Lesbók Morgunblaðsins - 31.12.1947, Blaðsíða 1

Lesbók Morgunblaðsins - 31.12.1947, Blaðsíða 1
b®k fWflrnitwMflftgm 44. tölublað Gamlársdag 1947. XXII. árg. ÁLF AK ALEIKURINN í BREIÐABÓLSTAÐARKIRKJU Frásögn þessa ritaði Brynjólfur heitinn Jónsson á Minna-Núpi eftir Þórunni Sigurðardóttur sjálfri. BRÆÐUR tveir eru nefndir„ Jón og Bjarni Grímssynir, ættaðir úr Öræf- um. Þeir reistu bú á Geirlandi á Síðu og kvæntust og áttu dætur Gísla bónda í Arnardrangi. Hjet Ragnhildur kona Jóns, en Sigriður kona Bjarna. Báðar voru þær efnilegar, hraustar og heilsugóðar, greindar vel og þóttu hinir bestu kvenkostir. Menn þeirra voru mikilmenni að ráðum og dáð. Þeir byrjuðu búskap með litlum cfn- um, höfðu eigi hjú, nema eina vinnu- konu báðir, og í öllu höfðu þeir f je- lagsskap. Þeir vildu liafa selför um sumarið og bygðu um vorið vel upp með Geir- landsá, þar er hún kemur ofan úr heið- inni. Þar heitir Garnagil. Tildrög þcss örnefnis eru sögð þau, að eitt sinn fyrir löngu hafi orðið þar slys, að mannýgur graðungur hafi orðið stúlku að bana, og hafi garnirnar Úr henni verið um horn hans, er menn komu til. Konur þcirra bræðra voru i seli, uin sumarið. Og cr þær voru þangað íarn- ar, skiftu þeir bræður verkum með sjer. Fór Bjarni kaupstaðarferð fyrir báða, en Jón tók til sláttar fyrir báða. Vinnukonan átti að raka á ef tir hon um fyrir báða. Kendi hún sjer einkis meins, er hún gekk út. En er hún tók aö raka, þótti henni undarlega við bregða. Henni þótti hrífudrátturinn sem hljóð, og það svo skerandi sterkt, að henni fanst sem höfuðið á sjer ætl- aði að klofna. Fór hún inn, lagðist fyrir og sofnaði. Þá dreymdi hana að kona kæmi að sjer heldur reiðileg og mælti: „Þá skalt gjalda húsbænda þinna, fyrir umrótið, sem þeir gerðu í Garna- gili. Á þeim sjálfum get jeg ekki hefnt því á Bjarna vinnur ekkert nema járn- ið, en Jón er fæddur í sigurkufli og skírður í messu. Hefndin skal koma niður á þjer og að nokkru leyti á kon- unum þeirra". Þá er stúlkan vaknaði, sagði hún Jóni drauminn. Var hún þá fárveik, lá nokkra daga og dó síðan. Eigi þótti konunum gott í selinu, þóttust vcrða fyrir ýmsum dularíull- um glettingum. Og þótt þær væri kjarkmiklar að cðli, þá urðu þær þó smám saman hræddar, og þá cr heim var ílutt úr selinu, voru þær orðnar svo úrvinda, að þær náðu sjer aldrei aftur. Hvorug þeirra þorði að vera á Geirlandi áfram. Fluttu þeir bræður Þórunn Siyurðardóttir frá Stei'j (nírœö) þaðan vorið eftir. — Fór Bjarni að^ Þykkvabæjarklaustri og er hann úr sögunni. Jón fór að Hlíð í Skaftár- tungu. Ragnhildur var sífelt geðveik, og var það á þann hátt, að hún kveið stöðugt fyrir því, að hún mundi missa sjónina. A hverju kvöldi taldi hún visi, að hún yrði blind að morgni. Helt húa þó góðri sjón, og vissi sjálf að þessi hræðsla var eigi með feldu. Eh hún fekk eigi við henni gert. Kendi hún það hulduíólki í Garnagili. Að öðru

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.