Tíminn - 17.05.1966, Blaðsíða 11
ÞRIÐJUDAGUR 17. maí 1966
TÍMINN
24
til að lyfta þér aftur upp í rúm-
ið.
— Því lík fjárstæða! Eg held
ég gæti gengið þessi fáu skref auð-
veldlega ef ég væri studd, sagði
Sandra. — Það er fáráanlegt að
finnast maður vera svona sterkur
og verða að stija hérna, eða bara
liggja í rúminu eins og tusku-
Aúkka. Ungfrú Travers segir að ég
se afskaplega heilbrigð — læknir-
inn segir það líka. Ég þori að
veðja, að ef hr. Carrington hefði
bara lofað mér að reyna — eða
Falconby læknir hefði haft hug-
rekki til að fara eftir sannfær-
ingu sinni, hefði ég verið farin
að ganga þegar hann kemur aftur.
— Hr. Carrington kemur á morg
un, sagði Jill. — Þú veður að bíða
og heyra hvað hann segir. Og þú
verður að lofa að vera ekki með
nein brögð meðan ég er úti.
Sandra hló. — Ég skal lofa að
hlaupa ekki upp vegginn, eða gera
neitt þannig lagað.
En Jiil gat ekki annað en liðið
illa yfir því að yfirgefa hana.
Yfirhjúkrunarkonan hefði nú get-
að lofað henni að sleppa enn ein-
um deginum úr, og hún var ákveð-
in í því, að vera komin aftur áð-
ur en Sandra færi að sofa — en
það var klukkan sex og þá voru
allir gestir sendir burt.
-Hún mætti Systur Anderson á
leiðinni út.
— Eruð þér að fara úr? spurði
Sandra. — Þetta er bara hátíðis-
dagur.
Jill hló. — Satt að segja vildi
ég helzt ek ikfara, játaði hún.
— Vitleysa! En meðan ég man,
Systirin sneri við. — Ég var hjá
yfirhjúkrunarkonunni rétt áðan
og hr. Carrington hringdi. Hann
er kominn til London.
Hjarta Jill barðist í brjósti henn
ar þegar hún hélt áfram Hún
mundi sjá hann aftur á morgun!
Og hversu kenjóttur sem hann
kynni að verða í framtíðinni,
mundi hún alltaf muna það sem
yfirhjúkrunarkonan hafði sagt
henni og reyna af öllum mætti
að bregðast ekki áliti hans.
X. kapítuli.
Hún hafði ákveðið að fara til
Windsor að verzla og taka áætl-
unarbíl til baka aftur strax og
hún hefði drukkið te. Hún myndi
ekki fá eins langan tíma og henni
hafði verið ætlað, en hún yrði
ánægðari ef hún sæi Söndru aftur
í kvöld — einkum þar sem hún
var alveg viss um, að ekkert mundi
hindra Vere í að koma upp eftir
á morgun.
LINDARBÆR
Leikfélag Hveragerðis sýnir
#
„Óvænt heimsókn"
í Lindarbæ í kvöld, þriðjudaginn 17. maí kl. 9 e.h.
Leikstjóri: Gísli Halldórsson.
Aðgöngumiðasala í Lindarbæ í dag frá kl. 2 e.h.
LEIKFÉLAG HVERAGERÐIS.
Gúmmívinnustofan h.f.
Skipholti 35 — Símar 3T055 og 30688
SERVIETTU-
PRENTUN
SÍMI 32-101.
PILTAR
FÞIÐ EIGIO UNMU5TUNA.
Á Á ÉG HRINGANA /\
tyjrtón /Js/wné(sso/?\
sfetj/s/sjer/ S V
Þetta var yndislegur dagur og
blómin skörtuðu sinu fegursta í
görðunum.
Jill fann til ánægju yfir að vera
aftur í gamla bænum með fallega
kastalanum og minningunum sem
voru mergur og blóð Englands.
