Lesbók Morgunblaðsins - 19.09.1926, Blaðsíða 1

Lesbók Morgunblaðsins - 19.09.1926, Blaðsíða 1
LESBÓK MORGUNBLAÐSINS. >Sunnudaginn 19. septeniber. Þar sem grasið gra?r. HEYSKAPUR í ÞRÆNDA LÖGUM. Það hallar austur af, í Þrænda" löyum var sólskin og þerrir. — Þegar við komuni til Storlien var hráslaga veður, með regnjeljum. 1 Þrændalögum stóð sláttur sem hæst eða var nær lokið í lág- sveitukn.' Hvar sem ekið var norð- ur sveitina, va«r verið að slá og heyja, — óvíða reynt að þurka flatt, þó veður væri einhlítt dag frá degi. Múgarnh' fjellu eins og boðar af sláttuvjelarljánum, — rauðsmári og vallarfoxgras. Þrátt fyrir allar prjedikanir og öll sáð" blöndu „reeept" er í þessum bestu grasræktarsveituin Nccegs varla sáð öðru grasfræi, en þessum tveim tegundum, enda gefa þau mesta og besta uppskeru, þar sem skilyrðin eru góð og vel að jarð- yrkjunni uniiið. — Því ekki þaó. — Enginn játar í verkinu, að hann sje búslóði, eða að jiirð hans sje lakari en annara, með því að velja sjer fræ, er samkvæmt töluim til- raunastjóranna á best við, þar sem „staðhættir eru lakari" og „ræktun ljeleg". Allir keppa að hámarkinu, enda skarar grasrækt Þrænda líklega fram úr öllum norðlægari sveitum Xorðurlanda. Stærðar tún — 10—20 ha. gefa af sjer upp og ofan 10 þúsund kg. af hektara at' skrælþuru hesjir þujrkuðu heyi. Við heyskapinn þarna í lág- sveitunum eru ekki notaðar aðr- ar vjelar en sláttuvjel og drair" hrífa, draghrífan til að draga að hesjunum, þegar hesjað e*\ Ekki er það einleikið, að við íslend- iagar komumst okki upp á, að nota það ágæta verkfæri við eam- Ferðaminningar. antekuingu. — Líklega hat'a l>nr draghrííur verið of gistenta.r og klunnalogar, sejni ,veyndar liafa verið á íslandi. — A einum sta^ sá jeg slegið með dráttarvjel — það hefir sjálí'sagt verið notalegt fyrir hestana, seni livíldu lig á nieðan; annars stiandar notkuu drátta«r\ jela hjer sem annarstað" ar á því, að það reynist erfitt tfi fækka brúkunarhestunum, þó járn- hesturinn komi til sógunria»r. Á LEIÐ TIL ÖSTERSUND. I Storlien er háfjallasvipur á gróðrinuni — ])ó er bjarkastrjál- ingur eins og laufki'ansai' uni" hverfis alla/- mýrar, nieð l'ram klappaásunum, Og upp eftir þeim, ef jarðvegur fyrirfinst. — Þó cr suinarliiti svipaður þarna á þes*- um slóðum eins og í hlýrri sveit- um á íslandi, það er ])essi eiu" staki ágætis jfwðvegur á íslandi, sem gerir langtum meiri og betri nektun mögulega, en sem svarar veðurfari landsins. Frá Storlien hallar undan fæti niður Jamtaland til ,,höfuðstað- arins" Östersund. Maður verður þess lítið var — nema af hrisí" ingnum á járnbrautarvögnununi — að haldið sje niður á móti. — Landið er ásótt sljetta. erfitt að sjá hvað sje til hafs og hvað ti! fjalla. Brautin þræðir lægðirnar. flöt daladrög, meðfram ám og vötnum og mýraflákum, milli skógi vaxinna ása og hæða. Skógurinn nær upp á efstu hæðir, svo í fjar- lægð virðist alt vera samfeld og endalaus skóggra^n breiða. FJALLABYGÐIK Bygðin er í hlíðaslökkunum, og íneðrVrarn ánum og vötnunum, — þar eru hinir fornu ferðavegir, ba'ði vetur og sumar. Það sjest á túnunum og ræktuninni, að laml- ið er hálendi, allhátt j'fir sjó. — Sláttur er óvíða byrjaðrw. Gróðr* arfar túnanna er ekki ósvipað og á íslandi, t. d. ber mikið á snar" rótarpunti. Það er forn gróður, auðsjeð að túnin eru sjaldan phegð og því lítið um sáðskifti. Þó eru jarðepla- og byggakrarnir allstór- ir og þriflegir, en þratt fy^ir það ]>ó þeir sjeu færð"w til nær árlega, verður túnið víða gamalt, áður en því er „snúið við" og það endui" nýjað. I öllrrni ám er timbur — fljól> andi timburbreiður. — Skógurinn setur svip sinn á landið og lifnað- arhætti. Út um tún og akra eru smáhlöður hlaðnar úr ótelgdunr trjábolum, og þaktar klofnum trjám, og alstaðar um alt ræktað land — og sumstaðar um mýrarn- ar, þar sem slœgjur eru — úir og grúir af timbur-hesjum. Það er ekki notaður vír í hesjurnar, bæfii staurar og langbönd eru úr tinibri. Sumstaðar standa þessar hesjur órótaðar frá ári til árs. Snmstað- ar eru þær tekna<r niður árlega, efniviðnum er hlaðið í kesti hjer og þar ura túnin, því hvergi eru hesjurnar keyrðar heim á liaust- in. Það er líka óþarft, ]>að er auð- velt að endurnýja þær, bara að ganga í skóginn, — af nógu cr að taka. Timbrið er hendi næst oí< ódýrast, hvort heldur er til húsa- efnis, eldneytis, í hesjur, girðing" a»r eða í lokræsi! — Já allar girð ingar eru skiðgarðar og ekki spar- að ffjii tii þeirra. Veðrið bátnar ei'tir því seiii

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.