Tíminn - 10.11.1966, Blaðsíða 8

Tíminn - 10.11.1966, Blaðsíða 8
8 TIMENN FIMMTUDAGUR 10. nóvember 1966 MINNiNG Ólafur í dag verður Ólafur Friðbjarn- arson, Stóragerði 13, Reykjavík, jarðsunginn frá Fossvogskirfcju. Hann fórst í eldsvoða í verzlunar- húsinu Kjörgarði 2. þ.m. Hafði hann gegnt húsvarðarstarfi þar frá því, að það hús var tekið í not eða í 7 ár. Ólafur var Þingeyingur, fæddur 26. febr. 1900 í Rauðuskriðu í Að- aldælahreppi. Foreldrar hans voru Friðbjörn Jónsson bóndi þar og kona hans Rósa Sigurbjamardótt ir. Friðbjörn var sonur Jóns bónda •á Hofi og Eyri á Flateyjardal Ei- ríkssonar, bónda á Kambsmvrum og Hofi Jónssonar. Rósa var ættuð úr Fnjóskadal Sigurbjarnardóttir Bjamasonar. Friðbjörn og Rósa byrjuðu bú- Skap sinn á parti af Rauðuskriðu 1898, en íluttust þaðan 1901, að Kaðalstöðum í Hvalvatnsfirði í Grýutbakkahreppi. Þar bjuggu þau í atta ár við sára fátækt, því Friðbjörn missti heilsuna. Hann dó 1909 og tvístraðist þá fjöl- skyldan. Börnin voru níu er upp komust. Ólust þau upp hér og þar. Móðir þeirra gerði allt, sem 1 hennar valdi stóð, fyrir þau, en aðstaða einstæðingsmóður var öim ur á þeim tímum en nú, til að hafa mörg börn hjá sér. Rósa lifði til hárrar elli. Hún andaðist árið 1960 hjá dóttur sinni, Guð nýju, húsfreyju þá að Klaustur- hoium í Grímsnesi. Ólafur lenti í ýmsum vistum og misjöfnum á bernsku og æskuár um, en efniviðurinn í drengnum var góður og hann komst snemma vel til manns. Árið 1924 tók Ólafur höndum saman við þrjá bræður sína, Njál, Jón og Þórð, og systur sína, Guð- nýju, og hófu systkinin sem þá voru öll ógift, búskap á jörðinni Sandhólum á Tjörnesi. Móðir þeirra fluttist þangað til þeirra. Jörðina tóku þau á leigu og bjuggu þar um skeið, — suim allt til 1932- Var ég bóndi á Tjörnesi á þessum árum og fagnaði komu hins unga fólks í sveitina, enda gerðist það góðir þátttakendur i íélagslífi byggðarinnar. Við Ólafur Friðbjarnarson höfð um ekkert kymnzt fyrr en hann kom í Sandhóla, en ^með okkur tókst þá vinsemd, er Ólafur rækti vel til æviloka- Árið 1928 fór Ólafur í Bænda skólann á Hvanneyri og útskrif- aðist þaðan vorið 1930. Halldór Vilhjálmsson skólastjóri bauð hon um að styðja hann til náms er- lpndis. En Ölafur, sem þá var þrí tugur orðinn, taldi sig of gaml- an til þess að halda áfram skóla- göngu .Vann hann þetta sumar m. a við byggingu vita á Öndverðar- nesi og Straumnesi. Tók um haust ið á leigu hálfa jörðina Rekavík í Norður-fsafiarðarsýslu og gerð- ist gæzlumaður Straumnesvita. Gekkst hann strax fyrir stofnun búnaðarfélags í hreppnum og var trúnaðarmaður Búnaðarfélags ís lands þar um sveitir. Þarna vesturfrá kynntist hann eftirlifandi konu sinni Brynhildi Snædal Jósefsdóttur, bónda að Látrum í Aðalvík Hermannsson- ar. Hún var kennari að mennt- un. Þau ^iftust 6. okt. 1935 og hófu búskap saman að Iðavöllum í Aðalvík, en þar höfðu afi og arama Brynhildar búið: Hannes Sígurðsson og Jórunn Einarsdótt ír Sívertsen- Skömmu seinna fluttust svo Öiafur og Brynhildur að Tungu í Fljórum í sömu sveit Hófu strax umbætur á jörðinni og byggðu arnarson þar íbúðarhús úr timbri. En snemma sumars 1939 urðu þau fyr ir því óhappi, að íbúðarhúsið brann til