Lesbók Morgunblaðsins - 03.09.1944, Blaðsíða 3

Lesbók Morgunblaðsins - 03.09.1944, Blaðsíða 3
LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 387 vatnið heitt, rúm 60 stig þar sem, það er heitast. En nieð jarðborun-i um yrði sjálfsagt hægt að ná í heitara vatn. Og í það dauðlangar Siglfirðinga, eigi síst síðan Jlita- veita Reyk.javíkur fór að sýna hví- Jíkt þjóðþrifal'yrirtæki hún er. — Yarla er efi á því, að Siglufjörður gæti fensrið nóg heitt vatn í Fljót- inn til að hita upp allan kanpstað- inn. Mesta vandaspursiiiálið er hverií i<r a að koma heita valninu til Sisrluf.jarðar. Eö finnast ekki ráð til þcss? Og þá ætti Fl,1ótin að njóta góðs af landkostuni sínutii. Ileita vatnið ætti að vcrða þeim tekjulind, en ekki tekið af þeim. Þott andi Þot>- móðar hins ramin'a landnáiiisinanns s.je máske enn vel vakandi í Siglu- firði. þá verður að kotna í veg fyrir deilur uiii landkosti Og landnytjar. Og er |>á ekki álitamál að gcra Fljótin, Sigluf.jörð, lijeðinsf.jörð og Olafsfjörð að einu lögsagnaruin- dæmi ? Ef vjer lítum á landahrjefið, þá s.jáum v.jcr fl.jótt, að landfræð- islega eifra þessir þrír sfaðir saman. Milli Olafsf.jarðar og Stíflu er L4g- heiði, d.júpt skarð í gegn uin í.jöll- in. Yfir þá heiði keniur hráðum bílvegur, pg þá verða póðar sain- göiifrur þar á milli. Olafsfjörður og Stífla mynda þá sem hálfhring þarna yst á skaganum. og niiðdep- illinn í þeini hring er Siglufjörð- uiv I>að virðist því ofur eðlilegt, að þessar þrjár bygðir myndi eiua heild í stað þess að vera þrískiftar. LENGl lá það orð á, að Fljótamenn væri ramgöldróttir, og höfðu þeir að þessu leyti á sjer álíka frægðar- orð norðanlands, eins og Arnfirð- ingar vestra. Þaðan var t. d. send-- ingin sem kvað: Jeg er skjótur eins og valur, undiriörull sem kjói. I. Siglufjörður. II. Hjeðinsíjörður. III. Ólafsfjörður. IV. Légheiði. V. Fljótln. Hjer má sjá, hvernig Ólafsfjörð- ur, Lágheiði og Fljótin mynda halfhring um Siglufjörð. ctaoin shrdlu cmfæyp vbgkéj,,, Föðurlaud mitt er Flókadalur, l'a'ddiir á Vsta-Mói. Fin |)ennan orðróni ímin íniklu hafa valdið hvað Fljót voru afskekt ojr að menn hafa orðið einramni þar eti í öðrum sveituni. Má og vera að skapprerð þeirra hafi fram eftir öldum verið önnur en nágranna þeirra, vegna kynhlöiidunar frá; landnáinstíð. Á það gæti máske hent. að þaðan var Sneglu-IIalli, hinn einkenniletrasti maður, er forn- sögur petn um, orðsrífur mikið. ein- rænn í híittum, en vitur niaður og skákl gott. Yinsar þ.jóðsagnir eru úr I',ljót- um. Ein er þessi. Maður cr nei'ndur Oísli. Ilann fór að búa á Möðruvöllum í Il.jeð- insfirði, en þcir höfðu lengi verið í eyði vegna reimleika. Þegar hanii' gróf undirstöðu baðstofu fann hann hellu mikla undir gaflinum og uiirl- ir henni hlóðir, en í þeiin nokkur rúnablöð með ýmsum myndum. Ljet iiann þau í kistu sína. Fór þá að' sækja að móður hans og lauk því svo að hún dó. Var Gísla þá ráð- lagt að brenna blöðin, og gerði hann það, en jafnan sótti hann illa að. Siðar fluttist hann að Molastöð- um í Stíflu. Var það einu sinni, er hann reið til Holtskirkju, að marg- ar konur f.jellu í ómegin í kirkj- unni og voru bornar út, en ¦'} vinnu konur frá Ilraunum duttu í dá ;» heimleið. Þá bjó á Ilraunum Einar Guðmundsson umhoðsmaður Reyni- staðarklaustur.jarða. Kona hans hjct Guðrún P.jetursdóttir. Um nóttina leið vinnukona ein !30 sinnum í öng- vit, önnur 15 sintmm og sú þriðja, nokkrum sinnum. Aðra nótt byrj- uðu öngvitin og var þá að heyra sem húð væri dregin um bæinn. IJIupu þá tveir nienn vit og sáu flyksu nokkra í mannslíki hlaupa frá liænum fram til Fljóta og sögðu þeir, að hún hefði verið með rauð- mórauða skotthúfu: ^'ið þetta I.jetti nokkuð öngvitununi; ahlrei fengu nienn þau um daga, en oft uni næt- ur. Þá var það einhvern das'. er nilt ar voru á sjó, að konur fóru að líða í öngvit, og sama kvöld kom Gísli á Molastöðum. Ávítaði Guðrún hann þá harðlega fyrir fylgju hans, og ,fór svo að hann gr.jet og sagðistj ekki geta að þessu gert. Um nótt- ina hjeldust öngvitin við, en um morg'uninn tók (íuðrún vönd og hýddi allan bæinn innan, og síðan upp á bæinn og hýddi við alla giugga, og hjet því að hún skyldi fara þannig að bæði kvöld og morgna. Ljetti þá reimleikanum á, Ilraunum, þótfr menn yrðu hans varir annarstaðar í Flótuni. Il.jer cr önnur saga. B.jarni hjct maður Sveinson, og bjó á Tunguhálsi í Skagafirði. Einu sinni stóð hann yfir fje í vondu veðri og sá inannsmynd nokkra fara all hvatlega utan hjeraðið. Gekk hann í veg'fyrif þetta og spurði ófreskjuna hvaðan hún væri eða hvert hún ætlaði. En hún kvaðst

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.