Lesbók Morgunblaðsins - 08.03.1942, Blaðsíða 14

Lesbók Morgunblaðsins - 08.03.1942, Blaðsíða 14
46 LESBÓK MORGUNBLAÐSINS Úr Þjóðólfi tyrir 90 árum I Þjóðólfi þ. 10. febrúar 1852 ¦ er frjettayfirlit næstliðins árs. Þar segir m. a.: .... ÞaS bar tvent til tíSinda í vcrsl unarsögu vorri í sumar, aS Eng- lendingar komu hingaS í hestakaup og fluttu hjeSan um 30 hross; og stórkaupmaSur Knutzon ljet skrínu- leggja saltfiskinn, 5 lýsipund í hverja skrínu, og búa um eins og reifabörn; átti sá fiskur a'S fara til suðurhluta Vesturálfu". Aðal frjettagrein blaðsins, með hinum nýjustu frjettum, byrjar þannig: Jcg skal halda það er ekki ónýtt að láta „Þjóðólf" biðja fyrir sjer; því að það stóð heima, þegar prentaramir voru að ljúka við að setja fyrirbænir hans fyrir póstskipinu að kveldi 17. dags janúarmán., þá sigldi það í jóm- frúleiði hingað inn á höfn, eftir 15 daga útivist. Fátt kom af frjettum, en það er bótin, að nokkuð kveður að þeim fáu. Það er einhver undarlegur ókyrrleiki um allan heim, ekki einungis í þjóð- lífinu, heldur eru höfuðskepnurnar teknar til líka. í vetur t. d. gerði þann hvirfilbyl í Skotlandi, að skógareikurn- ar rifnuðu upp með rótum, og fuku um eins og fífuhnappar. í Grikklandi voru jarðskjálftar, svo á einum stað hrundu 500 hús. Ekki er þess getið að neinum óróaseggjum sje kent um þetta. En öðru máli er að gegna með ó- sköpin, sem á gengu í Parísarborg. Já, ófriðlega tóku Parísarmenn jóla- föstunni í vetur. Þegar í byrjun sleit Lúðvík Napóleon, bróðursonur hans, er feður vorir kölluðu Naflajón' og Baunapardus, þjóðþingi Frakka. — Hann var forseti þingsins, svo marg- an forsetann á guð sér góðan. Hann ljet taka fulltrúana höndum og setja í svarthol, því hann gat ráðið niður- lögum þeirra, er hann hafði herinn allan með sjer. Út úr þessu varð upp reisn í borginni, sem stóð fyrstu dagana af desember. Barðist borg- arlýðurinn á strætunum, og fell hátt á þriðja þúsund. Mælt er að flest hafi það verið unglingar, sem ljetu siga sjer til vopna". Um innlenda viðburði segir í sama blaði: „SíSan áriS byrj-iSi hefír fátt til tiðinda or'Si'S hjcr innanlands. Eftir nýár tóku sig saman nokkrir menn í EyjafirSi og gero'u út sendimann gagngert hingaS til bæjarins, til nS vita hvort nokkurt lífsmark væri hjer metS mönnum, því hinir ryrSu því ekkí Iengur aS fá hvorki frjettír nje blöS úr hofuostaonum. Er þetta HtiS merki þess, aS NorSlendingar eru lengi f jörugir, og una nú ekki lengur því dauSans póstleysi, sem vjer eigum viS aS búa. Og þaS hefi jeg sjeS mann glaSastan í bragSi, er jeg fekk sendimanni EyfirSinga f jórSung af „ÞjóSólfi", til aS bera norSur yfir fjöll. Allmikill hafís kvaS vera kominn fyrir norSan, svo sumstaSar sjest varla út yfir, og bjarndýr hefir ver- iS unniS á Ströndum, og þaS rauS- kinnótt. Tarna er eftir af Islending- um sem ekki eiga a'S þora aS sjá I blóS! Og œtti banamaSur bangsa skiliS aS verSa kammerráS. Sagt er aS barnaveiki hafi veriS svo skœS í Vestmannaeyjum síSan í haust, aS eigi sjeu eftir nema 5 eSa 6 börn af 60. Þess vœri óskandi, aS þetta vœri nokkuS orSum aukiS". Ur almanaki „Þjóðólfs" þ. 10. febrúar 1852: ' • Sunnudagabókstafur. — Dauður bók- stafur. Tunglkomur: Þá kviknar tungl, er l-.