Lesbók Morgunblaðsins - 07.11.1937, Blaðsíða 4

Lesbók Morgunblaðsins - 07.11.1937, Blaðsíða 4
348 LESBÓK MORGTJNBLAÐSINS S.B. r A miðju Atlantshafi Gjaldeyrishöftin eru sett til að torvelda alla frjálsa verslun — þess vegna eru þau ranglát! Jeg segi pass! Skál! Þessar þrjár upphrópanir eru almennar meðal farþega um borð í íslensku skip í andrúmslofti sjó- veikisþjáninga, saknaðar og eftir- væntinga, þegar þeir eru að koma eða fara yfir hafið, sem skilur Is- land frá öðrum löndum. Þeir, sem eru þess umkoiiinir að geta rekið af höndum sjer allan krankleika langrar sjóferðar, drepa tímann með því að skeggræða um pólitík — aðallega milliríkjaverslun og fjármál — spila á spil og drekka bjór. Þessi starfsemi lýir fólk furðanlega. svo niargir ganga sliguppgefnir til hvílu og ~vefns, þó þeir hafi ekki afkastað öðru en að eyða tímanum — enda var tilgangurinn líka sá. Skeggræðnin liefst í hógværð og vináttu, en endar. ekki all- sjaldan í ofstopa orðkyngis og livínandi hávaða. Jeg heyrði menn hnakkrífast um það í fúlustu alvöru á miðju Atlantshafinu. hver væri í raun og veru meiri íþróttamaður: sá, sem bæri af og ynni skýlausan íigur á íþróttamótum, eða hinn, sem tapaði í hverri keppni og reyndi þó jafnan aftur. Því var haldið fram af öðrum málsaðila; að sá sem tapaði væri heppilegri íþróttamaður heldur en hinn, sem Ijeti bugast strax og einhver stæði honum framar. Aðalatriðið fyrir íþróttamanninn væri að kunna að tapa — en ekki hitt \ að safna medalrum. breiða þær þvert yfir brjóstið og láta svo mynda sig. Hinn málsækjandinn barði í borðið og staðhæfði að dgurveg- arafýkn íþróttamannsins væri mergur málsins — væri nauðsyn- lepr til að halda honum vakandi og glæða vilja og viðleitni og Lífið um borð í Dettifossi. vekja metnað þeirra, sem enn væru áhorfendur. Þetta var mikið hitamál. Góðgjarn og skýr, eldri maður, ljet sjer um munn fara — ef til vill í einhverju gáleysi — að aldrei liefði íslenska þjóðin átt jafn efnilegt æskufólk og nú, og þess vegna bæri að varðveita taug- ar þess, því á þessum skarkala- tímum væri taugum ungu kyn- slóðarinnar mest hætta búin. Þetta lof um æskulýð lands vors þoldu menn misjafnlega að vonum, og því fremur sem það var eldri mað- ur og enginn flysjungur. sem þetta sagði. Varð nú uppi fótur og fit í leðurstóluiiuin og horn- bekkjunum, kringum kaffiborðin í reyksalnum, og vildu allir tala og liafa betur — allir, sem mæltu á íslenska tungn. Hinir ljetu sjer nægja að þegja. brosa í kampinn og horfa á handapatið og háreyst- ina í hrærðum og skapsterkum sálum. Auðvitað sögðu sitmir. að þetta væri duglausasta æska, sem Ts- land hefði alið, og því væri ekki mikils af henni að vænta .... Svo var aftur farið að spila og panta bjór, skrafa og tefla og gekk nú alt sinn vana, jafna, lát- lausa gang. En um kvöldið kom nýtt hitamál til umræðu — óvægið æsingamál um manngildi Edwards fyrverandi Bretakonungs og á'ta hans og frú Simpson. Aðalkjarni málsins var þessi j Gat hann bæði verið konungur hins breska heims- veldis og gengið að eiga Simpson? Nenti hann ekki að vera kóngur? Eða var hann kominn í svo arg- vítuga andstiiðu við stjðra lands- ins og þ.jóðkirkjuna, að honum væri nauðngur einn kostur að segja af sjer? Hvað koiu biskupn- um af Kantaraborg það við þó hann væri að fjölla við Simpson — eða hvað kom Baldwin það við? Þetta varð flókið mál og niður- stöðulaust — því öllum veittist betur! Loks kom nóttin og alla dreynidi, að þeir væru konungar og drotningar, prinsessur og prins- ar, og elskuðu alt milli himins og jarðar — alt nema biskupinn af Kantaraborg. * Aftur rann upp nýr dagur á Atlantshafinu, og sá dagur byrj- aði eins og allir aðrir dagar fyrir öllum farþegum í Atlantshafinu með því að borða, ef menn hafa þá þrek og manndáð til að ynna |>au skyldustörf mannlegs lífs M'miasamlega af höndum. Á því vill oft verða nokkur brestur — því sumir „fíla sig svo illa til sjós", eins og ungfrú ein tók til orða í heimspekilegri borðræðu um eðli og upptök sjóveikinuar. Það er etið dómadags kynstur og skelfingar fyrn á i>Ilum skip- um Eimskipafjelagsins, alt framau úr borðsölum háseta og kyndara aftur á annað farrýini — eða rjett- ara sagt: Fólkinu er borinn svo mikill matur, að slík eru engin hliðstæð dæmi meðal íslendinga. Og maturinn er bæði dýr og vel til hans vandað — dýr í innkaupi og dýr í sölu. Fæði á II. farrými kostar 5 krónur á dag, en á I. farrými 8 krónor. Og vissulega má borða mikið fvrir 8 króimr. Vistráðning skipshafnanna mið- ast við frítt fæði, og fæði starfs- fólks Eimskipafjelagsskipanna er, að kunnugra dómi, fjölhæfara og betra en kostur skipshafna á öðr- um fiski- og farþegaskipum Is- lendinga — og er þó víða ekki til þess sparað. En yfirbiirðir Eim- skipanna í viðurgerningi stafa af því að í þeim er opinber matsala

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.