalingur minn. Það gæti orðið skemmtileg end- urminningabók að segja frá kynnum sinum af skandinavisk- um og öðrum evrópskum og jafn- vel norðuramwriskum „þjóð- háttafræðingur" og þeirra vits- munum gegnum árin. En það verður vist að biða. Það gæti verið full ástæða til að gagnrýna bæði núverandi og fyrr- verandi þjóðminjavörð, ekki fyrir kunnáttuleysi, heldur fyrir skort á frekju. Þeir hafa ekki farið illa með fé. Aftur á móti hafa þeir ekki verið nógu ýtnir og krófu- harðir á peninga frá yfirvöldum, til þess að hafa úr meiru að spila. 28.júnl 1978 Árni Björnsson. UR LEIKHUSINU Hressandi gustur Nemendur 4. S frumsýndu s.l. mánudag leikritið Pilsaþytur eftir Carlo Goldoni og gerist i Chiozza i lok 18. aldar, þeim tima þegar staöa konunnar var sú að hún var i öllu háð vilja karlmannsins, enda allt of mik- ið af konum i Evrópu þá, karl- menn i önnum að láta drepa sig i striöum. Leikendur eru tólf, en leikstjóri er Þórhildur Þorleifs- dóttir, þýðandi Stefán Baldurs- son og leikmyndir og búningar eftir Messiönu Tómasdóttur. Tæknimaður er ölafur örn Thoroddsen. Allt ágætt starfs- fólk og hafa áður unnið með nemendunum. Leikendur eru: Björn Karlsson, Gerður Gunn- arsdóttir, Tinna Gunnlaugs- dðttir, Gunnar Rafn Guðmunds- son, Emil Gunnar Guðmunds- son, Sigfús Már Pétursson, Ragnheiður Elfa Arnardóttir, Margrét Olafsdóttir, Hanna María Karlsdóttir, Þröstur Guðb jar tsson, Kristin Kristjánsdóttir og Andrés Sigurvinsson. Yfir þessari sýningu er ágæt- ur þokki, það er kraftur i þessu góða fólki, það býr yfir góöri tækni og er lfkamlega i góðri þjálfun, og til alls liklegt. 1 leikskrá hugleiðir 4. S fram- tiðina, spyr margs m.a. um vettvang. Þaö er von. Þau hafa lagt hart að sér við nám, en markaður fyrir nýja leikara þrðngur. Þó er vist að úr þess- um hópi mun einhver komast áfram eins og það heitir. t þess- um leik, hefur mikil áhersla verið lögð á að ná skapgerð suðurlandabúa, heitt blóð renn- ur f æðum og alltaf við suðu, bæði i bliðu og strfðu. Ég er ekki frá þvi aö nokkuð vel hafi tekist, og þau njóta lika vel tækni sinn- ar og svo er þeim Ifka heitt i hamsi, þessum nýgerðu leikur- um. Ég óska þeim góðs um leið ogég þakka pláss undanfarin ár á sfðum þessa blaðs. Það hefur verið ánægjulegt að fylgjast meö leiklist hér I Reykjavík, og lata sannfærast um það að Is- lendingar eig það sem kallað er — gott leikhús. 27.júnI1978 Jónas Jónasson Lokað verður vegna sumarleyfa 17. júlí — 8. ágúst Blikksmidjan Grettir.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.