úttu'-inn er kominn í hlaðið. Þá er fyrsta kvartil, þegar búið er að losa um alla tappa. Fult verður tungl á fæstum bæjum. Víðast hvar stendur jafnt og þjett á síðasta kvartili. Hvenær tungl kemur upp og geng- ur undir, veit enginn betur en nætur- vörðurinn, og þarf ekki annað en spyrja -hann að því. Reikistjörnur (Planeter, plánetur) alt árið um kring Staupið, Krukkan, Flaskan, Kúturinn. Tunnan er ekki íeikistjarna, því hún liggur á stokk- unum og snúast þess^.r plánetur allar í kringum hana. Kaffikannan er auka pláneta. Bjarta stjarnan Venus rennur upp, þegar drengirnir hætta að renna sjer á hrossleggjum og stúlkubörnin hafa ekki lengur gaman af brúðunum sín- um. Hún er morgunstjarna, áður en pilturinn hefir hreinlega beðið stúlk- unnar, og verður kvöldstjarna. dag- inn sem þau trúlofast. Hún gengur undir þetta mánuði eftir giftinguna". 1. mars 1852. 1 grein, sem hcitir „Bræðurn- ir úti á íslandi senda bræðrun- um í Kaupmannahöfn kveðju guðs og sína", stcndur m. a.: „HvaS skemtunum þjóSarinnar vi8 víkur, þá eru þœr eins og þjer viti8, fólgnar í því aí heyra sögur og hlýSa á kveSskap, spila alkort og kríta vinningana, maningann . múkana, strokurnar á sperrurnar eSa langböndin í baSstofunni. En höfuSstaSur landsins hefir í ár fundiS upp á tvenns konar nýjuni skemtunum. • Heitir önnur þeirra „Sóarí", en hin „Snarsnúningur". Hin fyrri er frakkneskur gleSskap- ur, meS frakkneskum látum og fer fram í gildaskálunum, eftir dag- setur innan luktra dyra. Þar má enginn koma, sem ekki hefir spje- koppa. Hin síSari er einskonar svelIreiS, svipuS gandreiSinni gömlu. Hún framfer á Reykjavík- urtjörn, helst í tunglsljósi. ÞaS er ágœt hreyfing fyrir þá, sem þjást af knje kulda, því þar sitja menn í kláfum, meS hjólum undir og reiSa kœrustuna fyrir framan sig". 1 frjettagrein í sama blaði er komist m. a. þannig að orði: „Góa er nú í garð gengin, og gera sjer allir von um að hún muni bæta úr óblíðu þorra. Því ekki er að marka þó hún sje snepsin fyrsta daginn. — Það er konum oft eðlilegt, að láta ólíkindalega fyrsta kastið, en svo rætist ótrúlega af þeim. Þess væri Hka óskandi, 'að svo yrði nú, því maður þarf að eiga vingott við góu, þar sem sá tími er kominn, að allir sækja í verið, bæði á sjó og landi, að jeg ekki tali um veslings póstana, sem eiga nú að vaða yfir landið í buxnastreng. Vjer óskum því ferðamönnum öllum fararheilla og fiskimörnum fjær og nær farsællegr- ar vertíðar. Netabændum, sem nú hafa erfiðað í þrjú ár og lítið fengið, biðjum vjer þess í ár, að þeir komist eins og Pjetur, í vandræði með neta- dráttinn, en komist líka til sömu við- urkenningar eins og hann". 1 frjettabrjefi frá ísfirðingi segir m. a.: „Sárt stynjum vjer nú IsfirS- ingar undir verslunaroki er á oss liggur og þar meS skorti á nauS- synjavöru, höfum vjer eigi heyrt, a'8 neinsstaSar á landi gangi í því efni eins báglega til og hjá oss. Heyrou „ÞjóSóIfur"! Óhræddur máttu segja frá því a'S selt hafi veriS meS fullu verSi í Skutuls- fjarSar höndlunarstöSum: 1. Mjel meS ormum í, eins stór- um og stærri en tólffótungum, er menn kalla 2. Kaffibaunir metS óeSliIegum lit, svörtum, sem sje 3. Ódrekkandi brennivín, mtt annaS hvort grútar- eSa olíubragoi"

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.