kaldra kola og allt inn- búið. Börn björguðust með naum- indum. Var þetta mikið tjón. Um haustið brá Ólafur búi og fluttist með fjölskyldu sína norð ur til Húsavíkur. Keypti hann sér þar trillubát og gerðist sjó- maður um hrið. Árið 1941 réðist hann fastur starfsmaður hjá Kaupfélagi Þing* eyinga. Hafði á hendi utanbúð- arstörf og verkstjórn við skip<íaf greiðslu og naut mikilla vinsælda við þau verk. Stundaði hann þessa atvinnu í áratug. Á þessu tímabiJi var hann árum saman formaður Verkamannafélags Húsavíkur og um skeið átti hann þá sæti í mið stjórn Alþýðusambands ísland;. AHtaf hafði hugur Ólafs staðið mjög til sveitabúskapar, og það mun hafa verið árið 1951, a3 hann keypti jörðina Heiðarbót í Reykjahreppi ásamt áhófn og fluttist þangað. Var ætlunin einn- ig að Brynhildur kona hans tæki að sér barnaskóla sveitarinnar, því hún er ágætur kennari, sem hefur sterka köllun til kennslustarfa. iVið barnaskólann í Húsavík var (hún kennari nálega áratug af þeim itíma, er hún átti þar heima- Eftir að Ólafur kom í Heiðarbót itók hann kappsamlega til starfa 'ivið umbætur á jörðinni. En að |ifjórum árum liðnum varð hann |iáð hætta búskapnum- Konan var iheilsubiluð og þurftj að vera •undir hendi sérfræðinga til lsekn- jinga. Þau fluttust til Reykjavikur ! 1955. í Reykjavík hafa þau síðan átt heima- Ólafur stundaði fyrst smíð- ar í Reykjavík og ýmsa vinnu svo ,sem afgreiðslustörf hjá Mjólkur- félagi Reykjavíkur — unz hann gerðist húsvörður í stórhýsinu Kjörgarði. Brynhildur kona Ólafs enduí heimti heilsu sína allvel og réðst sem fastur kennari hjá Reykja- víkurborg. Þau byggðu sér vand aða íbúð að Stóragerði 13. Brynhildur og Ólafur áttu bai-na lárti að fagna. Þau eignuðust fjög- ur börn — tvo sonu og tvær dæt- ur. Ennfremur 61u þau upp tvær dætur af fyrra hjónabandi Bry.i hildar, því Ólafur var seinni mað- ur hennar. Þriðja barn (sonur) af fyrra hjónabandinu 61st upp é vegum föður síns. Börn Ólafs og Brynhildar í ald- ursröð talin eru: 1. Hrafnhildur, gift Ásgeirj Torfasyni. Þau búa á Halldórsstöð um í Laxárdal í S-Þing. 2. Hanna Jórunn, gift Denny Penrod, sem er loftsiglingafræð- ingur í flugher Bandaríkjanna. Þaú búa í Columbus, Ohio. 3. Þröstur, giftur Moniku Buttn er,, Hann er við hagfræðinám í Þýzkalandi. 4. GuSmundur Páll, ógiftur, skólastjóri við Barna- og unglinga- skóla Blönduóss. Börn Brynhildar af fyrra hjóna bandi: 1. Guðrún Karlsdóttir, gift Huga Andreasen, sem vinnur hjá Raforkuimálaskrifstofu ríkisins. Bú sett í Reykjavík. 2. Ásta Karlsdóttir, gift Rögn valdi Þorleifssyni sjúkrahúslækni í Neskaupstað. 3. Guðmundur Stefán Karlsson, vélstjóri, Reykjavík, giftur Odd- björgu Kristjánsdóttur. Ólafur var böroum sínum fram- úrskarandi umhyggjusamur og einnig fosturdætrum sínum, gerði þar engan mun á, enda unmi þær honum eins og föður. Var hann til hinztu stundar takmarkalaust fús til að taka á sig útlát og erfiði fyrir fólk sitt, ef með þyrfti. Hjónahand hans var mjög ástúð legt. Hjónin skildu hvort annað með ágætum vel. Er ósegjanlega mikill harmur kveðinn að vandamönnum hans við fráfall hans — og mikils missr. Samhryggist ég þeim innilega. Ólafur Friðbjarnarson stóð i mörgu og fékk margt