Þrátt fyrir allt var það unaðs-
legt að vera frjáls aftur í nokkra
klukkutíma. Hún uppgötvaði nú,
að hún hafði aldrei verig bundin
yfir sjúklingi á sama hátt og núna,
al undanskildu því eina skipti sem
nún hafði verið send frá St. Mon
ica til að sjá um einkasjúkling.
Bærinn var fullur af ferðalbng-
um — of fullur! Hún ákvað að
geyma innkaupin þangað til
seinna og fá sér göngutúr i al-
menningsgarðinum þar sem var
ekki eins margt fólk.
Þegar hún sneri við voru sumir
af ferðamannahópnum farnir. Jill
gerði innkaup sín og heppaðist
að fá flest það sem hana vanhag-
aði um. Hún var að koma út úr
vefnaðarvörubúðinni og dreymdi
um að fá sér tebolla, þegar maður
sem kom eftir gangstéttinni var
næstum búinn að velta henni um
koll.
— Afsakið. Hann bar höndina
snögg upp að höfðinu, og síðan,
— Halló, Jill. En sú heppni.
Jill hafði varla séð Senneth
Harding síðan daginn sem Vere
hafði séð hann þrýsta hönd hennar
á stigapallinum, hún hafði eigin
lega forðazt hann En dagurinn
var allt of yndislegur til að hægt
væri að vera gramur, og hún end-
urgalt bros hans.
— Halló. Hvað er þú að gera
hérna, Harding læknir?
— Spákonan sagði, að ef ég færi
til Windsor í dag myndi ég hitta
hávaxna, fallega stúlku með grá
augu og — að hún myndi senni-
lega þiggja tebolla úr mínum
fögru höndum, sagði hann.
— Fábjáni.
— Með hverjum ertu? spurði
hann.
— Engum Ég var rekin út á
móti vilja mínum og ég ætla að
taka bflinn klukkan fimm til baka
aftur, sagði Jill.
-t- Nógur tími til að fá sér sopa,
hann leit á úrið. — Komdu.
Jill hikaði Reglan um að hjúkr-
unarkonurnar mættu ekki fara út
með mönnum úr starfsliðinu var
allsveigjanleg — yfirhjúkrunar-
konan mundi líklega ekki gera
veður út af þessu atviki. Ken
glotti, þegar hann mætti augum
hennar.
— Ef þú vilt pottþétta afsök-
un. geturðu alltaf farið inn a und
an. Þú getur þrátt fyrir allt ekki
látið henda mér út, þó ég komi
og setjist við borðið hjá þér.
j — Harding Iæknir, skortur þinn
á ráðvendni er sorglega mikill.
Hún hristi höfuðið framan í hann
yppti síðan öxlum og sneri við
og varð samferða honum.
Veitingastofan, sem þau völdu
var full af fólki, en þeim tókst
að finna borð. Ken pantaði te og
kveikti sér í vindlingi meðan þau
biðu eftir því.
— Jæja, segðu mér nýjustu frétt
imar, skipaði hann. — Hefur
Húsmæður
HÓKUS-PÓKUS blómabón
HÓKUS-PÓKUS blómaáburður
HÓKUS-PÓKUS garðáburSur
Blómin eru líftryggð, ef þér notið HÓKUS-PÓKUS
Eftir viku sjáið þér sjálfar árangurinn. —
Starf í þvottahúsi
Vistheimilið Arnarholti óskar að ráða stúlku til
starfa í þvottahúsi. Upplýsingar gefur forstöðu-
maður í Amarholti, sími um Brúarland.
Reykjavík, 13. maí 1966,
Sjúkrahúsnefnd Reykjavíkur.
Atvinnuflugmenn
Munið fundinn að Bárugötu 11 miðvikudagskvöld
þ. 18 kl. 20.00,
Fundarefni: Samningarnir.
Stjórnin.
Auglýsiö í TÍMANUM
____________________________11
mikilmennið tekið þig til bæna
nýlega í . óeiginlegri mebkingu
auðvitað?
