Alþýðublaðið - 28.01.1922, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 28.01.1922, Blaðsíða 4
ALÞYÐUBLAÐIÐ Nykomið: Lille Sommerfugl — Skergárds- flickan — Tivoli-Revuen — Plötur Album — Nálár og varahlutar. S jóðjærahús R-víkur H.f. Verzlun „Hlíf" Hve fisgótu 56 A Taublánil 15 — 18 awa. StiveM, úgæt tegund, pte á. rj.65 Stanga- sápa, óvenju ódýr Sólskinssáp- an aiþekta Sápndnft, só»thrHns andi, á 0,30 pakninn. Pvotta- bretti, njög sterk. Tanblemmnr o. m. fl til þrifnaðar og þæginda Grammófönn til sölu, meö 50 úrvalsplötum. Uppl. á Bergstaðastræti 8 (uppi). Oft var bjalp í nauðum næst nokkru fyr»en varði og ekkert betra f búíð fæst en baunirnar f „Garði". Alþbl. ®r blað allrar alþyða. Aug 1 f si n g fyiir sjófarendur. samkvæmt tilkynningu bæjarfógetdns í Hafnarfirði hefir merkibsi'jan á Valhúsgrunni rekið inn milli skerjanna o'g éru því skipstjórar aðvar- aoir urri að fara ekki éftir nenni. Hún muh eins fljótt og ástæður Ieyfa verða tekin burt og ekki lögð út aftur. — VitamálastjÓYlnn. Arshátíð verkakv.fél. Framsókn sunnudagian 29. jan. 1922 í Iðrió. Opn&ð kl. j$_ Byrjað kl. ifr/a. Iahgöngumiðar seldir í Iðnó á laugardaginn frá I—7 eftir hádegi. Kortst tvær krónur. óskað að félagskonur fjöimenni. Ágætt prógram. Í&UUÍdT að altaf er bezt og ódýrast' gert viðr gúmmístígveT og annan gúmmfskófatnað. einnig fæst ódýrt gúmmilfm á Gúmmí- vinnustofu Rvíkur, Laugaveg 76 Dívaiaar. — fjaðramadressur, strigatnadressur o. fl. Smiðað nýtt og endurbætt gamalt á Freyjug. 8 Vínaan wönluð, — Varðíð lægst ViðfJ©l?AÍP á pímu&ura, blikk og emaiileruðum áhöldnm eru bezt af hendi leystar á Bergstaða? stræti 8 — Guðjón Þorbergssön. Alþbl. kostar I kr. á mánuéi. Ritstjóri og ábyrgðarniaður: Olajur Friðriksson. Frentsmiðjan Gutenberg. Edgar Rice Burroughs: Tarzan. ópi miklu réðust óðir hásetarnir á þá fjóra sem eftir voru. Skipshöfnin hafði að eins sex skotvopn, svo flestir þeirra voru vopnaðir með krókstjökum, öxum og bareflum. Skipstjórinn var búinn með skotin úr byssu sinni og var að hlaða hana aftur, þegar áhlaupið var gert. Byssa annars stýrimanns var óhlaðin, svo að eins tvö vopn voru til að taka á móti uppreistarmönnunum, þegar þeir þustu fram, móti yfirmönnunum, sem nú hörfuðu undan bandóðum undirmönnum sínum. Blöt og formælirigar gengu stanslaust á báða bóga, og blönduðust saman við skothvellina óg stunur særðra manna; svo þilfarið á Fuwalda var engu líkara en vitlausraspltala, Áður en yfirmennirnir höfðu hörfað nokkuð að ráði voru hásetarnir komnir fast að þeim. Exi, sem risavax- inn svertingi sveiflaði, klauf tkipstjo'rann í herðar nið- ur, og áugnabliki síðar voru hinir fallnir, dauðir eða særðir ótal sárum. Stuttur og herfilegur hafði bardáginn á Fuwalda verið, og meðan á honum stóð, hafði John Clayton halíað sér fram á. borðstokkinn og tottað piputaa sina kæruleysislega, eins og hann hefði verið að horfa á Omerkilegan knattleik. Þegar síðasti yfirmaðurinn féll, datt honum í hug, að réttast mundi fyrir sig, að fara til konu sinnar, tilþessað vera henni hjálplegur, ef einhver ribbaldinn kæmi niðtír. Þó.Clayton værí kaldur og rólegur á yfirborðinu, var hann inuvortis bæðikviðinn og æstur, því hann óttað- st. um 'konu sína í höndum þessara hálfviltu manna, sem örlögin höfðu rtú selt þau svo skyndilega i hend- urnar á. Þegar hann ætlaði niður stigann, undraðist hann stórum, er hann sá Alice standa í stigagatinu, því nær við hlið sér. „Hve lengi hefir þú staðið hér, Alice?" „Frá byrjun," svaraði hún. „Þetta er skelfilegt, John. Skelfilegtl Við hverju getum vjð búist af þessum mönnum?" ¦ „Morgunverði, vona eg," svaraði hann, brosandi til þess að reyna að draga úr ótta hennar. „Eg ætla að minsta kosti að spyrja þá," bætti hann vid. „Komdu með mér, Alice. Við me'gum ekki láta á okkur sjást, að við búumst við óðru en hinu bézta af þéim." Mennirnír voru nú búnir að umkringja yfirmennina, og köstuðu bæði dauðum og særðum, miskunarlaust útbyrðis. Sömu örlög biðu þeirra eigin manna, bæði dauðra og særðra. Alt í einu tók einri hásetinn eftir hjónunum, sem nálgúðifst þá, og réðist móti þeim með reidda exi, um leið og hann kallaði: „Hér eru tvö enn þá, handa fiskunum!" En Svarti Mikael var fljótari tii, svo maðurinn hné niður með kúlu í bakinu, áður en hann komst á hálfa leið. Með öskri miklu dró Svarti Mikael að sér athygli hinna, og um leið og hann benti- á hjónin, kallaði hann: „Þetta eru vinir mínir, látið þau í friði. Skiljiðþið það? ííu er' ég skipstjóri hér, og það sem eg segi stend- ur." sagði hann og snéri sér að Clayton. „Verið að eins ót af fyrir ykkur, og enginn mun gera ykkur mein," og harfn- leit ógnandi til félaga sinna. Þau hjónin fóru svo nákvæmlega eftir ráðleggingu Svarta Mikaels, að þau sáu lítið til skipsmanria og viásíi enn þá^minna um fyrirætlanir þeirra.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.