Lesbók Morgunblaðsins - 27.05.1956, Blaðsíða 8

Lesbók Morgunblaðsins - 27.05.1956, Blaðsíða 8
300 ÆSBÓK MORGUNBLAÐSINS Hinrik B, Þorláksson: Vof, an ur Alelnn fór ég einu sinni ^. erfiða í ferð á göngu. Afram hélt ég allan daginn ©rðinn þreyttur fyrir löngu. Siðla kvölds er sól var hnígin svalar bak við Ægis dætur, tyllti ég mér i torfrúst niöur tll að hvíla lúna fætur. Sat ég þar og horfði á hafið, húmið var að færast yíir. Englnn heyrðist andblær þjóta ekkert kvak frá því sem lifir, Lit ig við og sé hvar situr svona röska armlengd frá mér, maður einn svo afar skrítinn. Afskaplega við það brá mér. Síðan hött á höfði bar hann, huldlst andlit sjónum minum: „Hver ert þú og hvaðan ertu, hvert er heitið ferðum þínum?" „Ekkert þarftu að óttast maður, ég er bara meinlaus vofa. >á sagt ég hef þér sögu mína svíf ég burt or fer að sofa. Kiri nefndur ég var áður, er nú fyrir löngu gleymdur. Ból mitt er i banahrauni, fcect mun ég þar vera geymdur. ól mig kona út á nesi —- ei éjr hennar minning blessa. — Hún skauzt upp í æðri heima er ég skrapp i veröld þessa. Faðir minn í fyllirii fiaektist út úr þessum heiml. Ekkert veit ég um hann meira enga því hans minning geymi. Tötrum hulinn einn varð eftir ofurlitill reifapési. óvelkominn byrðarbaggi bændunum á Álftanesi. Ekki mátti bera ut barnið, búendura varð fátt til ráða. Kuálaak rauni Gálgaklettur I Ast var treg við auman „króa" enrfinn vildi taka snáða. Uppboð hélt á ómaganum oddvitinn að gömlum vanda. Undirboð var algild regla, afhentur því Iægstbjóðanda. Flæktist síðan milli manna munaðarlaus vesæll drengur. Yfirgefinn einstæðingur unz þar fékkst ei meðgjöf lengur. Var ég þá sem vinnumaður vistaður hjá nirfli rikum. Kaupið mitt var föt og fæði, fékk þó aldrei neitt af flikum. Hérna mátti ég þrotlaust þræla, þar var alltaf nóg að vinna. í>ó varð ég að svelta, svelta, um saðning var þar heldur minna. Stal ég súrum sviðakjamma sem að áttl að fara f gestl. Líka einum lundabagga, sem líklega átti að geyma presti. Hugðist ég í fjósið fara fenginn með og éta í næði. Húsbóndinn mér hentist eftir hann var þrútinn ógnarbræði. Stóran lurk í hægri hendi hafði karlinn til að berja. Þreif ég reku þar við kampinn því ég hugðist lífið verja. Rekan kom á hægri handlegg, hekk 'ann brotinn máttlaus niður. Missti lurk, sem mundað hafði. Mér var búinn enginn friður. £g var tekinn, bundinn, barinn, blóðrisa og marinn víða. I hesthúskofahróf svo látinn hérna skyldi ég dómsins biða.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.