að reyna um daga sína. Hann var óvenju lega fjölhæfur maður, verkdjarfur og áræðinn. Með hverju nýju við- fangsefni virtust nýir hæfileikar koma í ljós í fari hans. Hann var bjartsýnn og úrræðagóður tniög. Hann hefði getað haft sem kjör- orð þessar hetjulegu ljóðlínur skáldsins: Stormur þurrkar segl i svip, þótt setji um stund í bleyti. — Og alltaf má fá annað skip." Ólafur unni framförum í hví- vetna. Var félagslyndur og ótrauð ur til liðsemdar góðum málefn- um. Fljótur tii að rétta hjálpar- hönd, ef samferðamaður s'.óð höllum fæti. Hann var gleðimaður á goðri stund, orðfær og hafði til á seinpi áruhi að bregða fyrir sig Ijóða s-míði. Ólafur var ekki nenia 66 ára, þegar hann dó. Það þykir núorð ið ekki sérlega hár aldur á ís landi. Og víst er um það, að hann átti þrótt, lífsást og áhuga, sem enzt hefði til miklu lenári jarð vistar, ef eldsvoðaslysið hefði ekki að höndum borið. Kenning Jónasar Hallgrímsson- ar skálds var, að lengd mannsæv innar yrði ekki réttilega mæld í ánim, heldur færi hún eftir þvi, hve mikið naðurinn lifði. Samkvæmt þeirri kenningu lifði Ólafur Friðbjarnarson tvimæla laust lengi. Langminnug þökk ^kkar vina hans og samferðamanna fylgir honum til grafar. pt. Reykjavík, 10. nóv. 1866. Karl Kristjánsson Með nokkrum orðum langar mig til að láta í ljós þakklæti mitt til vinar míns Ólafs Friðbjarnar sonar, sem var húsvörður í Kjör- garði frá því að húsið var opnað fyrir tæpum 7 ámm, og til dauða dags er hann lézt af slysfórum við skyldustörf Á þessum árum hefur samstarf okkar verið mjög náið, og við oft þurft að ráða sameiginlega fram úr ýmsum málum, og aldrei hefur borið minnsta skugga á okkar samstarf. Með því að starfræksla nussins Kjörgarðs er með nokkuð óvenju- legum hætti, þar sem m. a. tnargar verzlanir eru á sama gólffeti, án skilveggja — var frá upphafi íjóst að vel þurfti að vanda vai a hús- verðinum. Fljótlega kom í ljós aö botta val hafði heppnazt sérlega vei. Með sinni góðu greind og frá- bærum umgengishæfileikum, ;okst Ólafi fljótt að haga málum svo að allir undu vel við. Menn fundu, að húsverðinum mátti treysta Smá vandkvæði sém frarr, komu í byrjun, með því að leigjendur voru óvanir hinum sérstöktt að- stæðum í þessu húsi — hurfu sofþ dögg fyrir sólu, eftir að Ólafur hafði tekið á þessum vandamálurn með þeirri festu, og þó mýkt, sem honum var lagin. Ólafur hafði ýmsa hæfileika sem hann lét lítið á bera, nema í hópi vina sinna. Til dæmis kom oft fyrir að hann laumaði að okkur, sem vel þekktum hann, hnittinni stöku um atburði dagsins, eða málefni, sem ofarlega voru á baugi. Ólafur hafði lifandi áhu^a á þjóðmálum, og bar farsæld þjóð- ar siimar í heild fyrir brjósti, en var laus við þröng eiginhagsmiina — eða stéttarsjoharmlð. Vfðsýni hans og góðvild komu glögglega í ljós í þjóðmálaafstöðu hans — jafnt sem.