— Mikilmennið er — eða hefur
verið — í Skotlandi.
— Auðvitað Ég er búinn að
gleyma því. Hugsa sér að skilja
þetta tilfelli eftir í höndum Fal-
conbys gamla
— Þú talar mjög óvirðulega
um elzta staðlækni okkar, sagði
Jill.
— Hann er mjög elskulegur við
ísjúklingana, elzti staðlækninnn
okkar, sagði hann glottandi. En
hann heldur, að hver sem hefur
vit og dálitla leikni hefði getað
gert eins vel og Carrington Kall-
ar það fremur heppni en aitihvað
annað.
— Ég trúi því ekki. Jill roðnaBi
af vanþóknun. — Auðvitað vissi
ég strax { byrjun, að hann sacði
einhverjum, að þetta væri ,g’æp-
samleg áhætta” og hann hefði
ekki viljað taka þá áhættu nvað
sem í boði væri En ég hélt að
hann kynni að minnsta kosti að
meta verk hr. Carrington.
— Ég held að hann geri það nö
eiginlega. Honum líkar vel við
Carrington, en hann er dálítið Mk
ur gamalli kerlingu, sagði Ken an
nokkurrar virðingar.
Jill skipti um umræðuefni.
— Skemmturðu þér vel í Drury
Lane? spurði han. — Judy segir,
að hún hafi skemmt sér alveg
yndislega — það var fallega gert
af þér að lífga hana upp.
— Það var einstakt kvöld, sagði
hann ákafur. — Hún er krutL
Ég hafði ekki tekið mikið eftir
henni áður'
Jill vonaði að hann mundi
bjóða Judy út aftur. þó hún gæti
eiginlega ekki sagt það við hann.
— Hún hefur ekki haft mikinn
tíma. sagði hún. — Og hún er
mesta elska. Hún sagði að betta
hefði verið bezti afmælbdagur,
sem hún myndi eftir.
— Og hvenær má ég bjóða þér
út? spurði hann.
ÚTVARPIÐ
Þriðjudagur 17. maf
7.00 Morgunútvarp 12.00 rfádegis
útvarp 13.15 Við vinnuna. 15.00
Miðdegisútvarp 16.30 Síðdegisút-
'varp 18.00
;Lög leikin á
selló og
hörpu. Mistislav Rostropovitch og
Benjamin Britten leika fimm lög
i þjóðlagastfl eftir Robert Schu
mann. 18.45 Tilkynningar. 19.20
Veðurfregnlr 19.30 Fréttlr 20.00
Stjómmálaumræður: Um borgar
málefni Reykjavíkur. Síðara
kvöld Ræðutimi hvers framboðs-
Usta 40 min. I þremur umferðum
20, 10 og 10 mín.
Röð Iistanna:
D-listi - Sjálfst.fl.
G-Iisti — Alþ bandal.
A- listi — Alþ a
B-listi — Frams.fl
Dagskrárlok laust fyrir kl. 23.00
Miðvlkudagur 18. maf
7.00 Morgunútvarp 12.00 tládegis
útvarp 13.15 Við vinnuna 13.00
Miðdegisútvarp 16.30 Síðdegisút-
fvarp 18.00
Lög Lög á
nikkuna.
18.45 Tilkynningar 19.20 Oeður-
fregnir 19.30 Fréttir 20.00 Jakob
Thorarensen skátri áttræður 21.
00 Píanókonsert nr. 27 i B-dúr
(K595) eftir Mozart Wdhelm
Backhaus og Fílharmómusveit
Vínar leika; Karl Böhm stj 21.30
Efst á bugi Björn Jóbannss <»g
Tómas Karlsson gera skil erlend
um málefnum 22.00 Frétttr og
veðurfregnir 22.15 „Myn.1 f
spegli" saga eftir Þóri Bergsson
Amaf Jónsson les <4). 22.40 Lóg
unga fólksins Gerður Guðmunds
dóttir kynnir. 23.40 Dagskrárlok.