Lesbók Morgunblaðsins - 13.09.1953, Blaðsíða 9

Lesbók Morgunblaðsins - 13.09.1953, Blaðsíða 9
LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 511 Skarphéðinn Gíslason, Vagnstöðum: HORFNIR LÆKIR OG ÁR ÞEGA/l menn íara að eldast og líta yíir liöna ævi, koma oit ýms- ar spurningar í'ram i hug þeirra, svo sem þessi: Hvað heiir nú annars orðið af þessum læk, sem lömbin syniu yiir á vorin, ný og ný lömb, vor eftir vor? Nú hefir lækurinn horfið svo að segja á skipaður af kirkjumálaráðuneytinu til þess að haía eftirlit og forstöðu með framkvæmdum í Skálholti, ásamt biskupi og stjórn Skálholtsfélagsins (23.) Guðmundur Jónsson óperusöngvavi var ráðinn til að syngja í Tivoli í Kaupmannahófn á skemmtanadegi danskra blaðamanna. Einnig á hann að syngja í danska útvarpið (29.) ÝMISLEGT Aspargræða fannst í Egilsstaða- skógi, þar sem aspir hafa ekki verið gróðursettar af mannahöndum. Eru þær þar sem skógurinn er þéttur og fundust ai' tilviljun. Munu þær vera nokkuð gamlar, þvi að tvær aspir eru þar 4—'o metra háar (8.) Goðaíoss kom hingað með 500 kassa af steinlausum döðlum, sem hann hatði tekið í Hollandi, cn annars var vöru- sending þessi komin írá írak. Þegar hingað kom reyndust döölurnar mor- andi i smáum skorkvikindum, sem nefnast tannbjóllur, og varð að eyði- leggja alla sendihguna, en hún hefir verið um 100 þús. kr. virði (14.) Jarðhræringa varð vart í Hveragerði og Reykjavik. Komu margir kippir og stóð á þessu í heilan sólarhring. Allir voru kippirnir vægir og munu þeir hafa átt upptök sin í nánd við Hvera- gerði (22.) Helgispjóll voru íiamin í kirkjunni í Seyðisfirði. Höíðu ölvaðir menn far- i5 þar irvri um nótt, saurgað kirkjuna, brotið og bramlað (27.) 20—30 árum. Hvernig víkur þessu við? Þetta mætti ókunnugum virðast næsta torráðin gáta, en í raun og veru er hún einíöld^og auðskilin þeim mönnum, sem kunnugir eru staðháttum. Á seinustu áratugum hef ir veðr- átta hlýnað um fáeinar gráður og hefir þetta haft í för með sér mikla bráðnun jökla, einkum sunnan í móti, gengt sól og suðri. Hafa jöklar því bæði styzt og þynzt iil stórra muna á seinustu árum. Séi- staklega hefir þetta gerzt þar sem jökull var lágt yfir sjó, eða í 300— 400 metra hæð. Ég ímynda mér að þar sem jök- ull liggur á mishæðum, öidum og klettum og er mjög sprunginn eins og hann er vanur að vera við brún- ir eða jaðra, þá safnist þar í snjor og leysingarvatn miðlist svo þaðan misjafnlega eftir árstíðum. Mest rennur úr slíkum sprungugeym- um á heitum sólskinsdögum. Og þegar jökull er nú bráðnaður buit af slíkum stöðum, þar sem þannig hefir hagað til, þá hverfa hinir stóru fjallalækir sem undan þeim runnu, að öðru leyti en því sem enn bráðnar úr jökli á heitum sól- skinsdögum, en sú bráðnun er mjög hægfara þar sem um harðan is- jökul er að ræða. Þannig hagar til hér inn við Sultartungugil gengur upp úr dalnum. Um 1900 náði jökull niður á sléttuna. Nú er hann horfinn þaðan og úr gilinu og jökulröndin komin langt upp fyr- ir brúnir. Sultartungnaiin er því altaf að minka. (Ljosm. Skarphéðum Gíslason).

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.