í allri hans framkomu og dagfari. Ólafur lét sér mjög annt um fjölskyldu sína. Fann ég oft á tali hans hlýhug hans í garð konu og baroa og mikil gleði var honum velgengni sona hans við skólanám. , Oft bárust í tal milli okkar Ólafs sameiginlegir átthagar okk- ar, norður í Þingeyjaísýslu, og menn og málefni þar. Kunni hann frá mörgu að segja frá yngri ár um. í þessu sambandi minnist ég ummæla, sem ég heyrði föður minn Friðrik í Efri-Hólum, við- hafa um Ólaf. Þau voru i þá Icið að hann hefði metið laf þvi meir sem hann kynntist honum betur, og nákvæmlega sama var min reynsla af Ólafi. Ég votta konu hans, Brynhildi Jósepsdóttur, og böroum þeirra — sem svo mikils hafa misst — dýpstu samúð mína, svo og Sigur bimi bróður hans, sem dyggi- lega hefur starfað með honuœ í Kjörgarði síðustu árin. Ég veit að eigendur verzlan anna og starfsfólk yfirleitt í Kjör garði saknar Ólafs og mundi taka undir þann þakklætisvott, sem é? hef reynt að tjá með þessum Irii um. Kristján Friðdksson- SÍLDARSKÝRSLA FISKIFÉLAGSINS Síldveiðarnar norðanlands og austan vikuna 30. okt. til 5- nóv 1966 í vikuhyrjun var norðanstorm ur á miðunum og öll síldveiði skipin í höfn, en á þriðjudag var Ikomið sæmilegt veiðiveður og fengu þá mörg skip góða veiði. Á miðvikudag var veður gott til hádegis en þá tók að hvessa af SV og héldu þá skipin til lands. Gott veður var svo á fimmtudag og fengu morg skip þá góða veiði, en á föstudag hvessti af norðri og fóru flest eða öll skip til lands. Veður fór batnandi á laug ardag en fáir bátar voru komnir á miðin og fengu þeir einhverja veiði. Aðalveiðisvæði vikunnar var 55 —70 sj6m. undan landi í Norð- fjarðardýpi. Aflinn, sem barst á land t vik- unhi nam 26-243 lestum, þar af fóru 1.888 lestir í frystin^i og saltað var í 1.239 tunnur. Heildaraflinn í vikulok var orð inn 576058 lestir og skiptist þann ig ef tir verkunaraðferðum: í salt 55.904 lestir, í fyrstingu 4.800 lestir, í bræðslu 515.354 lest- ir. Auk þess hafa erl skip landað 1.022 uppsölt. tunnum og 4.680 lestum f bræðslu Á sama tíma í fyrra var heild- araflinnn 426,228 lestir og skiptist þannig eftir verkunaraðferðum: í salt 58,541 lest í frystingu 3-102 lestir, í bræðslu 364.58Ö lest ar. Hélztu löndunarstaðir eru þess- ir;;; Reykjavík Bolungavík Siglufjörður Ólafsfjörður Hjalteyri Lestir 35.062 6-634 24.091 6 491 10.022 Krossanes . 16.240 Húsavík 4.260 Raufarhöfn 53.235 Þórshöfn 2.041 Vopnafjörður 31.246 Borgarfjörður eystri 7.188 Seyðisfjörður 141.768 Mjóifjörður 1.107 Neskaupstaður 85.804 Eskifjörður 60.842 Reyðarfjörður 33^88 Fáskrúðsfjörður 30.494 Stöðvarfjörður 9.137 Breiðdalsvík 7.965 Djúpivogur 10.187 Vestmannaeyjar 1.741 Lestir Akraborg, Akureyri 3.177 Akurey Hornafirði 1.495 Akurey Reykjavík 5020 Andvari Vestmannaeyjum 580 Anna Siglufirði 2.096 Aroar Reykjavík 5.860 Arnarnes, Hafnarfirði 1.569 Arnfirðingur Reykjavík 3.973 Ároi Geir Keflavík Árni Magnússon Sandgerði Arnkell Hellissandi Ársæll Sigurðsson Hafnart Ásbjörn Reykjavík Ásþór Reykjavík Auðunn Hafnarfirði Baldur Dalvík Barði Neskaupstað Bára Fáskrúðsfirði Bergur Vestmannaeyjum Bjarmi Dalvík Bjarmi II. Dalvík Bjartur Neskaupstað Björg Neskaupstað Björgúlfur Dalvík Björgvin Dalvík Brimir Keflavík Búðaklettur Hafnarfirði Dagfari Húsavík Dan ísafirði Einar Eskifirði Einar Hálfdáns Bolungavík Eldborg Hafnarfirði Elliði Sandgerði 1.582 5.307 1.023 2.446 6.150 4.571 > 3.636 1,68* 6.136 4.567 2.65t- 1.14! 5.820 6-36* 3.27J, 2.926 1.07' 413 7.02h 77' 748 98fc 5.00B 4.65,

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.