Lesbók Morgunblaðsins - 03.05.1953, Blaðsíða 6

Lesbók Morgunblaðsins - 03.05.1953, Blaðsíða 6
260 LESBÓK MQRGUNBLAÐSINS varnar höfninni og flugvellinum* Er hafnargerð í Njarðvíkum nauðsvnleg öryggisráðstöfun til þess að draga úr þeirri hættu fyrir Reykjavík, sem staf- ar af því, að Reykjavíkurhöfn væri eina aðflutningshöfnin fyrir Keflavík- urflugvöll? Þarf að byggja fleiri flug- velii en hér eru nú, til þess að hægt sé að segja að varnirnar séu sæmilega tryggar? Allt eru þetta spurningar, sem svara þarf og íslenzk stjórnvöld þurfa fyrr eða síðar að taka afstöðu til. Um þessi efni hefur engin ákvörðun verið tekin enn og ég vil sérstaklega taka það fram, að það var mishermt hjá Tím- anum, þegar hann sagði á dögunum, að ríkisstjórnin hefði óskað þess, að varnarliðið byggði höfn í Njarðvík- um til að draga úr hættunni hér. Vel má vera að skynsamlegt hefði verið að bera fram slíka ósk. En það hefur ekki verið gert. Um þetta sem annað mun verða tekin ákvörðun á sínum tíma eftir því, sem atvik standa til. Ég get fullvissað ykkur um, að Sjálf- stæðismenn, og raunar við allir, sem höfum samvinnu um þessi efni, mun- um miða ákvarðanir okkar, ef það kemur í okkar hlut að taka um þau ákvörðun, við það eitt, hvað við telj- um íslandi fyrir beztu. Hitt tjáir ekki að segja, að fyrir svo og svo mórgum árum hafi menn ekki gert ráð fyrir, að til einhverrar til- tekinnar framkvæmdar þyrfti að koma og þess vegna verði hún aldrei sam- þykkt. Tækninni fleygir svo ört fram og aðstæður breytast svo frá ári til árs, já frá mánuði til mánaðar, að það væri algjór svik við þjóðina, að taka ekki tillit til hinna breyttu atvika. HVER STÓRSTYRJÖLDIN RKKUR AÐRA SEGJA KOMMÚNISTAR Ein af helstu fræðisetningum komm- únista er að vísu sú, að hver stór- styrjöldin muni reka aðra, þangað til kommúnisminn hefur sigrað í heimin- um og „þúsund ára ríkið" hefst. Við íslendingar og aðrir frjálsir menn von- um aftur á móti, að sá tími komi áður en allt of langt um líður, að hættan, sem á okkur liggur nú eins og mara, hverfi. Við treystum því. að hættan a stórstyrjöld líði frá, og að mannkynið eigi von á langvarandi friðartímum, ekki undir ógnarhæl kommúnismans heldur í sól frelsis og jafnréttis allra þjóða. Þegar friðvænlega horfir er sjálfsagt, að erlent varnarlið hverfi burt úr landinu. En hvað tekur þá við? Þó að stórstyrjöld vofi ekki lengur yfir, þurfum við ekki að láta okkur koma til hugar, að allir menn verði englar eða ísland, sem er og verður i alfaraleið, verði öruggt fyrir öllum árásum. HOLL RÁÐ JÓNS SIGURÐSSONAR FYRIR HUNDRAÐ ÁRUM Þá koma þeir tímar, sem okkar mikli forystumaður, Jón forseti Sig- urðsson, átti við, þegar hann 1843 skrif- aði á þessa leið: „Það er alkunnugra en frá þurfi að segja, hversu mjög það dirfir menn og hvetur að kunna að fara með vopn, og að sama skapi mundi það lifca þjóð- aranda og hug manna að vita, að sá liðskostur væri í Iandinu, að það værí ekki uppnæmt fyrir einni hleypiskútu eða fáeinum vopnuðum bófum. Með sliku móti gætu menn og áunnið sér nokkra virðingu og er það sæmilegra og hressilegra en að vera haldinn örkvisi og annaðhvort aumkvaður eða forsmáður