Lesbók Morgunblaðsins - 01.05.1938, Blaðsíða 2

Lesbók Morgunblaðsins - 01.05.1938, Blaðsíða 2
130 LESBÓK MORGUNBLAÐSINS þar til steináhöldin fundust. En eftir fund efrikjálkans í vetur varð þó dr. Weidenreieh að bæta við, að þegar hanii hefði verið settur á kvenkúpuna, sem hann tilheyrði, minni hún niiklu nieir á apa en ætlað hafði verið fyr. Það lítur út fyrir, að allir þessir tuttugu og fjórir menn, sem leif- arnar hafa fundist af, hafi verið myrtir á sama hátt, sagði sjer- fræðingurinn ennfremur. liöfuðiu hat'a verið skorin frá líkamanum og heilinn tekinn út neðan frá og jetinn hrár eða steiktur yfii' eldi. sem Pekingniaðurinn þekti vel. Vfirleitt hefir hann verið mjög ó- siðaður og herskár. Alt bendir til, að hann liafi tekið liellafjallið með valdi af ýmsum villidýrum. sem hafa búið þar á undan lionuni, því að þar finnast leifar af Felis acutidens, sem var köttir álíka stór opr ljón, björnum, hýenum. sverðtentuni tígnsdýrum og öðrum ægilegum rándýrum, sem lifðu á lians döguni, en eru útdauð nú. Og það hefir jafnvel tekist að ákveða, hvað hann hefir lagt sjer til munns. Fæðan hefir meðal ann- ars verið kjöt af hestum, vísund- um og iillhærðum nashyrningum. sem nú eru útdauðir. o<r það, sem merkileprast er ¦ af steinaldink.iörii- r.m álmtrjesins Oeltis barbouri, sem hafa verið jetnir í stórum stíl, ef dæma má eftir hinuni fjöl- mörgn )>úsundnm hýða, sem liggja brotin á og í hellisgólfunum. I>að. að Pekingmaðurinn hefir verið al- æta, hefir vakið alveg sjerstaka athygli maiinfræðinganna. Hellarnir. sem leifar Peking- þjóðarinmir hat'a fundist í, eiga sína skrítnu siigu. Beinin ])ar, sein Kínverjar hafa þekt lengi til og oft álitið vera úr hænsniim, hafa geymst vel, vegna ])eirrar hjátrúar þeirra, að beinanna væri gætt af illum öndum, sem ekki væri ráðlefrt að raska ró. En vís- indainenn Evrópu frrófu hiklaust í „bnstaði andanna", og síðar fylfrdu kínverskir fornfræðingar og niannfræðingar dæmi þeirra. Nú er grafið á hverju sumri af atorku í hellagólfin við Chou Kou- Tien, öskiiinerfrðin síuð vandlega, en hún Hggur í alt að sex metra þykkutu lögum inni í hellunum, er sýnir ljóslega lengt tímans, sem niennirnir notuðii þá fyrir bústaði. Frá hellunum eru svo beinin flutt með járnbraut til Peking, þar sem þau eru ákveðin og sett upp á safninu. Pekinginaðurinu er líklega ekki elsti niaður, sem vísindin hafa fundið leifar af. Heidelbergmað- urinn í Þýskalandi, Piltdownmað- urinn í Englandi, Javamaðurinn á Java eru ef til vill jafn gamlir eða eldri en hann, en fullkomna tíniaákvörðun er ekki auðvelt að gera. Þó sagði dr. Stevenson, sem er forstjóri við Rockefellerstofn- unina í Peking og var í fyrir- lestraferð uni Norðurliind í vetur, að nú sje talið örugt austur þar, að Pekingniaðiirinn hafi verið uppi fyrir minst einni niiljón ára. Betle- hemsmaðurinn, en tinnuáhöld hans fundust fyrir nokkrum árum inn- an uin bein af Rhinoeeros og dverghestuni og öðrum útdauðuin dýrum, var uppi á svipuðum tíma, á fyrri liluta tertier eða síðasta hluta kvarter, á flóðheststíman- uni, eins og annað íðorð segir. Enn fleri mannakyn eru kunnug nú þegar, og mörg eru vafalaust ójiekt enn í liigum hins liðna tíma. Xýir fundir koma í ljós æ ofan í æ, til dæmis fann dr. von Königs- wald í fyrrasumar við Solo-ána við Trinil á Java nýja hauskúpu af Javamanninum, Pitlu'eantropus erectis, á svipuðum stað og annar Hollendingur, Dubois, fann fyrstu leifarnar árin 1891 og '92 og vakti með því deilur og óróa víðsvegar um veriildina. Fyrri fundurinn var hvirfill. nokkrar kinntennur og lærbein, en dr. von Königswald fann heila hauskúpu af barni. Næsta skref þróunarinnar er frummaðurinn, sem þekkist í allmörgum þjóðflokkum, eins og til dæmis Neanderthalmaðurinn, Cro-Moiigonmaðurinn, Aurignac- ' maðurinn o. s. frv. Það voru ,,raunverulefrir menn", þótt þeir hafi staðið á sjerlega lágu and- legu ]>roskastigi, enda hafa ]>eir hlotið fornafnið Homo, maður, án þess þó að vera nefndir sapiens. hinn viti borni, heldur hafa þeir orðið að sætta sig við að kallast primigenius, sá með frumeðlinu. Einhver athyglisverðasti fundur- inn af þessum ])jóðflokkuni hin síðari ár er fundur eins, sem líkt- ist Neanderthalinannimiin, á Karinelfjallinu í (Jyðingalandi norðanverðu. Hann fanst fyrir ])remur árum síðan af leiðangri i'rá Kaliforníu, sem var stjórnað af fornfræðingmim McCown. Haun fann níu beinagrindur í helli í fjallinu, og af þeim voru fjórar næstum heilar, en það er vægast sagt sjaldgæft með svo gömul bein. Suniir halda því fram, að Kariiielmaðurinn sje milliliður milli Neaiiderthahnanusiiis og negra nútímans. Það athyglisverð- asta við hann er hin framstand- andi haka á karlmönnunuin (en ekki á kvenfólkinu). Slík haka er ekki á Neanderthahiianninum, en á óllum Evrópuniönnum nútímans. Annars þekkist enginn milliliður enn])á milli þeirra síðastnefndu tveggja. A Náttúrugripasafninu í Vínar- borg hafa menn reynt til gamans að búa til styttur af frumniönn- umiin og ýmsum milliliðum milli ]>eirra og nútímafólks. Ein þeirra er af vissum Neanderthahiianni, („öldungnum frá La Chapelle aux Saints") tegund, sem líkist engum kynflokki nútímans. Gullöld Ne- anderthaljijóðarinnar var á síðari hluta ísaldarimiar fyrir hjerumbil 50.000 árum, en hún var algjör- lega horfin við lok ísaldarinnar. Þá fara að finnast leifar af Homo sa)iiens í siimu hlutum Evrópu. Neanderthalmaðiirinn lítur út fyr- ir að hafa verið mesta dauðýfli á að líta, haiin drattaðist uin skóg- ana með hangandi höfuð og bogið bak og minti helst á Astralíu- negra", að })ví er sumir ætla. Onn- ur mynd þar er af Rhódesíumann- inum, sem lifði í Rhódesíu í Suð- ur-Afríku, eins og nafnið bendir til. Hann niinnir helst á Búsk- menn í Kalaharieyðimörkinni. Þriðja styttan er af Aurignac- ínanninum, og sú fjórða af Cro- Magnon-maiiniimm, sem báðir til- heyra yngri tímum og lifðu fyrir 50.000 til 10.000 árum síðan. Það

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.