af bví menn hafa ekki fram- tak til að taka upp á því, sem ekki þykir landsvenja, ogr kannast ekki við það afl, sem i sjálfum þeim liggur, ef þeir vildu til þess taka." Nú á dögum viðurkennum við að vísu ekki æskileika þess að fara með vopn, en um ófyrirsjáanlega framtíð verðum við að vera við því búnir, að „hleypiskúta eða vopnaðir bófar" kunni að leggja leið sína, hvort heldur á legi eða í lofti, til lands, sem liggur óvarið fyrir. Ef við viljum halda sjálfstæði okkar verðum við þessvegna að hafa viðbúnað í landinu sjálfu til þess að hrekja slíka árásarmenn af höndum okkar. FRAMHALD LÖGGÆZLUNNAR SEM NÚ ER Til þess þarf hliðstæða Ióggæzlu á alþjóðl. flugstöðvum við þá löggæzlu, sem þegar hefur verið komið upp á hafinu umhverfis landið með land- helgisgæzlunni. Nú þykir það sjálf- sagt, að við höfum vopnuð skip í því skyni. En á þeim árum, þegar Bjarni heitinn frá Vogi, Sigurður Eggerz ög faðir minn beittu sér fyrir því, að ís- lendingar tækju landhelgisgæzluna í eigin hendur, voru það sumir, sem mótmæltu því, og ég minnist þess enn, að einn af foringjum Alþýðuflokks- ins fór þá á fundi hér í Reykjavik háðulegum orðum um það, hversu frá- leitt það væri, ef íslendingar ætluðu að fara að hafa gæzluskip með byss- um á. Nú mundi það þykja skrítinn maður, sem héldi því fram, að íslendingar gætu komist af án landhelgisgæzlu og ekki þyrfti að hafa til hennar vopnuð skip, þ. e. a. s. vopnað lið. Alveg eins mun það á sínum tíma þykja ótrúlegt, að um það hafi staðið stórdeilur, hvort íslendingar ættu að koma sér upp lögregluliði til að gæta flugvalla, þegar sú hætta er hja liðin, sem rétt- lætir dvöl erlends varnarliðs í landinu. Slikt löggæzlulið mundi ekki frekar verða her heldur en skipverjar varð- skipanna eru her, eða lögreglan í Reykjavík er her. Ekkert af þessu á neitt skylt við al- menna herskyldu eða hervæðineu þjóð- arinnar, en er nauðsvnlegt, ef við eig- um að fullnægja lágmarksskilyrðum til þess að sjá fyrir því örvegi, sem krafizt er af sjálfstæðu ríki. Það er vissulega mikilsvert, að æsku- lýður þjóðarinnar með háskólastúdenta í broddi fylkingar, er nú að vakna til vitundar um þessar mikilvægu stað- reyndir. Kom það m a. fram á stúdenta fundi, sem boðað var til hinn 18. marz s. 1., eftir kröfu kommúnista í háskól- anum, þar sem samþykkt var gegn vilja kommúnista með 2/a atkvæðum ályktun, þar sem m. a. segir: „Fundurinn telur, að allir fslend- ingar hljóti að vera sammála um, að hinn erlendi her hverfi héðan á brott, strax er friðvænlega horfir í heimin- um, en viðurkennir hinsvegar alger- lega nauðsyn þess að halda uppi vörn- um landsins. Telur hann því, að ís- lendingum beri að búa sig undir það af fremsta megni að geta tekið við rekstri Keflavíkur-flngvallar". Þarna er kjarni málsins settur fram í örstuttu málí og raunar allt híð sama sagt og ég hefi verið að reyna að gera grein fyrir hér að framan og í fullu samræmi við það sem ég sagði í ára- mótagrein minni. En þessi samþykkt stúdentanna er því markverðari, sem um þetta mál hefur verið þyrlað upp því blekkingamoldviðri að undanfömu. að fátítt er.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.